ออกจากศาลกรมหลวง ผมเดินทางกลับเข้าชุมพรอีกครั้ง ระหว่างทางเจอโรงซ่อมเรือ ซึ่งเรียกว่า "คานเรือ..." อันเป็นที่มาของสำนวน "ขึ้นคาน" นั่นเอง ผมเห็นว่าแปลกดีเลยเก็บภาพมาฝากครับ อันนี้ไม่ได้ตั้งใจให้กระทบถึงใครนะครับ
ถึงตอนนี้แผนเริ่มเปลี่ยนแล้วครับ จากเดิมที่ตั้งใจจะนอนที่น้ำตกคลองเพรา อ.ทุ่งตะโก แต่ดูเวลาและระยะทางแล้วไม่ทันแน่ ก็ได้พี่ธเนศอีกละครับที่ช่วยประสานงานให้ผมไปพักที่ อ.สวี อันเป็นบ้านของสมาชิกจักรยาน ต.ท่าหิน โดยพี่ผดุงศักดิ์ซึ่งเป็นประธานชมรม บ้านที่พักเป็นของคุณหนุ่ยและภรรยาครับ กลายเป็นว่าคืนนี้ผมได้พักที่นี่รวมถึงได้ฝากท้องมื้อเย็นและเช้ากับเจ้าบ้านและสมาชิกด้วย ผมรู้สึกซึ้งในน้ำใจมากเลย ต้องขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วย
ถ่ายที่บ้านคุณหนุ่ยกับสมาชิกจักรยานท่าหิน ที่เห็นด้านหน้าเป็นรถคุณหนุ่ย
หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ เสือหนุ่ยกับเสือต้อตกลงจะปั่นไปส่งผมที่ปากน้ำหลังสวน
ออกเดินทาง...อันนี้เป็นหาดทรายรีสวีเป็นหาดที่สวยงามที่สุดของ อ.สวี เงียบสงบดีมาก..ขอบอก อีกทั้งยังเป็นหาดแบบบ้านๆคือ เป็นหาดของชาวบ้านอย่างแท้จริง ยังไม่มีสิ่งแปลกปลอมจากธุรกิจท่องเที่ยว ดูเสือหนุ่ยกับเสือต้อจะภูมิใจมากๆ ภาพเงาดำนี้เป็นของ 2 เสือครับ
