สรุปทริป ซำเหมาทัวร์ปั่นมั่วทั้วเกาะ

[หมอบเขาวัง]

สุดยอดครับ

[พ่อน้องปาล์ม]

ได้ fill จริง ๆ นักดนตรี

[sunthon]

สุดยอดจริงๆปั่นไปดริ้งไประวังโดนข้อหาเมาแล้วปั่นนะครับ

[Bike Addict]

ภาพก็สวยครับ แสดงว่ามีฝีมือด้านถ่ายภาพด้วย สีโส๊ด สด เลย ยังกะใช้กล้องโลโม่

อ่านแล้วสนุกดี อึดจริงๆ กินตั้งแต่มาจนจบแถมโต้รุ่งอีกต่างหาก แล้วยังต้องขี่จักยานอีก ขอคาราวะเลย

[tiger bom]

สวัสดีครับพี่วุด พี่เอี้ยง เป็ดน้อย
อิจฉาจริงๆครับ ปั่นไปกินไป ช่างมีความสุขเหลือเกิน ภาพสวยได้อารมณ์ครับ จัดอีกทีนะพี่ทริปแบบนี้แต่เอาแบบไกล้ๆบ้านหน่อยนะครับ
พี่วุดกับเป็ดน้อย ไปแจมเขาใหญ่กับพี่ธานินทร์520 ช่วง9-10พ.ค.ไหมครับ ผมกับพี่เอี้ยงนัดกันไว้แล้วเดี๋ยวจะชวนพระบอยอีกคน
ทริปนี้มีใครดื่มจนอ้วกไหมครับเนี่ย

[Kornwicton]

rezise photo ยังไงฮะ ถึงได้ภาพสวย แล้วไม่เสียรายละเอียดของภาพ
ขอคำแนะนำด้วยครับ ^^
ขอบคุณครับ PM มาบอกด้วยนะครับ

[เป็ดน้อย]

ภาพสวย บรรยายเยี่ยมเหมือนได้ไปเองเลย.....

แต่เอ๊ะ เราก็ไปนี่หว่า... อ่านแล้วยังอดยิ้มไม่หาย

rezise photo ยังไงฮะ ถึงได้ภาพสวย แล้วไม่เสียรายละเอียดของภาพ
ขอคำแนะนำด้วยครับ ^^
ขอบคุณครับ PM มาบอกด้วยนะครับ

ขอตอบแทนพี่วุดนะครับ เห็นพี่แกบอกจะไปต่างจังหวัดหลายวัน
พี่วุดน่าจะใช้Photosshop ในการResizeครับ เพราะจะมีฟังชั่น Save for web อยู่
ยังไงรอพี่วุดมาไขข้อข้องใจอีกที


พี่บอมครับ สงกรานต์นี้เดี๋ยวผมไปตำจอกที่ครบุรีด้วยนะครับ
ทริปนี้เสียดายไปกันน้อยแต่ก็สนุกดีครับ เห็นร่ำๆว่าจะมีทริปล้างตากันอีกซักรอบ
แต่ไม่รู้จะเอาจักรยานไปด้วยดีป่าวนะ....อิอิ
รักนะจุ๊บ จุ๊บ

[tiger bom]

พี่บอมครับ สงกรานต์นี้เดี๋ยวผมไปตำจอกที่ครบุรีด้วยนะครับ
ทริปนี้เสียดายไปกันน้อยแต่ก็สนุกดีครับ เห็นร่ำๆว่าจะมีทริปล้างตากันอีกซักรอบ
แต่ไม่รู้จะเอาจักรยานไปด้วยดีป่าวนะ....อิอิ

