@@@ทัวร์ลาวใต้2400กม ออกเดินทางวันนี้ (8 ต.ค) โดย อ. ขวัญใจ @@กับข้อคิดดีๆในการดำเินินชีวิต ที่ทุกท่านควรอ่านจาก พี่แดง สารภี ครับ

[Saturn Sky]

สวัสดีค่ะท่านเจ้าของกระทู้ สวัสดีค่ะคุณพี่แดง และสวัสดีทุก ๆ ท่าน ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

[Saturn Sky]

[/b]ไม่ถ่อมตัวจริง ๆ ...ก็ยอมแล้วไง
ขออนุญาตแถลงเรื่องจริง..ให้ฟัง...วันนั้นเมื่อ ๒๐ กว่าปีที่แล้วเมื่อผมได้ไป รับการฝึกอบรมสั่งสอนจากพระอาจารย์ มั่น จารุธัมโม เกิดปิติ สุขมาก ๆ สงบเย็น แตกต่างกับความสุขที่ได้จากการดื่ม กิน เต้นระบำรำฟ้อนเทียบกันไม่ได้เลย เมื่อครบกำหนดลา (คือลางาน ๗ วัน) ไม่อยากกลับ..อยากจะอยู่ปฏิบัติต่อ มิหนำซ้ำได้ออกปากขอ อุปสมบทกับพระอาจารย์......แต่พระ อ. ตอบว่า "กลับไปเถอะ..โยม..ชาตินี้โยมบวชไม่ได้หรอก..ไปชดใช้กรรมเวรให้หมด" แล้วท่านก็เมตตากำชับว่า "ให้นั่งสมาธิ..ภาวนาอย่าให้ขาด และก็สอนเรื่อง ดี ดังกล่าวให้"

การสอนครั้งนั้นเข้าใจว่าไม่ได้มุ่งสอน ดี ที่จะให้บรรลุแน่ ๆ แต่ในความหมายคงให้ไปปฏิบัติหน้าที่ เป็นการสอน ดี ในการทำงาน ผู้รู้แต่ละเรื่องก็เหมือน หมอหรือแพทย์เฉพาะทาง ผมระยะนั้นบอกได้ว่า เลวสุด ๆ ซึ่งก็ได้ยึดถือคำสอนนั้นมาโดยตลอด คือก่อนจะทำอะไรก็นำ ๓ ข้อมาตรองเสมอ ๆ ชีวิตก็อยู่รอดปลอดภัยฟันฝ่าขวากหนาม จนมีวันนี้
ที่นี้ผู้รู้จริงตามคำสอนของพระพุทธเจ้า วันนี้ขอตอบว่า พระไตรปิฏก ครับ และผู้ที่มีครูบาอาจารย์ที่ตนเองเคารพนับถือ เชื่อมั่นเชื่อใจ ว่าปฏิบีติดีปฏิบัติชอบอยู่แล้ว ก็จงมอบตัวเป็นลูกศิษย์ลูกหาเถิดครับ แล้วก็อย่าลืมประพฤติปฏิบัติตามครูบาอาจารย์สอนด้วย (ดี ๓ ดี นี้ขอมอบให้ผู้ที่ยังเข้าไม่ถึงธรรมเหมือนผมเมื่อ ๒๐ กว่าปี..ครับ)

ขอครูช่วยต่อในรายละเอียดเพิ่มเติม..ครับ[/b]

โอ้วว ก็นับว่าน่าเสียดายนะคะที่ไม่ได้ห่มผ้าร่มกาสาวพัสตร์ ณ ตอนโน้นอ่ะค่ะ
ถ้าห่มตอนโน้น สงสัยป่านนี้ไม่แน่น๊าาาา อิอิ
การทำความดี แต่ละคนก็แตกต่างกันไปตามเหตุตามปัจัย
ค่ะคุณพี่แดง

ส่วนเรื่องครูบาอาจารย์แอ๋วเห็นด้วยค่ะว่า หากเห็นว่าปฏิบัติดี
ปฏิบัติชอบแล้ว ก็ให้มอบตัวเป็นศิษเถิด

สำหรับแอ๋ว รักษาศิล5 อย่างเคร่งครัด บริจากทาน
ตามเหตุตามปัจจัย ตามแต่โอกาส มีศรัทธา มีหิริโอตตับปะ
และสำคัญคือ มีสติทุกขณะค่ะ ซึ่งตรงนี้ค่อนข้างยาก
ในแต่ละวันจะให้สติอยู่กับปัจจบันตลอดเวลาช่างยากเย็น
เหลือเกินเพราะจิตคนเราไวยิ่งกว่าลิง เพียงรัดมือเดียวเกิด
ดับเป็นแสนโกฏขณะ ดังนั้นในทุกวันก็พยายาม
และมีความเพียรอยู่ค่ะ มีได้บางขณะจริง ๆ..

