จากประสบการณ์ขี่ปั่น "ท่องไป" ของผม

[rainbow]

เรื่องอดทนกับหลายสภาพใช้งาน นี่ก็เรื่องสำคัญที่ควรเป็นโครโม
แต่นักจักรยานเดินทางรอบโลกที่ผ่านนครสวรรค์บ้านผม
เห็นมีจำนวนหนึ่งเป็นอลู ถามว่าทำไมเลือกอลู
เจ้าตัวก็ลังเล ตอบไม่ถนัด ยักไหล่ แบมือ แบบว่าไม่รู้จะตอบไงดี
ประมาณว่า ก็มีคันนี้แล้วนี่นาประมาณนั้น

เมื่อผมไล่เลียงกระชับเข้าไปว่า โครโมดีกว่า เขาก็ตอบอ้อมๆแอ้มๆเหมือนเคย
และลงท้ายว่า เขาไม่ใช่นักจักรยานที่เอาจริงเอาจัง ว่าไปโน่น
เอ้า...ถ้าคนอย่างนายไม่จริงจัง แล้วใครเล่าที่จริงจัง
เพราะเขาเดินทางมาแล้วจนมาถึงที่นี่ก็หลายหมื่นโลแล้ว ครึ่งโลก!!!!

ใช่แล้วนักจักรยานท่องไปชาวไทย เป็นนักจักรยานซีเรียสเรื่องตัวรถวัสดุอุปกรณ์
และชุดอะไหล่มากกว่าชาติอื่นๆครับ นี่เท่าที่คุยมา เท่าที่เจอมา ประสบการณ์บอกผม
ยังเป็นไปได้ที่คนอื่นอาจได้ข้อสรุปที่ตรงข้ามกับของผมนะครับ ผมเล่าในแง่มุมของผมที่เจอมาสู่กันฟัง

[rainbow]

ต่อไป จะว่าด้วยเรื่องตัวรถสำหรับภารกิจท่องไป ที่เหมาะสม ควรเป็นตัวไหนอย่างไร
เน้นเขียนนี่สำหรับมือใหม่ ขาเก่าเรื่องเหล่านี้รู้มานานแล้ว และละเอียดกว่าด้วย
เอามาสำหรับขาใหม่เพื่อความเข้าใจ


1) ตัวเฟรม ควรเป็นโครโมลี่ ดีที่สุดควรเป็นวัสดุโครโมลี่ 4130แต่ถ้าไม่ได้ เป็นโครโมทั่วไป โดยไม่รู้สเป๊ก ก็ไม่ป็นไร

2) แต่ถ้าเป็นอลู ก็ไม่มีใครว่า ผมยังเคยเอาอลูขี่ไปจนถึงเขาหลัก พังงา ในโครงการ
Hands across the water แต่เหนื่อยเพราะต้องเติมแรงมากหน่อย แม้มันจะพุ่งดี
แต่การไหลจะสู้เฟรมที่ผลิตมาจากวัสดุโครโมลี่ไม่ได้

3) ตะเกียบควรเป็น ตะเกียบ (Rigid fork) ไม่ใช่โช้ค ทั้งหน้าและหลัง
เพราะมันจะหนืด และกินแรงมากกว่าตะเกียบธรรมดาสำหรับผม เคยเอาเสือภูเขาธรรมดาแบบมีโช้คหน้าทัวร์วงกลมอีสานกว่า 2500 ก.ม.
ก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะไม่เร่งรีบ ไม่เปลี่ยนเป็นตะเกียบเพราะของมันเป็นโช้คติดรถอยู่แล้ว
ถ้าเปลี่ยนต้องเปลืองเงินอีก แล้วสัมภาระ แค่ล้อหลังก็พอแล้ว ไม่ต้องผูกที่ล้อหน้าเพิ่มอีก

[rainbow]

ว่าด้วยเรื่องรูตาปลา


4) ตัวเฟรม ควรมีตำแหน่งรูตาปลาที่สำหรับติดตะแกรง
ที่ต้องมีตะแกรงเพราะจะได้เอาตะแกรงไว้แขวนกระเป๋า
ถ้าไม่มีกระเป๋า เราก็เอาสัมภาระไปไม่ได้ แล้วจะเอาอะไรกินอะไรใช้กันล่ะ

