"คนเกษียณชวนปั่นประเพณี ครั้งที่สอง วันที่ ๑๐ ตุลาคม - ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๔" ปั่นจบแล้ว...เก็บเรื่องมาเล่าเอารูปมาดู

[พิงธรรม์]

สวัสดี ทุกๆๆท่านค่ะ
เข้ามาดูความเคลื่อนไหว ...
คุยถึงอาตั๊กม้อ ก็ขอบอกว่า อาดีมั่กมาก หลายๆๆ อย่างที่แนะนำได้นำไปใช้ได้ดี
ขอบคุณอาด้วยที่ให้ยางนอกขอบพับมาให้ ใช้ได้ดีจริงๆๆ

ถึงป้าดาราวรรณ ถ้าป้าออกทริปไกลๆๆอีก คิดว่าป้าทำได้นะ แม้ว่าจะปั่นช้าไป เรื่องมากเป็นของธรรมดาเนอะ
สู้ๆๆ นะคะ ป้า อิอิ

ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...ดีใจหลาย วันนี้กระปิโผล่มาคุยด้วย

ไปปั่นด้วยกันซักวันสองวันไหม...กะปิ

[พิงธรรม์]

ต่อ...เรื่องวงล้อของผม ที่ผมใช้จนพรุน อีกซักโพสนะครับ

ผมจะกลับมาเฉลย อย่างที่ผมทำ เป็นอะไรลงไป ใครเขารู้...เขาสมน้ำหน้าครับ ว่าหาเรื่อง

ครับ...สุดท้าย ก็เป็นเรื่อง...เรื่องตอนจบวงล้อพัง

ทริปนั้นของผม ก็นึกว่าเป็นทริปสั้นๆครับ ก็ยังถูไถเอาล้อหมดอายุไปใช้ โดยชวนอาจารย์ชอบ คุณพัลลภ เฮียหมง ไปกันสี่คน กะปั่นซักครึ่งเดือนเที่ยวแถวลาวเหนือและซาปาในเวียดนาม

แต่ดันไปช่วงหน้าฝน ฝนตกทุกวัน ทั้งหมอกลงจัด

ตอนปั่นขึ้นไม่ค่อยจะมีปัญหา เพราะมันค่อยกระดึ๊บ...กระดึ๊บ...ตามรูปแบบขึ้นภูเขา

แต่อีตอนลงซิครับ มันมองไม่เห็น ทั้งฝนทั้งหมอก ทุกคนต้องกดเบรค แทบจะเอาขาลงมาช่วยถูขูดกะถนน เพื่อช่วยเบรคอีกสองตีน หากทำได้

เบรคหมดเกลี้ยงกันทุกคน ผมหนักหน่อย ขอบล้อที่หมดอายุปีมะโว้...สึกถึงขั้นขาด พรุนโบ๋ที่รอยเบรคเกือบตลอดวงทั้งสองวง...ทั้งล้อหน้าและหลังครับ

รอยพรุนโบ๋ มันพรุนเหมือนมอดแทะ

ตอนปั่นลงเขากลัวสุดๆ เบรคก็ไม่กล้าเบรคแรง กลัวขอบล้อยวบแบนเพราะแรงเบรคมันกดขอบ

ตอนจะทิ้งตัวแบบเหวี่ยงตัวหนีแรงเหวี่ยงตอนเข้าโค้งลงเขาก็ไม่กล้าเลย ต้องยืนบนกระได เอาตัวให้สูงต้านลม ลดความเร็วแทนการเบรค แถมต้องพยายามทำรถให้มันตรง กลัวจริงๆ...ทิ้งโค้งแล้วล้อมันทรุด กลัวแรงเฉือนด้านข้างล้อมันฉีกขอบล้อขาด

ครับ...กลัวขนาดนั้นครับ ตอนนั้น

ถึงดีใจและโล่งใจ ตอนปั่นข้ามโขงถึงหนองคาย จบทริป...โครตจะเสียว หาเรื่องแท้ๆ

พอเฮียตั๊กม้อเอารถมาให้ดูล้อ อย่างที่เล่าค้าง เห็นสภาพล้อรถเฮียตั๊กม้อสึกเกือบเท่าที่ผมเคยเอาไปเล่นจนล้อพรุน ก็เป็นเหตุบอกเฮียตั๊กม้อ เปลี่ยนวงใหม่จะดีกว่า

