โพสต์
โดย Chonburi Cycling »
ระหว่างทำพิธีปล่อยตัว ผมปลีกตัวเพื่อทำภาระกิจอย่างหนึ่ง..แต่ไม่สำเร็จ
คือเมื่อวานตอนปั่นใกล้ถึงที่พัก น่าจะประมาณ 2-3 กม.ก่อนถึง ปั่นผ่านร้านค้าข้างทางเป็นห้องแถว
มีลุงเนตรนั่งดื่มน้ำอยู่ที่ร้านค้าก่อนแล้ว ลุงเนตรเรียกผมให้แวะกินน้ำก่อน
ผมเลยแวะตามระเบียบ ซื้อน้ำ ขนม ซื้อนมตุนไว้ เจ้าของร้านน่าจะเป็นชาวกะเหรี่ยง
เพราะผมฟังเขาพูดไม่รู้เรื่อง ต้องให้ลูกสาว(สวยด้วย)มาคิดตังค์
จ่ายตังค์เรียบร้อย ผมก็ออกแน๊บทันทีเพราะพวกลุงๆ ออกไปกันแล้ว
ปั่นไปนิดเดียวก็เลี้ยวกลับมาเอาหมวกที่ลืมไว้
แต่ที่ผมลืมไว้อีกอย่างแต่ไม่ได้กลับไปเอาเป็น"กระเป๋าสตางค์"ครับ
ผมใส่ถุงกันน้ำไว้พร้อมโทรศัพท์ โดยลืมไว้ที่ร้านค้าแห่งนี้
ขนาดเก็บของเข้าที่พักแล้วก็ยังไม่รู้ว่ากระเป๋าสตางค์หาย
จนเจ้าของร้านค้านำมามอบให้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจ
และเจ้าหน้าที่ฯ นำมามอบให้กับ"คุณอ้อย" ขวัญใจ"คุณตี๋เล็ก-เด็กรังสี"อีกที
ผมจึงได้กระเป๋าสตางค์พร้อมโทรศัพท์คืนครบทุกบาท ทุกสตางค์แบบไม่คาดฝัน
มาตอนเช้าผมกะว่าจะปั่นไปขอบคุณเจ้าของร้านค้าซะหน่อย
แต่ว่าปั่นเลยโรงเรียนแม่สลิดหลวงมาเจอเด็กนักเรียนกำลังเดินไปโรงเรียนเป็นแถว
เลยควักกล้องจะมาถ่าย อ้าว! ดันลืมใส่แบตฯ ซะได้ น่าเบิร์ดกะโหลกตัวเองจริงๆ(ผมกะไปถ่ายรูปเจ้าของร้านไว้ด้วย)
ต้องปั่นกลับมาที่รถเซอร์วิส พิธีปล่อยตัวก็จะเสร็จแล้ว เลยลังเลเพราะกลัวว่าไปแล้วจะกลับมาไม่ทันขบวนอีก
สุดท้ายเลยไม่ได้ไปครับ ยังเสียดายมาจนทุกวันนี้ว่าน่าจะปั่นไปอาจจะทัน
ผมจึงต้องขอขอบคุณเจ้าของร้านค้าก่อนถึงบ้านแม่สลิด, ขอบคุณเจ้าหน้าที่ตำรวจและ"คุณอ้อย"
ที่นำกระเป๋าสตางค์พร้อมโทรศัพท์มาคืนให้กับผม...ขอบคุณน้ำใจชาวแม่สลิดจริงๆ ครับ
ขอบคุณ"คุณอ้อย" เสือสาวเมืองตากด้วยครับ