ทำไมถึงต้อง "สู้แค่หมด" ปั่นไปหาคำตอบอาทิตย์ที่ 28 ส.ค.54

[ส.กวง]

บนเส้นทางหลงทิศ จนกระทั่งมาตั้งหลักตั้งสติกันใหม่ที่ปั๊มริมถนนรามอินทราช่วงเลยแฟชั่นไอซ์แลนด์
ไม่มีใครบ่นให้ได้ยิน...ขอบคุณครับ

[ส.กวง]

ตั้งหลักกันได้แล้วก็เคลื่อนขบวนมาทางถนนรามอินทรา-สุวินทวงศ์-นิมิตรใหม่
จนมาเลี้ยวเข้าซอยวัดสุขใจ...ค่อยสุขใจไร้แรงกดดันจากรถราหน่อย...

[ส.กวง]

เข้าซอยวัดสุขใจแล้วก็สมควรต้องแวะชมวัดสุขใจสักหน่อย ไหว้พระกันสักครั้ง

[ส.กวง]

จะลองใช้เส้นทางหลังวัดลัดไปวัดเสนานนท์หน่อย ก็ต้องถอยเพราะทางเละ..เสียดายจัง

[ส.กวง]

หนีทางเละมาเจอทางหลุม..ก็ต้องสู้..ไม่ถอย

[ส.กวง]

พักชมวิวข้างทาง รอเพื่อนทานบาร์บีคิวเสร็จแล้วก็ลุยหลุมกันต่อ
ไม่มีใครลงหลุมเลยครับ...จนกระทั่งถึงวัดเสนานนท์

[ส.กวง]

ผ่านหน้าวัดแล้วเจอสะพานไม้...ข้ามโลด

[ส.กวง]

ข้ามสะพานไม้มาไม่ไกลก็โผล่ออกถนนคลองเก้า เลี้ยวซ้ายไปอีก 500 เมตรก็ถึงร้านสู้แค่หมด

[ส.กวง]

มาครั้งนี้มีคนแน่นร้านกว่าทุกครั้งที่เคยมา
นับตั้งแต่รายการทีวี"ตลาดสดสนามเป้า"มาถ่ายทำแนะนำร้านสู้แค่หมด ผู้คนก็หลั่งไหลมาเยี่ยมชิมอาหารกันอย่างล้นหลาม

[ส.กวง]

เจอคุณตู่ 87 ก็มาด้วย

[ส.กวง]

มาถึงก็ต้องเข้าคิวสั่งอาหารกันยาวเหยียด..ดูแล้วก็เห็นใจทั้งคนขายและคนซื้อ

[ส.กวง]

แต่ที่นี่มีอะไรบางอย่างที่มีคุณค่าน่าเรียนรู้...มากกว่าราคาอาหาร
เที่ยงคืนแล้ว..ขอเล่าต่อพรุ่งนี้ครับ

[thor]

มารอชมต่อแล้วครับ

[ส.กวง]

มาแล้วครับ..ขอโทษด้วยที่ปล่อยให้รอนาน...เพิ่งได้รับเวลาครับผม

[ส.กวง]

ปัจจุบัน ร้านสู้แค่หมดได้กลายเป็นร้านอาหารขวัญใจนักปั่นไปแล้ว