ทุกวันนี้คุณพี่แดง ฟังธรรมหรือเปล่าคะ หากว่าฟัง
คุณพี่ฟังธรรมของพระอาจารย์อะไรคะ แนะนำแอ๋วบาง
ก็ได้นะคะ สำหรับแอ๋ว ฟังของพระอาจารย์ สมชาติ
ธัมมโชโต แห่งแสงธรรมส่องชีวิต และพระอาจารย์
สุรศักดิ์ (เกษม) เขมรังสี แห่งวัดมเหยงคณ์ค่ะ
ขอคุณพี่แดงแนะนำด้วยค่ะ

[ขวัญใจ]

เก็บตกภาษาลาว (ใต้) วันละหลายคำวันนี้ขอเสนอคำว่า " โด๊ย"
ขอเล่าเรื่องเบื่องหลังภาษาลาวเทียบเคียงคำส่วนใหญ่ ลักษณะสำเนียงเสียงภาษาที่ใช้จะเหมือนกับภาษาอีสานของไทยเรา
แต่มีคำบางคำเท่านั้นที่แตกต่าง ขอยกตัวอย่างเป็นประโยคที่ใช้สื่อสารกับพี่น้องชาวลาวใต้ ดังต่อไปนี้....
"อี๋น๊างอ้ายเมื๊อก่อนเด้อ" "โด๊ย" คำแปล น้อง/หนู พี่ไปก่อนน๊ะ ค่ะ/จ้ะ
โด๊ย หมายถึง ค่ะ/จ้ะ

[Deang-sarapee]

ขอครูช่วยต่อในรายละเอียดเพิ่มเติม..ครับ[/b]

โอ้วว ก็นับว่าน่าเสียดายนะคะที่ไม่ได้ห่มผ้าร่มกาสาวพัสตร์ ณ ตอนโน้นอ่ะค่ะ
ถ้าห่มตอนโน้น สงสัยป่านนี้ไม่แน่น๊าาาา อิอิ
การทำความดี แต่ละคนก็แตกต่างกันไปตามเหตุตามปัจัย
ค่ะคุณพี่แดง

ส่วนเรื่องครูบาอาจารย์แอ๋วเห็นด้วยค่ะว่า หากเห็นว่าปฏิบัติดี
ปฏิบัติชอบแล้ว ก็ให้มอบตัวเป็นศิษเถิด

สำหรับแอ๋ว รักษาศิล5 อย่างเคร่งครัด บริจากทาน
ตามเหตุตามปัจจัย ตามแต่โอกาส มีศรัทธา มีหิริโอตตับปะ
และสำคัญคือ มีสติทุกขณะค่ะ ซึ่งตรงนี้ค่อนข้างยาก
ในแต่ละวันจะให้สติอยู่กับปัจจบันตลอดเวลาช่างยากเย็น
เหลือเกินเพราะจิตคนเราไวยิ่งกว่าลิง เพียงรัดมือเดียวเกิด
ดับเป็นแสนโกฏขณะ ดังนั้นในทุกวันก็พยายาม
และมีความเพียรอยู่ค่ะ มีได้บางขณะจริง ๆ..

ทุกวันนี้คุณพี่แดง ฟังธรรมหรือเปล่าคะ หากว่าฟัง
คุณพี่ฟังธรรมของพระอาจารย์อะไรคะ แนะนำแอ๋วบาง
ก็ได้นะคะ สำหรับแอ๋ว ฟังของพระอาจารย์ สมชาติ
ธัมมโชโต แห่งแสงธรรมส่องชีวิต และพระอาจารย์
สุรศักดิ์ (เกษม) เขมรังสี แห่งวัดมเหยงคณ์ค่ะ
ขอคุณพี่แดงแนะนำด้วยค่ะ

ฟังครับ...ฟังเป็นประจำทุกวันไม่เคยขาด ฟังทุกพระอาจารย์ที่มีและที่ได้มาครับ...ที่มีเป็นชุดใหญ่คือ หลวงปู่สิม พุทธาจาโร รองลงมาก็หลวงพ่อพุทธทาส หลวงพ่อปัญญา ท่าน ป.อ.ปยุโต ที่มีมากก็ของท่านพระอาจารย์ ภิกษุณี นันทญาณี (รุ้งเดือน สุวรรณ) การปฏิบัติธรรมก็คงเช่นเดียวกัน รักษาศีล ๕ ให้บริสุทธิให้มากที่สุด เพิ่มเติมในวันโกนวันพระเป็น ศีล ๘ อีก ๒ วัน ที่สำคัญและอย่างยิ่งคือการ ดูจิตดูใจ ของตนและพยายามให้มีสติอยู่กับกายปัจจุบันไม่ให้ขาดไม่ให้ทำลาย และเพียรพยามสร้างกุศลบารมีเป็นสะเบียงด้วยการ ทำสมาธิภาวนาควบคู่ไปด้วตามคำสั่งของพระอาจารย์ใหญ่ (หลวงปู่มั่น จารุธัมโม) ของพระอาจารย์ ที่น้องแอ๋ว..ฟังเคยได้ยินบ้างแต่ไม่มีแผ่นฟังครับ (บุญน้อยก็อย่างนี้แหละ) ถ้าเป็นไปได้น่าจะมีการแลกพระอาจารย์กัน..นะ



ปัจจุบันนี้ คนห่างวัดห่างธรรม(ไม่ฟังธรรมโดยเคารพ) เอาแต่บริจาคทานสร้างแต่วัตถุ จิตใจใฝ่ต่ำเศร้าหมอง โลกจึงได้วุ่นวาย ขอญาติธรรมทุกท่านได้รักษาจิรักษาใจ ดูจิตดูใจ อย่าให้เศร้าหมอง อะไรจะเกิดมันต้องเกิด เมื่อเกิดแล้วตัวเราต้องน้อมนำมาฝึกศึกษา เพื่อให้เจริญในธรรมยิ่ง ๆ ขึ้นไป เป้าหมายของเราคือ การหมดทุกข์โดยสิ้นเชิง

