"คนเกษียณชวนปั่นประเพณี ครั้งที่สอง วันที่ ๑๐ ตุลาคม - ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๔" ปั่นจบแล้ว...เก็บเรื่องมาเล่าเอารูปมาดู

[APM]

วันเดินทางที่ 48 อช.ดอยภูคา ถึง รร.บ้านบ่อหยวก



Uploaded with ImageShack.us

[APM]

วันเดินทางที่ 49 รร.บ้านบ่อหยวก ถึง ภูพยัคฆ์ บ้านน้ำรีพัฒนา



Uploaded with ImageShack.us

[APM]

วันเดินทางที่ 50 ภูพยัคฆ์ ถึง ห้วยโก๋น อ.เฉลิมพระเกรียรติ



Uploaded with ImageShack.us

[APM]

วันเดินทางที่ 51 ห้วยโก๋น ถึง อ.เชียงกลาง



Uploaded with ImageShack.us

[APM]

วันเดินทางที่ 52 อ.เชียงกลาง ถึง บ้านผาหลัก อ.สองแคว



Uploaded with ImageShack.us

[APM]

วันเดินทางที่ 53 บ้านผาหลัก ถึง อ.เชียงคำ



Uploaded with ImageShack.us

[APM]

วันเดินทางที่ 54 อ.เชียงคำ ถึง วนอุทยานภูชี้ฟ้า



Uploaded with ImageShack.us

[arjarnko]

เรียน พี่เสือไฝ ปีนี้จะทำ Guidebook เหมือน ปีที่แล้วเปล่า ผมว่าน่าทำและสะดวกแก่ สมช.

[ลุงกิตติ]

สวัสดียามเช้าครับ .. มาที่สองต่อจากอ.โก

คึกคักขึ้นเรื่อย ๆ เหลือเวลาแค่ประมาณหนึ่งเดือน แต่ละท่านคงจะเตรียมความพร้อมทุกด้านไว้เกือบ
เรียบร้อยแล้ว ..

ป.ล. ยินดีด้วยกับจักรยานคันใหม่ของเพื่อนสมาชิก

[arjarnko]

ลุงกิตติ เอาคันนี้เลยมั้ง เอิ๊ก เอิ๊ก

[พิงธรรม์]

สวัสดีทุกท่านคร้าบบบ เป็นพิเศษ...คิดถึงอาจารย์ต้อย



อาจารย์ต้อย...เป็นท่านนึงในคณะคนเกษียณปั่นกันปีที่แล้ว ท่านมีวิสัยความเป็นช่าง ทั้งทักษะการวิเคราะห์หาเหตุของปัญหาจักรยานและฝีมือการซ่อม มือเนียนกริ๊บ

หลายท่านจักรยานที่นำไปใช้มีปัญหาก็ได้ทักษะการพิเคราะห์หาเหตุแล้วแก้ไข ด้วยฝีมืออาจารย์ต้อย ใช้เวลาตกเย็นแต่ละวันที่ปั่นจบทำรถปรับปรุงรถให้ท่านนักปั่นในคณะ

ปีที่แล้วคณะปั่นสุดโชคดี...มีอาจารย์ต้อยเป็นช่างมือหนึ่งคอยเซอร์วิสรถให้พรรคพวก

หลายท่านจักรยานที่นำไปใช้มีปัญหา ก็ได้ทักษะการพิเคราะห์หาเหตุแล้วแก้ไข ด้วยฝีมืออาจารย์ต้อย ที่ใช้เวลาตกเย็นแต่ละวันที่ปั่นจบ ทำรถปรับปรุงรถให้ท่านนักปั่นในคณะ

เฮียตั๊กม้อ...เป็นขาประจำ แทบทุกวันจากเริ่มต้นจากกรุงเทพจนจบทริป...ยอมรับครับเล่าแบบเว่อ

ถึงที่พัก...แต่ละวันเฮียตั๊กม้อจูงรถหาอาจารย์ต้อยให้ช่วยซ่อมและปรับปรุง

เฮียตั๊กม้อทำรถจากที่เอาออกไปจากบ้าน กลับถึงบ้านเหลือชิ้นเดิม แค่เฟรม...ชิ้นเดียวที่เอาไป อ้อ...อีกอันแฮนเดิ้ลบาร์กะกระดิ่ง นอกนั้นเปลี่ยนใหม่หมดระหว่างทาง

วันหลัง...มีเวลาผมจะเอาเฮียตั๊กม้อมาอำ เอ๊ย...มาขยาย บอกกันล่วงหน้า เผื่อเฮียตั๊กม้อจะได้นั่งเฝ้ากระดาน คอยโต้ผม ก็แหม...เฮียแกปั่นจบ หายต๋อมไป ปั่นรอบสองไม่รู้เฮียแกได้ข่าวคณะเตรียมปั่นรอบสองกันหรือเปล่า