5) ระวังเฟรมเสือภูเขาสมัยใหม่บางตัว ถูกออกแบบมาเพื่อเสือภูเขาจริงๆ
ปราศจากรูตาปลาที่หางหลังเพื่อใส่ตะแกรง

6) จักรยานทัวริ่งตัวจริงจะมีรูตาปลาเพียบเลย เช่น ที่ตะเกียบหน้า ตรงปลายตะเกียบ
จะมี 2 รู ทั้งด้านหน้าและหลัง ตรงกลางแท่งตะเกียบบางยี่ห้อก็มีอีกทั้งซ้ายขวา
อย่างนี้ยอดเยี่ยม รูร้อยน็อตสกูรเหล่านี้มีไว้ แต่ถ้าเราไม่ใช้มันก็ไม่เสียหาย
ไม่ได้หนักอะไรเลย มีเผื่อๆไว้ดีที่สุด

[rainbow]

7) จักรยานเพื่อการเดินทางไกลที่ดีควรมีระยะห่างระหว่างดุมล้อหน้าหลังมากหน่อย
ตัวที่มีความยาวดี จะเป็นตัวรถที่มีความเสถียร มีการทรงตัวเป็นเยี่ยม เห็นได้จากการ
พุ่งลงเขา และความยาว เอื้อต่อการบรรทุกเป็นเยี่ยม ไม่มีปัญหาส้นเท้าชนกระเป๋า
ตัวรถคันที่มีระยะห่างระหว่างดุมล้อที่สั้นกว่า เหมาะสำหรับวิ่งทำความเร็วมากกว่า

8) ควรมีจานหน้า 3 ใบจะมีเพียง 2 ก็ได้ แต่ 3 ดีกว่า คันที่มีเพียง 2 เป็นทัวริ่งแบบสปอร์ต หรือ
Light touring แบบเบาๆ ไม่เหมาะกับภารกิจตะลุยจักรวาล

9) ตะแกรงควรทำด้วยโครโมลี่ มากกว่าอลู เหตุผลก็เป็นเช่นเดียวกับความทนทาน
และซ่อมแซมง่ายของตัวเฟรมนั่นแหละ แต่สำหรับตัวผม ใช้ตะแกรงเหล็กเลย
ทนกว่าโครโมอีก แต่หนักกว่า ราคาแค่ 150 บาทเท่านั้น

[rainbow]

10) ตัวรถจักรยานควรติดตั้งบังโคลน แม้การขี่ปั่นจะต้านลมไปบ้าง
แต่เมื่อฝนตกหรือวิ่งเหยียบพื้นเปียกๆ คุณจะเห็นว่ามันไม่เละตุ้มเป๊ะ
แต่ถ้าจะไม่ติดตั้งก็ได้ เลอะไม่ว่ากัน

11) อาน คือตัวที่ขี่คร่อมแล้วไม่เจ็บตูด แค่นั้นแหละนิยามที่ดี
ตัวไหนที่คุณใช้แล้วไม่เจ็บก็ตัวนั้นแหละ ถูกหรือแพงไม่เกี่ยว
ใครที่เป็นมือใหม่ ยังไม่พานพบอานคู่บารมี ยังไม่พบเบาะนางฟ้า
ก็เอาอานที่ตัวเองมีไปก่อน เริ่มที่เจ็บค่อยเปลี่ยน ไม่เจ็บอย่าเปลี่ยน

12) จักรยานที่เอาไป ควรติดตั้งไฟหน้าและหลังให้เรียบร้อย โดยใส่ให้ถูกกติกาสากล
หน้าขาว หลังแดง จะกระพริบก็ได้ไม่กระพริบก็ได้ แต่เท่าที่ผมทราบ
ทุกดวงไฟสามารถกระพริบได้และนิ่งได้ทั้งนั้น แต่ผมนิยมโหมดกระพริบ
เพราะจะดึงดูดความสนใจมากกว่าโหมดนิ่ง

[rainbow]