ครับ แค่วงล้อ ขออภัย...เล่าเสียยาว

แล้วเรื่องทั้งวงล้อของเฮียตั๊กม้อ...ที่จะเล่าต่อ ท่าจะยาวกว่านี้อีกหลายเท่า เพราะยังมีทั้งเรื่องซี่ ที่มันขาดอยู่หลายครั้ง ทั้งดุมหลังที่พังลงกลางทาง

รถของเฮียตั๊กม้อ เฉพาะเรื่อง"ล้อ" เล่นเอาเฮียตั๊กม้อเหนื่อยหลายยกครับ

ไปเปลี่ยนวงใหม่ทั้งหน้าหลังที่ตราด ใช้วิธีลอกของเก่าทั้งซี่ทั้งดุมไปประกอบกับวงใหม่ ปั่นๆไป...ซี่ก็ทะยอยขาดกลางทางอยู่หลายครั้ง มีอาจารย์ต้อย คอยดูแล

สุดท้ายถึงขั้น...ต้องเปลี่ยนซี่ ตอนเปลี่ยนดุม

ดุมหลัง...โม่หลัง ไปพังถึงขั้นเปลี่ยนใหม่ที่เชียงดาว ต้องสั่งของจำเพาะ ด้วยเป็นโม่รุ่นหายาก สั่งพิเศษจากเชียงใหม่ ทางร้านเขาบริการจัดส่งไปให้

รู้สึกช่วงนี้ ช่วงเปลี่ยนดุมล้อให้เฮียตั๊กม้อ อาจารย์ธนูและเสแดงรวมทั้งอาจารย์ทรงศักดิ์ จะช่วยดูแลซ่อมรถให้เฮียตั๊กม้อครับ นอกเหนือจากที่ให้ร้านจักรยานในตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่เป็นทีมเซอร์วิส โดยอาจารย์สุจิต กลุ่มเสือ ๓ต. และคณะปั่นอุตรดิตถ์ กรุณาขนของและอะไหล่ จัดไปบริการแก่คณะคนเกษียณชวนปั่นนอกจากของเฮียตั๊กม้อ มีอีกหลายท่านก็ต้องขอรับการบริการ ที่ภูสอยดาว

ครับ...จบเรื่องล้อทั้งสองวงของเฮียตั๊กม้อ แต่ยังไม่จบเรื่องจักรยานคันที่เฮียตั๊กม้อ คันที่เอาไปนะครับ

[พิงธรรม์]

ทวนความหลังครั้ง...ปั่นครั้งที่หนึ่ง ปีที่แล้ว

แค่ปั่นออกจากรุงเทพ ไปถึงตราด คณะปั่นหลายท่านก็เริ่มรู้ถึงรถที่จัดไป มีบางอย่างต้องปรับปรุง

คุณหมอSilverliner เล่นFuji ทัวริ่ง จานหน้าเป็นจานมาตรฐานติดกะรถออกจากห้าง จานเสือหมอบ ๓ จาน ๕๒/๔๒??/๓๐

ปั่นครั้งที่หนึ่งนั้น ฟีลลิ่งผมในการใช้เสือหมอบทัวริ่ง จาน ๓ ชั้น เฟืองชุดหลังแผ่นโตสุด ๓๒ ซี่ ส่วนตัวผมนั้น...ตอนนั้นนะครับ...อย่าถามถึงตอนนี้ ตอนนั้นนะครับพอใจอยู่กะจานเสือหมอบสามชั้น ๕๒/๔๒/๓๐ กะจานหลัง ๓๒ ซี่อยู่

พอคุ้นกะคุณหมอ ในการปั่นผ่านไปซักวันหรือสองวัน คุณหมอถามผม ทำนองว่าอยากจะเปลี่ยนจานหน้าให้เล็กหน่อย เผื่อขึ้นเขาจะได้สบาย

