จริงครับแม้แต่เรื่องนี้ผมมาคุยกับเพื่อนๆก็ยังขัดแย้งกัน หากต่างคนต่างเกรงใจจิระศักดิ์ เขียน:เพื่อนบ้าน สำคัญกว่าบ้านซะอีก พ่อผมเคยบอกไว้
จริง ยิ่งกว่าจริง
ถ้าโวยวาย ก็คงจะมีเรื่องกัน แน่นอน
ใครจะแน่ หรือใครจะนอน ก็แล้วแต่ปัจจัย
เรื่องขี้หมา จอดรถขวาง
คนที่เบียดเบียนคนอื่น เค้าไม่รู้ ไม่เข้าใจจริงๆ
พูดกันดีๆ แบบสุภาพ เค้าก็คิดว่า ไม่มีน้ำยาหรอก
พอแรงหน่อย ก็พร้อมมีเรื่อง ลงไม้ลงมือ
ชกต่อย แบบโบร่ำ โบราณ แล้วเลิกลา ก็โอเค
แม่งสู้ไม่ได้ อยากเอาชีวิตกัน แม่งมีปืนก็เหนี่ยวซะ
ตายเป็นผีไปก็เยอะ
เรื่องบ้านใกล้เรื่อนเคียงเนี้ย......ช่วยตัวเองแล้วกัน
จิระศักดิ์
และพูดคุยกันถ้อยทีถ้อยอาศัยตอนเจ้าของบ้านไม่อยู่ก็จอดได้รู้ว่าเจ้าของบ้าน
จะกลับมาก็ต้องคอยไปกันลูกค้าไม่ให้จอดมันเป็นหน้าที่ของร้านเพราะลูกค้าของร้าน
ผมเคยมีตึกแถวอยู่หน้าตลาดจอดรถเลยกันแค่นิดเดียวก็ทะเลาะกันในที่สุดผมก็ไป
จอดที่อื่นหนักเข้าอาทิตย์หนึ่งมีตลาดนัด 2 วันรอจน 4-5 ทุ่มกว่าจะได้เข้าบ้าน
ขายบ้านหนีสิครับไม่รู้จะตายวันไหน ยังไงก็ขออยู่อย่างที่มีความสุขก่อนตายดีกว่า
ผมว่าสำคัญคือเกรงใจกันทั้งสองฝ่ายทุกอย่างก็จบไม่ต้องคบกันให้ลึกซึ้งหรอก
เหตุผลหายไปไหนหมด ใช้แต่อารมณ์เป็นใหญ่ 
