.....ป้าเข้ามาลงรูปจากทริปปั่นไปกินเจ ไล่ทุ่ง ที่สุพันแล้วค่ะ....วันนี้ที่ป้า่คิดไว้....คิดว่าปั่นกันไม่เร็วมาก ไม่ได้คิดเลยว่าเป็นงานแข่ง....แต่ที่ไหนได้ พอเริ่มปั่น....ป้าก็เห็นข้างหน้าปั่นไปด้วยความเร็ว....นึกในใจ....เฮ้ย! จะรีบปั่นไปไหนกันวะ
เค้าให้มาชมทุ่งนี่หว่า 
....ป้ารึก็เลยคิดว่า เอาหละวะ ถ้าไม่ชมทุ่ง ก็ไล่ทุ่ง ไล่จิ้งหรีด ไล่กบท้องนาไปเลยแล้วกัน 
....แล้วเส้นทางมันก็เป็นแทรค 
แทรค แทรค แล้วก็แทรค แทรค ....ป้ารึก็ปั่นไปจนทันกลุ่มหน้า หมดแรงไปมากกับตรงนั้นค่ะ....พอ 40 กม.ไปแล้ว ความเร็วลดลง แขนขามันเริ่มล้า...แล้วพอเหลือ 5 โลสุดท้าย...ข้าพเจ้าก็ตะคริวแหลก...มันมาเกาะที่น่อง แถมอีกนิดหน่อยตรงเหนือเข่าซ้ายด้านใน....ดีที่ป้ามีตู้้ยาอยู่ข้างๆ เลยพักขานวดเยา...หลังจากนั้นก็ว่าจะปั่นเข้าเส้นไปเอง....แต่พอเริ่มปั่นไปได้สักพัก นกกระจอกไม่ทันจะเกาะหรือทำอะไร...ตะคริวมันมาอีกรอบนึงค่ะ....งานนี้จากตู้ยาก็เลยเป็นป๋าดัน 
....ปั่นดันป้าไปจนเข้าเส้นค่ะ ....พอเข้าเส้นมาได้ ป้าก็ลงนั่ง....ตะคริวมันจะมาเกาะที่ข้างขวาอีก....ลุกขึ้นยืนแทบไม่ทันค่ะ 
....หลังจากเข้าเส้นมาแล้ว...ป้าถึงรู้ว่า ระยะทางมัน 60 กม.นี่หว่า 
....มิน่าล่ะ ตะคริวถึงแหลกขาตู ....ส่วนชะตากรรมของหลานฅนอื่น....มันก็คงจะดีกว่าป้าแหละค่ะ....งานนี้ป้ากลายเป็นตัวประกันจนได้ 
.....ป้าขอขอบคุณ ThaiMTB ที่ทำให้ป้าได้รู้จักกับพี่น้องและหลานๆที่น่ารักทุกฅน ทุกฅนทำให้ทริปของเราสนุกสนานและมีความสุข
ขอให้มิตรภาพคงอยู่
ขอให้ความสุข
ความรัก
ความเข้าใจ
อยู่กับเราตลอดไป