ผมตอบคุณหมอไป โดยใช้ฟีลของผม ตอบคุณหมอว่า ชุด ๓ จานที่คุณหมอใช้อยู่ก็เหมาะแล้ว

ถึงวันนี้...ขออภัยคุณหมอย้อนหลังคร้าบบบ

ผู้น้อยสมควรตาย

เพราะผมก็เกือบจะไปตายเหมือนกัน กะไอ้จานเสือหมอบสามใบที่ผมปั่นเคยใช้เที่ยวมาซะทั่ว


มันเอามาใช้กะการปั่นทริปคนเกษียณ ที่เรากำลังจะชวนอยู่นี่ไม่ไหวครับ หรือไปได้ มันก็ทารุณตัวเองไป

ต้นตอที่ผมสำคัญตัวผิด ว่าน่าจะไหว เพราะแต่ละทริปที่ผมใช้มันปั่น เป็นทริปสั้นๆแค่สิบยี่สิบวัน

ที่สำคัญ ประสบการณ์ส่วนตัวผมที่ปั่นหรือเคยปั่นเป็นส่วนใหญ่ ในสิบยี่สิบวันที่ปั่น มันปั่นในพื้นที่ภูเขาขึ้นเขาลงเขา ไม่เกิน สี่หรือห้าวัน ที่เหลือส่วนใหญ่ทางเป็นเขาก็ไม่โหด

แต่เส้นทางปั่นที่เรา "คนเกษียณชวนปั่น" มันสุดโหด มันขึ้นเขาลงเขาแทบทุกวัน เกือบสี่สิบวันติดต่อกันตอนปลายของโปรแกรม


ทริปแรกนั้น เพิ่งนึกได้ แต่ละวัน...ผมปั่นห่างอาจารย์มัลลิกาท่านเกือบสองชั่วโมง อาจารย์ท่าน...อยู่กลุ่มหน้า ส่วนผมกลุ่มรั้งท้ายกะไอ้ตู่

ปั่นแบบไม่เพลินนัก เพราะกะลังเหนื่อยเอาเรื่องอยู่ ก็สะดุ้ง...ได้ยินเสียงก้องสะท้อนในขุนเขา

ไม่เชื่อถามไอ้ตู่ ก่อนจะถึงโป่งเดือด...เย็นวันนั้น ยังได้ยินเสียงอาจารย์มัลลิกา ผมนึกท่า...อาจารย์ คงแหงนคอตะโกนขึ้นฟ้า

"ไอ้เขาบ้า...เมื่อไหร่มันจะหมดเสียซักที "

ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า ก็เล่นปั่น...ปั่นกันในขุนเขา ปั่นจนเอือมเลยละครับ ปั่นเป็นเดือน

ยิ่งหากไม่มีจานปั่นที่เหมาะ คงจะเอียน ดีกรีเบื่อมันมากกว่าเอือมนะขอรับ

ฮ่า...ฮ่า...ฮา

[Darawan]

สวัสดี ทุกๆๆท่านค่ะ
เข้ามาดูความเคลื่อนไหว ...
คุยถึงอาตั๊กม้อ ก็ขอบอกว่า อาดีมั่กมาก หลายๆๆ อย่างที่แนะนำได้นำไปใช้ได้ดี
ขอบคุณอาด้วยที่ให้ยางนอกขอบพับมาให้ ใช้ได้ดีจริงๆๆ

ถึงป้าดาราวรรณ ถ้าป้าออกทริปไกลๆๆอีก คิดว่าป้าทำได้นะ แม้ว่าจะปั่นช้าไป เรื่องมากเป็นของธรรมดาเนอะ
สู้ๆๆ นะคะ ป้า อิอิ

Hello ! กะปิ....ไม่หาเวลาไปแจมกับพวกท่านๆทั้งหลายบ้างหรือ.....เป็นอีกสีสรรหนึ่งไง !!!!

ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้าาาา.....ป้ามีคาถา เวลาออกทริปทางไกล....ท่องไว้ตอนปั่นทุกครั้ง “ อดทน....อดทน....และอดทน “ สักประเดี๋ยวก็ถึงที่หมาย

[Silverliner]

ผมได้เคล็ดลับจาก อ.มัลลิกา ใช้เวลาปั่นเบียดขึ้นเขายาวๆ

ได้ผลนะ จะบอกให้ อ.มัลลิกา บอกว่า

สวด อิติปิโส... ไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็พ้นเขาไปได้เอง

น่าจะไม่มีลิขสิทธิ์อะ

[arjarnko]

ประมาณนี้ พอไปปั่นเกษียณ 2/2554 ได้เปล่า เอิ๊ก เอิ๊ก

[พิงธรรม์]

ทวนความหลังครั้ง...ปั่นครั้งที่หนึ่ง ปีที่แล้ว

แค่ปั่นออกจากรุงเทพ ไปถึงตราด คณะปั่นหลายท่านก็เริ่มรู้ถึงรถที่จัดไป มีบางอย่างต้องปรับปรุง

ครับ...ปั่นถึงตราด ปีที่แล้วผมเขียนแผนกะหยุดพักซักครึ่งวันเที่ยวเมืองตราด ทั้งเปิดเวลาให้คณะหาร้านจักรยานดูแลรถและปรับปรุง

เอาจริง...ทำกันมากกว่าสิบคัน ทำจากเช้าจนถึงบ่าย ในร้านใหญ่ที่เมืองตราด ที่เจ้าของมีใจช่วยเหลืออย่างกุลีกุจอ

หลายท่าน...ไปเปลี่ยนโมจานใบเล็กของชุดจานหน้า ที่จำได้มีคุณตู๋เอง ไม้ค้ำตะวัน เคยบ่นเบื่อชุดจาน 48/34/26 เจอจานใบ 22 ที่ร้านนี้ก็เปลี่ยนมันเสียเลย และชักชวนโน้มใจให้หลายท่านเปลี่ยนด้วยกัน...โมกันหลายคน ส่วนคุณหมอท่าน ยกชุดจานหน้าชุด 44/33/22 ลงใหม่ให้ฟูจิ ของเดิมแพ็คส่งกลับคืนบ้านทางไปรษณีย์

พี่วสันต์ เปลี่ยนเฟืองหลังใช้ใบใหญ่ที่ใหญ่ขึ้น

พี่เสือตั๋ง ให้ทางร้านช่วยหา...ไอ้เสียงดังง้อกแง้ก พี่เสือตั๋งว่ามันดังตั้งแต่ประกอบขึ้นมาใหม่ ปั่นทุกวันมันก็ดัง...อยู่อย่างงั้น เสียงง้อกแง้ก...ง้อกแง้ก คนปั่นก็ระแวง กังวลกะเสียงมัน

ส่วนตู่ 87 งวดนี้ผิวปากปั่นทุกวันครับ

ตู่87 ผมเคยปั่นด้วย ไปด้วยกันสองทริปใหญ่ ปั่นเป็นขบวนกิจกรรมรณรงค์ ตู87จะเป็นตัวหลักขาแรงเป็นหัวลากคนหนึ่งของกิจกรรมชวนปั่นแต่ละครั้ง

มางวดนี้แปลก...โมรถจานหน้าเล็ก เฟืองหลังใหญ่ถึง 39 แบบว่า...เตรียมพร้อมเสร็จจากกรุงเทพ แปลว่าตู่87 เล็งสถานะการณ์ปั่นคนเกษียณได้ดีแม่นกว่าผม รู้การควรผ่อน...ใช้อุปกรณ์ทุ่นแรง รู้จักคิด

ที่บอกตู่87 มันรู้จักคิด...ด้วยมันฉลาดกว่าผมเยอะ

ปั่นครั้งที่แล้ว ทุกวันที่ปั่นรั้งท้ายไปด้วยกัน มัน...ไอ้ตู่ พยาย้าม...พยายามเฝ้าเพียรบอก บอกให้ผมโมรถโมเฟืองเถอะ อย่าดื้อเลย มันว่าผมเป็นตาแก่หัวดื้อ ไม่รู้ตัวว่าแก่แล้ว ฝืนทุรังแต่ละวัน ปั่นเกร็งขาหน้าเหยเกโยกขึ้นเขา

มันว่าแถม "ดูทุเรศ เป็นคนแก่ทำอวดแรงไม่เจียมตัว วางและทิ้งไปเสียเถอะ...อดีตที่เคยแข็ง

นั่นละครับ ที่ไอ้ตู่87 มันว่า...เอ๊ยยย...สงสารแนะนำผม บอกทางให้หลุดพ้นความเหนื่อยยาก

[พิงธรรม์]

ประมาณนี้ พอไปปั่นเกษียณ 2/2554 ได้เปล่า เอิ๊ก เอิ๊ก

ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...

