สรุปทริป On The Way Back Home จากหลังคาโลก กลับสู่แดนสยาม..

[โอ๊ตนนท์]

เห็นสถูปแล้ว...อีกอึดใจเดียว...


















เบื้องหลัง อดีตทางที่ผ่านมา..เดี๋ยวมันจะเป็นทางในอนาคต ตอนขาลง...

[โอ๊ตนนท์]

ผมยัง มีชีวิตอยู่นะคร้าบบบบ...บ






ออกนอกลู่ นอกทางมานาน..จนถึงสักกะที..

[โอ๊ตนนท์]

กำลังจะเดินเข้าไปชมภายในวัด..อุชุระสายตาดี..เจอตำรวจ ป๊วนเปี้ยนอยู่ในวัด..เลยบอกว่า ให้ผมอยู่ที่รถดีกว่า..เพราะว่าในเราออกนอกเส้นทางที่ไม่ได้เขียน ไว้ในเพอร์มิส ถ้าตำรวจ ตรวจสอบแล้วอาจมีปัญหา..สุดท้าย มีแต่ก้อง กับไกด์ได้เข้าไป ดูในวัด เพราะ คนฮ่องกง เขาก็ถือว่าเป็นคนจีนไม่ใช่คนต่างชาติ...เซ็งห่าน..นั่งรถลุ้นมาตั้งนาน...ไม่ได้เข้าวัด..








ถ่ายรูปอยู่ในรถ เป็นที่ระตื้น...เอ๊ย..ที่ระลึกก็ได้..

[โอ๊ตนนท์]

ชักเริ่มรอนาน ชักเรื่มเบื่อ ชักเริ่มง่วง ชักเริ่มหิว..เดี๋ยวได้ชักดิ้นชักงออยู่ในรถ..










เกือบจะชั่วโมงนึกผ่านไป.......เฮ้ย..เมื่อไหร่จะกลับมาฟ่ะ... รอจนเหน็บกินแล้วเนี่ยะ...

[โอ๊ตนนท์]

สงสัยแรงบ่น อธิฐาน บรรดาลให้ พรรคพวก กลับมาที่รถ ภายใน นาทีเดียว... ต่อไปนี้ก็ลงเขาสุดมันส์แล้ว..









ขับดีๆนะครับ..ชีวิตผมฝากไว้กับท่าน...อย่าขับออกนอกลู่นอกทางนะครับ..ตอนลงเขาเนี่ยะ..

[โอ๊ตนนท์]

บ๊ายบาย สถูปจ๋า... ไม่ได้ชมภายในวัด ชมแต่สถูป...










ขณะลงเขา เจอคุณยาย แกเดินขึ้นมา จะไปวัด..โอ้แม่เจ้า...แค่นั่งรถ ก็เหนื่อยแล้ว แต่นี่เดินขึ้นมา...

[โอ๊ตนนท์]

ขับตามมาทันรถฮุนได คันข้างหน้า...วิ่งฝุ่นคลบเชียว...พอๆกับรถเรา..แต่สุดท้าย เขาต้องจอดให้เราไปก่อน เพราะ เขาวิ่งเร็วไม่ได้เท่ารถเรา...เพราะรถเรามันโค ตะ ระ ลุยกว่า..








ป้ายชื่อวัดบนถนนหลัก...อะไรซื่อๆ..นี่แหล่ะ..ใครรู้ภาษาจีน ตัวแรก อ่านไว้ ไรบอกหน่อย...

[โอ๊ตนนท์]

ได้แอปเปิ้ล มาอีกลูก..อุชุระ คนขับรถ..แจกให้กิน ทุกวัน....เขาบอกว่า แอปเปิ้ล นี่มาจากย่านบ้านเขาปลูกเชียวนา...









ไม่อยากเสียศัทธรา กัดสักคำ...แต่...กินหมดลูก...

[โอ๊ตนนท์]

เส้นทางที่เรามา






เส้นทางที่เราต้องไปต่อ...บรรยากาศเมือง (หมู่บ้าน) ที่แวะกินข้าว มื้อกลางวัน ก่อนเดินทางต่อ

[โอ๊ตนนท์]

หลังรับมื้อกลางวันลงท้องแล้ว...ก็เดินทางต่อก็เจอด่านอีก... ชาวทัวริ่งโรบินฮู้ด คงใช้ทักษะพลางตัวไปกับชาวบ้าน ไม่ก็ รอทีเผลอก็ปั่นผ่านไปเลยมั๊ง... เลยด่านนี้ ไปนิดส์เดียว ก็จะเจอแยก เลี้ยวซ้าย ไปเส้นทาง เอเวอเรส จางมู่ เนปาล ถ้าไปทางขวา ก็จะไป อาลี ถิ่นที่กันดาร และ ก้องบอกว่า พวก อาชญากร ชอบหลบหนีความผิดไปอยู่นั่นกันเยอะ เพราะว่ามันกันดาร คนไม่ค่อยจะผ่าน หลายปีก่อนโน่น ก็มีนักท่องเที่ยวหายสาปสูญไปแล้วเหมือนกัน..ถ้าจะปั่นไปทางนั้นแนะนำว่า ปั่นไปเป็นหมู่ดีกว่า..