พูดถึงอาจารย์ต้อย ท่านร่วมปั่นกับคณะพร้อมภริยา สองท่านกลายเป็นตัวอย่างน่าอิจฉาแก่คนอื่น สามีภรรยามีความสุขใช้ชีวิตหลังเกษียณงานในการปั่น แต่ละคืนของการเดินทางนอนในเต้นท์ปั่นจบครบ แถมต่อหัวและต่อท้ายเพิ่มอีกหลายวัน สองท่านปั่นกันเกินเกือบจะถึงหรืออาจเกิน ๖,๐๐๐ กิโลเมตร ครั้งที่แล้ว

ต่อหัว...ท่านปั่นจากเมืองปราณ ออกเดินทางจากปราณกว่าสองวัน มารวมกลุ่มรวมคณะเริ่มปั่นพร้อมคณะออกจากรุงเทพไปบางคล้าในวันแรก

ต่อท้าย...คณะปั่นจบโปรแกรมที่ออบหลวง เชียงใหม่ ท่านปั่นกลับๆบ้านท่านที่เริ่มต้นมา ปราณบุรี ช่วงปั่นกลับท่านรับแจ้งจากลูกชายให้กลับบ้านไปเคลียร์ธุระซักอย่างก่อน ท่านฝากรถไว้บ้านญาติอาจารย์แอ้ด ภริยาท่าน

ทำธุระเสร็จ นั่งรถเมล์พร้อมกันอีกหนึ่งรอบ สองสามีและภริยา...อาจารย์ต้อยกะอาจารย์แอ้ด ไปเอารถจักรยานที่ฝากญาติปั่นกลับบ้าน ดั๋งตั้งใจ

ขอชวนผองเพื่อนตีมือดังๆ เจตนาผมเล่าย้อนหลังให้ท่านอื่นที่กรุณาเปิดอ่านกระทู้ชวนปั่นนี้ มีใจยินดีและให้กำลังใจ ดีใจด้วยกะคนมีสุขกะความพอเพียงปั่นจักรยานเที่ยว สามีและภรรยาทั้งคู่มีความสุขจังปั่นเที่ยวด้วยกัน เป็นเยี่ยงอย่างดีจริงๆ หาได้ยากนะขอรับ ความลงตัวพอดีกัน ดังคู่นี้

[พิงธรรม์]

ท่านหัวหน้าจารึกครับ วันอังคารที่ ๖ จะนัดเจอกันกี่โมงยามครับ ผมคงกลับจากเขาใหญ่วันจันทร์ที่ ๕ แต่ไม่ทราบว่ากี่โมงถึงบ้านครับ

ชวนซ้อมปั่นแถวถนนบ้านคุณหมอ

เจตนา...ล่อหลอก...คุณหมอ ให้จับฟูจิออกมาซ้อม

นัดเจอริมถนนใหญ่หน้าป้อมบ้านคุณหมอ ทุกวัน

เพื่อซ้อมให้ได้เนื้อ...ให้ได้หนัง เจอกันทุกวันทำงาน เริ่มแต่บ่ายสี่โมงเย็น ๑๖.๐๐ น ครับคุณหมอ ซ้อมปั่นกันวันละ ๒ ชั่วโมง

ผมจะชวนพี่อำนาจ เป็นตัวหลัก ไปซ้อมกันคร้าบบบ

ท่านใดสะดวก ช่วยไปซ้อมเป็นเพื่อนกันหน่อยนะคร้าบบบ

ปีนี้...ส่วนตัวผมเองก็กลัวเดี้ยงกลางคันครับ

ส่วนตัวผมใช้วิธีซ้อมวิ่ง...เพราะชอบมากกว่าซ้อมปั่น ใช้วิธีซ้อมวิ่งเพื่อหวังเรียกคืนความฟิต

หากได้ความฟิตมานี่ เชื่อมั่นได้อย่างนึงว่าร่างกายมันพอจะทนแดดทนฝนได้พอควร

ตัววัดความฟิตของผม ใช้แบบง่ายๆ ใช้วิธีจับชีพจรยามพัก ตื่นเช้า...ก่อนจะลุกจากที่นอน จับชีพจรที่ข้อมือ นับมันเต้นซักกี่ตุ๊บในหนึ่งนาที

ขออนุญาตเล่าสู่กันฟังนะครับ

ช่วงที่ผมฟิตร่างกายดีพอควรในชีวิตประจำวัน ชีพจรยามพักของผมจะเต้นประมาณ ๕๐ ครั้งต่อนาที