ปั่นงวดนี้ ผมก็มีปรับลุ๊ค เหมียลลลกัลลล ละคร้าบบบบ...ท่านอาจารย์

ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...

[Silverliner]

Trek 3900 ยอดรถแล้วครับ อ.โก ผมก็ขี่ไอ้รุ่น

นี้แหละขึ้นดอยภูคา ห้วยโก๋น

ว่าแต่ คันนี้มัน size 14 ใช่ไหมครับ

อ้อ ปั่นช่วงเจอฝนใส่บังโคลนหน่อยก็ดีนะครับ

แนะนำ Zefal Classic ครับ ทน ราคาถูก ใส่ได้เลย

[พิงธรรม์]

ตู่ 87 งวดนี้ผิวปากปั่นทุกวัน

คนเกษียณชวนปั่นปีที่แล้ว เฉลี่ยปั่นด้วยกันแต่ละวันมีกว่า ๓๐ ท่าน มีทั้งตัวยืนเริ่มจากกรุงเทพ ทั้งตัวยืนสมทบกลางทาง มีทั้งแจมปั่นช่วงสั้นๆสี่ห้าวัน จนถึงแจมยาว

พวกแจมยาวมีทีสิบวัน แล้วกลับไปเคลียร์การ...เอ๊ยยยงานบ้าน แล้วกลับมาแจมต่อ

มีทั้งเริ่มจากกรุงเทพ หรือดักกลางทางเข้าร่วมปั่นกัน นับรวมๆกันจำนวนรวมกันคงจะเกินร้อย นับแบบไม่รวมจำนวนคนมีน้ำใจมาส่ง...เป็นขบวนในวัน สองวันแรก

ขออภัย ทุกวันผมค่อนข้างจะปั่นอยู่ปลายแถวล้าหลัง ไม่ได้สังเกตวิธีการปั่นแต่ละท่าน ว่าจะเหนื่อยหรือสบายอย่างไร ต่อการปั่น จะยิ้มจะแย้มหรือจะด่าทอเทวดา ไม่แน่ใจแต่ละท่านระบายความเหนื่อย กันแบบไหนอย่างไร

แต่นอกเหนือจากตู่ที่ผมเล่าให้ฟังบ้างแล้ว ตู่ปั่นครั้งที่แล้ว...ปั่นไปผิวปากไป ดูสบายทุกวัน

ก็ยังมีพี่เสือกิตติ ประกอบรถใหม่ไปปั่น

ผมมีโอกาส...ปั่นคลอเคลียชมวิว อยู่หลายวันด้วยกัน

ก็สังเกตได้ครับ พี่กิตติศักดิ์ของผม ปั่นไปผิวปากไป ฮัมเพลงสบายใจ

ถึงจุดวิวสวย พี่กิตติศักดิ์จอดรถ ละลายความเหนื่อยด้วยกิจกรรมยกกล้องถ่ายภาพ ผมเห็นแทบตลอดวัน ที่ปั่นกะพี่กิตติศักดิ์

ท่านบอกพอใจธรรมชาติที่มันสวยสงบ

พี่กิตติศักดิ์ออกปากติดใจเส้นทาง โดยเฉพาะแถวเส้นบ่อหยวก-ห้วยโก๋น บอกมีเวลาวันหลังจะปั่นไปนอนให้สบาย หยุดพักตามรายทางค้างคืนกะชาวบ้านซักแห่งละคืนสองคืน

เรียกว่าอยากเก็บรายละเอียด ปั่นกันเนียนๆเอาวันละซักห้ากิโลสิบกิโล เวลาที่เหลือนอนเล่น ปั่นได้เป็นเดือน กับเส้นทางช่วงนี้

