เฮียกวง กำลังจะอพยพแล้วครับ..ในบ้านน้ำสูงเท่าตาตุ่ม แต่ถนนหน้าบ้านน่าจะถึงคอแล้ว..ตอนนี้กำลังรอคุณไก่กับน้องปุ๊เอาเรือมารับ
บางครั้งก็ต้องทำใจให้ได้ เอาอย่างคุณโย่ง ที่ตัดใจอพยพไปอยู่ไกล ๆ ถึงเชียงแสน ไม่ต้องไปรับรู้ ไม่ต้องไปเห็น ไม่ต้องไปห่วงเรื่องบ้าน (เพราะไง ๆ ก็ท่วมไปแล้ว) ตัดใจเก็บแรง เตรียมตังค์ไว้กลับมาซ่อมล่ะกัน
ตอนนี้มีคุณต่อ คุณพล คุณเอก กับเพื่อน ๆ กลุ่มอ่อนซ้อมที่มีบ้านอยู่ในแถนโซนเดียวกัน และกำลังนั่งลุ้น นอนลุ้นกันอยู่ว่าจะเข้า หรือไม่เข้า (บ้านฯ)เพราะว่าน้ำท่วมอยู่แล้วรอบ ๆ ด้านเลย ทั้งจากแม่น้ำเจ้าพระยา และน้ำจากทางเหนือด้านนิคมอุตสาหกรรมบางกะดีต่อเนื่องคลองรังสิต แต่ทำใจได้ครับ จะเข้าบ้านได้ก็เข้าไป ไม่ไปอุดไปกั้นมัน (กลัวตอนน้ำแห้งแล้วต้องไปขนกระสอบทรายไปทิ้งอ่ะ 555)