ok เป็ดน้อย เดี๋ยวพี่จะเมารอ จะพาไปกินปลาเผา

ชอบนะภาพนี้สมกับเป็ดน้อยเลย มองดูคล้ายๆกับโดนัลดักส์เลย

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

สวัสดีทุกท่านที่เข้ามาทักท้ายนะครับ ไงขอสรุปทริปต่อเลยนะครับ พอดีอยู่ต่างจังหวัดครับ
วันอาทิตย์ 29/03/09 ปั่นจากหาดสลัด---ตัดข้ามตรงกลางของเกาะพงัน---ไปบ้านค่าย----ไปน้ำตกหาดธารเสด็จ---ไปหาดธารเสด็จ ประมาณ 50 โล
.....................วันนี้พวกเราตื่นกันสายหน่อย เกือบเก้าโมงครึ่งแล้ว ต้มน้ำชงกาแฟจากเตาแก็สสนามที่ผมนำติดกระเป๋ามาด้วย เสือเอี้ยงตื่นแต่เช้า เอากล้องออกไปเก็บบรรยากาศริมทะเล สายหน่อยก็เอาจักรยาน ปั่นย้อนกับไปตรงหาดยาว หาดที่เราผ่านมาเมื่อคืนนี้ เพราะเห็นว่ามีร้านค้าขายเสื้อผ้าเปิดอยู่ ได้กางเกเลสีฟ้าสดใส พร้อมกับผ้าพันลายดอกสีชมพู ช่างตัดท่าทางขึงขังของพี่ท่านเสียนี้กะไร แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะซื้อน้ำข้าวบาเล่ย์อัดแก็ส มาฝากพวกเราให้ล้างปากกันแต่เช้า ส่วนเป็ดน้อยงัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกับไข่ไก่ที่ซื้อเตรียมมา ออกมาต้มกินเป็นอาหารเช้าแบบเร็งด่วน บอกถ้าได้ปลาหมึกเมื่อคืนมาใส่น่าจะอร่อยน่าดู หลังจากหาอะไรรองท้องกันเสร็จ เราก็อาบน้ำแต่งตัวจัดแจงกระเป้าติดเจ้าเสือคู่ใจ สิบโมงครึ่งเราจึงออกเดินทาง ก่อนออกเดินทางเราไปขอถ่ายรูป กับพี่กบ ร่ำราและขอบคุณในความมีน้ำใจและเป็นกันเอง ที่ต้อนรับพวกเราเป็นอย่างดี อยากจะอยู่ต่อที่นี้อีกสักเดือนผมนึก....อิอิ น้องหนุ่มโทรมาพอดี "ผมกำลังนั่งเรือมาพะงัน จะมาลงที่หาดริ้น พี่อยู่ไหนกันแล้ว เป็ดน้อยบอกไม่ต้องรีบน้อง พวกพี่ยังไม่ได้ออกกันเลย อย่างไงก็มาเจอกันแถวบ้านใต้ก็แล้วกัน

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................ดูจากระยะทาง(อีกแล้ว)วันนี้คงไม่ต้องรีบร้อนมากนัก ระยะทางแค่ ห้าสิบโล ครึ่งวันก็ถึง ชิวๆ ออกจากหาดสลัดเราก็ปั่นมาเจอเนินชันๆ ยาวๆ เรียกได้ว่าต้องพักกันสองสามครั้งกว่าจะปั่นไปถึงยอดได้ อย่างที่ว่า เสือภูเข็น อย่างพวกเรา ไม่ไหวก็เข็นไม่เห็นยาก ขณะที่พวกเราหยุดพักมองไปเห็นป้ายชี้ไปทางต้นมะพร้าว บอกว่าเป็นต้นมะพร้าวสองยอด เราจึงเดินเข้าไปดูกัน นับว่าหาดูได้ยากมากๆ ไม่รู้ว่าใครถ่ายรู้เอาไว้บ้างหรือเปล่า ผ่านเนินนี้มาได้นับว่าสาหัสกว่าทุกเนินที่เราผ่านมาตั่งแต่เริ่มทริป ดีนะที่เมื่อคืนไม่ดันทุรังมากันต่อ จะไปหาดแม่หาดต้องปั่นข้ามเนินนี้ไป
.....................ขึ้นมาถึงยอดเนินก็เจอป้ายบอกเลี้ยวซ้ายไปหาดแม่หาด เส้นทางเป็นทางลงเนินยาวๆ ถ้าเลี้ยวขวาไปท่าเรือท้องศาลา พวกเราปรึกษากันว่าจะปั่นไปเที่ยวหาดแม่หาดกันก่อนดีไหม แต่ถ้าลงไปชายหาดก็จะต้องปั่นย้อนกลับขึ้นมาอีก ไอ้ตอนลงก็ไม่เท่าไหร่แต่ตอนขึ้นสิ พึ่งจะผ่านเนินที่แล้วมา ผมว่าน่าจะเรียกว่าเขามากกว่า...อิอิ ทุกคนต่างเห็นตรงกัน ช่างมันยังไงวันนี้พวกเราก็จะไปพักบนชายหาดหาดธารเสด็จ ซึ่งเป็นหาดที่สวยที่สุดบนเกาะพะงันอยู่แล้วไปกันต่อเลยดีกว่า

