สรุปทริป ซำเหมาทัวร์ปั่นมั่วทั้วเกาะ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................สถานที่เส้นทางและชายหาด ที่พวกเราได้เห็นต้องถือว่าสุดแสนประทับใจ หาดธารเสด็จ เป็นอ่าวไม่ใหญ่มาก พืนทรายขาวและละเอียด หน้าหาดมีพื้นทีกว้าง มีภูเขาโอบทั้งสองด้านน้ำใส่น่าลงเล่น เมื่อพวกเราเขามาได้เห็นถึงกับลืมเหนื่อยไปทันที ถึงจะมียุงตัวใหญ่ไปหน่อยก็ตามที ห้องน้ำห้องท่าที่ทางอุทยานสร้างขึ้นมารองรับ ผู้ที่พิศมัยในธรรมชาติอย่างพวกเรา(พวกงบน้อยไม่มีเงินเช่า บังกะโล) ยังไงอุทยานแห่งชาติก็น่าจะเป็นสถานที่ ที่เราจะได้อาศัยกางเต๊นท์กันได้อย่างสะดวกใจ โดยไม่รู้สึกว่าจะไปรบกวนธุระกิจของผู้ได้รับสัมประทาน เหมือนชายหาดที่เราปั่นผ่านมารอบๆเกาะ ป้ายห้ามผ่าน เขตสงวนเฉพาะลูกค้าเท่านั้น เห็นแล้วมันปวดใจ ถึงจะสำเหมาแต่เราก็เป็นคนไทย(ทั้งหมดนี้คิดอยู่ในใจ ขณะกำลังจูงจักรยานออกไปที่ชายหาด หมายจะจัดมุม เอาจักรยานเป็นนายแบบ ท้องทะเลและชายหาดเป็นฉากหลัง)

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................พวกมึงขึ้นไปเลย! มีสมองบ้างไหม! แต่ละคนก็ดูจะมีการศึกษากันทั้งนั้น ทำไม!อ่านหนังสือกันไม่ออกเลยหรือ พวกเราหันซ้ายหันขวา หาที่มาของเสียงสำเนียงออกทองแดงๆ เหลือบไปเห็นคุณป้าวัยกลางคน รีบเดินปลี่มาทางพวกเรา เป็ดน้อยตระโกนสวนไปน้ำเสียงเหมือนกำลังจะขอเข้า ไปบ้านของใครสักคนที่ไม่รู้จัก "ขอลงมาถ่ายรูปหน่อยนะครับ" เสี่ยงตะโกนสวนตอบกลับมา "พูดกันไม่รู้เรื่องหรืออย่างไง ออกไปเลย"ฝรั่งที่นอนอาบแดดอยู่ริมชายหาดต่างตื่นลุกขึ้นมามองดูพวกเรา ผมว่าฝรั่งคงไม่เข้าใจนักหรอกแต่คงรู้ว่าไอ้พวกนี้มึงงานเข้าแน่ๆ....อิอิ สักพักคุณป้ามหาภัยก็เดินมาถึงพวกเรา เป็ดน้อยกับเสือเอี้ยงเดินลากรถขึ้นมาจากหาดทราย เหมือนเด็กที่กำลังสนุกอยู่กับการเล่น แต่ต้องถูกแม่เรียกกลับบ้าน ยังไม่จบครับ"มึงรู้ไหม!ถ้าเป็นฝรั่งมาทำแบบนี้นะ กูจะยึดพาสปอร์ตมันเอาไว้เลย"พวกเราเริ่มไม่ตอบโต้ เดินก้มหน้ากันออกไปจากชายหาด ได้แต่พูดว่าขอโทษครับ ผมมองไม่เห็นป้ายครับ คุณป้าน้ำเสียงเริ่มเบาลง"พวกคุณก็ดูมีการศึกษากันทั้งนั้นนะ ทำไม่ถึงชอบมาทำลายทัศนียภาพ คุณรู้ไมว่าล้อรถที่คุณเข็นลงมาบนหาดทายนี้นะมันทำลายทัศนียภาพ มันดูแล้วไม่สวย" ครับขอโทษครับ ก่อนเดินออกไป ทุกคนต่างมองหาป้ายที่คุณป้าแกว่าเอาไว้ ป้ายอะไรหวะ!เป็ดน้อย ผมก็หาไม่เจอเหมือนกันหวะ!พี่ ผมเห็นมีแต่ป้าย Park Hear! ทุกคนเริ่มนั่งเซ็งๆ มึนๆ ไปไหนกันไม่ถูก เวลาก็เกือบจะห้าโมงแล้ว ถ้าปั่นออกไปคงมืดกลางทางแน่ๆ ทางที่ปั่นผ่านมาถ้าได้นอนพักเรียกแรงสักคืนผมว่า ยังต้องมีเกือบครึ่งวันถึงจะปั่นออกไปถึง เอาอย่างไงกันดี