ไม่รู้เหมือนกัน ว่า...พี่กิตติจะมีเวลาได้ไปทำ ไปปั่นเก็บรายละเอียดอย่างที่รำพึงไว้รึยัง

[ธานินทร์๙๙]

คุณจารึกช่างรอบรู้และขยันศึกษาจังเลยครับ.. ทั้งเรื่องจักรยาน เรื่องวิ่ง รวมทั้งเรื่องดำน้ำ และอื่นๆ.. ต้องคารวะ
และท่านอื่นๆ ที่รู้อะไรมากมายเกี่ยวกับจักรยาน และหลายท่านก็ซ่อมเก่ง อย่างที่เอามาโพสต์กัน
เทียบกับผมแล้วผมไม่รู้อะไรเลย ปั่นเป็นอย่างเดียว

พี่อำนาจบรรเลงรวดเดียวลงแผนที่ครบตลอดเส้นทางเลย ช่างรวดเร็วปานกามนิตหนุ่ม

มีวันเริ่มแรกที่ผมอยากออกความเห็นนิดนึงครับ
คือช่วงปลายทางของวันแรก google map มันพาพี่อำนาจเลี้ยวขวาหลังจากเลยบางน้ำเปรี้ยวไปนิดเดียว ตามแผนที่นี้

Bangnamprieaw-Bangkla.jpg (50.17 KiB) เข้าดูแล้ว 258 ครั้ง

ซึ่งไม่ตรงกับที่ท่านรองสุขสันต์เคยว่าไว้ ว่าจากบางน้ำเปรี้ยวจะตรงไปข้ามแม่น้ำบางปะกงที่บางขนาก แล้วจึงเลี้ยวขวาผ่านหน้าโครงการส่วนพระองค์ที่บางแตน คือประมาณจุด B ในแผนที่ข้างล่างนี้

Bangnamprieaw-Bangtaen_2.jpg (74.27 KiB) เข้าดูแล้ว 261 ครั้ง

แล้วจากนั้นก็เลาะขนานแม่น้ำบางปะกงขาล่องด้านทิศตะวันออก ล่องใต้ไปบางคล้า ผ่านบางกระเจ็ด ที่มีรีสอร์ตสวย ชื่อ ธาราบางคล้าริเวียร่า









ดูรายละเอียดและรูปเพิ่มเติมได้ที่นี่ครับ
http://www.bangklariviera.com/default.asp

ต้องแล้วแต่เจ้าถิ่น คือท่านรองสุขสันต์ ว่าจะพิจารณาที่นี่เป็นทางเลือกสำหรับกางเต๊นท์พักแรมคืนแรกไหม

[kapi]

สวัสดีค่ะ ทุกๆ ท่าน

คุณจารึกช่างรอบรู้และขยันศึกษาจังเลยครับ.. ทั้งเรื่องจักรยาน เรื่องวิ่ง รวมทั้งเรื่องดำน้ำ และอื่นๆ.. ต้องคารวะ
และท่านอื่นๆ ที่รู้อะไรมากมายเกี่ยวกับจักรยาน และหลายท่านก็ซ่อมเก่ง อย่างที่เอามาโพสต์กัน
เทียบกับผมแล้วผมไม่รู้อะไรเลย ปั่นเป็นอย่างเดียว

พี่อำนาจบรรเลงรวดเดียวลงแผนที่ครบตลอดเส้นทางเลย ช่างรวดเร็วปานกามนิตหนุ่ม

มีวันเริ่มแรกที่ผมอยากออกความเห็นนิดนึงครับ
คือช่วงปลายทางของวันแรก google map มันพาพี่อำนาจเลี้ยวขวาหลังจากเลยบางน้ำเปรี้ยวไปนิดเดียว ตามแผนที่นี้

Bangnamprieaw-Bangkla.jpg

ซึ่งไม่ตรงกับที่ท่านรองสุขสันต์เคยว่าไว้ ว่าจากบางน้ำเปรี้ยวจะตรงไปข้ามแม่น้ำบางปะกงที่บางขนาก แล้วจึงเลี้ยวขวาผ่านหน้าโครงการส่วนพระองค์ที่บางแตน คือประมาณจุด B ในแผนที่ข้างล่างนี้

