ครับ...เอาเรื่องเฮียตั๊กม้อ มาขยายกันต่อใครเจอเฮียตั๊กม้อ หากแกมาบอกออกตัว...ขาแกอ่อน อย่าไปเชื่อเชียวนะครับ
เรื่องดองแต้มต่อ นั้นจริงแน่ครับ...ผมขอยืนยัน แต่ที่เฮียตั๊กม้อออกตัววันแรก...มาปั่นเล่นๆซักวันสองวัน แล้วค่อยกลับบ้าน ผมเองวันนี้ไม่รู้ ไม่รู้จริงๆว่าเฮียแกพูดแบบดองแต้มต่อหรือเปล่า
เพราะเอาจริง เฮียตั๊กม้อเล่นซะจบโปรแกรม
ผมตั้งใจเล่าต่อ...ลองอ่านดู มีส่วนเป็นประโยชน์ต่อเรื่องเตรียมรถให้พร้อม เป็นประโยชน์ได้ความรู้แก่แก่ผมมากครับ
สี่ห้าวันแรก รู้สึกผ่านอุทยานน้ำตกพริ้ว ใกล้จะถึงเมืองตราด เฮียตั๊กม้อคุยกะผมเพิ่มเติม ช่วยดูรถหน่อย คันที่เอามาปั่น...นึกว่าปั่นสองวันกลับ เลยไม่ได้หยิบคานาแดลตัวเก่งมาใช้
ผมก้มดูล้อทั้งหน้าและหลัง ตรงรอบขอบล้อ...ตรงจุดรอยเบรคมันสึกลึกทั้งวงล้อ มันสึกลึกโข เป็นแอ่งลึกเลยละครับ
ก็ถามเฮียโดยซื่อ วงล้ออันนี้ เฮียซื้ออันใหม่มาใช้หรือเปล่า
เฮียตั๊กม้อตอบ "เป็นของใหม่เอี่ยม ซื้อติดมากะรถ ถอยป้ายแดงจากห้าง..." คำตอบประมาณนี้จากเฮียตั๊กม้อ
ที่จริงหากผมมีแวว สมองไม่ทื่อ เห็นล้อสึกขนาดนี้ น่าจะนึกรู้ได้ทันทีว่าคนปั่นเจ้าของรถ "ตีนไม่อ่อน...ขาไม่อ่อนหรอกครับ"
แต่ตอนนั้นไม่ใช่ประเด็น ด้วยสมองคิดจะตอบให้คำแนะเฮียตั๊กม้อ ต่อสภาพล้อที่สึกมาก...จากตาที่เห็น
ก้ซักถามกันต่อ ตอนที่ถอยล้อออกใหม่ เฮียพอจะจำได้ไหม ว่าตอนเป้นล้อใหม่ๆ...มันมีร่องลึกตรงกลาง ของรอยเบรคหรือเปล่า
เฮียตอบว่ามี
ผมบอกเฮียตั๊กม้อ ร่องลึกเส้นนั้น...เขาทำให้เราดูเมื่อไหร่เราใช้วงล้อ ปั่นไปเบรคไป ใช้งานพอควร ความสึกหรอของวงล้อตรงรอยเบรค เขาทำร่องให้รู้ หากใช้จนร่องมันหมด แปลว่าควรจะเปลี่ยนวงล้อใหม่
เฮียตั๊กม้อ ก็ตัดสินใจ บอกผม...จะปั่นต่อไปซักพัก งั้น...เจอร้านจักรยานก็เปลี่ยนวงล้อ จะได้ลุยต่อได้สบายใจ
เฮียตั๊กม้อก็ไปเปลี่ยนวงล้อที่ร้านใหญ่ที่ตลาดเมืองตราด เมื่อเราไปถึง
วันนั้น เฮียตั๊กม้อเปลี่ยนวงล้อใหม่ แต่ให้ร้านลอกซี่ลวดกับดุมของเก่า เอามาใส่วงล้อใหม่
จบเรื่องวงล้อของเฮียตั๊กม้อ แต่ไม่จบเรื่องล้อของเฮียแกครับ
ถึงแม้ผมยังไม่เคยปั่นแบบไปเป็นขบวนใหญ่แต่จากการที่อาจารย์ดาราวรรณเขียนไปนั้นมันสะท้อนความรู้สึกได้ดีมากครับ
ขอบคุณครับ 