[Deang-sarapee]

อรุณสวัสดิ์..ทุกท่านครับ เช้านี้มาต่อธรรมกัน แล้วจะเล่าเรือง..กลับมาซ้อมแล้ว..ที่ ออบขาน รอสักครู่ ภาษาลาววันละคำ เยี่ยม เดี๋ยวมีแจม ผู้สันทัดกรณีเตรียมตอบด้วย







สติ - สัมปชัญญ หิริ - โอตัปป ขันติ - โสรัจจ เป็นธรรมที่ มนุษย์ ต้องมี....นะ.....จะบอก..ไห่....

[Saturn Sky]

ขอครูช่วยต่อในรายละเอียดเพิ่มเติม..ครับ[/b]

โอ้วว ก็นับว่าน่าเสียดายนะคะที่ไม่ได้ห่มผ้าร่มกาสาวพัสตร์ ณ ตอนโน้นอ่ะค่ะ
ถ้าห่มตอนโน้น สงสัยป่านนี้ไม่แน่น๊าาาา อิอิ
การทำความดี แต่ละคนก็แตกต่างกันไปตามเหตุตามปัจัย
ค่ะคุณพี่แดง

ส่วนเรื่องครูบาอาจารย์แอ๋วเห็นด้วยค่ะว่า หากเห็นว่าปฏิบัติดี
ปฏิบัติชอบแล้ว ก็ให้มอบตัวเป็นศิษเถิด

สำหรับแอ๋ว รักษาศิล5 อย่างเคร่งครัด บริจากทาน
ตามเหตุตามปัจจัย ตามแต่โอกาส มีศรัทธา มีหิริโอตตับปะ
และสำคัญคือ มีสติทุกขณะค่ะ ซึ่งตรงนี้ค่อนข้างยาก
ในแต่ละวันจะให้สติอยู่กับปัจจบันตลอดเวลาช่างยากเย็น
เหลือเกินเพราะจิตคนเราไวยิ่งกว่าลิง เพียงรัดมือเดียวเกิด
ดับเป็นแสนโกฏขณะ ดังนั้นในทุกวันก็พยายาม
และมีความเพียรอยู่ค่ะ มีได้บางขณะจริง ๆ..

ทุกวันนี้คุณพี่แดง ฟังธรรมหรือเปล่าคะ หากว่าฟัง
คุณพี่ฟังธรรมของพระอาจารย์อะไรคะ แนะนำแอ๋วบาง
ก็ได้นะคะ สำหรับแอ๋ว ฟังของพระอาจารย์ สมชาติ
ธัมมโชโต แห่งแสงธรรมส่องชีวิต และพระอาจารย์
สุรศักดิ์ (เกษม) เขมรังสี แห่งวัดมเหยงคณ์ค่ะ
ขอคุณพี่แดงแนะนำด้วยค่ะ

ฟังครับ...ฟังเป็นประจำทุกวันไม่เคยขาด ฟังทุกพระอาจารย์ที่มีและที่ได้มาครับ...ที่มีเป็นชุดใหญ่คือ หลวงปู่สิม พุทธาจาโร รองลงมาก็หลวงพ่อพุทธทาส หลวงพ่อปัญญา ท่าน ป.อ.ปยุโต ที่มีมากก็ของท่านพระอาจารย์ ภิกษุณี นันทญาณี (รุ้งเดือน สุวรรณ) การปฏิบัติธรรมก็คงเช่นเดียวกัน รักษาศีล ๕ ให้บริสุทธิให้มากที่สุด เพิ่มเติมในวันโกนวันพระเป็น ศีล ๘ อีก ๒ วัน ที่สำคัญและอย่างยิ่งคือการ ดูจิตดูใจ ของตนและพยายามให้มีสติอยู่กับกายปัจจุบันไม่ให้ขาดไม่ให้ทำลาย และเพียรพยามสร้างกุศลบารมีเป็นสะเบียงด้วยการ ทำสมาธิภาวนาควบคู่ไปด้วตามคำสั่งของพระอาจารย์ใหญ่ (หลวงปู่มั่น จารุธัมโม) ของพระอาจารย์ ที่น้องแอ๋ว..ฟังเคยได้ยินบ้างแต่ไม่มีแผ่นฟังครับ (บุญน้อยก็อย่างนี้แหละ) ถ้าเป็นไปได้น่าจะมีการแลกพระอาจารย์กัน..นะ



ปัจจุบันนี้ คนห่างวัดห่างธรรม(ไม่ฟังธรรมโดยเคารพ) เอาแต่บริจาคทานสร้างแต่วัตถุ จิตใจใฝ่ต่ำเศร้าหมอง โลกจึงได้วุ่นวาย ขอญาติธรรมทุกท่านได้รักษาจิรักษาใจ ดูจิตดูใจ อย่าให้เศร้าหมอง อะไรจะเกิดมันต้องเกิด เมื่อเกิดแล้วตัวเราต้องน้อมนำมาฝึกศึกษา เพื่อให้เจริญในธรรมยิ่ง ๆ ขึ้นไป เป้าหมายของเราคือ การหมดทุกข์โดยสิ้นเชิง

