ถึงพี่มุก
วันนี้ผมไปไหว้พระที่อยุธยาแวะเที่ยววัดพระศรีสรรเพชญ์ พบเห็นอะไรที่ดูแล้วละอายใจแทนเลยครับ คืออย่างนี้ครับ
มีนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุน เป็นชายวัยประมาณ 45-50 ปีแกเดินถ่ายภาพเพลินๆ ก็มีพ่อค้าอายุประมาณ 30-35 ปีขายของที่ระรึกเป็นช้าง
ที่ทำจากเรซซิ่นหรือไม้ ผมไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ๆ และรู้สึกแย่ พ้อค้าเดินเข้าไปขายสินค้าให้นักท่องเที่ยวท่านนี้
แต่นักท่องเที่ยวท่านนี้พยามเดินหนี้และไม่ซื้อสินค้า แต่พ่อค้าก็ยังเดินตาม ดักหน้าดักหลังตลอด จนนักท่องเที่ยวท่านนี้รำคาญ
หรือใจอ่อน ผมก็ไม่แน่ใจ แต่ผมเห็นเขาหยิบเงิน 500 บาท ส่งให้พ่อค้าไป ส่วนพ่อค้าก็หยิบช้างใส่ถุงสองตัวส่งให้นักท่องเที่ยว
และทำเหมือนจะทอนเงินให้ แต่กับพูดอะไรกับนักท่องเที่ยวไม่ทราบนักท่องเที่ยวส่ายหน้า
และยื่นมือขอเงินทอนที่พ่อค้าถืออยู่ แต่พ่อค้าเก็บเก็บเงินใส่กระเป๋าเสื้อ หยิบช้างที่ขายอยู่ส่งให้แทน นักท่องเที่ยว
ยกมือห้ามและส่ายหน้า แต่พ่อค้าหน้าด้านหยิบถุงจากนักท่องเที่ยวใส่ช้างลงไปอีกสองตัว แต่ตัวเล็กกว่าเดิมที่ขายให้ตอนแรก
นักท่องเที่ยวยืนมองหน้าแบบหน่ายๆ และพูดอะไรกับพ่อค้า ผมก็ไม่แน่ใจและสักพักก็มีพ่อค้าแบบเดียวกันเดินเข้ามาอีก
เหมือนมายืนกดดันนักท่องเที่ยวอย่างงั้นแหละ นักท่องถอนหายเมื่อไม่ได้เงินทอน แสดงอาการแบบ เสียอารมณ์ส่ายหน้าเดินออกมา
พร้อมทั้งยกถุงที่ถูกพ่อค้าจับใส่มือมาขึ้นดูและเดินส่ายหน้าตลอดทางส่วนพ่อค้าหันมามองหน้าผมและ คุยกับพ่อค้าอีกสองคน
และเดินกลับไปที่ประตูจำหน่ายบัตรทางเข้าวัดพระศรีสรรเพชญ์ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย แต่ในความรู้สึกของผม มันไม่ดีเลยครับ
เมื่อเห็นนักท่องเที่ยวเดินไปพร้อมกับยกถุงที่อยู่ในมือขึ้นดูและส่ายหน้าถอนหายใจ ตอนที่เดินออกจากกลุ่มพ่อค้าไป
ทั้งนี้ผมไม่รู้ว่าระหว่างพ่อค้าและนักเที่ยวเขาคุยอะไรกัน ที่แน่สีหน้าของนักท่องเที่ยวดูไม่ดีเลยครับผมยืนดูเห็นตั้งแต่ต้น
ถ้ามีกล้องผมคงถ่ายรูปมาให้พี่แล้ว แต่ครั้งหน้าผมจะต้องพกกล้องไปด้วยทุกครั้ง ที่ผมมาเล่าสู่กันฟัง ก็เพราะผมสงสารนักท่องเที่ยวท่านนั้น
เมือเห็นอาการของเขา เขาคงบ่นในใจว่า กรรมของ GOO
....................................................................................................................
สวัสดีครับ ขอบคุณที่ชาวกรุงเก่า เห็นสิ่งใดไม่ดีไม่งามแล้วมาบอกกัน ตำรวจสายตรวจจักรยาน พี่ดาบต้น กับจ่าวัฒน์(ชื่อเดิม