13) เรื่องแฮนด์ เอาแบบที่ชอบ

ใครชอบแฮนด์ตรง - ตรง
ใครที่ชอบแฮนด์หมอบ - หมอบ
ใครที่ชอบแฮนด์ผีเสื้อ - ผีเสื้อ

โดยหลักการก็คือ ควรประกอบด้วยที่จับหลายตำแหน่ง
เพื่อเปลี่ยนที่จับ ลดทอนความเมื่อยล้า
อันนี้แต่ละคนรู้สึกแตกต่างกัน

สำหรับตัวเองอยากเสริมว่า ไม่ใช่แค่เปลี่ยนตัวจับ
แต่เปลี่ยนตำแหน่งร่างกายขณะขี่ปั่นด้วย จะดีที่สุด คือ

ผมใช้แอร์โร่บาร์ โดยใช้ศอกท้าวลงไปบนแฮนด์ เพื่อพักการใช้ส้นมือ
เพราะแม้จะเป็นแฮนด์หมอบได้หลายที่จับก็จริง
แต่ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งไหน ก็ต้องใช้ส้นมือทั้งนั้น
จนส้นมือผมช้ำไปหมด การเปลี่ยนมาใช้ศอกเป็นระยะๆ
พบว่าดีขึ้นจริงๆ ไม่เพียงแต่ดีที่ส้นมือ แต่มุมองศาของเอว
ที่ประสานงานกับกล้ามเนื้อหลังส่วนล่าง พลอยได้รับการสัลบพักผ่อนไปด้วย
ผลัดกันไปเป็นระยะๆระหว่างส้นมือกับศอก และเอวที่ก้มลง และเงยขึ้น

[rainbow]

14) ขนาดเฟรมควรเข้าขนาดกับตัวผู้ขี่ปั่น การท่องไปจะมีปัญหาทางร่างกายน้อยที่สุด
แต่อย่างไรก็ดี ถ้าคุณท่องไปวันละประมาณ 6 - 8 ช.ม. สัปดาห์ละ 6 วัน
ผมว่าต่อให้เฟรมขั้นเทพแค่ไหน ก็ต้องเมื่อยอยู่ดี เพราะมันมากเกินไป และเพราะมันนานเกินไป

15) ผมจึงเน้นย้ำว่า นอกจากเฟรมจะได้ขนาดกับร่างกาย อย่าคร่อมไซส์แล้ว
ยังควรเปลี่ยนตำแหน่งบ่อยๆ เช่นกับเรื่องแฮนด์นั่นเอง เมื่อเราก้มใช้ศอกกับบาร์นานจนเริ่มเมื่อยแล้ว
ก็เป็นเวลาที่อาการที่ส้นมือกระเตื้องขึ้น

16) แอโร่บาร์ ที่ใช้จะเป็นแบบไหน อย่าเพิ่งรีบซื้อ เดินดูให้ทั่วตลาด ของแพงมักใช้ในการแข่งขัน
แต่จะไม่ช่วยเรานักในการเดินทางไกล สำหรับผมใช้แอร์โรบาร์ราคาถูก ใช้ชื่อว่า "ไตรบาร์" ทำในจีน
ราคาราว 700 - 800 บาท (2554) เพราะหนุนให้ศอกสูงขึ้นมากที่สุด ไม่ก้มมากเกินไป

[rainbow]

17) การโหลดกระเป๋า
จำไว้ว่า ให้วางโมเม้นท์ตั้มกระเป๋าไว้ต่ำใกล้พื้นโลกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
จะยิ่งดีกว่าวางไว้สูง ไม่ว่าล้อหน้าหรือล้อหลัง ตำแหน่งวางกระเป๋าต้องห้าม
สำหรับขี่ปั่นท่องไปก็คือ บนหลังผู้ปั่น ต่อให้เป็นดิวเตอร์ก็เถอะ ไม่ดีเลย
ถ้าเป็นทางสั้นๆพอว่า ถ้าไกลอย่าเอาไว้บนหลังคนเลยครับ
คนควรปั่นอย่างเดียว แค่ปั่นก็หนักหนาพอแล้ว

18) ขาตั้ง ดีที่สุด ฝึกหัดความชำนาญพิงเสา ยันกำแพง โดยไม่ต้องติดตั้งขายันพื้นใดๆ
แต่ถ้าจะติด ให้เอาแบบสองขาตั้งคู่