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................เส้นทางตอนช่วงสายของวันนี้ จะเป็นเส้นทางขึ้นเขาลงเขาสะส่วนใหญ่ ระยะทางประมาณ 30 กิโลเส้นทางเทปูนอย่างดี ทำความเร็วกันได้น่าพอใจตอนลงก็สามารถปั่นส่งรถให้ขึ้นไปยังเนินต่อไปได้สบายๆ เพราะสามารถมองเนินเพื่อประเมินแรงส่งได้แต่ไกล ไม่เหมือนตอนเรามาเมื่อคืนจะลงก็ไม่กล้าลง เพราะมองไม่เห็นโค้งต่อไป จะส่งก็ไม่กล้าส่งเพราะทางมันมืดมองไม่เห็นทางข้างหน้า เนินในช่วงนี้ไม่ชันเหมือนเนินที่เราผ่านมาเมื่อเช้า แต่ก็เล่นเอาเหงื่อไหลออกมาเต็มเสื้อเหมือนกัน เส้นทางต้องถือว่าธรรมชาติมากๆ ข้างทางส่วนใหญ่จะเป็นสวนมะพร้าว กลิ่นควันจางๆที่เกิดจากการเผากากมะพร้าว ช่วยเพิ่มกลิ่นอายของความเป็นชนบทชานทะเล ไม่น่าเชื่อว่าห่างจากจุดนี้อีกไม่กี่กิโล จะเต็มไปด้วยแสงสีและความศิวิลัยที่สร้างขึ้นมารองรับนักท่องเที่ยว เพิ่มดุลการค้าให้กับประเทศของเรา
.....................เกือบเที่ยงแล้ว ที่จริงเราเสียเวลาไปกับเนินช่วงแรกเกือบชั่วโมงท้องเริ่มร้องแล้ว แถวนี้เป็นที่พักอาศัยของชาวบ้านแท้ๆเราจึงอยากจะลองหาอาหารพื้นบ้านทานกันดูบ้าง เกือบถึงท่าเรือท้องศาลา เราเหลือบไปเห็นร้านข้าวแกงที่เปิดอยู่ริมทาง มีกับข้าวให้เลือกหลายอย่าง พวกเราจึงแวะหาข้าวทานกันก่อน กับข้าวที่เราเลือกเป็นแกงลูกขนุนอ่อนใส่ปลาแห้ง แกงส้มปลาทะเลใส่พักชะอม เต้าหู้ผัดกับถั่วงอง ตบท้ายด้วยแตงโมรสหวานฉ่ำ อาหารทุกอย่างอร่อยมากๆ ไม่เผ็ดอย่างที่คิดไว้ มีผักดองและผักสดกินเป็นเครื่องเคียงแบบไม่อั้น ถูกใจเป็ดน้อยเขาแหละ ส่วนผมติดใจแกงขนุนอ่อนใส่ปลาแห้ง กินกับผักดอกรสออกเปรี้ยวหวาน ราคาก็บ้านๆจริงๆ กินกันเต็มคราบจ่ายไปยังไม่ถึงสองร้อยเลย มีอย่างนี้ตลอดทางก็น่าจะดี