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................สักพักคุณป้า ก็เดินเข้ามาหาพวกเรา ป้าไม่ว่าหรอกถ้าจะมากลางเต๊นท์กันตรงนี้ กางได้เลย ตรงนี้หรือจะกางตรงนั้นก็ได้ (ผมนึกในใจ ก็ไม่น่าจะมาว่ากันได้อยู่แล้ว เนี้ยมันเขตอุทยาน)แต่ผมไม่ได้นึกอยู่แค่นั้น ไหนจะจักรยาน ไหนจะกระเป๋าข้าวของ พวกคนงานของป้าก็เห็นมีพม่าอยู่หลายคน คืนนี้ดีไม่ดีเกิดป้ามันหมั่นใส่พวกเราขึ้นมา ให้ลูกน้องมันมากระตืบพวกเราสักคนละตุบคนละตั๊บก็แย่แล้ว ไม่อยู่แล้วไปตายเอาดาบหน้ากันดีกว่า พวกเราเริ่มคิดเห็นตรงกันว่า อาจจะต้องไปหาที่อื่นบนเกาะนอน เป็ดน้อยเสนอว่าอาจจะต้องเหมารถออกไป หรือเหมาเรือออกไป บรรยากาศเริ่มมีความหวัง ผมเลยแซวคลายเครียดติดตลกออกไปว่า ถ้าเกิดเราเหมาเรือได้ แล้วเราจะเอาจักรยานผ่านหาดทรายของป้าแกไปได้อย่างไงหวะ เข็นก็ไม่ได้นะเดียวมีรอยล้อรถ นั้นนะสิสงสัยเหมาเรือจะไม่เวิคร์หวะ! พวกเราเริ่มขยับเข้ามาใกล้ๆกับร้านของคุณป้า สังเบียร์ร้านป้ามาลดดีกรีความตึงเครียดของสถานะการกันก่อนดีกว่า "ป้าครับบบบบบเบียร์สองขวดน้ำแข็งด้วยครับบบบบบบบ" น้ำเสียงสุภาพสุดๆ เป็ดน้อยขยับเข้าไปสอบถามลูกสาวของแก ว่าพอจะมีรถยนต์บริการเหมาไปส่งตรงบริเวิณจุดชมวิวบ้างไหม ลูกสาวแกบอกว่าจะลองถามป้าแกให้ ป้าแกเดินออกมาพูดคุยกับเราอีกครั้ง "ก็นอนสะที่นี้หละ"(สงสัยจะหวังขายเบียร์ให้พวกเราละสิ...คิดเล่นๆนะ)"รถหนะให้วิ่งออกไปส่งแล้วตีกลับมารถเปล่าไม่ค่อยคุ้ม"(พูดแบบนี้สงสัยตรูโดนฟัน หัวแบะแน่ๆ)แต่แกก็ไม่ยอมเปิดราคาออกมาเหมือนจะให้เราเสนอราคาไป รถที่ให้บริการรับส่งนักท่องเที่ยวก็ดันเป็นของป้าแกเกือบทั้งหมด มีอยู่หนึ่งคันที่เป็นของเจ้าอื่น ก็ดันไม่มีคนขับให้อีก เป็ดน้อยกับเสือเอี้ยงลองเดินสอบถามอยู่นาน