19) ตัวจักรยานเพื่อการท่องไป ควรมีรูเพื่อติดตั้งที่แขวนกระติกขวดน้ำ สัก 2 ใบ
ตัวท็อปๆ มีรูให้ติดตั้งกระติก ถึง 3 ตัว ท่อนั่ง 1 ใบ ท่อหน้า 2 ใบ บนและล่าง
ถ้าไม่มี หรือมีเพียงหนึ่ง เจาะเอาได้ ไม่ยาก
สำหรับเพื่อการท่องเที่ยวในประเทศไทย แค่มีตำแหน่ง 2 ขวดก็พอเพียงแล้ว

อนึ่งขวดน้ำในแต่ละตำแหน่ง ขวดที่น่าใช้คือ ขวดน้ำขาวขุ่น จุขวดละ 1 ลิตร
เพราะ เบากว่า จุกว่า ขวดปลอดภัยกว่า เคยมีรายงาน ขวดน้ำจักรยาน
คุณภาพต่ำ พลาสติกชั้นเลว มีอันตราย ดมขวดใหม่ๆดูก็รู้
ขวดขาวขุ่น หาง่าย เก่าไม่ต้องล้างทิ้งเลย
ใช้ของ Re - use

[rainbow]

20) เฟรม และตัวรถ อย่าเน้นเบาเหมือนนักแข่ง
ความเบาที่ได้มา เราย่อมต้องจ่ายชดเชยเท่านั้น ไม่ว่าราคาที่แพง
แล้วยังความทนทานอีกเล่า
เมื่อคุณลงทุนเปลี่ยนอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งเพื่อให้มันเบาลง
ให้คิดดูด้วยว่าจ่ายไปเท่าไร กับน้ำหนักลดลงกี่กรัม จดไว้
แล้วทริปจริงก็เริ่มขึ้นด้วยการดหลดน้ำจำนวน 2 ขวด หรือ 2 ลิตร
คุณจะมีน้ำหนักใหม่โหลดเข้ามากลบน็อตไตเตเนียมที่คุณเปลี่ยนไปมิดชิดเลย

การขี่ปั่นท่องไป จะบรรทุกน้ำแบบนักแข่งไม่ได้ คนละบุคลิก ยิ่งทริปออกนอกจักรวาล
ข้ามทะเลทราย ผมเคยเห็นฝรั่งใช้ขวดน้ำที่เอาขวดโค้กจุ 3 ลิตรมาใช้ จำนวน 7 ขวด
โดยใช้ขากระติกที่ออกแบบผลิตเองใหม่ และหาที่ติดตั้งใหม่เพิ่มเติมที่ตะเกียบหน้าอีกด้วย
ครับ....ทริปขี่ปั่นท่องไป ไม่มีสิทธิ์เบา ความเบา ในบางคราว
อาจทำให้คุณไม่ได้กลับออกมาจากทะเลทราย

[rainbow]

21) ชุดอะไหล่
ควรใช้ตระกูล Alivio หรือ Acera เป็นต้นไป สูงสุดประมาณ LX หรือ Deore
อันนี้คือประสบการณ์ของผม สำหรับประสบการณ์ที่ต่างออกไป ไม่ว่ากัน
ผมกล่าวในแง่มุมของผม ไม่ผูกขาดว่าถูกต้องที่สุด คิดต่างกันได้

ชุด XT และ XTR ดีสำหรับแข่งขัน แต่ไม่เหมาะงานหนักถึกทนควาย
มันสึกหรอง่ายมาก เพราะความที่ถูกผลิตมาเพื่อให้เบาจัด เนื้อวัสดุที่ทำจึง
มีแรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลต่ำกว่าวัสดุแข็งเหนียว
จงเลือกอะไหล่ชุดกลางๆ เฟืองกี่ชั้นก็ได้ไม่เกี่ยง

เฟือง 5 ชั้น เฟือง 7 ชั้น หรือ 9 ชั้น ก็เปรียบเสมือนหมูยอแท่งหนึ่ง
ไม่ว่าคุณจะหั่นมันออกเป็น 5 ชิ้นเท่าๆกัน หรือ 7 ชิ้น หรือ 9 ชิ้น
มันก็เพียงหมูยอปริมาณเท่าเดิม หาได้เนื้อหมูยอมากขึ้นไม่

