BIKECYCLE มีเรื่องรถจักรยานของโก้เซียงกงที่หายไปจะมาเล่าให้ฟังครับ โก้เซียงกงโทรหาผมตอนเที่ยงกว่า ๆ ถามว่า "ทำไรอยู่วะ" ผมก็ตอบไปว่า "นอนสิวะ มีไรวะ" โก้เซียงกงก็บอว่า "รถจักรยานกูหายว่ะ แม่งหาย 2 คันเลย ทำไงดีวะ" ผมก็ถามมันก่อนเลย "จริงหรอวะ มึงอย่ามาอำน่ะ กูจะนอน" แล้วสัญญาณก็ขาด ๆ หาย ๆ เป็นเพราะโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่เพิ่งซื้อมาน่ะครับ แม่งกันน้ำได้ แต่แม่งรับสัญญาณโทรศัพท์ไม่ได้ เซ็งจริง ๆ ครับ เชื่อมั้ยครับว่า แว่ปแรกที่ผมคิดคือ มันมุขแน่ ๆ จะมาหายอะไรตอนนี้ เพราะพวกผมเพิ่งนัดกันว่า วันเสาร์อาทิตย์นี้จะไปปั่นกันที่ศรีราชาแล้วจะไปนอนพักที่บ้านโก้เซียงกงที่อยู่ที่นั่นด้วย มันต้องแกล้งฟอร์มแน่นอน เพราะว่าโก้เซียงกงมันชอบกวนตีนน่ะครับ 5555 ผมก็เลยนอนต่อ กะว่าตอนบ่าย 2 ค่อยตื่นเอารถจักรยานไปทำเบรคที่ร้านนครไทย แต่ซักพักเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกที เป็นเสียงโก้เซียงกง "ไอเหี้ย ทำไงดีวะ กูทำอะไรไม่ถูกแล้วว่ะ แม่งหายจริง ๆ นะเว่ย ตอนนี้กูแม่งจะต้องไปหาลูกค้าด้วยว่ะ" น้ำเสียงเหมือนคนจะร้องไห้แล้วน่ะครับ ในใจผมก็คิดว่า ไอนี่แม่งเล่นไม่เลิก เพราะเวลามันพูดธรรมดาน้ำเสียงของโก้เซียงกงก็เหมือนคนจะร้องไห้น่ะครับ ผมก็เลยถามไปว่า "มันจะหายไปได้ไงวะ รถมึงก็จอดอยู่ในรั้วบ้าน ใครมันจะเอาไปได้ยังไง" มันก็บอกว่า "กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ เมื่อคืนตอนเที่ยงคืนกว่า ๆ กูยังลงมานั่งเช็ดรถจักรยานอยู่เลย ไม่รู้ว่ามันหายไปตอนไหนว่ะ" ขอเล่าย้อนกลับไปให้ฟังนิดนึงนะครับ คือว่า โก้เซียงกงมันบอกว่า มันได้รับโทรศัพท์จากภรรยาโทรมาบอกว่า โก้รถจักรยานหาย ไอโก้เซียงกงก็คิดเหมือนผมน่ะครับว่า เมียคงโทรมาอำแน่นอน แต่มันรู้สึกถึงน้ำเสียงที่เมียมันตะโกนเรียกคนใช้ให้มาช่วยกันหาหน่อยว่ารถจักรยานอยู่ที่ไหน เห็นรึป่าว มันก็เริ่มซีดแล้วครับ นั่งทำงานไม่รู้เรื่องแล้วครับ แล้วสุดท้ายมันก็เป็นเรื่องจริงที่รถจักรยานหายไป แล้วมันก็บอกว่า "มึงช่วยไปดูให้กูหน่อยได้มั้ยวะ พอดีกูอยู่ที่ทำงาน แล้วเดี๋ยวกูต้องไปหาลูกค้าต่อด้วยว่ะ กูแม่งไม่อยากไปเลย อยากกลับบ้านชิบหาย แต่แม่งต้องไป present งานจริง ๆ ว่ะ" ผมก็เลยบอกไปว่า "เออ เดี๋ยวกูเข้าไปดูให้เว่ย จะให้ทำอะไร ยังไงบ้าง บอกมา" โก้เซียงกงมันก็บอกให้ผมไปเช็คดูคนโน้นคนนี้ ไปดูบ้านโน้นบ้านนี้ แล้วก็ช่วยไปดูที่กล้องวงจรปิดที่หน้าหมู่บ้านตรงป้อมยามให้หน่อยว่ามีใครปั่นจักรยานของมันออกไปมั้ย ผมก็เลยขับรถไปที่บ้านมันประมาณบ่าย 3 โมงครึ่ง ก็จัดการทุกอย่างที่โก้มันบอกให้ช่วยดู แล้วผมก็ไปดูที่กล้องวงจรปิดของหมู่บ้าน ตอนแรกคนที่บ้านสงสัยช่วงเวลาประมาณ 11 โมงกว่า ๆ เพราะว่าแม่ของโก้เซียงกงกับเมียเค้าออกไปซื้อของเพื่อที่จะเตรียมเอาไปทำอะไรกินกันที่ศรีราชา แล้วเหลือคนรับใช้ไว้ที่บ้านคนนึง ตอนนั้นแม่บอกว่าเห็นมีรถกระบะสีฟ้ามาจอดอยู่ข้างบ้านแล้วมีผ้าคลุมอะไรไม่รู้อยู่หลังรถด้วย ผมก็กรอวีดีโอกับไปช่วงเวลานั้นก็ไม่เจออะไรครับ แล้วกว่าจะใช้งานเครื่องอัดวีดีโอกล้องวงจรปิดได้นี่โคตรนานน่ะครับ เพราะว่ามันเป็นเครื่องรุ่นเก่ามาก จะเจาะหาช่วงเวลาที่ต้องการก็ไม่ได้ ต้องกรอไปเรื่อย ๆ หรืออาจเป็นเพราะว่าผมทำไม่เป็นก็ได้นะครับ แต่ตอนนั้นก็หาไม่เจอครับ แล้วซักพักก็ถึงเวลายามเปลี่ยนกะ ก็ได้เจอยามช่วงกะกลางคืนมาเข้าเวร ผมก็เลยถามเค้าว่าเมื่อคืนเห็นใครปั่นจักรยานสีเหลืองกับสีขาวออกไปมั้ย เค้าก็บอกว่าเห็นออกไป 2 คันตอนตี 2 กว่า ๆ ทำไมหรอพี่ รถจักรยานหายหรอ ผมก็บอกไปเลยว่า ก็ใช่น่ะสิครับ แล้วยามก็เล่าให้ฟังว่า ตอนตี 2 เค้าออกไปขี่จักรยานตรวจตาในหมู่บ้านตามปกติ แล้วเค้าก็เห็นมีเด็กคนนึงนั่งคุยโทรศัพท์อยู่ตรงหน้าบ้านโก้เซียงกง เค้าได้ยินเด็กมันพูดว่า "มึงไม่ต้องห่วง เดี๋ยวตอนเช้ามึงก็ได้ของแล้ว เดี๋ยวมึงรอรับได้เลย" ยามมันก็ไม่ได้เอะใจอะไร แต่ก็สงสัยนิด ๆ ว่ามันมาทำอะไรดึก ๆ ดื่น ๆ ยามก็เลยรีบปั่นจักรยานกลับมาที่ป้อมเพื่อบอกกับเพื่อนยามอีกคนให้ไปดู เผื่อว่ามันจะขโมยอะไรรึป่าว ยามคนนั้นก็รีบป่นจักรยานเข้าไป แล้วก็เจอไอเด็กคนที่คุยโทรศัพท์ขี่จักรยานของโก้เซียงกงสวนออกมา