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................เราปั่นมาอีกไม่ไกลนักก็มาถึงท่าเรือท้องศาลา แล้วเลี้ยวซ้ายไปอีกสิบกิโลก็ถึงบ้านค่าย ถนนโลกีย์ของเกาะแห่งนี้ เกือบบ่ายแล้วแต่ก็ถือว่ายังเช้าอยู่สำหรับคนบ้านค่าย บ้านเรือนร้านค้าปิดกันเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ เราขับผ่านไปแต่ยังนึกเสียดายที่ไม่ได้มาเห็นบรรยากาศแสงสีในยามค่ำคืนของสถานที่แห่งนี้ ระหว่างปั่นผ่านบ้านค่ายผมเห็นหนุ่มร่างกายกำยำ คลับคล้ายครับคลา เหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน อ้าว!นั้นพี่กบนี้หว่า!พวกเรารีบตรงเข้าไปทักทาย แหม่!พี่เกาะมันกลมจริงๆนะ ถ้ารู้เสียก่อนว่าพี่จะมาแถวนี้ผมคงรอขึ้นรถพี่มาด้วยเลยก็ดี...อิอิ ก่อนจากกันไป พี่กบพูดประโยคทิ้งท้ายเอาไว้ว่า "เกาะมันเล็กปั่นไปปั่นมาเดียวก็ได้เจอกันอีก"
.....................เลยบ้านค่ายไปทางหาดริ้น จะมีทางแยกซ้ามมือ ไปหาดธารเสด็จ น้ำตกธารเสด็จ และหาดท้องนายปาน พวกเรานัดเจอกับน้องหนุ่มตรงทางแยกหน้าร้าน 7-11 ไม่นานนักน้องหนุ่มก็ปั่นมาถึง"พี่ๆ จากหาดริ้นมาบ้านค่ายเนี้ย เนินแม้งโคตรชันเลย"น้องหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง แล้วเอ็งกินอะไรมาหรือยังหละ พวกพี่เรียบร้อยกันมาแล้วนะหาอะไรกินก่อนสิ เห็นป้ายบอกว่าอีกสิบกว่าโลก็ถึงแล้ว พวกเราเขาไปตุนเสบียงกันใน7-11เหมือนเคย เป็ดบอกไม่ต้องซื้อเอาไปมากก็ได้ จากที่เราปั่นผ่านเกาะนี้มาก็มีร้านค้าขายของตลอดทาง ข้างในก็เป็นชายหาดที่มีชื่อเสียง น่าจะมีร้านค้าอยู่บ้างหละ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................จากทางแยกเข้าหาดธารเสด็จ ปั่นเข้ามาได้ไม่ไกลนักก็เจอทางลูกรัง อย่างที่เป็ดน้อยได้บอกเอาไว้ว่าทางไปหาดธารเสด็จยังเป็นทางลูกรัง ให้ใส่ยางมีดอกมาน่าจะดีกว่าแต่ตัวเป็ดน้อยเองดันไม่ได้ใส่มาสะงั้น ส่วนเจ้าน้องหนุ่มผู้ไม่ได้อยู่ในแผนการดอกยางนี้เรียบกริบ ทางก็ขึ้นๆลงๆเนินส่วนใหญ่ก็ไม่ได้แพ้เนินเมื่อเช้านี้เลย ปั่นผ่านมาตลอดทางเห็นแต่รถจี๊บ กับรถกระบะน่าจะ 4wd เกือบทุกคัน นึกสังหรใจอยู่ว่าทางข้างหน้าแม้งคงสุดๆ แน่ๆ ปั่นผ่านมาก็หลายเนินแล้วยังไม่มีวี่แววว่าจะเจอทางเรียบๆขนานพื้นโลกบ้างเลย เนินเขาที่โค้งหายไปตามซอกเขา ทำให้ผมแอบคิดให้กำลังใจตัวเองอยู่เสมอๆว่า พ้นโค้งนี้ไปก็คงจะลงแล้วหละ...อิอิ เอาอีกหน่อยหวะ!
.....................น้องหนุ่มแรงยังดีปั่นนำหน้าพวกเราหายเข้าไปในซอกเขา สักพักก็ส่งเสียงดังลั้นมาแต่ไกล โฮ้ย.....มันยังไม่สุดเลยอะพี่ มันยังขึ้นอีกอะ ผมนึกในใจไอ้น้องหนุ่มเอ้ย..เอ็งไม่น่าร้องให้ตูรหมดแรงเลย ตูรขอหยุดขำก่อนดีกว่า เป็ดน้อยกับเสือเอี้ยงปั่นตามกันมาไม่ห่างนัก หยุดบ้างเข็นบ้างสลับกันไปตลอดทาง ทำไมมันเหนื่อยจังหวะ! ไปหลวงพระบางมาไม่เห็นมันเหนื่อยอย่างนี้เลย แรกๆผมชอบพูดให้กำลังใจน้องๆมาตลอดทางว่า หลวงพระบางที่เขาว่ามันสูงนักสูงหนาเราก็ผ่านกันมาแล้วเนินแค่นี้สบาย สงสัยต้องเปลี่ยนใหม่แล้วหละ พะงันเราก็ปั่นกันมาแล้วเนินแค่นี้สบาย....อิอิ เป็ดน้อยบอกตั้งแต่พี่ปั่นมาเนี้ย พี่เคยเห็นใครปั่นจักรยานผ่านเราไปบ้างหรือยังหละ! นั้นนะสิ แล้วใน ThaiMTB ก็ยังไม่เคยเห็นใครเขามาสรุปทริปกันที่นี้เลยเหมือนกัน นั้นนะสิ แสดงว่าพวกเราเข้าขั้นเทพแล้วหละ....อิอิ