เกียร์ที่ซอยละเอียด
มันก็แค่ความละเอียดที่เพิ่มขึ้น มันหาได้ช่วยให้คุณขี่ดีขึ้นเลย
ยิ่งซอยละเอียดเท่าไร ตอนเชนเกียร์ คุณไม่ต้องไล่ทีละสเต็ปเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
ตบลง หรือเขี่ยขึ้นทีละ 2 ขั้น ความที่เปลี่ยนเพียงขั้นเดียวไม่รู้สึกอะไรเลย
อย่าตื่นเต้นกับเทคโนโลยี ไม่มีอะไรใหม่ในกอไผ่

[rainbow]

22) ใครจะออกท่องไป ให้ใช้จักรยานที่บ้านมีไปก่อน ที่บ้านมีแบบไหน ใช้แบบนั้น
ส่วนใหญ่เห็นมีเสือภูเขากัน ก็เอาเสือนั้นแหละดัดแปลงไปก่อน ทริปต่อไป คุณจะรู้มากขึ้น
ว่าอะไรน่าจะใช่ และอะไรไม่น่าจะใช่ อย่าเร่งรัดซื้อ เพราะเดี๋ยวก็ต้องซื้อใหม่อยู่ดี
เกิดมาผมยังไม่เห็นใครเริ่มตัวแรกได้สมบูรณ์โดยไม่ต้องเริ่มใหม่อีกตัวหนึ่งเลย

23) ถ้าใครยังไม่มีตัวรถ หรือต้องซื้อใหม่ ในระดับ Hi - end ให้เตรียมเงินกว่าครึ่งแสน
จำแนกเป็นเฉพาะเฟรมกับชุดตะเกียบและคอ ราว หมื่นเศษ ถ้าเป็นตัวรถสำเร็จก็ราว 3 หมื่นปลายๆ
แต่ถ้าพร้อมหมุนล้อ มีตะแกรง และไฟ ไมล์ อานที่เหมาะสม น่าจะประมาณ 5 - 7 หมื่น
ไม่ว่ายี่ห้ออะไร ก็ประมาณนี้ ไม่หนีกันเท่าไร เป็นเฟรมโครโม 4130
เห็นขายแพงๆ ไม่ค่อยจะมีของเสียด้วย ถึงมีก็ไม่ครบไซส์ ต้องรอ จองนาน

แต่ถ้าไม่เอาแบบ Hi - end เป็นขนาดกลางๆแบบ Fuji หรือ Kona พร้อมไปก็ราวๆ 2 - 3 หมื่น

24) ถ้าใครเอาแบบประหยัด แนะนำให้เปิดร้านออนไลน์ในนี้ดูชื่อร้านบิ๊กพี สปอร์ต พิษณุโลก
เอามือสองญี่ปุ่นราคาถูกมาทำใหม่ เปลี่ยนโซ่ เปลี่ยนเฟือง หุ้มเบาะใหม่ เซ้ทระบบขับเคลื่อนให้พร้อม
เดินทางได้ เนรมิตเสมือนใหม่ ราคาอยู่ราว 4 - 7 พันบาท เห็นของ เห็นการทำ บอกตามตรงราคายุติธรรม
ไม่แพงเลย เอามาทำเอง แพงกว่า เงอะๆงะๆ กว่าจะจับทางถูก ไม่คุ้ม

ร้านอื่นมักไม่ทำให้ ปล่อยตามสภาพ ต้องซ่อมเอง คุณต้องแน่ใจว่า ทำได้ก่อนซื้อ
หรือให้ช่างที่ไหนทำ แต่ที่นี่เขาทำให้เลย ผมว่าถูกดี ไม่รู้จักกัน ไม่ได้ค่าโฆษณา
เห็นดี ก็แนะกันไป
อีกเจ้า คุณเมธา นครปฐม นี่ก็ดี แต่เห็นคิวเยอะ


เรื่องตัวรถสำหรับเดินทางไกล นึกออกเพียงเท่านี้ สงสัยถามเป็นรายๆครับ
จะได้กล่าวถึงเรื่องอื่นๆต่อไป

[kobfujar]

...ล้อ 26 น่าจะแพร่หลายกว่าล้อ 700 หรือขนาดอื่นๆ...

