สรุปทริป On The Way Back Home จากหลังคาโลก กลับสู่แดนสยาม..

[pae_touring]

ผมชอบมุขตลกของคุณนะมันฮานานดี
รอชมต่อครับ

[merf]

กล๊าบบบบบ มาแร๊วววว
มาแล้ว...อ้ายกลับมาแล้ว...

[ลุงเนตร]

*..ขอบคุณมาก ที่มีใจสละเวลา แบ่งปันประสบการณ์..ที่กว่าจะได้มายากยิ่ง..*

[โอ๊ตนนท์]

สวัสดีครับ คุณโอ๊ต เล่าและถ่ายรูปได้น่าติดตามมาก อยากจะไปธิเบตซะแล้วสิ เป็นประเทศที่น่าเล่นพารามอเตอร์ที่สุดเลยมั่ง วิว ทิวทันศ์ พื้นที่ราบๆ สุดลูกหู ลูกตาจริงๆ คอยติดตามชมด้วยคนน่ะครับ

ความสูง สามพันกว่าเมตร พารามอเตอร์จะบินขึ้นไหมเนอะ. สงสัยต้องเปลี่ยนจากเครื่องใบพัด เป็นเจ็ทแทน.. ที่โพคารา ผมเห็นคนเล่นเยอะ..แต่ไม่ใช่ พารามอเตอ์ มันเป็นอะไรไกด์ๆนี่แหล่ะ.. ร่มร่อน ลงเขา ไม่ต้องใช้เครื่อง..

..ปีที่แล้ว ก็ว่าจะลองเล่นดู..แต่ก้องดันไปค้นเจอข่าวว่า ก่อนหน้านี้ มีอุบัติเหตุ ตกลงมา ทั้งคน บังคับ และนักท่องเที่ยวเสียชีวิต..ก็เลยชะงักไม่กล้าเล่น..

หนุ่มน้อยลูกครึ่งทิเบตกำลังเดินทางกลับสยามแล้ว
มาปูเสื่อรอชมครับ คุณโอ๊ต ผมอยากได้เชือกที่ใส่ก้อนหิน เหวี่ยงนั้นจัง แต่กลัวเล่นไม่เป็นจะโดนหัวตัวเองแตกเอา

ที่ไทยเล่นหนังสติ๊กไปก่อนเถอะ.. จริงๆ ถ้าจะฝึก หาที่ฝึกโล่งๆกว้างๆ ก็ฝึงไม่เกิน สิบนาที จริงๆ ก็เป็น..แค่ของจับจังหว่ะเหวี่ยงยังไง ไม่ให้หินตก เท่านั้นแหล่ะ แล้วค่อย ฝึกจังหว่ะปล่อยเชื่อก เหวี่ยงหินไป...ก็เหมือนเอาน้ำ ใส่ถัง ตัวถังผูกเชือก แล้วเหวี่ยงเป็นวงกลม ไม่ให้น้ำหกนะแหล่ะ....
....ยังเสียดายนะเนี่ยะ ถ้าได้กลับไปลาซาอีก คงต้องซื้อมาเก็บบ้างซะแล้ว ความจริง ตัวเชือก เขาก็ถักสวย เป็นลายพื้นๆง่ายๆ สไตร์ทิเบต...ราคา ไม่ถึงร้อยมั๊ง ถ้าจำไม่ผิด..

ผมชอบมุขตลกของคุณนะมันฮานานดี
รอชมต่อครับ

ขอบคุณที่ติดตามชมครับ...เน็ตที่โรงแรม เขาชอบปิดโมเด็มไม่รู้จะปิดทำไม..สงสัย จะต้องใช้พร้อมเวลาเขาใช้ เน็ต ถึงจะได้เล่น เมื่อวานกำลังจะ มาโพสต์ดันปิดโมเด็ม ตอนดึกซะงั้น..ตอนเช้า ก็เดินชมเมือง เลยไม่ได้โพสต์อีก...เดี๋ยวจะเริ่มโพสต์ต่อแล้วครับ...

กล๊าบบบบบ มาแร๊วววว
มาแล้ว...อ้ายกลับมาแล้ว...

กลับไป รอ Jaw Bone สำเนา ลายจ๊าบ สักชุดนะพี่.. ตอนนี้เพิ่งได้วีซ่าอินเดีย...ใกล้จะถึงไทยแล้ว..อีกไม่เดือนนิดๆ..