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................พระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ผมบอกอย่างไงก็สั่งข้าวมากินก่อนละกัน ถ้าหารถไม่ได้จะกางเต๊นท์ที่นี่ สถานะการณ์ก็น่าจะดีขึ้นเพราะเราก็อุดหนุนเป็นลูกค้าของป้าแกเหมือนกัน(ว่าไปนุ้น)กินข้าวกันเสร็จ ก็เรียกลูกแกมาเช็คบิลย์ กับข้าวสามอย่าง เบียร์สี่ขวด แปดร้อยกว่าบาท ดูบิลเบียร์ขวดละร้อยยี้สิบ ผมบอกคิดถึงพี่กบหวะ! คนละหน้ามือหลังตีนกับร้านคุณป้าเลย พวกเราก็เลยเล่าถึงความประทับใจของพวกเราให้น้องหนุ่มฟัง ถ้าหารถออกไปได้จะเหมาสักพันห้าไปบังกะโลพี่กบผมว่ายังคุ้มกว่า ความหวังที่จะหารถออกไปนอนหาดอื่นเริ่มหมดลง สงสัยจะต้องกางเต๊นท์นอนที่หาดนี้จริงๆแล้วหละ ปะๆๆ ไปเอาเต๊นท์มากางกันดีกว่า พวกเราจึงเริ่มขยับขยายเอาเต๊นท์ออกมากางกัน
.....................ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลง กรี้งๆๆ กรี้งๆๆ กรี้งๆๆ เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของเสือหนุ่ม น้องหนุ่มงงว่ามีสายเข้าได้ไงฟะ เพราะโทรศัพท์ทุกคนไม่มีสัญญาณเลยซักขีด GSMก็GSMเหอะ บรรยากาศเริ่มเครียดลงไปเรื่อยๆ น้องหนุ่มคุยอยู่สักพักสายก็ตัดไป สัญญานไม่มีหวะ!พี่ เสือหนุ่มเล่าให้ฟังว่า มีแม่ของเพื่อนสนิทที่เรียนอยู่ห้องเดียวกัน ท่านรู้ว่าหนุ่มจะมาปั่นจักรยานทัวร์ริ่งท่านเลยเป็นห่วงหนุ่มมากๆ โทรมาสอบถามตลอดทางเลย เมื่อกี้หนุ่มก็เล่าให้ฟังว่าเรื่องมันเป็นอย่างไง แม่เลยบอกว่าถ้านอนไม่สบายใจ ให้ลองโทรหาสารวัตรที่เกาะพะงันดูแม่รู้จัก มีอะไรอาจจะช่วยเราได้ เดียวผมลองเดินหาคลื่นก่อน เดียวผมลองขึ้นไปบนเขาไปหาคลื่น แล้วลองโทรหาสารวัตก่อนนะพี่ เผื่อแกจะหารถเข้ามารับเราได้ เอาเลยๆ (ผมคิดอยู่ในใจ ชั่วโมงนี้คงจะยากหวะ! น้องหนุ่ม)น้องหมุ่มหายไปพักใหญ่ ประจวบกับพวกเราก็กางเต๊นท์กันเกือบจะเสร็จแล้ว พอดีมีแสงไฟจากรถอีกคัน วิ่งลงมาจากบนเขา สวรรค์โปรดแล้ว.... เป็ดน้อยรีบวิ่งเข้าไปเจรจากับคนขับรถ สรุป
พี่เค้าก็ทำบังกะโลอยู่แถวนี้อีก ไม่ได้ขับรถรับส่ง อ้อนวอนกับพี่เค้าอยู่พักใหญ่ให้ไปส่งหน่อยได้มั้ยพี่เค้าเริ่มสงสาร แต่ขอคิดราคาพิเศษหน่อยนะ เพราะมันมืดแล้ว (คิดในใจเท่าไหร่กรู...ก็ยอมจ่าย....วะ...ตอนนนี้) ตกลงราคากันเสร็จ พี่เค้าบอก อีกชั่งโมงครึ่งโทรหาพี่นะ เดียวมารับ เป็ดน้อยรีบวอ่งมาบอกข่าวดี ผมเลยบอกเป็ดน้อยให้โทรไปบอกพี่เค้าเลย แล้วกันว่าให้มารับ เราจะได้เก็บเต๊นท์เลยไม่ต้องเสียเวลารอ แต่เวลาโทรต้องเดินขึ้นไปบนเขาอีก เป็ดน้อยเดินขึ้นเขาแล้วหายไปอีกคน เป็ดน้อยกับน้องหนุ่มหายไปนานมากทั้งคู่เลย(ไปหาคลื่นทำไมไปไกลจังหวะ! ชายหาดตรงนี้ก็มี...อิอิ)