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณพี่แดง

ทำไมที่คุณพี่บอกมาแอ๋วมิเคยได้ฟังบ้างเลย แต่ก็คุ้นชื่อมาก ๆค่ะ
พระอาจารย์มหาบุญช่วย พระอาจารย์มหาประนอม ก็เทศสอนดีค่ะ
อีกคนอาจารย์ สุจิน บริหารวรรณเขตน์ ก็สอนแนวทางอภิธรรมเก่งมาก ๆ
ตัวแอ๋วเองหากพูดถึงธรรมะแล้ว เข้าถึงจริง ๆ ก็ประมาณ 2 ปีเองค่ะคุณพี่แดง
คือได้เข้าเรียนพระอภิธรรม พอได้ศึกษาพระอภิธรรมจึงได้รู้ถูกรู้ผิดอย่างเป็น
ทางการจริง ๆ
ที่ผ่านมาก่อนหน้านั้นก็เข้าบ้างแต่ชอบละ้เลย ศิล5 ไม่ครบ มีเข้าวิปัสสนากรรมฐาน
แต่ยังไม่เข้าถึงลึกซึ้งอะไร พี่พาไปก็ไป...ไม่ได้เกิดศรัทธาอะไรมากมาย
เทียบกันไม่ได้กับเด๋วนี้ค่ะ

ขออนุโมทนาบุญกับคุณพี่แดงด้่วยนะคะ ที่ในทุกวันก็ทำวิปัสสนา
ให้เกิดกับตัวเองอยู่ตลอดเวลาค่ะ...
ในการหาธรรมะฟังแอ๋วจะหาโหลดเอาตามเวปต่าง ๆอ่ะค่ะ

เด๋วแอ๋วจะรองไปหาของหลวงพ่อปัญญา และก็ ป.อ.ปยุตโต
มาฟังดูค่ะ

ลิ้งนี้ แสงธรรมส่องชีวิต พระอาจารย์สมชาติ
คุณพี่แดงรองคลิกเลือกโหลดฟังได้เลยค่ะ

http://www.sangdhamsongchevit.com/downloads.html

ส่วนลิ้งนี้มีหล่ายท่านมาก ๆค่ะ มีของพระอาจารย์ เกษม ธรรมทัต
ด้วยนะคะ
http://www.fungdham.com/sound/sound.html

[ขวัญใจ]

ภาพประทับใจในทริปสิบสองปันนา วันนี้ขอนำเสนอเกี่ยวกับที่พัก (วัดของชาวไตลื้อ) และประเพณีการทำบุญของชาวไตลื้อ
พระสงฆ์ไตลื้อ ห่มเหลือง โกนหัว แต่ไม่โกนคิ้ว ไม่ต้องออกบิณบาตร มีเงินเดือน ประมาณ 2,500 บาท (เก็บเงินกันเองภายในหมู่บ้าน) ญาตโยมจะนำข้าว อาหารสดมาส่งที่วัด พระประกอบอาหารเอง (ทำฉันเอง) ทุกวันพระจะมีการทำบุญทั้งเช้า และเพล ช่วงเช้าชาวไตลื้อจะแต่งตัวอย่างสวยงาม อาหารส่วนใหญ่จะเป็นขนมห่อใบตอง ( ขนมพื้นบ้านของชาวไต) ตามภาพ และมีอาหารคาวมาถวายพระ บทสวดบทให้พรเหมือนกับสงฆ์ไทยทุกประการ ต่างกันตรงสำเนียง จังหวะในการสวดจะเร็ว ฟังแล้วไพเราะดี มื้อเพลจะเป็นข้าวปุ้น (ขนมจีน) คล้ายกับน้ำเงี๊ยว มีเครื่องปรุงเหมือนก๊วยเต๊ยว แซบดี ตามภาพพระท่านอนุญาตให้ร่วมวงกับพระได้ พวกเราบอกว่าไม่ได้พระต้องฉันก่อน ฆราวาสทีหลัง ท่านบอกว่าไม่เป็นไรไม่บาป พระอนุญาต ในชีวิตเลยได้ร่วมวง (พระฉัน/ เรารับประทาน) แปลตรง ๆ คือ ได้นั่งร่วมวงกินข้าวกับพระ / พระฉันข้าวกับเรา

[Deang-sarapee]

หลายวันแล้วที่..จับเจ่าเฝ้าไข้...ปวดเนื้อปวดตัว...ปวดหัว..ไม่ได้ออกกำลังเลย..วันนี้ ( ๒๒ พ.ย.๕๔) ลุงดม น้องอี๊ด ได้มาชวนออกปั่น เขาเป็นห่วงกลัว..ผู้พันแดง..จะลงแดงตายเพราะไม่ได้ปั่นจักรยาน...ก็เลยตกลงกันว่า..ไปครั้งนี้ควรได้ประโยชน์กับนักปั่นอีกหลาย ๆ คนที่ไม่อาศัยอยู่ในเชียงใหม่...ถ้ามีเวลาอาจจะอาศัยการรายงานของเราเป็น ไกด์ในการปั่นท่องเที่ยว..เกือบเดือนไม่ได้ปั่นเลยก็ขอเอา..จิ๊บ ๆ นะอย่าให้โหมเกินขอบเขต.....ตกลงเอาใกล้ที่สุดคือ อุทยานออบขาน



