ที่สถานีรถ BRT ช่องนนทรี มีจักรยานคันนึง ขี่ย้อนศรเข้าไปในช่องกลับรถ ทำให้รถที่ขับมาในช่องเพื่อกลับรถมามองไม่เห็น เพระามันเป็นโค้งตัวยู และมีเสาบัง ทำให้ชนเข้าไปเต็ม ๆ คนขี่จักรยานพุ่งเข้าไปในห้องโดยสารของรถเก๋ง กระจกรถเก๋งแตกละเอียด จะกรยานโดนรถทับจนบี้หมดสภาพ เดชะบุญไม่ตาย แค่คอเคล็ดเฉย ๆ
น่าสงสารคนขัยรถเก๋งสุด ๆ ขับตามกฎจราจรมาดี ๆ เจอคุณเฮียที่ไหนไม่รู้ ย้อนศรเข้ามาในรูพอดี เสียทั้งเิน มีคดีติดตัวอีก ทั้ง ๆ ที่ทำตามกฎ เฮ้อ...
ที่กลัว ผมไม่ได้กลัวพวกขับเร็ว หรือพวกมือใหม่หรอกครับ ผมกลัวพวกหงิกมากกว่า เห็นจักรยานแล้วหมั่นไส้ จะแกล้งสอยเอาเปล่าๆ
ผมมั่นใจว่า ไม่มีทางเป็นไปได้ ไม่ว่าสภาพทางแบบไหนที่คนขับรถจะไม่เห็นจักรยาน ทีหลุมเล็กๆ หรือก้อนหินกลมๆ คุณยังขับหลบได้เลย แต่นี่จักรยานคันเบ้อเริ่ม ระดับก็ระดับสายตา อย่ามาโม้เลยว่ามองไม่เห็น ความจริงคือ เห็นแล้วขวางหูขวางตา เกะกะ ทำให้ขับรถไม่มัน ต้องแตะเบรคหรือหักพวงมาลัยหลบ แค่รำคาญเท่านั้นเอง แต่จะโกรธจนหงิกแล้วพุ่งชน อันนี้กลัวครับ
หรือจะให้คนขี่จักรยานเหล่านั้น หันมาขับรถเก๋งคนละคันขึ้นเขา เอามั๊ย!!
อาเฮีย กูขอเถียงขาดใจเลยว่ะ ช้างทั้งตัวแม่งยังชนตายห่าจนออกข่าวมาแล้ว นับประสาอะไรกับจักรยานวะ
แล้วคิดเหรอว่าไอ้ไฟดวงเท่าอวัยวะมดของคุณมันจะสว่างไสวอะไรนักหนาในตอนกลางคืน
ผมเองเจอมากับตัว วันนั้นรุ่นพี่ผมไปกินเลี้ยงงานวันเกิดน้องสาวเขา โดยผมก็ไปด้วย ขากลับแกก็รีบกลับเพราะโดยปกติถนนเส้นนั้นมันโล่ง(ตอนนั้น ตี1 เกือบๆตี2แล้ว)
ทันใดนั้นเองผมก็สังเกตุเห็นไฟกระพริบลางๆ พร้อมกับไฟรถที่ส่องไปกระทบวัตถุในระยะไม่ไกลนัก บวกกับไฟถนนที่ไม่ได้ช่วยเฮียอะไรเรื่องทัศนวิสัยเลย
"เฮีย!!! จักรยาน!!!!" พร้อมๆกับที่ผมพูดเสร็จแกก็หักเลี้ยว ชนิดคอแทบหลุดจากบ่า เฉียดจักรยานพวกนั้นไปแค่ระยะไม่ถึงฟุต
โชคดีที่ผมจำได้ว่าไอ้ไฟ ปิ๊บๆ ห่านี่มันคือไฟจักรยาน เพราะผมมีเพื่อนปั่นฟิกซ์ ไม่งั้นรุ่นพี่ผมคงเป็นฆาตกร 3ศพไปแล้ว
(พี่เขาบอกอย่างงั้น...น