ล้อ 26" น่าเป็นคำตอบที่ดีที่สุดครับ จากที่ได้อ่านประสบการณ์ของคนขี่จักรยานท่องไปทั่วโลกมักจะเลือกขนาดนี้ เพราะหาอะไหล่ได้จากในหลายๆประเทศหลายๆภูมิภาค

ชุดอะไหล่ ควรใช้ตระกูล Alivio หรือ Acera เป็นต้นไป สูงสุดประมาณ LX หรือ Deore อันนี้คือประสบการณ์ของผม สำหรับประสบการณ์ที่ต่างออกไป ไม่ว่ากัน
ผมกล่าวในแง่มุมของผม ไม่ผูกขาดว่าถูกต้องที่สุด คิดต่างกันได้
ชุด XT และ XTR ดีสำหรับแข่งขัน แต่ไม่เหมาะงานหนักถึกทนควาย
มันสึกหรอง่ายมาก ....จงเลือกอะไหล่ชุดกลางๆ เฟืองกี่ชั้นก็ได้ไม่เกี่ยง....

อะไหล่ก็ไม่ควรเกินไปกว่า 9speed เพราะหากใหม่เกินอาจจะหาอะไหล่ยากในหลายพื้นที่ อะไหล่ทุกอย่างคงต้องเผื่อไว้ก่อนว่าอาจจะหายาก //กรณีตัวอย่าง..พี่สมบัติที่ขี่ไปถึงลาซาแล้วคุณโอ๊ตบอกว่าของแกเป็น 10sp หาอะไหล่ยากมากในลาซา//

... ขาตั้ง ดีที่สุด ฝึกหัดความชำนาญพิงเสา ยันกำแพง โดยไม่ต้องติดตั้งขายันพื้นใดๆแต่ถ้าจะติด ให้เอาแบบสองขาตั้งคู่

กรณี"ขาตั้งกลาง"ก็เห็นด้วยนะครับ(อาจสะดวกอย่างยิ่งเวลาเปลี่ยนยาง) แต่ผมเกรงว่าเมื่อรถต้องรับสัมภาระที่หนักมากๆ เราจะยกขาตั้งกลางได้ลำบาก(โดยเฉพาะผู้หญิง) อีกทั้งในบาง"สภาพของพื้นที่"ที่จอด เช่น ทางลาดชัน อีกทั้งสภาพถนนไม่ราบเรียบ ฯ อาจไม่สะดวกในการจอดรถด้วยขาตั้งกลางหรือเปล่า?

จากประสบการณ์ที่ผ่านมา และได้ไปอ่านพบมา จักรยานที่ขี่ไปท่องเที่ยวและบรรทุกสัมภาระหนักมากๆ เวลาจอด แม้จะตั้งขาหลังไปแล้ว ล้อหน้าของรถจักรยานก็อาจไหลลื่นจนรถล้มได้จากน้ำหนักสัมภาระที่ถ่วงอยู่
เห็นมีขาที่เขาเรียกว่า "Kick Stand"(น่าจะใช่) ติดตั้งตรงท่อล่างของเฟรม ใช้สำหรับล็อกล้อหน้าไม่ให้เคลื่อนไหวเวลาจอดกันรถล้ม น่าจะเป็นตัวเลือกได้หากใครต้องการ

ตะเกียบ-ของผมใช้ตะเกียบธรรมดาโครโมฯ แต่ผมมาสังเกตเห็นว่า ตะเกียบโช๊คที่ล็อกโช็คได้ก็๋เหมือนตะเกียบธรรมดาได้เลย ไม่ทำให้สิ้นเปลืองแรงเท่าไหร่นะครับ แต่เรื่องความคงทนกว่าตะเกียบธรรมดาหรือไม่? และ การซ่อมบำรุงเวลาเดินทางน่าจะยุ่งยากกว่าเท่านั้น

อาน-ก็เรื่องของก้นใครก้นมันจริงๆ นั่งยังไงทั้งวันก็ต้องปวดเมื่อยแน่นอน แต่ที่ไปอ่านศึกษามา เขาจะให้วัด
ระยะห่างระหว่าง Sit Bone(ไม่รู้เขียนถูกหรือเปล่า?)ของเราแล้วเอามาจัดหาหรือสั่งทำกันเลยก็มี

อีกข้อที่ทางต่างประเทศเห็นคำนึงกันพอสมควร(แต่สำหรับผมไม่ได้มองเลย) คือ มุมระหว่าง ChainStay กับ SeatStay เห็นว่าให้มีมุมระหว่างกันที่แคบกว่าจักรยานถนนหรือจักรยานแข่งขัน ซึ่งจะทำให้ช่วงล้อหน้า-หลังห่างกันมากขึ้น รถจะนิ่งและมั่นคงขึ้นเวลาขี่ ตามที่พี่ Rainbow บอกไว้นั่นเอง

[rainbow]

รู้สึกดีใจและเป็นเกียรติที่มีเพื่อนนักจักรยาน เข้ามาเพิ่มเติม สิ่งที่ผมอาจยังไม่ได้กล่าว ดีมากครับ.....

อย่าปล่อยให้ผมเป็นพระเอก เล่นอยู่คนเดียว เข้ามาเอาประสบการณ์จริงๆที่คุณเจอลงมากล่าว
แม้ว่า มันจะแตกต่าง หรือผิดไปจากตำรา ก็อย่าแคร์

กระทู้นี้ไม่ได้เน้นถูกผิด แต่เน้นว่า แต่ละคนทำอย่างไร เลือกหนทางไหน
แล้วมันเวอร์ค ตอบสนองที่เราต้องการได้ เอามาเล่าสู่กันฟัง
ใครที่ไม่เก็ต ก็ฟังไว้ ให้รู้ว่าแบบนี้ก็มีอยู่ในโลก แต่เราไม่สนใจ ไม่ทำ
ก็ผ่านไป

ผมกล่าวจากประสบการณ์จริงๆ ถ้าตรงไหนฟังเขามา หรือพบเห็น
ก็บอกว่า เคยพบมาหรือเคยได้ยิน แต่ทั้งหมดนี้ ก็สอดรับกันกับความรู้
ว่าด้วยเรื่องทัวริ่งที่สะสมกันไว้ในตำราอย่างน่าอัศจรรย์
ผมมาอ่านเจอทีหลัง เออ...เป็นอย่างนั้นจริงๆ
ขณะเดียวกัน ก็ครุ่นคิดเสริมหาเหตุผลว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น
ช่วยให้เรามีความเข้าใจในศาสตร์ว่าด้วยเรื่องวิศวกรรมรถถีบมากกว่าเดิม

ขอบคุณครับทุกท่าน โดยเฉพาะคุณ กบ

[rainbow]

เมื่อคืน โพสว่าด้วยเรื่องตัวรถจบ เข้านอนก่อนหลับนึกขึ้นมาได้ เฮ้ยไม่จบว่ะ ยังมีเรื่องรถพับเสริมอีก
ที่กล่าวไป เป็นเรื่องตัวรถทัวริ่งระยะไกล ตัวเต็ม
แต่ปัจจุบัน มีผู้ใช้จักรยานมากขึ้นทุกวัน สัปดนเอารถพับที่เขาผลิตมาใช้สำหรับอเนกประสงค์ในเมือง
เอาไปเดินทางไกล

เรื่องอย่างนี้ไม่ใช่เรื่องของความแตกต่างธรรมดา แต่มันเริ่มเป็นกระแส ที่แต่เดิมความผิดแผกแตกต่างเป็นธรรมดาของผู้คนยกเว้น
แต่นี่กำลังกลายเป็นมวลผู้ใช้จักรยานกลุ่มนึง ขยาย Functions ด้วยความคาดหมายให้รถพับมันทำได้เท่าเทียมรถทัวริ่งตัวจริง