อุทยานแห่งชาติออบขาน มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 302,500 ไร่ หรือ 484 ตารางกิโลเมตร อยู่ในเขตพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าสะเมิง ท้องที่ตำบลสะเมิงใต้ ตำบลแม่สาบ ตำบลบ่อแก้ว อำเภอสะเมิง ป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่ขาน-แม่วาง ท้องที่ตำบลแม่วิน ตำบลบ้านกาด ตำบลดอนเปา ตำบลทุ้งปี้ อำเภอแม่วาง ตำบลน้ำบ่อหลวง อำเภอสันป่าตอง และป่าท่าช้าง-แม่ขนิล ท้องที่ตำบลน้ำแพร่ ตำบลบ้านปง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงที่สุด ได้แก่ ยอดขุนเตียนสูง 1,550 เมตร มีจุดเด่นทางธรรมชาติที่สวยงาม ได้แก่ ออบขาน ออบไฮ ผาตูบ ถ้ำตั๊กแตน ถ้ำห้วยหก น้ำตกแม่สะป๊อก และน้ำตกขุนวิน นอกจากนี้ยังมีพันธุ์ไม้และสัตว์ป่าที่สำคัญอีกหลายชนิด

ความวิกฤตการณ์เกิดขึ้นบ่อยๆ โดยเฉพาะจากภัยธรรมชาติ เช่น เหตุการณ์อุทกภัยภาคใต้ของประเทศไทย เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2531 ส่งผลให้มีพระราชกำหนดปิดป่าสัมปทานทำไม้ (เฉพาะป่าบก) ทั่วประเทศ เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2532 กระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงได้มีนโยบายเพิ่มพื้นที่ป่าอนุรักษ์ โดยให้กรมป่าไม้ดำเนินการตามนโยบายโดยรีบด่วน เมื่อพิจารณาแล้วกรมป่าไม้จึงได้มีคำสั่งที่ 475/2532 ลงวันที่ 23 มีนาคม 2532 สั่งให้ข้าราชการในสังกัดกองอุทยานแห่งชาติ ออกไปสำรวจเบื้องต้นพื้นที่ป่าจำนวน 28 แห่ง ทั่วประเทศ ในจำนวนนี้พื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่แตง ป่าแม่ริม และป่าแม่สะเมิง ป่าแม่ขาน-แม่วาง ป่าท่าช้าง-แม่ขนิล จังหวัดเชียงใหม่ เป็นพื้นที่หนึ่งที่ได้รับการคัดเลือกให้ดำเนินการสำรวจเบื้องต้น ตามคำสั่งกรมป่าไม้ที่ 1627/2532 ลงวันที่ 19 ตุลาคม 2532 ให้ นายทวีชัย คำภีระ ไปสำรวจเพิ่มเติมและจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ และทำหน้าที่หัวหน้าอุทยานแห่งชาติ

กองอุทยานแห่งชาติได้พิจารณาเห็นชอบ ตามที่อุทยานแห่งชาติเสนอ คือ ใช้ชื่ออุทยานแห่งชาติว่า “อุทยานแห่งชาติออบขาน” ตามที่คณะกรรมการอุทยานแห่งชาติได้ประชุมครั้งที่ 2/2535 ลงวันที่ 25 พฤษภาคม 2535 มีมติเห็นชอบให้กรมป่าไม้ดำเนินการสำรวจเพื่อจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติออบขาน จังหวัดเชียงใหม่ โดยให้เสนอร่างพระราชกฤษฎีกากำหนดเป็นอุทยานแห่งชาติ ตามมาตรา 6 แห่งพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2504 กรมป่าไม้เห็นควรจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติต่อไป

ลักษณะภูมิอากาศ

ภูมิอากาศโดยทั่วไปค่อนข้างจะร้อนในฤดูร้อน อากาศหนาวเย็นในฤดูหนาว และมีฝนตกชุก เป็นช่วงระยะสั้นๆ ในฤดูฝน ฤดูร้อนค่อนข้างยาวนาน

สัตว์ป่าที่พบ ได้แก่ เลียงผา เก้ง หมีขอ หมีควาย เสือปลา เสือไฟ กระจง อีเห็น กระต่ายป่า หมูป่า ชะนี ลิง นางอาย พังพอน เม่น หมาจิ้งจอก กระรอก กระแต หนูต่างๆ ตะพาบน้ำ เต่าปูลู ไก่ฟ้า และนกชนิดต่างๆ จำนวนมาก เป็นต้น

[Deang-sarapee]

ผมปฏิบัติภารกิจเรียบร้อย คือระยะนี้คุณครู (แม่บ้าน) นอนป่วยมาหลายวันแล้ว เป็นห่วงเด็ก
จึงขออนุญาติหมอออกไปสอนหนังสือ...หมอก็อนุญาต แต่ห้าม ใช้สายตามาก...ห้ามทำงานหนัก...ห้าม ๆ ๆ ๆ อีกหลาย ๆ ห้าม
บอกให้พักให้หายก่อนก็ไม่ฟัง....ห่วงเด็ก..ก็ไม่เป็นไร ไปส่ง - ไปรับ ได้ แต่ทุกอย่างที่เหลือดูแลตัวเองแล้วกัน
น้องอี๊ด..ลุงดมมารอที่บ้าน แต่ แปดโมงกว่า ๆ กว่าเราจะออกเดินทางได้ร่วม เก้าโมง ปั่นเข้า อ.สารภี ถึงแยกไฟแดง
เลี้ยวซ้าย มุ่งตรงไป หมู่บ้านถวาย เข้า อ.หางดง ตรงไปที่ สภ.หางดง เลี้ยวขวา ซอยติดสถานี พุ่งตรงไปถึง คลองซอยส่งน้ำแม่งัด
ถนนเลียบคลอง







