


ผู้ดูแล: เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม



อนุโมทนาสาธุด้วยนะคะ...บอกตามความรู้สึกว่า เมื่ออ่านบางข้อความแล้วรู้สึกอิ่มเอมและเป็นสุขโสมนัสยิ่งค่ะDeang-sarapee เขียน:![]()
อิ่มแล้วพัก ๑๐ นาที ต้องรีบปั่นตามท่าน ผอ. ซึ่งปั่นล่วงหน้าไปก่อนแล้ว สองข้างทางจาก บ.เพี้ยไฟ จนถึง บ.ดอนโขง ที่พวกเราตกลงกันว่าจะพักแรมมที่นั่น ๒ คืน แล้วค่อย ไปเที่ยว หลี่ผี และ คอนพะเพ็ง สวยงามบรรยากาศร่มรื่น ข้าวออกรวงเหลือง อร่ามพร้อมเก็บเกี่ยวอีกไม่กี่วันข้่างหน้า พื้นที่เกือบจะตลอดเส้นทางชาวลาวปลูกข้าวกันเป็นล่ำเป็นสัน เราก็อย่าประมาทว่าไทยคืออู่ข้าวอู่น้ำ เพราะทุกวันนี้พื้นที่ปลูกข้าวกำลังถูกบุกรุก นำไปจัดสรรเป็นบ้านจัดสรร ลูกชาวนาที่ไปเรียนสูง ๆ หรือในเมือง ก็ไม่รักษา อีกไม่ช้าเมืองลาว เวียตนาม เขาก็จะแซงหน้าเราในเรื่องข้าวแล้ว และเมื่อไม่กี่วันมานี้ข่าวว่า ไทยเราเสียแชมป์คำว่า ข้าวพันธ์ดีให้กับต่างประเทศไปแล้วไม่ทราบว่า ของพม่าหรืออะไร (จำไม่ได้..ขอตัวช่วยหน่อยครับ) แล้วที่น้ำท่วมกันตลอดพื้นที่ประเทศไทย ผมคิดของผมนะครับว่า ก็เรานำนาข้าวไปทำเป็นที่จัดสรร จัดสร้างคอนโดบ้าง หมู่บ้านจัดสรรบ้าง โรงงานอุตสาหกรรมบ้าง ฯลฯ สิ่งก่อสร้างทั้งหลายเหล่านี้ คือเขื่อนกั้นน้ำธรรมดา ๆ นี่เอง น้ำเขาเคยไปตามทางที่เขาไป แต่เขาหาที่ไปไม่ได้ เพราะไปปิดกั้นทางของเขา เขาก็ซอนเซาะ แซะไซร้ไปยังที่ต่าง ๆ บางที่เขาไปไม่ได้เขาก็ขังตัวเขาอยู่อย่างนั้น กลายเป็นน้ำท่วม ผมไม่ตำหนิใคร ผมเชื่อว่าถ้าบ้านเราเมืองเรา มีผู้บริหารที่มองการณ์ไกล เรื่องเหล่านี้ไม่เกิดหรอก องค์ในหลวงท่านก็ได้พูดไว้นานแล้วประมาณเกือบ ๑๕ - ๑๖ ปีแล้ว แต่หารัฐบาลไหนจะกระโดดเข้ามาทำไม่มีเลย วันนี้ก็ออกตัว แก้ตัว โยนความผิดให้กันและกัน มิหนำซ้ำบางพรรค บางคนยังอุตสา่ห์หาเสียงกับความเดือดร้อนอย่างที่เห็น ๆ ...ผมว่ามันแสนจะทุเรศสิ้นดี.....โชคดีของประเทศที่..มีพระเจ้าอยู่หัวแสนประเสริฐ.....แสนจะโชคร้ายที่เรามีนักการเมือง...เลว ๆ ...หลายคนเกินไป พวกเราประชากรไทย....ต้องพบกับความทุกข์....ความสุขที่หาได้น้อยขึ้นทุกวี่วัน...แบ่งพรรคแบ่งฝ่ายเข้าห้ำหั่นกัน....เพราะความไม่เอาไหน....เกินพอหรือยังที่จะกลับมาเกิดกันอีก...พระพุทธองค์ชี้ทางให้กับศาสนิกชนคนชาวพุทธแล้วว่า....การไม่กลับมาเกิดนั้นเป็นไปได้..นั่นคือการสร้างสมบารมี...สร้างกรรมดี...บำเพ็ญ..ศีล...ภาวนา...ให้จนกว่าจะบรรลุคำว่า...นิพพาน...ก็จะไม่ต้องกลับมาทุกข์อีก อย่าช้าครับ...การปั่นจักรยานถ้าเราสามารถปั่นไป...และปฏิบัติธรรมไปด้วย ให้เหมือนพระธุดงค์ พยายาม ลด...ละ...เลิก...อบายมุขทั้งหมดทั้งสิ้น และพยายามฝึกสำรวม กาย วาจา ใจ คิดก็คิดแต่สิ่งดี ๆ ทำก็ทำแต่สิ่งดี ๆ พูดก็พูดแต่คำดี ๆ สวดมนต์ ไหว้พระ ทำสมาธิ - ภาวนา ทุกวัน ๆ ไม่นาน...ชาติหนึ่งเราก็จะหลุดพ้นได้