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................น้องหนุ่มตะโกน มาแต่ไกล "พี่ๆเก็บเต๊นท์เลย เดียวลุง OK เขาจะส่งรถเข้ามารับ" ผมตะโกนถามกลับไป "จริงหรอๆ""จริงๆพี่ไม่ได้หลอก เก็บเต๊นท์เลย"น้องหนุ่มบอก ไอ้น้องหนุ่มนี้มันไม่ธรรมดาจริงๆหวะ ผมพูดกับเป็ดน้อย เป็ดน้อยพยายามถามนามสกุลน้องหนุ่ม แต่น้องหนุ่มมันไม่ยอมบอกได้แต่ยิ้ม พวกเรารีบเก็บเต๊นท์ คิดในใจกรูรอดตายแล้วโว้ยยยย....ไม่ ถึงครึ่งชั่วโมง กระบะวีโก้สี่ประตู 4WD ก็วิ่งผ่านออกมาจากความมืด น้องหนุ่มรีบวิ่งไปพูดคุยแล้วกวักมือเรียกพวกเรา ยกรถใส่หลังรถกระบะพูกเชือกแค่พออยู่ ล่าก่อนละครับคุณป้ามหาภัย ถ้ามีโอกาศ ผมคงไม่มาให้ป้าเห็นหน้าอีกเป็นแน่แท้
.....................ล้อหมุนออกจากหาด เป็ดน้อยก็เริ่มแจกเครื่องดื่ม ที่แอบไปซื้อแช่เย็นเอาไว้ในกระติกโฟม คนละกระป๋อง พี่คนขับถามพวกเราจะไปที่ไหน เสือเอี้ยงรีบตอบว่าไปหาดสลัด พี่เขาถามต่อ"ทำไมขี่มาเที่ยวไกลจัง"พวกเรายิ้มแต่ไม่มีใครตอบ ระหว่างทางพวกเราสอบถามเพราะสงสัยว่า พระเอกที่ข้วบกระบะวีโก้คนนี้มาได้อย่างไง พอสรุปได้ว่า ลุง OK ซึ่งเป็นนายกเล็กอยู่ที่เกาะพะงันโทรบอกว่าให้มารับพวกน้องๆ ที่หาดนี้ พี่ที่ขับรถมารับพวกเราชื่อพี่หนุ่ม พี่หนุ่มเป็นน้องเขยของลุง OK ส่วนลุง OK คงจะเป็นเพื่อนของพี่สารวัตรที่เกาะพะงันจึงขอแรงให้ลุง OK ส่งคนมารับรถขับมาถึงท่าเรือท้องศาลา เราจึงขอแวะขอบคุณ ลุง OK และไม่ลืมที่จะสอบถามถึงค่าใช้จ่ายในการวิ่งรถเข้าไปรับส่งพวกเรา คุณลุง OK บอกไม่เป็นไรๆท่านสารวัตรเขาฝากผมเอาไว้ พวกเราไหว้ขอบคุณงามๆอีกที พวกเราพูดคุยกับลุงอยู่สักพักจึงขอล่าลุง OK ไปยังหาดสลัดต่อ นั่งคุยกับพี่หนุ่มบนรถระหว่างทาง พี่เค้าบอก พะงันมันยังดิบและเถื่อนอยู่ ดีแล้วที่เราไม่ไปมีเรื่องกับใครเค้า ถึงหาดสลัด ไม่รู้จะขอบคุณพี่หนุ่มยังไง รถของพี่เขาก็พึ่งจะล้างมาใหม่ๆ น้ำมันก็คงจะหมดไปหลายลิตร 4WD ด้วย พวกเราพยายามจะขอช่วยค่าน้ำมันพี่เขาอีกครั้ง อย่างไงพี่เขาก็ไม่ยอมรับ ซึ้งในน้ำใจของคนที่นี้จริงๆ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................พวกเราปั่นเข้าไปที่ My way บังกะโล แต่วันนี้เราจอดจักรยานไว้ข้างนอก เดินตัวเปล่าเข้าไป พี่กบกำลังย่างปลาให้แขกชาวต่างชาติอยู่ พี่กบเห็นพวกเราถึงกับตกใจ"อ้าว....มาได้อย่างไงกันเนี้ย...." ก็เกาะมันเล็กหนะพี่ปั่นไปปั่นมาเดียวก็เจอกัน.....อิอิ พี่ๆคนอื่นๆก็เดินออกมาหาพวกเรา งงว่าพวกเรามาทำไมกันอีก นึกว่ากลับบ้านไปแล้วเห็นเมื่อเช้าออกมาร่ำลากันสะดิบดี "ยังมีห้องว่างไหมพี่"เป็ดน้อยถาม เอาห้องเดิมไปก็แล้วกัน ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว หรือจะกลางเต๊นท์นอน พี่ก็ไม่ว่านะ (ซึ้งใจอีกแล้ว) เก็บข้าวของเสร็จมานั่งโต๊ะเดิมริมทะเล พี่ที่เป็นน้องของเจ้าของ บังกะโล ตะโกนถามเป็นสำเนียงทองแดง "น้องกินปลาป่าว" ไอ้เราก็งบน้อยเลยได้แต่มองหน้ากันแล้วก็ยิ้ม สั่งข่าวผัดจานใหญ่กับต้มยำมากินน่าจะพอเพียงแล้วสำหรับมื้อนี้ ซักพัก พี่กบก็เดินถือจานปลาย่างมาให้จานอย่างใหญ่ ย้ำ!!..ว่าใหญ่และเยอะมาก พวกเรา4คน ที่ว่าหิวๆ กินกันไม่หมดเลยครับ ที่สำคัญพี่แกบอก "น้องไม่ต้องกลัว ฟรี.....กินเลย....."เนื้อปลาสดๆใหม่ๆ มันหวานอย่างนี้นี่เอง