Bangnamprieaw-Bangtaen_2.jpg

แล้วจากนั้นก็เลาะขนานแม่น้ำบางปะกงขาล่องด้านทิศตะวันออก ล่องใต้ไปบางคล้า ผ่านบางกระเจ็ด ที่มีรีสอร์ตสวย ชื่อ ธาราบางคล้าริเวียร่า









ดูรายละเอียดและรูปเพิ่มเติมได้ที่นี่ครับ
http://www.bangklariviera.com/default.asp

ต้องแล้วแต่เจ้าถิ่น คือท่านรองสุขสันต์ ว่าจะพิจารณาที่นี่เป็นทางเลือกสำหรับกางเต๊นท์พักแรมคืนแรกไหม

เดาได้ว่าคุณธานินทร์ ๙๙ ต้องการจะให้แวะ ธาราบางคล้า ริเวียร่า ด้วยชิมิ น่าไปนะคะ เคยไปมาแล้ว สวยค่ะ สนับสนุนให้ไปค้างนะคะ

ว่าจะร่วมปั่นด้วย อยากไปภูทับเบิกนะคะ สงสัยคงต้องหาทุนก่อน ถ้าหาทุนทัน รถพร้อม มีเพื่อนได้คน คงได้ร่วมมั่ง (ถ้าขาด อย่างใดอย่างหนึ่งใน ๓ คงไปมะได้อ่ะ)

แล้วจะเข้ามาติดตามนะคะ

[พิงธรรม์]

สวัสดีค่ะ ทุกๆ ท่าน



....ว่าจะร่วมปั่นด้วย อยากไปภูทับเบิกนะคะ สงสัยคงต้องหาทุนก่อน ถ้าหาทุนทัน รถพร้อม มีเพื่อนได้คน คงได้ร่วมมั่ง (ถ้าขาด อย่างใดอย่างหนึ่งใน ๓ คงไปมะได้อ่ะ)

แล้วจะเข้ามาติดตามนะคะ

.
.
.
.

โฮะ...โฮะ...โฮ...ร้องไห้ดีกว่า

ไอ้กะปี...มันไม่นับเราเป็นเพื่อน

[Darawan]

สวัสดีค่ะ ทุกๆ ท่าน



....ว่าจะร่วมปั่นด้วย อยากไปภูทับเบิกนะคะ สงสัยคงต้องหาทุนก่อน ถ้าหาทุนทัน รถพร้อม มีเพื่อนได้คน คงได้ร่วมมั่ง (ถ้าขาด อย่างใดอย่างหนึ่งใน ๓ คงไปมะได้อ่ะ)

แล้วจะเข้ามาติดตามนะคะ

.
.
.
.

โฮะ...โฮะ...โฮ...ร้องไห้ดีกว่า

ไอ้กะปี...มันไม่นับเราเป็นเพื่อน

กะปิ.....ในฐานะที่เราออกทริปยาวๆ ด้วยกันมาหลายทริป....ทริป 10 ลังกาวีนั้น ทุกคนร่วมทุกข์ร่วมสุขกันเหมือนพี่น้องเลย จริงม่ะ.....วันสุดท้ายที่จากกันยังรู้สึกใจหาย คิดถึงเพื่อน...พี่....น้อง....กว่าจะทำใจได้ก็หลายวันอยู่.....

มาปั่น....จบทริปเป็นเพื่อนพี่เถอะนะ...สามข้อที่ กะปิกังวลนั้น ไม่ยากเลย......ขอเพียงใจมาแล้ว......เอาตัว กับรถของกะปิที่มีอยู่มา ท่านหัวหน้าก็บอกเป็นนัย นัย แล้ว ว่า ปั่นไป ซ่อมไป เรา ( พี่...) จะช่วยกัน......

[ผู้พันPOK]

สวัสดีครับอาจารย์ ดาราวรรณ
ผมได้าส่ง PM ไปให้ อ่านหรือยังครับ