ยินดีต้อนรับพี่T_lekนะครับ
ผมก็เคยเริ่มจากกระทู้แรก กล้าๆกลัวๆ
โดยมากแอบอ่านเอาความรู้จากที่เวปนี้ มีประโยชน์มาก
มากเสียจนไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี
บางกระทู้ปาเข้าไป6-7ปี ...เท่ากับเวปเก๋าจริงแฟนเหนียวแน่นจริงๆ
วันนี้จะมาเล่าความคืบหน้าหลังจากซื้อTrainerมา1ตัว
ตอนสั่งซื้อลืมสั่งที่วางล้อหน้ามาด้วย วันแรกเลยหาอะไรเท่าที่จะรองได้รองไปก่อน
วันแรกตั้งเป้าปั่นZone2สัก2ช.ม. คิดอย่างนี้ ตามแนวทางพี่เสือพ่อลูกอ่อนครับ
เตรียมการออกเว่อร์มากมาย เริ่มตั้งแต่....
ยกเอาทั้งTrainerทั้งรถ ไปชั้น2กะว่าระหว่างปั่นจะได้ดูทีวีไปด้วย
เตรียมน้ำดื่ม เตรียมขนมขบเคี้ยวเผื่อหิว เตรียมผ้าขนหนูเผื่อเหงื่อออก
เตรียมพัดลมเป่า จะได้ลดความร้อน

ฯลฯ เตรียมกันซะเละเทะเลย
กะว่าตรูปั่นแบบสบายสุดๆ
วันแรกผ่านไปด้วยดี อย่างที่ยังไม่ได้คาดหวังอะไรกับการเปลี่ยนแปลง เพราะเพิ่งวันแรกเอง
.....แต่ทำบ้านรกไปหน่อย
ถึงวันนี้ ตั้งใจปั่านZone2 ขั้นต่ำ2ช.ม. มาได้ประมาณ3-4ครั้งเท่านั้นเองในสัปดาห์เศษๆ
(หลังๆนี้เตรียมแต่น้ำดื่มและพัดลมเท่านั้น คึดถึงวันแรกถึงขั้นเตรียมขนมนี่...บร้าจริงตรู)
แล้วก็ปั่นเงียบๆหลังบ้าน ใช้สมาธิกับการปรับท่า และHR
เพิ่งสังเกตุได้ว่า จุดวางเท้าซ้ายขวาเรา ไม่เท่ากัน มิน่าล่ะเมื่อยคนละแบบ
ก็ค่อยๆปรับกันไป
ช่วงนี้ผมใช้รถCity bike 24เกียร์ มาปั่นเทรนเนอร์ กะว่าเลือกเน้นHRมาก่อน
ส่วนหมอบก็ไม่ได้ออกไปไหนเลย ช่วงเย็นก็เอาเจ้าCity Bikeมาปั่นเล่น
โดยไม่ใส่HR มีเนินบ้าง เร่งบ้าง
สิ่งที่เห็นการเปลี่ยนแปลงคือ
เข้าใจธรรมชาติของรอบขามากขึ้น และเข้าใจธรรมชาติของจักรยานตอนขึ้นเนินมากขึ้น
ว่ามันไม่ได้ไหลแบบมอเตอร์ไซค์, แต่ความเร็วจักรยานจะตกฮวบกว่า เราก็แค่เปลี่ยนเกียร์ต่ำลงปั่นรักษารอบต่อไป
พอพ้นเนิน ก็ไล่เกียร์กันใหม่
ถ้าเป็นแต่ก่อน ขึ้นเนินเมื่อเห็นความเร็วตกฮวบ ก็จะเริ่มเร่ง เร่งได้ไม่นานก็เหนื่อย
แต่ผลจากการซ้อมเทรนเนอร์ ทำให้เราชินกับการใช้รอบขาที่สูงขึ้นในระยะเวลานานๆได้
เมื่อเจอเนิน ก็ทำใจได้รู้จักธรรมชาติของมัน ก็เพียงแค่ใช้เกียร์ให้สัมพันธ์กับรอบขา
รอบขาเราไม่ตก และเราก็ไม่เหนื่อยเลย
วันนี้มีเรื่องแปลกที่ปั่นรถเล่นในเส้นทางเดิมระยะสัก3กม.แรก ทั้งเร่งสุด มีเนินขึ้นลงตลอด... ต้องหยุดคุยกับเพื่อนที่จุดนึงทุกครั้ง
ถ้าเป็นแต่ก่อน จะเหงื่อแตกพลัก และหายใจหอบ แต่วันนี้ใช้ความเร็วเท่ากัน แต่ไม่มีเหงื่อออกเลย
รู้สึกว่าหัวใจก็เต้นเร็ว มีหายใจแรงบ้าง แต่หยุดตั้งนาน ไม่มีเหงื่อ... อากาศก็ไม่หนาวเลย
แอบดีใจนิดๆว่า สงสัยหัวใจตรู ...น่าจะแข็งแรงขึ้นแล้วเฟ้ยยย
- เรื่องเล็กๆแค่นี้ ก็ดีใจแล้วครับ เห็นการพัฒนาของเราร่างกายเอง หนุกจังเลย
ยิ่งช่วงนี้ฝนไม่ค่อยตก ก็จะใช้จักรยานแทนมอเตอร์ไซค์ไปเลย
(แถวที่ผมต้องไปทำงาน ใช้มอไซค์มาตลอด เพราะจอดง่ายดี แต่ตอนนี้ มีจักรยานมาแทนแล้ว แถมยกไปจอดปากประตูซะเลย ใกล้กว่าเก่าอีก ไม่ต้องกลัวหาย)
ช่วงนี้ผมวางแผนปั่นเทรนเนอร์ วันเว้นวัน (วันที่เว้น ไปเล่นกีฬาอย่างอื่น)
อย่างต่ำ 2ช.ม. และจะพยายามสลับ อีกวันให้ได้อย่างน้อย3ช.ม.**
โดยปั่นZone2 ในช.ม.แรก เป็นการวอร์มอัพ และโซน3ในช.ม.ถัดไป และเล่นรอบขาไปด้วย
**3ช.ม. ถ้าปั่นถนนปกติ จะเป็นระยะเวลาที่ผมเคยปั่นสูงสุดเท่าที่เวลาอำนวยตอนนี้
ได้ประมาณ75ก.ม. ใจอยากปั่นให้ชินกับ4ช.ม. สำหรับ100ก.ม.
เวลาออกสนามจะได้คุ้นเคยกับความเมื่อยตรูด เมื่อเขาสู่ช.ม.ที่3เป็นต้นไปสำหรับผม
นึกถึงวันแรกที่ปั่นหมอบ ขาไปปั่นถนน แต่งตัวครบSet เด็กสะกิดแม่ ว่า ..แม่ เค้าแต่งชุดไรเค้าอ่ะ..
ขากลับหมดแรงสุด แต่ยังต้องเก็กหน้าหล่อเอาไว้ แอบๆกลับอีกทางที่คนน้อยๆ เพราะอายที่ขี่หมอบแบบช้าหมดสภาพ
ฮ่าๆๆๆ มันเป็นอดีตไปซะแล้น
ตอนนี้กระผมปั่นเทรนเนอร์ซะแล้วเฟ้ย.... เด็กๆแถวบ้านอดเชียร์ไประยะหนึ่งไปเลย