
ซ้ายมือ คุณหมอชัยณรงค์ ผมรู้จักครั้งแรกเมื่อครั้งทริป นราธิวาส-กรุงเทพ มีคืนหนึ่งถึงประจวบฯเป็นคนสุดท้าย เนื่องจากผมพุ่งข้ามแฮนด์ เนื่องจากคุยมือถือ ไม่มีบลูทุช รถทัวร์วิ่งเร็วมาผ่านตัวผมไปอย่างใกล้ตัวเรามาก ลมพาผมลงข้างทาง ได้คุณหมอให้ยามา เป็นยาคลายกล้ามเนื้อ เนื่องจากผมต้องเร่งตามเพื่อนเข้าที่พัก เจอเพื่อนสมาชิกจึงเล่าให้ฟัง เหตุที่มาช้า
ลงไปนอนข้างทางยังไม่เสียเวลามาก ที่เสียเวลามากเพราะว่าหามือถือไม่เจอ ดีว่ามีผู้การสมพงศ์ป่านผ่านมา เลยทั้งช่วยหาและช่วยหาม
ขอบคุณครับ คุณหมอ
คนกลางพี่สุทน นึกชื่อไม่ออก มานึกออกตอนคุณหมอชวนให้ไปนั่งกินข้าวด้วยกันแล้วน้องหมีน้อยนึกชื่อพี่สุทน(ไม่ทราบเขียนถูกหรือเปล่า)
ได้จนผมร้องโอ้...ความจำดีมาก ผมแรมเสื่อม แต่เราจำแม่นเพราะว่าอาจารย์รวมและพี่สุทนนี่เองที่เคยช่วยทริปไปทอดกฐินที่พิษณุโลก ยังมีอาตุ๋ย และเพื่อนเพื่อนคนอื่นอีกหลายคน TCHA ช่วยกันคราวนั้น เช่นน้องหล่อ เป็นต้น
ขอบคุณครับพี่สุทน(และอาจารย์รวม)