ตามฝันบนอานเสือ Part1 (พระราม9-ปากเซ)

[porschetography]

มือใหม่หัดถีบครับ


จะย่อไฟล์รูปแล้วมาอัพเดตความห่วยของผมเรื่อยๆครับ เรา3คนขอฝากเนื้อฝากตัวพี่ๆน้าๆที่เว็บบอร์ดนี้ด้วยนะครับ

[kobfujar]

จองคิว 1 รอชม...นั่งหน้าสุดเลยครับ

[golfwa]

รอด้วยครับ

[tincubus]

หายไปเลย รอติดตามอยู่ครับ

[EOP]

ทริปนี้ต้องติดตามชมครับ มี 1 ใน 3 เสือพึ่งถอยรถใหม่เป็นครั้งแรก วันรุ่งขึ้นอาจหาญเอาออกทริป กทม - ปากเซ แล้วดันไปถึงซะด้วย เปรี้ยวจริงๆ ^^

[น้าน้อง]

นั่งรอชม....

ปูเสือนอนชม.....

หลับแล้วฮับ.....5555

[todsutti]

รอ..ชม..

[kobfujar]

จองคิว 1 รอชม...นั่งหน้าสุดเลยครับ

จองคิวแรกมานานเลยครับ
หรือว่า กำลังเดินทาง ไม่ใช่มาสรุป

[porschetography]

อ่า... มาแล้วฮะ ผมลืมพาสเวิร์ดเข้าบอร์ด วุ่นวายมากมาย

กราบขออภัยพี่ๆป้าๆน้าๆที่เข้ามารอดูค้าบ อันแรกเลยผมเห็นน้องๆผม2คนมันเล่าว่าใช้จักรยานแม่บ้าน ขี่ไปกลับกรุงเทพ-นครสวรรค์ 2รอบ! ตามด้วยไปจันทบุรี สุดท้ายเค้าสองคนรู้ว่าชอบแน่ๆแล้วที่จะยอมเจ็บตูดปวดเข่า แล้วก็อยากเร้าใจในการเดินทางด้วยพาหนะ2ล้อแบบไม่รีบเร่ง(มั้ง) เลยไปซื้อกันคนละคัน ก่อนจะออกถีบกันไป 2คน กรุงเทพ-ประจวบ!

ด้วยความห้าวและคิดว่าผมเองเป็นรุ่นพี่มัน ก็เลยต้อง"ทำได้" วันนึงขับรถผ่านร้านจักรยานแถวๆโชคชัย4 พวกเราสะดุดตากับจักรยานทัวร์ริ่งสีเทา เลยแวะลงไปขอดู เจอพี่เจ้าของร้าน2คน อัธยาศัยดีโคตร นั่นยิ่งทำให้รู้ว่า การถีบจักรยานน่าจะทำให้มีเพื่อนมากขึ้นด้วย สุดท้ายก็กลับไปออกรถที่ร้านที่ว่าเนี่ยแหละครับ ร้านคุณก๊วก&คุณน้อง

โม้เวิ่นเว้อนานละ เอาเป็นแผนการณ์ทั้งหมดทั้งปวงผมไม่ได้เป็นคนคิด แต่Roxy น้องผมมันจะไปอยู๋แล้ว ก็เลยเอาก็เอาวะ อย่างดีก็แค่ถอดล้อหน้าแล้วเรียกรถสาย5 (กางมือโบก จอดแทบทุกคัน )
พวกเราเริ่มจาก สี่แยกพระราม9 (ที่จริงบ้านผมอยู่รามอินทรา กม.5) เพราะอยากให้ในทริปมีอะไรเกี่ยวกับในหลวงด้วยน่ะครับ (ฟังดูดีมะ)
ช่วงวันที่พวกเราออกเดินทาง เป็นช่วงที่น้ำยังไม่ลด ก็เลยห้าว(อีกแล้ว) อยากทำเด่น ด้วยการปั่นขึ้นทางด่วนหน้าด้านๆเลย จรงรามอินทรา ที่จะมุ่งไปออกคลอง4ได้น่ะครับ
ทีแรกกลัว จนท.ตร.บนด่านจะไม่ให้ผ่าน แต่แกบอกว่า "อ่ะ ไหนๆก็ขึ้นมาแล้ว" ผมก็ไม่อยากให้ผ่านหรอกนะ แต่จะให้ขี่ลงไปอีกก็กระไรอยู่ พวกเราเลยรีบยกมือไหว้แล้วไสหัวกันทันที กลัวเค้าเปลี่ยนใจ

[porschetography]

เราใช้เวลาบนทางด่วนไปนานมากกับการหามุมป้าย เผื่อถ่ายคลิปวีดีโอไว้คุยโม้กับคนอื่นๆ สุดท้ายมาลงจะออกคลอง4 มันออกไม่ได้ครับ รถต้องวกกลับกันหมด

เลยต้องขึ้นรถ 6ล้อ ขอเค้าไปลงคลองหกแทน

สังเกตชุดปั่นและอุปกรณ์ของผม ดูทะมัดทะแมงสุดๆ


Roxy ขณะกะลังถ่ายคลิปเอาไว้โม้

[porschetography]

ถ้าไม่นับตอนเด็กๆที่ขี่จักรยานBMXล่ะก็ นี่ถือเป็นครั้งแรกที่ผม(ห้าวลืมแก่) ซื้อจักรยานปุ๊บขี่ไปลาวปั๊บ คุณน้องเจ้าของร้านที่ผมไปออกรถ แกก็ดีใจหาย ติวโน่นนี่นั่นสารพัด รวมไปถึงการจัดข้าวของ แต่ด้วยความที่ชอบถ่ายรูป(แม้จะยังถ่ายไม่เก่ง) ก็ขอให้ได้เอาโน่นนี่นั่นไปให้มันหนักเล่น กระเป๋ากล้องอย่างเดียว 8กิโล! เคยคิดว่า แหมเดินแบกมันทั้งวัน 10โลกว่าๆก็ไม่เห็นเป็นไร นี่จักรยานมันก็ใหลไปข้างหน้าบนทางราบด้วย