*..ขอบคุณมาก ที่มีใจสละเวลา แบ่งปันประสบการณ์..ที่กว่าจะได้มายากยิ่ง..*

ขอบคุณลุงเนตร มากๆครับ ที่ แวะมาเยี่ยมชม..กำลังจะเล่าต่อ..จบงาน วันที่ ห้า แล้ว..รบกวน เรื่องกำหนดการทริป กทม อินทนนทร์ด้วยนะครับ.. ถ้าสะดวก จัดทั้งสองชุด(ชุดที่ไปล่วงหน้าวันที่ห้า กับชุดปั่นตามกลุ่มแรกวันที่) เดี๋ยวกำลังจะอัพลงต่อครับ..ระหว่างรอรูป วันที่สองในการเดินทาง ดูคลิปไปก่อนครับ..

[โอ๊ตนนท์]

ตอนที่ 2 Shigatse-Nigri

ระหว่างรอ ชมรูป และ คำโม้ๆ คุยๆ ดูคลิป วีดีโอ ไฮไลท์ไปพลางๆก่อนนะครับ ..เดี๋ยวค่อยดูตามอธิบายตามรูปต่อ...

[โอ๊ตนนท์]

หลังจากจบวันแรกใน การเดินทาง... ซึ่งค่อนข้างจะราบรื่น.. สถานที่พัก ก็สบายๆ...
และอีกอย่างเป็นช่วง โลว์ ซีซั่น ค่าที่พัก ก็ถูกลงมาก แต่อาหาร ..ไม่ค่อยจะถูกลงตาม(ไม่รู้ทำไม ทั้งไกด์ ทั้งคนขับชอบพา ไปกินร้านอาหารแพงๆ.. ..
..แต่จริงๆ ก็ถือว่าโอเค..เพราะปกติ ร้านอาหาร บางร้าน เขาจะให้ อาหาร ให้กับไกด์และคนขับรถ ฟรีๆ(อิจฉาชมัด ดูเยอะกว่า อาหารที่ผมสั่งกินเสียอีก... )โดยปกติ เราก็ต้องเลี้ยง ทั้งคนขับรถ และไกด์ด้วย สำหรับค่าอาหาร..ส่วนที่พัก โรงแรม ที่เขาพาเราไปพัก ก็มักมี ที่พัก สำหรับไกด์และคนขับฟรีเช่นกัน..(แม้..ฟรีไปหมดเลยเนอะ..อิจฉาวุ๊ย )


.....มาติดตาม ภาพเหตุการณ์วันที่สอง กันต่อ..ขอบอกว่า..เริ่มลุยและออกนอกลู่นอกทาง เยอะกว่าเดิม...

[โอ๊ตนนท์]

ตื่นกันแปดโมงเช้า เก้าโมง ก็เริ่มเดินทาง...ไปรายงานตัว กับตำรวจ..ให้ถูกต้อง ว่าเรามาถึงเมืองนี้แล้ว กำลังจะไปต่อที่ไหน...ลำบากจริ๊งๆๆๆ ยุ่งยากเสียเวลาพอควร..








แต่กระนั้น..มันเป็นหน้าที่ไกด์ของเรา จัดการให้หมด..ไกด์ต้อง พาเราไปรายงานตัว รวมถึงยื่นเรื่องเอกสาร บัตรอนุญาต เพอร์มิสต่างๆ...

[โอ๊ตนนท์]

เรามาถึง ที่หมายกันแต่เช้า โดยกลุ่มทัวร์ คนอื่นๆก็มาเช้าเหมือนกัน..เอ..ทำไม ชิกาเซะ เขียนนำหน้าด้วยตัวเอ๊กซ์ หว่า?... ผมเขียนผิด หรือเขาเขียนผิดเนี่ยะ..ชื่อเมือง ในแผนที่ มันตัวเอสขึ้นต้น นิ??







ต่อให้ขยัน ตื่นเช้าขี้ตาเลอะ มาที่สำนักงานนี่ แต่เช้าแค่ไหน..แต่ทุกคนก็ต้องรอ..เพราะว่า........มันยังไม่เปิดทำการ..