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................พวกเรามาหยุดพักกันตรงจุดชมวิว น่าจะเป็นจุดที่สูงที่สุดบนเส้นทางนี้แล้วนะ มีแคร้ไม้ปลูกอยู่ตรงหน้าฝา มองออกไปจะเห็นทะเลลิบๆ หยุดพักถ่ายรูปกันก่อนละกัน เสือเอี้ยงรีบดิ่งไปยังร้านขายของไกล้ๆจุดชมวิว หิ้วน้ำข้าวบาเล่ย์อัดแก็สขวดเล็กๆกำลังเย็นจับจิต มาฝากพวกเราคนละขวด เสือเอี้ยงบอก"ที่เหลือลงอย่างเดียวแล้วพี่นั่งพักกันก่อนอีกห้าโลก็ถึงแล้ว" เรานั่งถ่ายรูปพร้อมพูดคุยกันอย่างออกรส เหงื่อที่ซึมออกมาเต็มเสื้อเริ่มแห้งเพราะแรงลม น้ำข้าวหมดเราจึงออกเดินทางกันต่อ ตอนแรกนึกว่าจะลง แต่ที่ไหนได้มันยังมีขึ้นอีกอะ!เล่นเอาขาแทบอ่อน แต่ดีหน่อยที่ต้นไม้เยอะช่วงนี้ เลยไม่ค่อยร้อน ผมกับน้องหนุ่มปั่นล่วงหน้าไปก่อน เอี้ยงกับเป็ดน้อยเข็นสลับปั่นตามมาติดๆ ทางคอนกรีตที่มีแต่เนิน(โคตะระ)ชัน หมดไปต่อไปนี้คงเป็นทางลงแล้ว(แอบดีใจ) แต่แม่มมม.....ดันเป็นทางรุกรังซะอีก คิดในใจถ้าฝนตกคงกางเต๊นท์นอนมันแถวนี้แหละ ปั่นต่อก็บ้าแล้วครับ ถึงจะลงอย่างเดียวแต่พวกเราก็ต้องลงกันอย่างระวัง ทางที่แคบและเป็นหินลูกรัง ไหนจะรถที่วิ่งส่งแรงสวนขึ้นมาอีก ไอ้พวกยางใหญ่ก็ยังไม่เป็นอะไรนัก แต่พวกยางเล็กสิ จะเป็นทางขึ้นหรือลงก็ยังต้องเข็นกันอยู่ดี

