มีคนขับรถคนไหนที่ไม่เคยขี่จักรยานบ้างครับ

[Dhandranunda]

จากที่เคยปั่นจักรยานไปทำงาน และใช้จักรยานเป็นพาหนะในการเดินทางใน กทม. เป็นประจำ ผมแทบจะไม่ค่อยมีปัญหากับรถชนิดอื่นเลย แม้แต่ถูกบีบแตรใส่ ก็แทบจะน้อยๆๆๆๆมาก เพราะใช้หลักว่า รู้เขารู้เรา รู้เราหมายถึงว่า เราต้องรู้ว่า เรามีขีดความสามารถในการปั่นจักรายานในความเร็วที่ระดับต่างๆ ได้เร็วและนานแค่ไหน เพื่อจะได้รู้ว่า เราจะต้องใช้ถนนร่วมกับรถชนิดอื่นอย่างไร อย่างเช่น ถ้าในช่วงเวลานั้น ความเร็วของการจราจรในถนนอยู่ในขอบเขตที่เราสามารถทำความเร็วได้ถึง เราก็ไม่จำเป็นต้องปั่นจักรยานชิดขอบถนนอย่างเดียวก็ได้ เราสามารถใช้สิทธิอย่างเต็มที่บนถนนเหมือนรถชนิดอื่นได้เลย และที่สำคัญต้องรักษาความเร็วและระยะห่างระหว่างรถชนิดอื่นอย่างพอเหมาะพอดี แต่เมื่อใดที่ความเร็วของการจราจรในถนนสูงกว่าขอบเขตที่เราสามารถปั่นทำความเร็วได้ ดังนั้นเราควรปั่นชิดซ้ายของถนน เพื่อความปลอดภัยของเรา และเพื่อไม่ให้ผู้ขับรถชนิดอื่นรู้สึกรำคาญเราได้ ส่วนรู้เขา หมายถึงว่า เมื่อเราจะวิ่งตรง จะเลี้ยวซ้าย จะเลี้ยวขวา จะจอด จะเบี่ยงรถเพื่อวิ่งแซงรถคันหน้า หรือแซงรถรถที่จอดข้างทาง ก็ควรเปลี่ยนทิศทางตั้งแต่เนิ่นๆ หรือส่งสัญญาณด้วยมือ หรือการหันมาสบสายตาก็ได้ ทั้งนี้เพื่อให้คนขับรถชนิดอื่นเข้าใจ และเตรียมตัวล่วงหน้าได้ทัน สุดท้ายก็เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ และความขัดแย้งระหว่างกันบนท้องถนน ปกติผมมักจะใช้สัญญาณด้วยการใช้มือกับการหันมาสบตา ส่วนกระจกมองข้าง จักรยานของของผมไม่ติด เพราะมองแล้วไม่ถนัด ซึ่งสู้วิธีการหันมาสบสายตากับผู้ขับรถท่านอื่นไม่ได้ เพราะจะทำให้เข้าใจกันได้ง่ายและเร็วกว่า สำหรับผมน่ะ ถ้าเราสามารถปั่นจักรยานทำความเร็วได้สูงสักหน่อย ก็จะทำให้เราสามารถปั่นจักรยานบนถนนในเมืองไทยได้สบาย ความเร็วที่ผมปั่นในเมืองได้ อยู่ในช่วงความเร็วไม่เกิน 40 กม./ชม บางทีบางช่วงอาจถึง 45 กม./ชม. ถ้าจะให้ระดับเซียนจริงๆ ต้องคุณแมวทอง ปั่นจักรยานเสือหมอบปะปนกับรถใหญ่บนถนนวิภาวดีได้อย่างสุดเนียน ปั่นจักรยานเร็วเหมือนกับขี่มอเตอร์ไซค์ สรุปการปั่นจักรยานในเมืองไทยได้อย่างราบรื่น ก็คือว่า ประการแรก ถ้าเราปั่นจักรยานช้า ทางเลือกหรือสิทธิบนท้องถนนของเราก็จะน้อย ต้องปั่นชิดซ้ายหรือปั่นบนฟุตบาททั้งปีทั้งชาติ ทำให้เสี่ยงต่อการถูกรถชนิดอื่นเฉี่ยวชน และถูกปาดหน้า ประการที่สอง การอ่านใจกันให้ทะลุปุโปร่ง โดยเฉพาะการให้สัญญาณกับรถชนิดอื่นเป็นเรื่องที่สำคัญ ซึ่งได้แก่ การใช้สัญญาณมือ และการใช้วิธีหันมาสบสายตา การใช้ไฟสัญญาณในการปั่นในยามค่ำคืน และที่สำคัญพยายามขับขี่ให้อยู่ในแนวตรง ถ้าจำเป็นต้องเปลี่ยนทิศทางต้องเริ่มเปลี่ยนทิศตั้งแต่เนิ่นๆ หรือถ้าจำเป็นต้องการเปลี่ยนทิศทางกระทันหัน ก็ต้องดูจังหวะให้ดี ประการที่สาม วางแผนการเดินทางล่วงหน้า โดยการพิจารณาความเร็วของการจราจรในถนนเส้นนั้นๆ และสภาพพื้นผิวถนนเป็นลำดับแรกๆ ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องและเหมาะสมกับขีดความสามารถในการปั่นของเรา เส้นทางที่ควรเลือก ควรเป็นเส้นทางที่เราคุ้นเคย และเป็นถนนที่มีผิวที่เหมาะกับการปั่นจักรยาน ที่สำคัญไม่ควรปั่นจักรยานในเวลากลางคืนในเส้นทางที่เราไม่คุ้นเคย เพราะประสิทธิภาพในการมองในยามค่ำคืนจะลดน้อยลง เสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย

เหตุผลคุณ thee_time ดีมากๆ ครับ ผมเจอไฟเขียว ปั่นตามเส้นขอบ พอเลี้ยวโค้งยังต้องเบี่ยงขวาเพื่อหลบตะแกรงขนาดใหญ่เต็มพื้นที่เลน แถมขอบยังไม่เสมอกัน เล่นเอาหน้ามืด แต่ถ้ารถตามหลังเยอะ ผมปั่นช้าเลาะขอบซ้ายสุดดีกว่า ขนาดนั้นยังไม่แคล้วเจอรถตู้หรือรถเมล์ที่่(วงเลี้ยวกว้าง) ตามมาชิดท้ายให้เสียวเล่นอีก

[chettaburit]

ทำใจและทำใจครับ
และก็จะสู้ต่อไปเพื่อให้ได้สิทธิบ้างของชาวจักรยาน รณรงค์อย่างต่อเนื่อง