การเดินทาง

ปั่นออกจากเมืองเชียงใหม่ (ออกจากสารภีตามที่ผมบอกข้างต้น)

การเดินทางไปอุทยานแห่งชาติออบขาน สามารถเดินทางได้ 2 เส้นทาง คือ

• จากตัวเมืองเชียงใหม่ใช้เส้นทางคมนาคมถนนเลียบคันคลองชลประทานไปทางอำเภอหางดงประมาณ 15 กิโลเมตร แล้วเลี้ยวขวาไปตามถนน รพช.น้ำแพร่-ออบขาน อีประมาณ 11 กิโลเมตร จะถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติ

• จากตัวเมืองเชียงใหม่เดินทางไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (เชียงใหม่-ฮอด) ประมาณ 11 กิโลเมตร เลี้ยวขวาข้างที่ว่าการอำเภอหางดงจนถึงถนนเลียบคันคลองชลประทานตรงไปตามถนน รพช.น้ำแพร่-ออบขาน อีประมาณ 11 กิโลเมตร จะถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติ

[Deang-sarapee]

ในระหว่างมุ่งหน้าเข้าสู่ ออบขาน ต้องผ่านเส้นทางคดเคี้ยว มีเนินสูงบ้างต่ำบ้างพอหอมปากหอมคอ
ช่วงนี้หนทางค่อนข้างลำบากเพราะ น้ำท่วมเดือนที่แล้ว รถเกรดรถดั๊มเข้าไปทำงาน เกรดทาง ทำให้เสือยิ้ม ส่วนผม Road bike ร้องไห้บ้าง
แต่ผ่านไปชอบอยู่สถานที่หนึ่งเป็นที่สำหรับพวกคน ที่จิตหลุด จิตไม่ปกติ จิตฟุ้งซ่าน ธรรมชาติบำบัดคือหนึ่งที่ แพทย์เห็นว่าจะช่วยได้

[/url





ที่เห็นมีแมคโคมาขุดนั้น ไม่ใช่ของทางราชการ..นะครับ เป็นของสาวไทยที่ไปได้สามีฝรั่ง แล้วไปหาซื้อที่อยู่ที่
บ้านแม่ขนิลใต้ เมื่อครั้งน้ำท่วมเดือนที่แล้วดินถล่มปิดกั้นถนนออกไม่ได้เป็นเวลา หลาย ๆ วัน หลังจากน้ำลด รอแล้วรออีก ทางการก็เข้าไป
ช่วยไม่ได้ ทราบว่า งบประมาณมีน้อย ได้แต่จ้างไปเกลี่ยโน่นเกลี่ยนี่ หนทางไม่ดีซักที ฝรั่งก็เลยจ้างรถทั้งหมดที่เห็นมาทำทางให้กับชาวบ้าน
ถ้าเป็นพี่ไทย ช่วงนี้เขาเรียกว่าหาคะแนนนิยม แต่ฝรั่งเชื่อว่าเขามีจิตพัฒนาจริง ๆ ทราบง่าเขาจะทำให้ถึง บ.แม่ขนิลใต้เลย งบคงหลายล้าน
ก็ขอร่วมอนุโมทนา สา.....ธุ..ด้วย ชาวบ้านก็ร่วมแรงร่วมใจกันดีมาก เสียสละแรงกายแรงใจมาเป็นกรรมกร ที่ไม่ต้องจ้างมาช่วยรถทำถนนอีก
หลาย ๆ คน และที่สำคัญ กองทัพเดินด้วยท้อง ก็มีพ่อครัว - แม่ครัว มาช่วยกันประกอบอาหารเลี้ยงกัน นี่คือสามัคคี..ของคนในชุมชน



ภาคเหนือเลี้ยงลาบ ถือว่าเป็นอาหาร...สุดยอดครับ ไม่ต้องอ่านว่าทุกคน Happy กันขนาดไหน

[Deang-sarapee]

พวกเราพอทราบว่า บ.แม่ขนิลใต้ มีฝรั่งไปซื้อที่อยู่อาศัย แถมใจดีอีกต่างหาก เราอยากไปเที่ยว
ที่สำคัญที่ บ.แม่ขนิลใต้ นี้มีวัดเก่แก่มาก ประมาณเกือบ ๒๐๐ ปี อยู่วัดหนึ่ง ชาวบ้านที่ทำถนนเล่าให้ฟัง ว่าท่านปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ
เป็นที่พึ่งของชาวบ้านอย่างแท้จริง ท่านมาจำพรรษาอยู่ที่นี่ ๘ พรรษาแล้ว ขณะนี้ท่านได้บูรณะสร้างวัดให้เป็นที่พึ่งของชาวบ้านและขณะ
นี้กำลังดำเนินการก่อสร้าพระอุโบสถ ชาวบ้านเล่าว่า ชาวบ้านมีเพียง ๕๐ กว่าหลังคาเรือน ฐานะส่วนใหญ่ยากจนอยู่แล้ว หากิน
ได้วันต่อวัน ปัญญาที่จะก่อสร้างให้เสร็จคงยาก อยากจะให้พวกเราไปเยี่ยมชมและหากเป็นไปได้ ขอพวกเราช่วยกระจายข่างสารให้ชาวพุทธ
ได้ทราบและอาจจะมี ศรัทธาเข้ามาช่วย นี่คือเหตุผลหนึ่งที่เราอยากไป













วัดนิลประภา ตั้งอยู่เลขที่ ๒๖ บ้านแม่ขนิลใต้ หมู่ที่ ๘ ตำบล น้ำแพร่ อ.หางดง จ.เชียงใหม่
สังกัดสงฆ์คณะมหานิกาย วัดนิลประภาสร้างเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๑๐ ชาวบ้านเรียกว่าแม่ขนิลใต้ การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๑๐ รวมทั้งสิ้น ๑๑ รูป ปัจจุบัน พระอาจารย์ สิน ฯ เป็นเจ้าอาวาส อยู่องค์เดียว แต่ในพรรษาจะมีพระมาจำพรรษาด้วยหลายรูป รวมอายุของวัดนับถึงปีนี้ก็ ๑๔๔ ปี นับเป็นวัดที่เก่าแก่ ที่วัดสัปปายะมาก ไม่ได้ยินเสียงรถเลย ได้ยินแต่น้ำตก ซู่ ๆ อากาศเย็นมาก สงบ ร่มรื่น พระท่านขยัน ดูแลวัด วัดสะอาด ดอกไม้ ต้นไม้ร่มครึ้ม เหมาะแก่การไปปลีกวิเวก หาความสงบ ฝึกสติปัญญา มาก ๆ ขอเชิญนักปั่นทุกท่านไปสัมผัสครับ (ไม่ไกลเลย)

[Deang-sarapee]

ออกจากวัดพวกเราก็มุ่งสู่ ออบขาน เพื่อหาอาหารรับประทาน ความประมาทได้เกิดขึ้นแล้วก่อนการเดินทาง โดยปกติพวกเรามักจะเตรียม ข้าวห่อไปกินกัน แต่วันนี้คิดว่าแค่ ออบขานแค่นี้ไปกลับแป๊บเดียว...ที่ไหนได้ ออบขานมีอะไรมากมายให้พวกเราได้ชม จึงต้องฝากท้องไว้กับร้านอาหาร ผมโชคดีเตรียมอาหารไปด้วย เนื่องด้วยผมเป็นพวกหาอาหารกินยาก ลำบาก เพราะเป็นพวกไม่ทานเนื้อสัตว์ (มังสวิรัติปีนี้เป็นปีที่ ๒๒ แล้ว)









มีเรื่องกึ่งขำกึ่งเศร้าเล่าให้ฟัง เราเจอฝรั่ง ๓ คนเข้าไปเที่ยวออบขานแวะไปที่ร้านอาหาร ที่พวกเรานั่งอยู่ ฝรั่งสั่งอาหารสั่งเท่าไรคนครัวก็ฟังไม่รู้เรื่อง ด้วยความเห็นใจเพราะเหตุการณ์นี้เคยเกิดกับตัวเองมาแล้ว ยามที่ไปไกลบ้านพูดภาษาไม่รู้เรื่อง ก็เจตนาคิดอยากช่วยจึงเข้าไปถาม และสั่งอาหารให้ เริ่มแรกพวกเขาบอกไม่ทานเนื้อสัตว์ ถามไปถามมามีคนเดียวเป็นสาวสวยด้วย ส่วนอีก ๒ ไม่เป็นมังสวิรัติ ตกลงผมสั่งข้าวผัด ๓ จาน เป็นมัง ฯ ๑ จาน นอกนั้นธรรมดา มัง ฯ ไม่กินซอสหอยนางลมด้วย เธอบอกอย่างนั้น (งง..เหมือนกัน ปกติกินไม่ได้อยู่แล้ว) ในขณะที่แม่ครัวกำลังปรุงอาหาร เพื่อนหนุ่มฝรั่งอีกคนก็ลงไปหาซื้อไก่ย่าง ที่ข้างล่าง มาถึงก็ยื่นให้ทั้งสองสาว เธอรับมากัดกินอย่างเอร็ดอร่อย....เฮ้ย..มัง ฯ ภาษาอะไร.....ผมคิดในใจและบอกพวกเราดู.....เจอฝรั่ง...ก็มีแต่คิดอีกที..น่าจะพวกมัง ฯ ที่ไม่กินหมู กินเนื้อ เว้น กุ้ง ปลา คงจะมี..เนาะ..คิด.ไร.มาก

[Deang-sarapee]

พวกเราหลังจากทานอาหารเรียบร้อย ก็เดินสำรวจดูความเสียหายเมื่อครั้งน้ำท่วมเมื่อเดือนที่แล้ว ก็มีเสียหายหลายที่ ส่วนใหญ่จะเป็นถนนทางเข้ามากกว่า เราพบเด็ก ๆ ประมาณอาชีวะ ฯ มากันเป็นกลุ่มใหญ่ มีทั้งสาว ๆ - หนุ่ม กำลังเล่นกันสนุกสนาน ก็คิดย้อนอดีต เด็กไม่รู้ว่าพ่อ แม่ จะลำบากขนาดไหน อย่างไร แต่พวกเขาสนุกได้ทั้งวัน คิด ๆ ก็อยากกลับเป็นเด็กอีก ผมจะตั้งใจเรียนให้มากกว่านี้....แล้วจะเป็นนายกรัฐมนตรี......................