ปั่นไิปก็คิดอะไรไปเพลิน ๆ เมื่อรู้สึกตัวก็ให้กลับมาทำสมาธิที่การปั่น โดย..สวด..อิติปิโส ฯ .....ไปตลอดทาง จิตของคนเรานี้มัน..โค...ตะ..ระ..มหัส..สะ..จัน มันเที่ยวไปไกลสุดขอบฟ้ามหาสมุทร...ดังนั้นหากเราไม่รู้วิธีดึงมันกลับมา...จิตก็อาจว้าวุ่นได้.....อิติปิโส ภควา ฯ......คือยา..ขนานเอก..ที่จะเรียกจิตใจของเราให้กลับมาอยู่กับกาย เมื่อใจมาอยู่กับกายแล้ว ไม่นานก็ปั่นมาถึงทางสามแยกที่จะเข้า ดอนโขง เราแวะที่ร้านข้างทาง เพื่อพักขา และถือโอกาสหาข่าว ทราบว่า ที่ดอนโขงช่วงนี้ไม่มีอะไรน่าชมเพราะน้ำโขงขึ้นสูงมาก ๆ เกาะแก่ง ต่าง ๆ หายไปหมด และการที่เราจะเอาเป็นจุดศูนย์กลางของการเที่ยวชม คอนพะเพ็ง หลี่ผี ก็ไม่สมควรแล้ว ชาวบ้านแนะนำให้เราปั่นต่อไปอีกประมาณ ๑๓ กม.จะถึงทางสามแยก บ.นากะสัง ให้เราไปนอนที่นั่นใช้ที่นั่นเป็นศูนย์กลางจะ Work กว่าสองคน ผอ.เห็นชอบด้วย กล่าวคำขอบคุณและมุ่งหน้าปั่นต่อไปสู่ บ.นากะสัง เมื่อถึงแล้วก็หาที่พัก มีโรงแรมเดียวที่นอนได้ มีสาวประเภทสอง มาต้อนรับคืนละ ๒๐๐ บาท (ค่าห้องพัก..นะ) แต่พวกเราหลายคน วาทะ ลูกเล่นแพรวพราว โดยเฉพาะ ลุงดมของเรา และพี่ศรีดา ผอ.ขวัญใจและท่านพิษณุ ฯ หุ่นน่าจะกระแทกใจได้ เจ้าคุณเธอพอเราขอ ๑๕๐ ไม่ต้องพูดมาก หล่อน หยวนทันที พวกเราก็ใจอ่อนเป็นอันว่าเราพักที่นี่และยึดเป็นจุดศูนย์กลาง พรุ่งนี้จะเข้า หลี่ผี ต่อ วันนี้เราปั่นกันมา ๑๓๐ กม. พอดี๊.....พอดี
ถ้าท่านจะนอนนที่นี่ ฟังผมสักนิดครับ...... ที่นี่หาของกินลำบาก เพราะร้านรวงไม่มีเลย เข้าไปดูครัวของโรงแรม.....อา..สกปรกจัง..กินได้ไหมนี่ ?...ตกเย็นเขาปิดร้านกันหมด บ้านใครบ้านมัน จากการสังเกตุและพูดคุยกับชาวบ้านทราบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เขามาที่นี่แล้วก็ต่อไปนอนที่หลี่ผีกันเลย โดยเหมาเรือข้ามฝากไปไม่กี่นาที เขาว่าบ้านพักที่ฝั่งหลี่ผี มีเยอะแยะมากมาย พวกเราบางคนพอได้ฟังก็คิดอยากไปเหมือนกัน แต่บังเอิญมันค่ำแล้ว อีกอย่างคือเป้าหมายของเราหากเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีกไม่น่าจะ Happy เท่าไร และคุณเธออุตส่าห์ลดให้ตั้ง ๕๐ บาทแล้ว จักรยานคุณเธอ ก็ให้นำเข้าเก็บในโรงแรมด้วย เมื่ออะไร ๆ ลงตัวพักก่อนดีกว่า ผอ.ทำอาหารมื้อเย็นในโรงแรม ยกมานั่งทานตรงหน้าห้อง คุณเธอก็เปิด Karaoke ให้ฟัง ส่วนผมก็นั่งจิบน้ำชา และทานถั่วเมล็ดแห้งแกล้มกับน้ำชา ถามว่า...เป็นสุขไหม....ทุกคนบอกพร้อมกันว่า....สนุก..เป็นสุข..จริง ๆ ผมดีใจที่เห็นพวกเรามีความสุขครับ พรุ่งนี้เราจะได้ชม หลี่ผี ที่เขาอวด..เขาลือ..กันนักว่าสวย จริง ๆ แล้วจะขนาดไหนผมจะเล่าให้ฟังนะครับ
![]()
![]()
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Deang-sarapee เขียน:ยาทิสํ วปเตพีชํ ตาทิสํ ลภเตผลํ....กลฺยาณี จ กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกัง...