ช่วงที่ผมฟิตสุดๆ แบบเตรียมลงมาราธอนเพื่อทำเวลาให้ต่ำกว่าสี่ชั่วโมงยังงี้ ชีพจรยามพักหลังจากซ้อมจนถึงจุดที่จะถึงวันแข่งแล้วนี่ เหลืออยู่ซัก ๔๕ ตุ๊บต่อนาที ได้ความฟิตขนาดนี้...วิ่งกันมันสสส์ละครับ แล้วอย่าว่าผมคุยเลย ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...เฮียเซ้งก็เฮียเซ้ง เถอะ มาเจอกันหน่อย หากผมฟิตได้ถึงระดับนี้ อิ...อิ...อิ

ทีนี้ในการสร้างเรียกความแข็งแรง รูปแบบการซ้อมหรือการเล่นแต่ละวันนี่ ใช่ว่าจะตะบี้ตะบันซ้อมให้มันหนักขึ้น...หนักขึ้นทุกวันนะครับ ไม่ช่ายยย มันก็ต้องมีแผนซ้อมนะครับ ว่าจะเติมความหนักขนาดไหน พักแบบไหน

ชีพจรยามพัก ที่จับแต่ละวัน มันถึงจะไม่กระเพื่อมผิดไปในแต่ละวัน มันมีแต่จะลดลง...แปลว่าการซ้อมได้ผลในทางฟิต หากมันกระเพื่อมสูงแปลว่ากายมันเสื่อมในทางโทรม ต้องเลิกซ้อมจนมันลง คงตัวก่อน

ที่นี้หลังจากผมโดนปอดบวมมันเล่นเอานี่ และเริ่มซ้อมวิ่งมาซักเกือบห้าสัปดาห์แล้ว

ปัญหาร่างกายผมตอนนี้ ผมบ่นกะพี่อำนาจเมื่อวานว่า ซ้อมวิ่งเก็บระยะซ้อมทำได้ไม่เกิน ๖๐ กิโลเมตรต่อสัปดาห์ เกินกว่านี้ชีพจรยามพักมันกระเพื่อมสูงกว่าปรกติซะแล้ว แปลว่า...ขืนตื่นไปวิ่งในวันที่มันกระเพื่อม อาจจะเดี้ยงโทรมเอา

ก็ต้องหยุดพัก อย่างน้อยต้องเก็บร่างกาย อย่าไปทำอะไรให้มันเหนื่อย ในช่วง ๔๘ ชั่วโมง

ครับ...เป็นเหตุผล วันนี้หยุดซ้อมวิ่งครับ พี่อำนาจ ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...เบี้ยวซ้อมแบบมีเหตุผลครับ

พูดต่อยาวอีกนิด


ด้วยผมใช้วิธีการซ้อมวิ่ง ในการฟิตร่างกาย ทำจนคุ้นครับ

ทีนี้พอวิ่งสะสมได้แค่ ๖๐ กิโลเมตรต่อสัปดาห์นี่ ภาษานักวิ่งระดับลงแข่งขันเขาถือว่าเป็นระดับการซ้อมสะสมต่อสัปดาห์ที่เบบี๋มากครับ แบบพวกมืออ่อนตีนอ่อน พวกอายุหัดวิ่งไม่ถึงปี...ว่างั้นเถอะ

ก็แปลว่า ร่างกายผมหลังจากที่มันทรุดจากภาวะติดไวรัสถึงขั้นปอดบวมนี่ มันต้องการการพักฟื้นและฟิตตัวอีกนานครับ ความแข็งที่จะทนอะไรต่อมิอะไรมันถึงจะเข้าที่ ก็คงจะอีกเกือบปีหรือหกเดือนโน่นละครับ ถึงจะซ่าสสส์ได้ถึงขนาด

ถือเป็นการเล่าสู่กันฟังนะครับ ว่าเป็นเรื่องชั้นเชิงอันนึงที่ผมคิดว่าพึงมี วิธีการดูแลตัวเอง วิธีการมอร์นิเตอร์...รับฟังร่างกายตัวเอง อย่าให้มันถึงขั้นโทรมระหว่างการปั่นยาวนานเป็นเดือน แบบที่เราจะทำกันครับ

[เชียง]

ช่วงที่ผมฟิตร่างกายดีพอควรในชีวิตประจำวัน ชีพจรยามพักของผมจะเต้นประมาณ ๕๐ ครั้งต่อนาที

อายุวัยเเกษียณทำได้ขนาดนี้นับถือครับ หรือว่าอายุเป็นเพียงตัวเลข เลขมากเลขน้อยมันอยู่ที่ใจครับ

[arjarnko]

มีรูปมาฝาก เอิ๊ก เอิ๊ก มาขอข้าวกินทุกวัน วันละ 3 รอบ เช้า / กลางวัน/ เย็น น่ารักดี ถ่านเมื่อเดือน กรกฏาคม 54 ป่านนี้ยังอยู่เปล่าไม่รู้ อีก7 - 8 วัน จะกลับไปดูแลต่อ

[arjarnko]

อีกตัว ตัวน้อง ครับ