ผีไม่กลัวหรอกท่านผู้จัดการกลัวความหิวมากกว่าแถวตามข้างทางหาซื้อของยากถ้าไม่ใช้ตัวตลาดใหญ่ๆเย็นมากแล้วระยะทางก็ยังเหลืออีกไกลรถที่เมื่อเช้ายังปั่นไหลพุ่งดีเริ่มอืดรอบขาก็เริ่มตกยังนึกโมโหตัวเองว่าขนข้าวของมามากไปหรือเปล่า แต่ไม่น่าจะใช่นะเพราะตอนนี้สภาพเส้นทางมีเนินเล็กๆมากมายกว่าจะถึงปากชมคงจะค่ำมืดแน่ เลยเอาไฟหน้าออกมาติดเพื่อส่องแสงให้สว่างจะได้มองเห็นหลุมบ่อบนถนนที่มีอยู่ค่อนข้างมากและไม่ลืมไฟซิกแนลสัญญาณห้ามท้ายรถสีแดงป้องกันยวดยานชนิดต่างๆแล่นเข้ามาตำท้ายแล้วออกเดินทางต่อ
ปั่นมาถึงตัวตลาดปากชมทุ่มกว่า สิ่งแรกที่อยากเจอคือร้านข้าวแกงแต่ต้องผิดหวังไม่มีเลยสักร้านมองหาเซ่เว่นก็ไม่พบพาน ปั่นวนไปมาสอบถามชาวบ้านได้ความว่าให้ย้อนคืนกลับหลังไปใกล้ๆกับสะพานข้ามคลองจะมีร้านอาหารตามสั่ง โชคดีมาถึงร้านยังเปิดอยู่แม่ค้ากำลังพัดข้าวอยู่พอดี เสี่ยดมสั่งข้าวผัดกระเพรามากิน 2 จานไม่เอาไข่ดาวเปลี่ยนเป็นไข่เจียวจานใหญ่
วันนี้ได้ระยะทางมาเกือบ 150 กม.แบบหวานๆมีแต่เนินไม่เจอเขา