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................วันนี้พี่กบมีโชว์ควงกระบองไฟด้วย ฝรั่งตื่นเต้นกันใหญ่ พี่กบกับทีมงานโชว์กันอยู่พักใหญ่ พวกเรานั่งจิบน้ำข้าวบาร์เล่ย์ชมอย่างสบายอารมณ์ เปลี่ยนมาเป็นบรรยากาศตื่นเต้นๆบ้างก็ดี...อิอิ พี่กบโชว์เสร็จ จึงชวนพวกเราไปนั่งบนบาร์ริมทะเลที่เดิม วันนี้แขกน้อย มีฝรั่งอยู่แค่สองโต๊ะ บาร์ทั้งบาร์เลยเป็นของพวกเรา พวกเราร่วมแจมกับพี่กบ เล่นเพลงไทยๆ ให้ฝรั่งฟังฝรั่งเหมือนจะชอบ เพลงฝรั่งผมก็พอเล่นได้แต่ถ้าร้องไปด้วยกลัวฝรั่งจะงง เอาเพลงไทยเนี้ยแหละ มันมาเที่ยวบ้านเราให้มันฟังเพลงบ้านเราบ้าง.....อิอิ เวลาช่างล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ววันนี้ทุกคนอาจจะเหนื่อยๆ เพราะเจอกันมาหลายเนิน เอี้ยงก็นอนเล่นจนหลับจริงๆอยู่ที่บาร์ พี่กบบอกให้มันนอนอยู่ตรงนี้ก็ได้ เป็ดน้อยขอตัวไปนอนบนศาลาที่เค้าเอาไว้นวดแผนโบราณริมทะเล ผมนั่งร้องเพลงกับพี่กบต่อ เหมือนจะเข้าขากัน แขกคนสุดท้ายพึ่งจะเช็คบิล ผมเองก็เหนื่อยๆเลยขอตัวไปนอนด้วยคน วันนี้ไม่มีใครพายเรือออกไปเอาหมึก เสียดายแทนน้องหนุ่มมี่ไม่ได้เห็นบรรยากาศอย่างนั้น พี่กบบอก"ไม่ไหวหวะ!วันนี้มึนๆ"สงสัยพี่กบจะเมาน้ำมัน...ฮาาา