[โอ๊ตนนท์]

สถานที่ รายงานตัว ที่นี่ เพิ่งจะสร้างใหม่ สดๆซิงๆ รวมถึง หน่วยงานอื่น ก็คงเพิ่งจะสร้างใหม่ๆซิงๆเช่นกัน..ปีที่แล้วจำได้ว่า..ตอนทำ เรื่องรายงานตัว..มันอยู่ในตึกเล็กๆ กระจิดเดียว.....เจ้าหน้าที่เข้มขรึมมาก








เอาไว้ให้ดู เวลาทำการ เผื่อใคร จะต้องมารายงานตัว..แต่พวกมาแบบโรบินฮู้ด ไม่ต้องมาหรอก...เดี๋ยว ได้ของแถมจาก การรายงาน เป็นค่าปรับ(ถ้าไม่มีเพอร์มิท))

[โอ๊ตนนท์]

หลังจากเสร็จ ก็มาชมโรงงานทำพรม ขนแกะ...มาเจอแกะมองหน้า มาทักทายยามเช้า พูดว่า...แม๊ะๆๆๆ....พอผมถามว่า ทางไปโรงงานอยู่ตรงไหน..มันก็ตอบว่า.. แม๊ะๆๆๆ.. .










เส้นทางที่เข้ามาโรงงาน... จริงๆเจอร้านอยู่ข้างนอก ริมถนน นึกว่ามีแต่ร้าน..แต่ คนขับรถ กับไกด์ รู้จักพื้นที่ เลยพาแวะมาชม..

[โอ๊ตนนท์]

ปรากฎว่า...วันนี้ โรงงานปิด เพราะเป็นวันเทศกาล อย่างหนึ่งคน ของชาวทิเบต...ที่เขา ทำสี มาสาด มาทาบ้าน..ไม่รู้เทศกาลอะไร..เลยทำให้วันนี้ โรงงานเงียบเหงา..แต่ คนที่ดูแลโรงงาน พาเราเปิดรั้วหนาม ให้เข้าไปดูโรงงาน จากทางหน้าต่างแทน






ภายในโรงงาน ทำพรม จากขนแกะ ของแท้..มุดร่องหน้าต่างถ่ายเอา.. .พรม หนึ่งผืน... ราคามันแพง เพราะมันทำจากมือนี่แหล่ะ..

[โอ๊ตนนท์]

อีกส่วน หนึ่ง ในการผลิต พรม









นี่ก็อีกส่วนหนึ่ง..เสียดาย เป็นวันหยุด ไม่งั้น คงได้เห็นขั้นตอนการทำ และเข้าไปชม การผลิต ในพื้นทีส่วนต่างๆ ได้อย่างใกล้ชิด...

[โอ๊ตนนท์]

ม้วนเส้นหมี่กึ่งสำเร็จรูป.....เอ๊ยไม่ใช่... เส้นขนแกะ.. ขั้นตอนการผลิต ขนแกะเป็นเส้นๆแบบนี้ ใครเคยชม กระทู้ภาพประกอบทิเบตสองขา..คงจะได้เห็นผ่านๆ ชายหนุ่มที่ยืนถือ วัตถุเหมือนลูกดิ่ง มีเชือกโยงๆ...อันนั่นแหล่ะ ที่เอาเส้นขนมาปั่นให้เป็นเส้น...ถ้ามาป้วนเปี้ยนแถวร้านสปินน์คาเฟ่..วันดีๆๆ ก็อาจได้เห็นชาวบ้าน เขามานั่งปั่นใยขน ไม่ก็กำลังถักขน..มีแม้กระทั้งเวิร์คชอป ห่างจากร้านไม่ไกลมากนัก...








ดูเสร็จ ก็ไปหาร้านที่นั่งพัก....โรงงานเงียบจริงๆ..

[โอ๊ตนนท์]

มาแวะพัก ดื่มชาหวาน คลาย ความเหงา...เอ๊ย ความหนาว ก่อน สักแก้ว..











และแล้วเราก็มา เจอด่านตำรวจอีก...จำไม่ค่อยได้ว่า อันนี้ เขาตรวจเฉพาะความเร็วรถ หรือว่า ตรวจ นักท่องเที่ยวด้วย..เพราะเห็นไกด์เอาเอกสาร ทัวร์ลงไปด้วย..

[โอ๊ตนนท์]

จอดรถถ่ายรูปหมู่บ้าน ที่อยู่ไกลๆ...ไม่รู้มีอะไรสำคัญเปล่า..หรือว่า แค่มันแปลกที่ได้เห็นหมู่บ้าน ที่ตั้งอยู่ที่ไกลๆนั่น..








เสียงชัตเตอร์ ดังแชะๆๆๆๆๆ อย่างกับปืนกล ปรับระบบ ออโตเมติก ไว้..