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

.....................ทางรุกรัง เป็นหลุมเป็นบ่อมีร่องทางน้ำ ให้หลบกันเป็นระยะ ทางค่อนข้างโหดถึงโหดมาก ดีที่ไม่มีใครเอาทัวร์ริ่งยางเล็กมา ไม่งั้นมีโบก แต่ความยากลำบากก็มาพร้อมกลับบรรยากาศที่ธรรมชาติสุดๆ ดิบสุดๆ อย่างที่เคยได้ยิน เส้นทางไหนที่นักท่องเที่ยวเข้ามาถึงยาก ธรรมชาติยังสมบูรณ์อยู่ ระหว่างทางถ้าเจอร้านค้าเป็นต้องแวะ เพราะแทบจะนับร้านได้เลย 10กิโลจากแยกบ้านค่ายไปหาดธารเสด็จ ผมนับได้ไม่เกิน 3 ร้าน พักกินน้ำกินท่า ถามทางชาวบ้าน ถามว่าอีกไกลมั้ย คำตอบที่ได้ "ไม่ไกล หรอกน้องอีก 3 โลเอง"คิด ในใจ "ก็เห็นคนบอกไม่ไกลตั้งแต่ บ้านค่ายแล้ว ใช่ซี่.. พวกพี่ขับรถนี่ ผมปั่นจักรยานนะครับบบบ..." ว่าแล้วก็ก้มหน้าก้มตาปั่นกันต่อไป
.....................ปั่นมาอีกไม่นานนักเราก็มาถึงอนุสาวรีย์ของเสด็จพ่อ ร.5 ได้ยินว่าที่นี้มี เก้ง กวาง พระราชทาน อาศัยแพร่พันธุ์ออกลูกออกหลานอยู่ในป่าแห่งนี้เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านไม่มีใครกล้าจับหรือฆ่าเอามาเป็นอาหาร เพราะเกรงในพระบารมีของพระองค์ท่าน เลยมาอีกไม่ไกลเกือบติดกับชายหาด คือน้ำตกธารเสด็จ ชื่อของน้ำตกธารเสด็จ คงมาจากการที่พระองค์ท่านเคยเสด็จมาที่นี้หลายๆครั้งผมพอมีเกร็ดเล็กๆน้อยที่ลองหาจาก Internet มาเสริม (น้ำตกธารเสด็จเป็น น้ำตกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของเกาะพะงัน ราษฎร์ชาวเกาะพะงันถือกันว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ มีประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์จักรี เคยเสด็จประพาสหลายพระองค์ ตั้งแต่รัชกาลที่ 5 รัชกาลที่ 6 รัชกาลที่ 7 และรัชกาลที่ 9 โดยเฉพาะรัชกาลที่ 5 ได้เสด็จประพาสน้ำตกธารเสด็จรวม 14 ครั้ง ปรากฏตามหลักฐานที่ทรงจารึกไว้ที่ก้อนหินบริเวณใกล้ๆ น้ำตกธารเสด็จ ในปัจจุบันพลับพลาที่ทรงประทับได้ผุพังไปหมดแล้ว คงเหลือเพียงเสาตอม่อและกระเบื้องให้เห็นเป็นหลักฐาน)