เป็นการฝืนธรรมชาติ พูดไปทำไมมี ตัวผมเองก็ยังมาเล่นตัวพับ ทั้งที่คอเราเป็นทางไกล

ผมวิเคราะห์ว่า
เพราะความ "พับได้" มันสอดคล้องกับพฤติกรรมมนุษย์ เช่นเอาเดินทางเข้าลิฟท์ ใส่ไว้ใต้โต๊ะทำงาน
รักษามันไม่ให้ตากแดด และ Functions ที่มันรับใช้มนุษย์ได้นี่เอง คือตัวตัดสินว่ามันจะอยู่กับเราอีกนาน
ผ่านการพัฒนาปรับเปลี่ยน

เมื่อเดินทางไกล จะมีนักจักรยานเพียงจำนวนหนึ่งเท่านั้น ที่บุกตะลุยไปตั้งแต่ออกจากบ้าน ไปจนถึงยอดดอยของภูชี้ฟ้า
เพื่ออ้าวงแขนจนกว้างโอบขอบภูไว้ทั้งหมด และประจงสูดไอดินกลิ่นหญ้าบนดอยสูง โดยที่ตัวเองไม่พะวงต้องปิดป้อง
ละอองน้ำค้าง จะเปียกชิ้นไปบ้างก็เป็นไปด้วยความยินดี

แต่ยังมีนักจักรยานอีกพวกหนึ่ง ที่เอาจักรยานขึ้นรถยนต์ และขับอย่าสบายในแอร์เย็นฉ่ำ ข้ามพ้นอุปสรรคความยาวไกล
และไอแดด หลบเลี่ยงแรงดูดของสิบล้อ ไปจนเข้าเขตปริมณฑลของผีเสื้อและนกกระจิบ แล้วค่อยออกท่องรอบทุ่งนางพญา
หรือไล่เลาะขอบริมลำปำ สนุกกับวิถีชีวิตชาวประมง ก่อนจะพับจักรยานคู่กายเข้าภายในรถขับกลับที่พัก

ที่จักรยานทัวริ่งเต็มคัน หรือเสือภูเขา มีข้อจำกัด ไปดีจัง ขี่เยี่ยมจริง
แต่เมื่อถอดล้อเข้ารถไปแล้ว เมียแทบนั่งไม่ได้ ลูกต้องเบี่ยงตัวหลบ โซ่เลอะเบาะผ้า
ทนวุ่นวายหน่อย

แต่พลันที่รถพับเข้าตลาด ความสามารถที่ตอบสนองต่อไลฟ์สไตล์ใหม่ๆของชนชั้นกลาง
เป็นที่เตะตาของนักจักรยานบางส่วน

[rainbow]

ประเด็นก็คือ.....มันไม่ได้ถูกผลิตมาเพื่อเอาไปวิ่งในทุ่งนางพญา หรือเดินทางไกลไปปายเมืองในฝัน
ผู้ผลิต....ตอนออกแบบ สิ่งที่อยู่ในสมอง มันคือ ภาพกิจกรรมมนุษย์ในชุมชนเมือง กำลังเดินทาง
ไปตลาด หรือเดินทางไปทำงานประจำวันที่ตัวรถถูกปรับให้สอดคล้องกับเครื่อข่ายขนส่งสาธารณะ

แต่ผู้บริโภค เริ่มเอามันไปใช้แตกต่างจากที่ดีไซน์มา ทำนองเดียวกับมือถือ ที่ครั้งแรกๆ ถูกออกแบบ
มาให้รับใช้นักธุรกิจที่มีกิจการใหญ่โต แต่ต่อมากลายเป็น Toy ของเด็กมัธยม อย่างนึกไม่ถึง
เมื่อกลายเป็นดังนี้ การออกแบบ การตลาด และเป้าหมายลูกค้าถูกกระชากอย่างแรง มีการปรับเปลี่ยนอย่างกระทันหัน

ทำนองเดียวกัน ผู้ผลิตรถพับตอนนี้กำลังทำวิจัยสำรวจผู้ใช้อย่างเอาจริงเอาจัง ว่าไลฟ์สไตล์เอาไปทำอะไร
เอาไปเที่ยว หรือเอาไปใช้ในเมืองแบบเดิม สัดส่วนแบบไหนมากกว่ากัน จะได้ทำออกมาป้อนตลาด