สรุปทริป On The Way Back Home จากหลังคาโลก กลับสู่แดนสยาม..

[โอ๊ตนนท์]

ก่อนจะเข้าเมือง Nigri ก็จะเจอ อีกด่านตำรวจอีกด่านานนึง ด่านนี้เขาเล่นเอาเชือกกันไม่ให้รถวิ่งเลยเชียว เท่ากับว่า รถทุกคันต้องหยุด..ยกเว้นรถชาวบ้านแถวนั้นไปได้เลย..ชาวทัวริ่งโรบินฮู้ดคง ปัดตูดสไลด์ ลอดเชือกไปได้มั๊ง.. หลังจาก หาที่พักโรงแรมได้แล้ว ก็วางสัมภาระ และเราจะเดินทางต่อไปชมวัดที่นั่น..เวลามันยังเหลือ..พระอาทิตย์ยังไม่ตก ต้องรีบไป เพราะว่า ถ้าไม่มีพระอาทิตย์แล้ว..หนาวโค ตะ ระ..







มาถึงใกล้บริเวณวัดแล้ว..ทีนี้ ก็ต้องมาหาทางขึ้น..มันขึ้นไปทางไหนหว่า??..

[โอ๊ตนนท์]

ถ่ายรูปป้ายชือวัดไว้ เป็นศิริมงคล... เป็นวัดที่น่าสนใจ และเก่าน่าดู สังเกตุได้จาก ซากปรักหักพัก อาคารเก่า ที่ทำจากดิน อยู่บนเขา บริเวณวัด....และเป็นที่วัดใจ ใครขึ้นไหว..ไปถึงวัด โดยไม่หอบ หล่ะสุดยอด...









มีแม่น้ำเล็กๆผ่านหมู่บ้าน..ผ่านมาจากหน้าวัดด้วย..

[โอ๊ตนนท์]

ไกด์เราผู้ช่ำชอง ก็เดินนำหน้าลิ่ว น้ำทางให้เรา...ต้องเข้าไปในหมู่บ้าน คนทิเบต ที่ซิกแซกมากๆ.. มีทางเล็กทางย่อยเต็มไปหมด..








กำแพงเก่าๆ ที่อยู่บนเขา เป็นพื้นที่อาณาเขต ของวัด..

[โอ๊ตนนท์]

ไม่ว่าจะสูง....ง แค่ไหน ก็ไปถึง...ไม่มีคำว่าสูง...วัดได้ถ้าใจถึง......ง แต่ก่อนจะถึง หายใจหอบ เสียงดังมากๆ..แฮ่กๆๆๆ..








เออ..ดีๆๆ หยุดถ่ายรูปบ่อยๆเลยนะ..จะได้ หยุดพักหายใจบ้าง..แฮ่กๆๆ..นี่ยังไม่ถึงครึ่งทางเลยนะ..

[โอ๊ตนนท์]

บ้านชาวบ้านที่อยู่เบื้องล่าง..และบนทางเดินขึ้นวัดนี่..ก็มีบ้านของชาวบ้านมาปลูกกันเยอะเหมือนกัน..








อีกนิดส์นึง..จะครึ่งทางล่ะ.. มุมนี้ถ่ายให้เห็นได้ทั้งหมู่บ้านเลย..

[โอ๊ตนนท์]

ทางเดินขึ้นไม่เหมาะกับคน เป็นโรคกลัวความสูงจริงๆ..










อุว่ะฮ่าๆๆๆ.... หัวเราะแบบ แม่ทัพ.. มาถึงครึ่งทางแล้ว...เริ่มหน้ามืดนิดหน่อย..ออกซิเจนเลี้ยงไม่พอ..ได้แต่มองพื้นเวลาเดิน..เมื่อไหร่มันจะถึงสุดทาง..

[โอ๊ตนนท์]

มองไปข้างหน้า แล้วส่ายหัว..เฮ้ย..ยังต้องไปอีกเหรอ...ขอชมวัดแค่ นี้ได้ไหม...







เจอประตูแล้ว...คงไม่ใช่ประตูขึ้นไปสวรรค์ นะ..

[โอ๊ตนนท์]

มองประตู แล้วอยากจะร้องเพลง...ห่างกันเพียงเอื้อมมือ....แต่มันดูไกลแสนไกล....ขาไม่ค่อยอยากจะขยับล่ะ..










เบื้องหลังของความเหนื่อย..ปนหอบ..

[โอ๊ตนนท์]

ไอ้ประตูเมื่อกี้มันแค่หลอกให้เราดีใจเล่นๆ...ที่ไหนได้ต้องเดินขึ้นบันไดอีกเกือบร้อยขั้น..กว่าจะถึงประตูวัดจริงๆ...