หลังจากแอบถ่าย รูปด่านเสร็จ ก็ไปกันต่อ..จะเห็นความหนาว มันไม่ธรรมดา...ลำธาร ยังเป็นน้ำแข็งเลย..บรื๋อ...ถึงแม้เอกสารจะครบในการผ่านพื้นที่ต่างๆ ก็ดูเหมือนน่าจะสบายใจ..แต่ก็ลุ้นเหมือนกัน เพราะว่าผมเข้าออกจีนบ่อยๆ กลัวเขาจะสงสัย และเอ็นดูเราไปอยู่ห้องพิเศษ เหมือนตอนไปฮ่องกง ผมโดนกัก ตัวที่ ตม. บ่อยมากๆ สงสัยคิดว่าผมแอบทำงานที่ฮ่องกง..แถมหน้าเหมือนกระเหรี่ยงด้วย..

[โอ๊ตนนท์]

กำลังจะผ่านอีกพาส นึงล่ะ....ยอดสูงสุด ของเขาลูกนี้ ไม่ค่อยมีไรน่าสนใจ จอดรถไม่ถึงนาทีก็ไปต่อ







ป้ายชื่อเขา และ บอกความสูงของเขา...อ้าวสูง ถึงห้าพันแล้วเหรอเนี่ยะ นึกว่า สามพันกว่า เท่าลาซา.. ทางมันค่อยๆขึ้นเลยไม่ค่อยรู้สึกว่าสูงอะไร.. แหม มีคนมือบอน มาเซ็นชื่อเป็นที่ระลึก เพียบ..

[โอ๊ตนนท์]

หนทางมันยังอีกยาวไกล...แต่คงไม่ไกลมาก ถ้านั่งแลนด์ครุยเซอร์ คันนี้..เหยียบลูกเดียว..(ใจจริง เห็นเนินลงทีไร อยาก จะเอาจักรยานพับ มากางออกปั่นลงเขาจริงๆ..เสียดายมันหนาวเกิน)











ลงกันยาวๆราบเรียบ...ช่วงนี้ตาเริ่มสะลึมสะลือ จะหลับ...มันเงียบ มันโล่ง ไม่มีอะไรให้ดูมาก นอกจากภูเขา กับภาพ ถนนข้างหน้า เรียบๆยาวๆ..

[โอ๊ตนนท์]

เริ่มเห็นปลายยอดเขา เอเวอเรส อยู่ปู้นนน..แล้ว... ลอง ก้มๆเงยๆ มองจอคอม จะเห็นเขาแหลมๆยาวๆ มีเมฆคลุมแต่ ยังเห็นเงา ยอดเขาเอเวอเรสอยู่บ้าง










อยู่ในรถ ถ่ายไม่ค่อยชัด เลยจอดลงมาถ่ายซะเลย....กล้องคอมแพ็ค ซูมด้วยออฟติคอล มันได้แค่นี้แหล่ะ.. เดี๋ยวจบทริป จะเล่าย้อนหลัง ปีที่แล้ว.. จะได้เขาไปเหยียบถึงตีนเขาเลย..ปีนี้ เร่งรีบต้องออกจาก ทิเบต ให้ทันก่อนวีซ่าหมด..

[โอ๊ตนนท์]

ระยะทางห่างร่วมร้อยกิโล... เขาเอเวอเรส ดูเล็กกระติ๊ดเดียว..






พยายามดันทุรัง ซูมถ่ายอีกครั้ง ซูมจนเลนส์ กล้องคอมแพ็คยืดยาว ออกมาแทบจะทะล่น สุดความสามารถล่ะ เดี๋ยวรวยๆหา digital SLR สักตัวก็คงจะดี แต่จะถ่ายเป็นเปล่าก็อีกเรื่อง..

[โอ๊ตนนท์]

เข้าใจหาทำเลสร้างวัด...อยู่ฝั่งตรงข้ามกับลำธารใหญ่ แล้วชาวบ้านจะข้ามไปอย่างไงหล่ะนั่น..สงสัยต้องไปเดินอ้อมไกลเลย..







ลมแรงน่าดู..ฝุ่นทราย ฟุ้งไปหมด..