แล้วก็มีเด็กอีกคนขี่รถของเมียโก้เซียงกงตามมาด้วย แต่ตอนนั้นยามมันก็คิดว่าเป็นเด็กในหมู่บ้าน เลยไม่ได้ห้ามเอาไว้ ก็เลยปล่อยให้มันปั่นออกไปเฉยเลย ผมก็เลยรีบกรอวีดีโอไปตอนช่วงเวลาตี 2.52 น. เชื่อมั้ยครับสิ่งที่ได้เห็นคือ เป็นเด็กอายุไม่น่าจะเกิน 16 ปี 2 คนน่ะครับ หัวยังเกรียน ๆ อยู่เลย ใส่กางเกงขาสั้น รองเท้าผ้าใบ เสื้อยืดสีฟ้า แล้วอีกคนใส่เสื้อยืดสีขาวแล้วมีเสื้อเชิ๊ตสีฟ้าคลุมตัวมา กำลังปั่นจักรยานผ่านหน้าป้อมยามไปอย่างหน้าตาเฉย ซึ่งพวกผมงงมากว่ามันเอาจักรยานออกจากบ้านไปได้ยังไง คือมันต้องปีนเข้ามาในบ้าน แล้วยกจักรยานออกไปทีละคัน มันยกไปพร้อมกับขาตั้งเลยครับ แล้วพวกมันก็ใจเย็นมากครับ มันแกะขาตั้งออกกันไม่เป็น มันก็เอาไปนั่งงัดขาตั้งอยู่ตรงสวนหน้าบ้านโก้เซียงกง แล้วก็ทิ้งขาตั้งไว้ตรงสนามหญ้าหน้าบ้านน่ะครับ พอดีพวกไปเจอขาตั้งมันวางอยู่ในกองใบไม้แห้ง ก็เลยรู้น่ะครับว่ามันคงต้องทำแบบนี้แน่ ผมดูแล้วรู้สึกขนลุก ใจสั่น แค้น งง อยากจะกระทืบแม่งทั้งคู่เลย ถึงจะไม่ใช่รถผม แต่รถ 2 คันนี้ โก้เซียงกงมันรักมาก ขนาดไม่ได้ขี่ก็ยังทำความสะอาดทุกวัน รู้สึกสงสารและเจ็บใจแทนมันเลยครับ จากนั้นก็พากันไปแจ้งความครับ ต้องขอขอบคุณตำรวจแผนกสืบสวนแล้วก็ร้อยเวรของ สน. พระโขนง มากนะครับ ที่ช่วยเหลือเป็นอย่างดีเกินคาดเลยครับ สิ่งที่ผิดพลาดสำหรับเรื่องนี้คือ การรักษาความปลอดภัยที่หละหลวมมาก ๆ ปล่อยให้ใครเข้ามาในหมู่บ้านก็ได้ ไม่เคยแลกบัตร ไม่เคยสอบถามว่าจะไปบ้านไหน ไปหาใคร แล้วก็ความชะล่าใจว่าไม่น่าจะเกิดขึ้นได้น่ะครับ ขอบคุณมากครับที่นั่งอ่านจนจบนะครับ จงระวังรถจักรยานของท่านไว้ให้ดี ด้วยความหวังดีจากท่านประธาน
ถูกใจ · · แชร์ · 3 ชั่วโมงที่แล้ว ·
5 คนถูกใจสิ่งนี้
1 การแบ่งปัน
BIKECYCLE เผื่อใครเจอนะครับ คันนี้ของโก้เซียงกง http://www.facebook.com/photo.php?fbid= ... =3&theater
All trip 1
โดย: BIKECYCLE
3 ชั่วโมงที่แล้ว · ถูกใจ
BIKECYCLE อีกคันของเมียโก้เซียงกง http://www.facebook.com/photo.php?fbid= ... =3&theater