[parn-design]

ไม่ต้องเอ๋ยอะไรมากไปกว่า


สุดยอด

[mtb.hilander]

ที่หาดสะลัด .....
เวลาประมาณ ตี2 พี่กบชวนไปหาหมึกมากินกัน ผมกะเป็ดน้อยไม่รอท่า อาสาเลย พายเรือก้อยังพายไม่เป็น พายไปพายมา เรือชนกันเอง ยังไปไม่ถึงไหนเลย
เอาว่ะไม่มีโอกาส ดีๆแบบนี้อีกแล้ว เสื้อชูชีพก้อไม่มี ไปมันยังงั้นแหละ แทบไม่น่าเชื่อว่า ในที่ ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวจะมีเรื่องอย่างนี้ พี่กบเอาเบียร์ แลกกะหมึก
ส่วนเจ้าของเรือก้อให้หมึกมาซะกินไม่หมด บอกจากใจตรงๆเลยว่า ซาบซึ้งในน้ำใจจริงๆ เรื่องนี้เราก้อเคยได้รับจาก " ลุง dap "เสือจันทรบุรี เมื่อครั้งที่ปั่น ทริป โคราช - ระยอง

Hallo Kraeng Krai en family,

Sorry it took us so long until to get to mailing you.
Once back home in Holland we had to get back to work soon and therefore we didn't take time to send you a message.
With lots of pleasure,we still look back at the time we spent in Thailand, especially meeting your family has been very extraordinairy and pleasant.
In our reports about the trip, we always talk about you.
And we will surely keep doing so. Within short we will organize evenings for our relatives and friends to show them our pictures we made in Thailand.
In the attachment you will find the pictures we made at your place.

Here in Holland finally spring is getting through. From last years December, when we returned, it has been very cold, and winter gave us a few weeks of freezing weather.
It really has been hard to get used to this cold after the comfortable warmth of Thailand
Right now temperatures are reaching some 15º and that feels a lot more comfortable

How are you doing and the whole family?
It would be nice to get a word from you.

Anyway, all the very best for you and your family.
Again, we really enjoyed your hospitality

Nes en Will
Holland
mail นี้มาจาก holland เมื่อครั้งที่สองสามี ภรรยามา ปั่นเที่ยวในเมืองไทย ผมเองก้อไม่ค่อยแข็งแรงภาษาปะกิดซักเท่าไร ก้อพอชวนฝรั่งตำจอกได้
ผมรับรู้ถึงความรู้สึกของการให้ และเป็นผู้รับ อย่างเต็มเปรี่ยม ช่างสุขใจอะไรอย่างนี้
เรื่องราวของน้ำใจเราชาวเสือภูเขา ทัวร์ริ่ง ยังจะมีต่อไปตราบเท่าที่หัวใจเรายังรักเพื่อนร่วมโลกใบน้อยๆใบนี้

วันที่โลกเราสีเขียว วันที่โลกของเราไร้มลพิษ วันที่เราเดินออกจากบ้านแล้วสูดอากาศสดชื่น เพื่อนโลกใบนี้ มันเป็นของเรา รักษ์บ้านของเราไว้ให้ลูกหลานของเรานะเพื่อน

[mtb.hilander]

เสือบอมกะบักเอี้ยงและครอบครัว

[แจ้ว พัทลุง]

เห็นทางแล้ว เสียดาย เสียดายจริงๆ สงสัยต้องมีทริปล้างตา ผมอยากไปหาป้าแกจังเลย...