เมื่อพวกเราเยี่ยมชมออบขาน จนเต็มอิ่มและได้เวลา (ต้องกลับไปรับ..คุณนายครับ) ก็เดินทางกลับ เหตุไม่ควรเกิดก็เกิดดังนั้นที่พระพุทธองค์ทรงสอนว่า อย่าประมาท ๆ ๆ.....นักปั่นทั้งหลายพึงใส่ใจ ก่อนออกเดินทาง ๒ คนกับลุงดม ฯ คิดว่าเราปั่นแค่ระยะใกล้ ๆ แค่นี้ หมวกไม่น่าจำเป็น เห็นได้เลยว่าเรา ๒ คนไม่สรวมหมวกกันน็อค แต่ครั้งนี้คำสั่งสอนของพระพุทธองค์ได้มาตอกย้ำให้จำใส่ใจ ปั่นกลับได้สักระยะหนึ่งทางขึ้นเนิน ดินที่รถเกรดเป็นดินร่วนซุย ผสมทราย Road Bike ของผมไถลเข้าที่กองดินร่วนซุย ผล....ล้มทั้งคันแบบไม่ตั้งตัว...ไม่คิด..อาศัยการฝึกที่ติดเป็นอัตโนมัติ..เมื่อล้ม..เก็บคอ...งอเข่า....เท้าชิด....ผลเจ็บนิดหน่อย



ไม่เป็นไร.......เจ็บตัวหายได้...เจ็บใจที่ตัวเองไม่ฟังคำสอนหากหัวแตก..จะสมน้ำหน้าตัวเอง ครั้งต่อ ๆ ไป ต้องสรวมหมวกทุกครั้งไม่ว่าจะออก ใกล้หรือไกล ก็ฝากนักปั่นทุกคนอย่าเอาอย่างผมนะครับ เราเดินทางถึงตัวเมือง สารภี ประมาณ ๔ โมงกว่า ๆ โชคดี..คุณนายกลับ บ้านพร้อมเพื่อน ผมเลยรอดตัวที่ไม่....ส่าย



วันนี้ปั่นได้ ๘๒ กิโลเมตร จิ๊บ ๆ ๆ..........แต่................

[Deang-sarapee]

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณพี่แดง

ทำไมที่คุณพี่บอกมาแอ๋วมิเคยได้ฟังบ้างเลย แต่ก็คุ้นชื่อมาก ๆค่ะ
พระอาจารย์มหาบุญช่วย พระอาจารย์มหาประนอม ก็เทศสอนดีค่ะ
อีกคนอาจารย์ สุจิน บริหารวรรณเขตน์ ก็สอนแนวทางอภิธรรมเก่งมาก ๆ
ตัวแอ๋วเองหากพูดถึงธรรมะแล้ว เข้าถึงจริง ๆ ก็ประมาณ 2 ปีเองค่ะคุณพี่แดง
คือได้เข้าเรียนพระอภิธรรม พอได้ศึกษาพระอภิธรรมจึงได้รู้ถูกรู้ผิดอย่างเป็น
ทางการจริง ๆ
ที่ผ่านมาก่อนหน้านั้นก็เข้าบ้างแต่ชอบละ้เลย ศิล5 ไม่ครบ มีเข้าวิปัสสนากรรมฐาน
แต่ยังไม่เข้าถึงลึกซึ้งอะไร พี่พาไปก็ไป...ไม่ได้เกิดศรัทธาอะไรมากมาย
เทียบกันไม่ได้กับเด๋วนี้ค่ะ

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สวัสดีครับ..คุณ น้อง แอ๋ว
ดีใจมาก ๆ ที่มาพบกับผู้รู้อภิธรรม..แม้จะเพียง ๒ ปี แต่เชื่อว่าสามารถช่วยโลกได้..จึง
ต้องขอโอกาสจากคุณน้อง..ช่วยกรุณาอธิบายคำว่า "ประมาท" เอาทั้งทางโลกและทางธรรม
เพื่อให้ชาวจักรยานได้ ศึกษาหาความรู้ ความไม่ประมาทและความประมาทเป็นไฉน ? คุณพี่เอง
ถ้าอธิบายมันจะพาผู้อ่าน..เข้ารกเข้าพง พาลไม่เข้าใจ จะเห็นได้ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่ควรประมาทแต่..
ก็ยังประมาท..แสดงว่ายังเข้าใจคำว่าประมาท..ไขว้เขว..ประมาณนั้นใช่หรือไม่..ดีนะ..ที่หัวไม่น็อค
ขอบคุณล่วงหน้า

[Deang-sarapee]

เช้าวันนี้..ฝากข้อคิดที่มีประโยชน์สำหรับนักปั่นทุกท่าน..พิจารณาโดยแยบคาย..นะครับ..ขอให้มีความสุขครับ















ได้





รู้แล้วไม่ทำ..ไม่พิสูจน์...ก็แค่นั้นจริง ๆ หาประโยชน์มิได้..เมื่อได้ผลก็ควรบอกต่อ..อย่าเหนียว