พุท โธ เม นา โถ....พระ พุทธเจ้าเป็นที่พึ่งของเรา
ขออนุญาติมาทักทายบ่อย ๆได้มั๊ยคะ และหากมีรูปเกี่ยวกับการแสวงบุญ
นำมาลงบ้างได้ไหม![]()
![]()
[/color]

เมธา เปรมแสง เขียน:-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Deang-sarapee เขียน:ยาทิสํ วปเตพีชํ ตาทิสํ ลภเตผลํ....กลฺยาณี จ กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกัง...
พุท โธ เม นา โถ....พระ พุทธเจ้าเป็นที่พึ่งของเรา
ขออนุญาติมาทักทายบ่อย ๆได้มั๊ยคะ และหากมีรูปเกี่ยวกับการแสวงบุญ
นำมาลงบ้างได้ไหม![]()
![]()
[/color]
![]()
ด้วยความยินดีครับ ได้ครับจะพยายามครับ
![]()

Deang-sarapee เขียน:เมธา เปรมแสง เขียน:-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Deang-sarapee เขียน:ยาทิสํ วปเตพีชํ ตาทิสํ ลภเตผลํ....กลฺยาณี จ กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกัง...
พุท โธ เม นา โถ....พระ พุทธเจ้าเป็นที่พึ่งของเรา
ขออนุญาติมาทักทายบ่อย ๆได้มั๊ยคะ และหากมีรูปเกี่ยวกับการแสวงบุญ
นำมาลงบ้างได้ไหม![]()
![]()
[/color]
![]()
ด้วยความยินดีครับ ได้ครับจะพยายามครับ
![]()
พี่แดง ตื่นแต่ดึกเลยครับ แต่ผมย้งไม่ได้นอนเลยครับ
เรียนถามคุณพี่แดงพอทราบไหมคะ ว่าSaturn Sky เขียน:อรุณสวัสดิ์เจ้าของกระทู้และเพื่อน ๆ ร่วมกระทู้ ณ แห่งด้วยด้วยนะคะ![]()
![]()
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ขวัญใจ เขียน:รียนชี้แจงว่าท่านต้องไม่กังวลว่า ช่วงนี้ท่านยังสูบบุหรี่ ดื่มสิ่งมึนเมา ศีลไม่ครบบ้าง ไม่จำเป็น..ขอเพียงท่านมีเจตนาที่จะฝึกตนเองให้ ลด ละ เลิก ด้วยความจริงใจอีกทั้งตั้งใจจะเลิกให้ได้ในวันข้างหน้า และท่านพร้อมจะไปลำบากกับพวกเราโดยไม่บ่น ท่านเป็นคน...สู้จริง ๆ อย่างนี้แล้วพวกเราพร้อมและยินดีครับ สำหรับเรื่องของจักรยานที่ท่านคิดจะนำพาไปกับพวกเรา ขอให้ขอคำแนะนำได้ที่ คุณ เมธา ฯ รับรองไม่ผิดหวัง เราพิสูจน์แล้วในเที่ยว ๒๔๐๐ กม.ถึง ๓ คันพร้อมกัน ไม่มีงอแลสักคัน ปลอดภัย..ไร้กังวลจริง ๆ ต้องยกนิ้วและปรบมือให้ครับ![]()
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ถ้าลำบากมากนักจะไปทำไม ตอยหน่อยได้มั๊ย ต้องมีอะไรดี ๆ บ้างช่วยสาธยายเกี่ยวกับความสุขที่ได้รับจากการปั่นแบบทัวริ่งต์หน่อย มีทุกข์ต้องมีสุข / ลำบาก คู่กับ สบาย อธิบายหน่อยครับ