ที่ไหนได้ ลืมคิดว่ามันต้องมีขึ้นเนิน ขึ้นภูเขา!
การขี่รถไปครั้งนี่ ผมใช้กล้องอยู่3ตัว 1เป็นมือถือ เอาไว้ถ่ายอัพเดตว่าตูยังไม่ตาย ให้น้องๆทางบ้านดูในเฟสบุค

2> Nikon 3> Panasonic GF-1 ซึ่งมาค้นพบว่า ตัวที่1กับ3นี่ใช้บ่อยมากที่สุด
เพราะกว่าผมจะถีบตามน้องๆทัน มันก็เหนื่อยมาก หายใจไม่ค่อยทัน แล้วก็ขี้เกียจมาแกะสายรัดที่รัดไว้ยังกะจะไปใช้ถ่ายอีกที ที่ลาว!

คิดแล้วโกรธตัวเองมาก นี่ไม่รวมกับเสื้อผ้าและของใช้บ้าบออีก รวมๆแล้วผมแบกของไปราว20กิโล ฮู๊!

เราขี่มาตามเส้นทาง รังสิต-องครักษ์ ด้วยความเร็วประมาณ 18กม./ชม. เร็วกว่านี้ผมพยามแล้ว มันไม่ไหวครับ

มุมมองนี้ผมชินมากในวันแรกๆ ที่ยังมีแรง สามารถเกาะกลุ่มกะเค้าสองคนได้ แต่วันที่2 จนจบ ไม่ต้องพูดถึง!

อันนี้ไม่มีไรนะฮะ แค่อยากถ่ายรูปกับหลักกิโลเฉยๆ ที่จับเข่านั่น แค่คัน

[porschetography]

มีแวะบ้าง(บ่อยเลยแหละ)ตามรายทาง หาเรื่องถ่ายรูปเล่น จริงๆแล้ว ยังไม่ถึงมศว องครักษ์ ผมก็เริ่มจะท้อแล้วฮะ

ในใจคิดว่า ถ้าถึงมหาลัย จะเรียกเสืออีก2ตัว ให้เลี้ยวเข้าแล้วทิ้งผมไว้ที่องครักษ์ จะโบกรถกลับ แต่กลัวมันจัเอาผมไป

เผาเวลาออกค่าย ก็เลยกัดฟัน ทำเป็นลืมเหนื่อยขี่ไปเรื่อยๆแทน

[porschetography]

สำหรับจุดหมายวันแรกของพวกเรา คือ อ.บ้านนา นครนายก เราจะนอนพักที่บ้านของรุ่นน้องที่เป็นครูอยู่ในอำเภอนั้นๆ

เส้นทางที่พวกเราปั่นไป จะดูอ้อมๆหน่อยครับ เพราะ Roxyต้องการจะแวะหาน้องๆตามรายทาง เพื่อเจอกันมั่งหลังจากที่เรียนจบ ความจริงคือ ต้องการประหยัดค่าที่นอนฮะ

อ๊ะๆ แสงสวย ขอแวะพักขา เอ๊ย!ถ่ายรูปหน่อยน๊าาาา

[porschetography]

ตาคนนี้เห็นท่าว่าจะไม่ทันฟ้ามืด เริ่มหันหลังให้ผมละ ยังไม่ทันไรเลยนะ ทีแรกผมก็ไม่เข้าใจหรอกว่ามันจะรีบไปไหน


จนก่อนจะเข้า อ.บ้านนามันก็เริ่มพลบค่ำ ช่วงนั้นแหละ ผมถึงได้เข้าใจว่าทำไมพวกมันปั่นเร็วขึ้นไม่ค่อยแวะพัก เพราะเป็นเวลาที่ "งู" ทั้งหลายแหล่ จะออกหากิน แล้วเค้าจะชอบมาจ๊ะเอ๋เราตามพงหญ้าข้างทาง! ทำหน้ามันเลื่อมใส่ ถ้าตกใจง่ายอาจมีหักหลบแล้วโดนรถชนแทนได้


ถึงซักทีคับ ขอแนะนำคนขวาสุด "โอน" เป็นครูบ้านนอก อยุ่ อ.บ้านนา ใช้ชีวิตสมถะในทุกๆวัน

แต่วันนี้พวกเรามาหา เค้าเลยเตรียมน้ำท่าไว้ต้อนรับอย่างดี ช่างรู้จายมั่กๆ

หลังจากผมกระดกยาน้ำแก้ปวดเข่าไปซักพักแล้ว คงไม่ต้องบอกว่าจะเป็นไงต่อนะฮะ

[porschetography]

วันที่ 2 เราออกจาก อ.บ้านนา เพื่อข้ามเขาใหญ่ ปลายทางคือ โรงเรียนนานาชาติ St.Stephen ตรงตีนเขาใหญ่อีกฟากนึงน่ะครับ แน่นอนที่ไปโรงเรียน เพราะมีรุ่นน้องเป็นครูอยู่ ก็เลยจะไปขออาศัยซุกหัวนอนอีกละ


มีแวะทะลึ่งตึงตังบ้างตามรายทาง


พอเข้าเขตเขาใหญ่เท่านั้นแหละ รถของBenzน้องผมก็เริ่มมีอาการโซ่ติดบ้างให้เราได้ดีใจ จะได้หยุดพักนิสนึง