ผ่านประตูนี้ไป...ท่านได้สำเร็จวิชายุทธ์ เดินพันลี้..ของสำนักวัดแห่งนี้แล้ว....

[โอ๊ตนนท์]

ส่วนไกด์ของเราชาวทิเบต..คงเป็นศิษย์รุ่นพี่ ของสำนักวัดแห่งนี้...เดินชิวๆ ไม่มีหอบ แถมยังช่วยแบกกระเป๋าอันหนักๆให้ก้องอีก.. เดินมาหลายเที่ยวแล้วนิ..










ภาพวาดวัด สมัยก่อน... หน้าตาคล้ายๆแบบนี้.. กำแพงเก่าๆพุๆ ที่เราเห็นจากข้างล่าง จริงๆ มันก็คือ บันไดให้คนขึ้น นั่นเอง..แต่คงขึ้นไม่ได้แล้ว มันไม่เหลือทางให้ขึ้นแล้ว..

[โอ๊ตนนท์]

ภายนอก อาคาร ของอารามแห่งนี้.. ภายใน ถ่ายรูปไม่ได้ ไม่งั้นเสียเงินค่าถ่ายรูปด้วย..









หลังจากชม ภายในแล้ว ลามะ ที่ก้องเรียกว่า ชื่อฟุ หมายถึงอาจารย์ อะไรประมาณนั้น ก็พาเราไปชมด้านบนต่อ...น้อยคนที่จะได้ขึ้นไป ที่ๆ เขาไม่ได้ให้ขึ้น..แต่เห็นเราสนใจเกี่ยวกับ ความเป็นทิเบต เลยพาขึ้นข้างบนไปชมอีก..

[โอ๊ตนนท์]

บรรยากาศ ข้างบนอาราม อีกชั้นนึง...

[โอ๊ตนนท์]

กล้องถ่ายรูปลามะอาจารย์ท่านนี้ และเอารูปมาโชว์.. กลับทิเบตคราวหน้า จะปริ๊นท์รูป ส่งมาให้ โดยฝากไกด์เราเอามาส่ง..





ลามะบอกให้เรา คอยเขาอยู่ที่หน้า ระเบียงอาราม เหมือนจะมีอะไรสักอย่าง เดินไปกับไกด์เราสองคน ไม่ให้เราตามไป..เลยยืนรอไป ถ่ายรูปเบื้องล่างไป...

[โอ๊ตนนท์]

ราคา เข้าชม และค่าถ่ายรูป ที่แปะหน้าประตูทางเข้า











ลามะกลับมา พร้อมกับลามะท่านอื่นๆ ซึ่งมาช่วยดูแล อารามแทน และชวน พวกเรา ไปห้องของลามะท่านนี้ด้วย..

[โอ๊ตนนท์]

คุ้มเลย สำหรับค่าเข้าชม เนื่องจาก ก้องโชว์รูปเมื่อสิบปีก่อน เขาก็เคยมาวัดนี้..และมีรูป ลามะ เมื่อสิบปีก่อน ซึ่งลามะท่านนี้ก็รู้จัก แต่เขาไม่อยู่แล้ว(เหตุอันได้ก็ไม่ทราบ) เลยพาเรามานั่งพักดื่มน้ำ..เราก็เกรงใจ ขอแค่น้ำร้อนก็พอ แต่ ลามะ ทำชาเนยจามรีให้ดื่ม ทั้งต้มน้ำ ทั้งปั่นชาเนยจามรี และรินให้เราแบบ ไม่ให้ถ้วยชาเราพร่องเลย..








รินไม่หยุดเลยจริงๆ..แม้เรายังดื่มไม่แค่อึกเดียว ก็ยังเทให้เราดื่มต่อ.. ลามะท่านนี้คง เห็นว่าเรา ชอบทิเบต และก้องพูดภาษาทิเบตได้..รวมถึง เข้าใจความเป็นทิเบต รวมถึง กริยา ท่าทางที่มีต่อกับคนทิเบต..ซึ่งถ้าเป็นกรุ๊ปทัวร์จีน..เขาเยี่ยมชมวัด คงจะล้งเล้งน่าดู..ทั้งไกด์และลูกทัวร์เสียงดังมากๆ..แต่สำหรับเราไปเยือนเที่ยวถิ่นของบ้านเขา ก็ต้องสำรวมหน่อย..กล้องเลยแถม รูปถ่าย ให้อีก ชุดนึง ถ่ายไว้เดี๋ยวจะส่งรูปมาให้ทีหลัง..