วุดไป เขาใหญ่หรือเปล่าคับ?

[>>BANGNANบางมด<<]

ภาพสวยๆทั้งนั้นเลย มีเพื่อนๆฝากถามมาว่า บางมด-สวนหลวง จัดทริปเมื่อไหร่ เปิดบอร์ดชวนปั่นกันบ้างนะ

[สีนคร]

ชอบใจมากๆกับศัพท์ใหม่ที่น้องๆ สรรหามาบรรยาย " เสือภูเข็น " แล้วไว้เจอกันที่เขาใหญ่นะครับน้องๆ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

สวัสดีรอบวงเลยครับ ไปต่างจังหวัดมาหลายวันเลยไม่ได้เข้ามาสรุบทริปให้เสร็จ เดียวพรุ่งนี้จะมาลงรูปต่อให้นะครับ
พี่สีนคร : หยุดหลายวันไม่ได้ไปทัวร์ที่ไหนหรือพี่? เห็นประกอบรถใหม่หรือจะรอเอาไปเขาใหญ่ครับ ถ้าไม่ติดอะไรด่วนคงจะไปร่วมแจมด้วยแน่นๆครับ
บังนัน : เห็นรูปที่บังปั่นไปชุมพรแล้ว เส้นทางสวยจังครับ ถ้ามีแผนที่ช่วยส่งมาให้หน่อยนะครับ ถ่ายรูปมาเส้นทางน่าปั่นมากๆ
แจ้ว พัทลุง : ต้องล้างปากก่อนล้างตานะ ถึงจะได้อัฐรสของทริปนี้ เสียดายที่ไม่ว่างไปด้วยกัน จะได้มีคนแหลงใต้โต้ตอบกับคุณป้ามหาภัย
parn-design : ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชมนะครับ ทริปนี้ปั่นกันน้อยมากๆครับ เน้นดื่ม
เสือบอม เสือบอย : ทริปเขาใหญ่เอาไว้เจอกันครับ คิดถึงๆ
Kornwicton : ผมใช้ Photoshop ครับ ปรับแต่งสีความสว่ง แล้ว Save For Web ครับ ปรับขนาดให้ความกว้างไม่เกิน 650 pix แล้วบีบอัดให้ขนาดของรูปไม่เกิน 70 ครับ ถ้ายังสงสัยโทรมาคุยกันก็ได้ครับ
Bike Addict : ไม่รู้ว่ามันสดเกินไปหรือเปล่า แต่ดูที่หน้าจอของผมแล้วผมว่ามันพอดีนะครับ ขอบคุณที่ติชมครับ
sunthon : กล้วอยู่เหมือนกันครับ...อิอิอิ ปั่นไปเจอเนินชันๆก็ส่างแล้วครับ
พ่อน้องปาล์ม :

[สีนคร]

โค้ด: เลือกทั้งหมด

พี่สีนคร : หยุดหลายวันไม่ได้ไปทัวร์ที่ไหนหรือพี่? เห็นประกอบรถใหม่หรือจะรอเอาไปเขาใหญ่ครับ ถ้าไม่ติดอะไรด่วนคงจะไปร่วมแจมด้วยแน่นๆครับ[code]

ตอนแรกตั้งใจเต็มร้อยจะไปเที่ยวใต้กับน้องนัทพันไมล์นั่นแหละ เพื่อจะได้รู้จักกับพี่ๆ น้องๆ ที่จะไปปั้นที่ทะเลน้อย พัทลุง แต่โชคชะตาไม่เอื้อ เลยได้แต่แต่งรถรอเก้อ ช่วงสงกรานต์ พี่ปั่นออกรอบกับทีมคนชานเมืองที่หนองจอก เรียกกำลังเพื่อเอาไประบายที่ทริปยาวเขาใหญ่ แล้วเจอกันครับ ว่าแต่ว่า ไม่รู้พี่จะฝึกซ้อมทันหรือเปล่า จากคอแป๊บไปเป็นคอทองคำเหมือนน้องๆ.... :lol: