"คนเกษียณชวนปั่นประเพณี ครั้งที่สอง วันที่ ๑๐ ตุลาคม - ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๔" ปั่นจบแล้ว...เก็บเรื่องมาเล่าเอารูปมาดู

[เสือไฝ]

.......................
สวัสดีรอบวงคร๊าบบบบบบบบบ .....

........เรียนพี่หัวหน้าจารึกแล้วปีนี้ไม่พาลูกทัวร์ออกทริปวอร์มอัพก่อนออกทริปจริง เหมือนปีที่แล้ว
ที่ไปทำน้ำท่วมบนลานกางเต๊นท์บนยอดเขาใหญ่หรือครับ แบบทริปไม่โหดนักก็เขื่อนป่าสักใกล้บ้านพี่เสแดง
จะได้ทำความคุ้นเคยก่อนออกไปใช้ชีวิตร่วมกันบนเส้นทางเกือบ 6,000 กม. ....

หน้าสนใจนาครับ ทดสอบท่ามกลางสายฝน จะได้เช็คความพร้อมของอุปกรณ์ที่มีอยู่

[trongsak]

สวัสดีครับท่านหัวหน้า และรอบวงทุก ๆ ท่าน

แสดงว่าท่านหัวหน้าคงเหนื่อยจากการไปแข่งขันไตรกีฬา ยังไม่มาปรากฏตัวในกระทู้ ผมก็ขอนุญาตเล่าต่อถึงเรื่อง
ที่ได้ขึ้นหัวข้อไว้ เอาเรื่อง "ในวงก่อน" (จะเกี่ยวกันไหมนี้ กับการชวนคนมาปั่นจักรยาน 555 )

สมัยเมื่อหลายสิบของหลายสิบปีก่อน ผมเคยเป็นครูสอนหนังสืออยู่แถวชายแดนใต้ (ก็สามจังหวัดชายแดนใต้นั้นละครับ)
เวลาปิดเทอมปลายของทุกปี ผมและเพื่อน ๆ ที่ไม่มีอะไรจะทำก็จัดการนำเจ้าพญานาค(เครื่องสูบน้ำ) ออกตะเวรสูบน้า
ตาม ห้วย หนอง คลอง บึง ได้ปลามาขาย พอค่าน้ำมันบางไม่พอบาง แต่ก็สนุกดี คนต้นเรื่องมาแล้วครับ "ม้าใช้"
(หนึ่งในสมาชิกในวง..ทำอะไรไม่เป็น มีหน้าที่ค่อยซื้อของ หาของ บริการทั่ว ๆ ไป) จะมาเก็บปลาตัวเล็ก ๆ โดยเฉพาะ
ปลากระดี่่,ปลาฉลาด,หมอช้างเหยียบ ทุุกครั้งที่น้ำเกือบจะแห้ง ผมส่งสัยมันเอาไปทำอะไรของมันวะเยาะแยะ
แล้วบ่อยด้วย ก็เลยตามไปดู ถึงได้รู้ความจริงและได้ร่วมเป็นสมาชิก "ในวง..." กับเขาด้วยในตอนนั้น
คำว่า"ในวง.." เป็นการใช้เรียกกันเฉพาะกลุ่ม ทำกิจกรรมที่ไม่ค่อยจะเหมาะสมคือดื่มน้ำตาลเมาในเวลาตอนเย็น
เป็นวิถีชีวิตชาวบ้านนอกในสมัยนั้น สมาชิกประกอบด้วย หัวหน้าวง ,จุมเผ่า , ลูกวง , ม้าใช้ ก่อนที่จะเป็นกลุ่ม
หัวหน้าจะเ็ป็นผู้เลือกหาทำเล จัดทำขนัม (เพิ่งพัก หลังคามุงด้วยใบจาก,พื้นปูด้วยไม้ไฝ่ยกสูง,เสาทำด้วยไม้หรือ
ไม้ไฝ่แล้วแต่จะหาอุปกรณ์ได้ ไม่มีฝาเปิดโล่ง) จัดเตรียม "ลูกยอด" ให้พอเพียงกับสมาชิกในแต่ละวัน จุมเผ่ามี
หน้าที่จัดทำอาหาร ,ลูกวงมีหน้าที่ออกค่าใช้จ่าย,ม้าใช้มีหน้าที่อย่างที่ได้กล่าวไว้แล้ว เขียนเสียใหญ่โต จริง ๆ
แล้วไม่มีอะไร ตกเย็นก็มาช่วยกันทำช่วยกันกินเท่านั้นเองครับ แต่เรื่องโจ๊ก เรื่องฮา อำกัน ข่าวสาร เรื่องเล่า
เกิดขึ้นมากมาย คล้ายๆ "สภากาแฟ"

ลุงศักดิ์

[trongsak]

เข้ามาต่อครับ

"ลูกยอด" เป็นน้ำตาลเมาที่่ทำจากน้ำตาลตโหนดสด หัวหน้าวงจะเป็นคนทำ วัสดุที่ทำมีสองอย่าง คือเปลือก
ต้นเคียม กับเปลื่อกต้นยาร่วง (มะม่วงหิมพาน) สิ่งผิดแปลกแตกต่างกับน้ำตาลเมาก็คือ เมื่อนำลงมาจากต้น
แล้วสามารถกินได้เลย(เมา) ส่วนน้ำตาลเมานั้นเขาใช้หมักในให่หรือโอ เมื่อได้ที่แล้วถึงจะกินได้ ฉะนั้นหัวหน้า
ต้องมีฝีมือในการใส่เปลือกไม้(เคียม,หรือยาร่วง) และต้องคำนวนเวลาถูก กะปริมารณของน้ำตาลที่ตัว
เองปาดงวง (ตาลตัวผู้จะมีงวง การทำให้น้ำตาลไหลก็ทำโดยการปาดที่ปลายงวง) ได้แม่นยำ ไม่ใช้ว่าใคร
จะทำกันได้ ที่สำคัญต้องปีนขึ้นไปทำบนยอดซึ่งสูงพอ ๆ กับตึกสามชั้น โดยพาดพะองไว้กับต้นตาล(ตัวช่วย
ในการปีนต้นตาล)แล้วเอากระบอกทำจากไม้ไฝ่ขึ้นไปรอง "ลูกยอด" พอได้เวลาพวกผมก็ไปตั้งวงกินลูกยอดกัน
เป็นที่สนุกสนานเฮฮา ถ้าเปรียบกับสมัยนี้คงเทียบได้กับการนัดเพื่อน ๆ ไปกินอาหารตามสวนอาหารอะไรทำนองนั้น
แต่ที่แตกต่างกับสมัยนี้ การกินอยู่สมัยนั้นแทบจะไม่มีค่าใช้จ่าย(ไม่เสียเงิน) หากันเอง ทำกันเอง กินกันเอง

ลุงศักดิ์

ปล.ท่านผู้เข้ามาอ่านครับถ้าเห็นว่าไม่เหมาะสมช่วยบอกด้วยนะครับ

[Darawan]

ไปซ้อมขึ้นเขาใหญ่กัน.....มีเพื่อนเยอะดี ไม่เอาเสื้อ ไม่เอาถ้วย ก็ไม่ต้องลงทะเบียน ไปเนียนๆ ซ้อมขาเรากับพวกเขา แต่อ่านที่เขาโพสกันแล้ว ก็น่าจะอันตรายเมือนกัน ยกเว้นเขาปิดถนน ให้ขึ้นเฉพาะรถจักรยานเราในวันนั้น

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 4&t=374817

[SENG9]

เข้ามาต่อครับ

"ลูกยอด" เป็นน้ำตาลเมาที่่ทำจากน้ำตาลตโหนดสด หัวหน้าวงจะเป็นคนทำ วัสดุที่ทำมีสองอย่าง คือเปลือก
ต้นเคียม กับเปลื่อกต้นยาร่วง (มะม่วงหิมพาน) สิ่งผิดแปลกแตกต่างกับน้ำตาลเมาก็คือ เมื่อนำลงมาจากต้น
แล้วสามารถกินได้เลย(เมา) ส่วนน้ำตาลเมานั้นเขาใช้หมักในให่หรือโอ เมื่อได้ที่แล้วถึงจะกินได้ ฉะนั้นหัวหน้า
ต้องมีฝีมือในการใส่เปลือกไม้(เคียม,หรือยาร่วง) และต้องคำนวนเวลาถูก กะปริมารณของน้ำตาลที่ตัว
เองปาดงวง (ตาลตัวผู้จะมีงวง การทำให้น้ำตาลไหลก็ทำโดยการปาดที่ปลายงวง) ได้แม่นยำ ไม่ใช้ว่าใคร
จะทำกันได้ ที่สำคัญต้องปีนขึ้นไปทำบนยอดซึ่งสูงพอ ๆ กับตึกสามชั้น โดยพาดพะองไว้กับต้นตาล(ตัวช่วย
ในการปีนต้นตาล)แล้วเอากระบอกทำจากไม้ไฝ่ขึ้นไปรอง "ลูกยอด" พอได้เวลาพวกผมก็ไปตั้งวงกินลูกยอดกัน
เป็นที่สนุกสนานเฮฮา ถ้าเปรียบกับสมัยนี้คงเทียบได้กับการนัดเพื่อน ๆ ไปกินอาหารตามสวนอาหารอะไรทำนองนั้น
แต่ที่แตกต่างกับสมัยนี้ การกินอยู่สมัยนั้นแทบจะไม่มีค่าใช้จ่าย(ไม่เสียเงิน) หากันเอง ทำกันเอง กินกันเอง

ลุงศักดิ์

ปล.ท่านผู้เข้ามาอ่านครับถ้าเห็นว่าไม่เหมาะสมช่วยบอกด้วยนะครับ

ปราชญ์ชาวบ้าน

ขอบคุณลุงศักดิ์

[พิงธรรม์]

สวัสดีรอบวงคร้าบบบ เป็นพิเศษขอขอบคุณอาจารย์ทรงศักดิ์แทนคณะฯ...เขียนเล่าเรื่องความหลัง บรรยากาศรวมกลุ่มเพื่อนคนท้องทุ่งให้คนเมืองอ่าน

อาจารย์ทรงศักดิ์ช่วยเขียนเล่าเรื่อง"ตั้งวงกินน้ำตาลเมา" ผมพลอยรำลึกความหลังครั้งตัวกระเปี๊ยก ตาผมทำน้ำตาลเมาขายให้พรรคพวก ทั้งคนขายทั้งคนซื้อกินร่วมวงเมาด้วยกันแทบทุกเย็น

ผมตัวกระเปี๊ยก ช่วงปิดเทอม...สมัยเรียนชั้นระดับปอ ไม่เกินชั้นปอสอง...ความจำช่วงนี้ ชอบไปอยู่บ้านตาในสวน ชอบเป็นลูกมือตา ลูกค้าสั่งน้ำตาลเมาก็วิ่งไปค้นของที่ตาซุกตามพุ่มไม้ ตาบรรจุลงขวด...ขวดเหล้าโรงซุกซ่อนกันสรรพสามิตจับ แต่ก็ไม่วาย...ตาโดนจับ ตำรวจจับตาไปปรับเสียหลายครั้งที่ผมเห็น

บรรยาการกินนั้นครื้นเครง พอเมาได้ที่ทั้งลูกค้าและคนขาย ก็สรรหาวิธีหาคนจ่ายค่าน้ำตาลเมา วิธีการของคนที่เริ่มเมามึนนั้นมีหลายแบบ ที่เป็นประโยชน์กะตัวผมโดยตรงนั้นก็มี ยามเป็นหน้าทุเรียน...หากทุเรียนในสวนมันหล่นตุ๊บบบบ น้าๆลุงๆสมาชิกวงน้ำตาลเมาก็จะบอกผมให้วิ่งเข้าสวนไปเก็บมา

เก็บได้มาส่งให้ประดาคนเมา ก็ใช้ทุเรียนเป็นเครื่องมือพนันกัน เอามาทายข้างในทุเรียนมีกี่เม็ด...เอ้อ...เมล็ด คนปักษ์ใต้บ้านผมไม่นิยมเรียกแยกเป็นเมล็ด เรียกเป็นเม็ดไปทุกอย่าง

การเดิมพัน รู้สึกคนได้เงินจะเป็นคนจ่ายค่าน้ำเมา แปลว่าทั้งแพ้พนันหรือเสียพนันก็กินเมาเท่ากันครับ

ผมก็ได้กินทุเรียนลูกนั้นละครับ ประโยชน์ของผม

ปล.ทุเรียนสวนของบ้านผม เดาจำนวนเมล็ดในหนึ่งลูก...ทายให้ถูกยากนะครับ บางพูมีเป็นสิบเม็ด ทั้งลูกมีเกินยี่สิบก็มี ทายยากเอาเรื่องครับ ก็ทุเรียนพื้นเมืองตกหล่นในสวนบ้านผม ส่วนใหญ่มีแต่เมล็ดแต่เนื้อมีน้อยบางเฉียบเชียว

[APM]

แผนการเดินทางฉบับปรับปรุงครับ

อำนาจ



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us

[สมดุลย์]

มาเห็นท่านหัวหน้ามาเปิดกระทู้ใหม่
เข้ามาดูตกใจกระทู้เป็นภาษาปกิต
นึกว่าท่านหัวหน้าจะโกอินเตอร์
เชิญฝาหรั่งมาร่วมปั่น
ที่แท้เกิดจากความหวังดีของเจ้า google chrome
มันแปลเป็นภาษาสากลซะงั้น....โตะจายโมะเลย

[SENG9]

ขอแสดงความยินดีกับป้าดาราวรรณ ที่ได้ THRON CHERPA สมใจ...

และยินดีกับท่านหัวหน้า ที่มีสมาชิกใหม่... ป้าดาราวรรณ.... ปั่นไปกับพวกเรา

ในงาน..... คนเกษียณ ปีสอง ......ขอต้อนรับป้าดาราวรรณอย่างเป็นทางการอีกครั้ง.

SENG9

[พิงธรรม์]

ขอแสดงความยินดีกับป้าดาราวรรณ ที่ได้ THRON CHERPA สมใจ...

และยินดีกับท่านหัวหน้า ที่มีสมาชิกใหม่... ป้าดาราวรรณ.... ปั่นไปกับพวกเรา

ในงาน..... คนเกษียณ ปีสอง ......ขอต้อนรับป้าดาราวรรณอย่างเป็นทางการอีกครั้ง.

SENG9

โหล...โหล...อะโหล...เทสสส์

กระผมขอชี้แจงประกอบข่าวของเฮียเซ้งหน่อยนะครับ หากท่านใดเจอคุณป้า...เอ๊ย...อาจารย์ดาราวรรณ ท่านปั่นเจ้าธอร์น เชอปา ได้แค่สิบวันแล้วโบกมือยอมแพ้ยกธงขาว ป้าขอกลับบ้าน เจ้าธอร์นไม่ทันเลอะเปรอะซักกะนิ้ดดด ป้าแกยอม...ถอยซะแล้ว

ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...

ก็โปรดได้รับฟังนะครับ ผมห้ามป้าแกแล้ว ว่าอย่าเพิ่งไปซื้อเลย เอาไอ้คันที่ป้ายืนเท่ถ่ายรูป เฮียเซ้งโพสมาให้ดูนี่แหล่ะ...ไปปั่นเล่นดูเชิงก่อน หากไปรอดค่อยโทรสั่งเอาไอ้ธอร์นไปลุยต่อ

ผมบอกป้า...ป้าไม่ฟัง...ชั้นนนนจะซื้อ ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...คุณคนขายออกจะงง เจ้าของเงินเขาจะซื้อ...ดันมีไอ้บ้าคอยขัดคอ

มีซักอย่างเดียว ที่คุณป้าแกตามใจผม เรื่องตะแกรงหลังติดกระเป๋าหลัง ตามรายการของที่คุณเจ้าของร้านนำเสนอ...เสนอไอ้ Tubus ผมเรียนขอ...อ้อนคุณป้า ว่าผมยอมทุกอย่าง...แบบทำใจค่อนข้างปลง เอาก็เอา(ว๊ะ)เจ้าของเงินท่านอยากจ่าย ห้ามเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง ผมขอป้าซักอย่างเถิด...ของอย่างอื่นคนไทยทำเทคนิควัสดุหรือฝีมือมันไฮเทค เรานั้นคงจะสู้มันไม่ไหว แต่เรื่องตะแกรง ผมว่านะ...มันจะอะไรกันนักหนา

ผมขอร้อง...ขอต่ออาจารย์ดาราวรรณ ที่บางที่ผมก็เผลอเรียกเป็นคุณป้า ตามแล้วแต่ดีกรีความเมาของผม จะเมาหรือมึนขนาดไหน แหะ...แหะ...ขออภัยอาจารย์ดาราวรรณไว้ล่วงหน้าแล้วครับผม

ผมขอร้อง...ขออาจารย์ดาราวรรณ รู้ว่าตะแกรงหลังมีของดี คนไทยทำมาขายราคารับกันได้ ฟังว่าพ่อค้าในวงการสั่งทำแล้วมีเหตุทางเทกนิคไม่รับของ ของเลยตกค้างอยู่ในมือคนผลิต

ผมจึงขอร้องอาจารย์ช่วยซื้อใช้ซักอัน ทั้งเผื่อเป็นโอกาสได้ช่วยโปรโมทสินค้าให้คนอื่นเห็น ว่าระดับเงินหนาขนาดอาจารย์ดาราวรรณเล่นธอร์น ตังค์พอจ่ายไอ้ทิวบัส แต่ยังยอมใช้ตะแกรงคนไทยทำ เป็นจุดช่วยทำการโฆษณาให้คนผลิต แบบช่วยๆกันเถอะนะครับ

สนับสนุนคนไทย ในเรื่องสินค้าที่เราทำสู้ฝรั่งมันได้ซักชิ้นนะครับ อาจารย์

[Thanoo_nil]

ดีใจแทนจัง อ.มัลลิกามีเพื่อนปั่นแล้ว จะได้ไม่เหงาลุยเดี่ยวแล้ว ..ระวัง Thron จะแซงนะ..

[ผู้พันPOK]

แผนการเดินทางฉบับปรับปรุงครับ

อำนาจ



Uploaded with ImageShack.us

http://thaimtb.com/forum/posting.php?mo ... &p=5391071#

Uploaded with ImageShack.us



Uploaded with ImageShack.us

อีกนานไหมครับจะโพสแผนที่เส้นทางปั่น จะได้วางแผนการปั่นได้สมบูรณ์แบบ

[Darawan]

ฮั่นแน่....ท่านทั้งสอง เอ้ย..สาม อย่าโทษใส่กันนะ....ก็ใครล่ะชวนป้าไปดู......Surly บอกว่าไม่เอา ถ้าจะถอยต้อง Thron Sherpa เพราะป้าใช้หูปั่น มิใช่ใช้เท้าอย่างเดียว ถ้ารำคาณหู เรื่องรถที่ปั่น เท้าก็พาลหมดแรงไปด้วย พอพากันดื่มกาแฟสีชมพู ทั้งท่านหัวหน้าทริป และคุณหมอ รวมทั้งคุณอำนาจ ก็เปลี่ยนใจในโค้งสุดท้าย โทรหาป้าด้วยความปรารถนาดีว่า สิ่งที่มีก็ดีที่สุดแล้ว ใช้ให้คุ้มค่าดีกว่า พอรู้ว่าชอบการใช้ชีวิตแบบทัวร์ริ่ง แล้วค่อยกลับมาถอยทัวร์ริ่งสักคันก็ยังไม่สาย.....และนี่คือน้ำใจจากเพื่อนใหม่จริงๆ ดูแล...เอาใจใส่....และห่วงใย ไม่อยากให้เกิดความเสียหายในชีวิตและทรัพย์สินของเพื่อน โดยไม่จำเป็น.....ขอน้อมรับ

แต่วันรุ่งขึ้น เราทั้งสาม สี่คนก็ยังคงไปตามนัด ดั้นด้นไปถึงร้านคุณหมา ท่านหัวหน้าบอกว่าเรามาดูเฉยๆ เฮียเซ้งก็ย้อนมาว่า มาดูเฉยๆมาทำไม....มาแล้วก็ต้องจัดไปซะเลย แต่ถ้าผมเป็นป้าก็จะชลอเอาไว้ แล้วใช้สิ่งที่มีให้คุ้มค่าดีกว่า ....เอ๊ะยังไง ป้าฟังแล้วก็งง งง .....

แล้วพวกเราก็ยังนั่งรอคุณหมาโค้ช ราคาเจ้า Thron ให้ป้าดู....เวลาผ่านไปสามชั่วโมง ที่ร้านอันคับแคบ แต่เต็มไปด้วยความเป็นกันเองของคุณหมาและลูกค้าทุกคนที่ผ่านเข้ามา ราคา Thron ทั้งคันก็ออกมา โอ๊ะโหแพงนะนี่ .....เอาแบ้งค์ 1000 พันรอบคันคงได้ประมาณ 3 ชั้นเลย

ราคาขนาดนี้ ถ้าลงทุนไปแล้ว คนที่ต้องหาเงินตัวเป็นเกลียวอย่างป้า คงไม่ละทิ้งมันง่ายๆแน่ เมื่อมีมันแล้ว จับมันออกทริปแล้ว ต้องกัดฟันทนใช้มันให้คุ้มค่าที่สุดแน่ ทริปแรกอาจจะ 10 วัน แต่ยังมีทริปอีกหลายทริปในหนึ่งปี ที่จะให้เจ้า Thron ออกลุย และทุกครั้งที่เอาเจ้า Thron ออกทริป เชื่ออย่างแน่นอนว่า มันจะให้......

1 . ความภูมิใจ ที่ได้ปั่นจักรยานทัวร์ริ่ง คันที่หลายคนยัง หาที่ติไม่ได้ หูก็สะบาย ขาก็มีแรงดี เพราะใจมันกระหยิ่ม อย่างที่หัวหน้าว่าไว้

2. ต้องพากเพียรปั่นให้สมกับราคา อย่าให้ใครดูถูกได้ว่าดีแต่ใช้เงิน ไม่ใช้สมอง.....ในหนึ่งปีต้องออกทริปเสือภูเขาให้คุ้มค่า และในหนึ่งปีต้องแข็งแรงพอจะออกทริปทัวร์ริ่ง ให้ได้มากและยาวที่สุดเท่าที่จะทำได้....

3. สิ่งที่มีอยู้แล้ว ก็ใช้ได้ และดีมากแล้ว....ก็เหมือนกับการกินอาหารชนิดเดียวกันทุกวัน พอนานไปให้ดีแค่ไหน ก็เริ่มไม่อยากกิน....ประมาณว่า วันนี้สเต็ก อีกแล้วหรือ ทำไมไม่มีนำ้พริกปลาทูบ้างเล่า....

4. สิ่งที่คุ้มค่ากับจำนวนเงินที่เสียไป ไม่ใช่ระยะทาง ของการใช้งาน แต่คุ้มค่าที่สุดคือการมีกำลังใจลุกออกจากวังวนของงานที่มีแต่สร้างมลพิษให้แก่ชีวิต และปั่นทอนชีวิตให้สั้นลง ไปปั่น....ออกทริปกับเพื่อนๆ พี่ น้อง เลิกพูด เลิกคิดเรื่องงานชั่วขณะ

5. การได้ออกกำลังกาย ไม่ว่าจะเป็นชนิดไหน ขอเพียงมีกำลังใจ มีเครื่องมือที่เหมาะสม ปลอดภัยต่อชีวิต ล้วนมีคุณค่าอนันต์ ไม่สามารถประมาณค่ากับอะไรได้ และสำหรับป้าดาราวรรณ ยังสามารถกินอาหารที่อยากกินได้โดย ไม่ต้องระวังมากมาย แม้จะอยู่ในช่วงอายุที่ไม่สมควรแตะต้องอาหารบางชนิดก็ตาม

และนี่คือเหตุผลที่ไม่ฟังคำทัดทานของทุกท่านที่หวังดี และมีเหตุผล ที่สมเหตุสมผลในอีกแง่มุมหนึ่ง.....

ทุกอย่างที่เกิดและที่เป็นไป ล้วนเป็นสิ่งที่ทำให้ป้าดาราวรรณ จะล้อเล่นกับการออกทริปทัวร์ริ่งในครั้งนี้ไม่ได้.....และจะทำให้พี่ๆ เพื่อนๆผิดหวังไม่ได้....

มิบังอาจเทียบชั้นกับอาจารย์มัลลิกา.... แต่รับรองว่าในแต่ละวันที่จบทริป จะบอกเล่าความในใจของน้องใหม่ให้ทราบว่าวันนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง.....เพื่อถ้ามีความกดดัน และยากลำบากประการใด จะได้มีคำแนะนำจากท่านอาวุโสทั้งหลาย และหาทางออกและปรับตัวให้ทัน ในวันต่อไป.....

ขอบคุณ ขอบคุณ และขอบคุณ

[APM]

สวัสดีครับ ผู้พันป๊อก เรื่องแผนที่เส้นทาง ทำเสร็จแล้วครับ แต่พิมพ์ออกมาแล้วคนแก่มองไม่เห็นแน่ๆ ผมจึง

เสนอความเห็นใหม่ว่า สำหรับนักเดินทางแล้ว ควรจะมีแผนที่เส้นทางของประเทศไทยขนาดใหญ่ ไว้ใช้งาน

ถ้าเราพิมพ์แผนที่เฉพาะกิจนี้มา ก็ใช้ได้เพียงครั้งเดียว และก็มีโอกาสสูงมากที่จะมีการปรับปรุงเส้นทางในระหว่างเดินทางอีก

ดูแล้วจะเป็นการสูญเปล่ามากกว่า สู้ซื้อแผนที่เส้นทางของประเทศไทยขนาดใหญ่ไว้ เราใช้งานได้ทุกครั้งที่เราเดินทางดีกว่า

ส่วนแผนที่รายละเอียดของการเดินทางครั้งที่สอง ผมจะโพสให้ ในเวปนี้แทน เพียงแต่ยังติดขัดในรูปแบบการโพส

และอยากจะให้ท่านหัวหน้าตรวจทานแผนที่ก่อน พอดีคอมพิวเตอร์ ท่านมีข้อจำกัดมากหน่อย เลยยังไม่ได้เห็นครับ

อำนาจ

[k.nop]

สวัสดีครับอาจารย์ดาราวรรณ เคยได้พบและคุยทักทายกับอาจารย์อยู่สองทริป ที่แม่สอดและบ้านคุณหมอซิลเวอร์ อ่านความในใจของอาจารย์แล้ว รู้สึกว่าชีวิตเราเกิดมาก็เนิ่นนาน ความดีก็ทำมามากแล้ว ทำไมเราจะมีรางวัลให้กับตัวเองบ้างเล็กๆน้อยๆเพื่อต่อไฟในกายให้ยืนยาวอีกสักนิด คงไม่เป็นไรละมังครับ ตัวผมเองก็มองหาทัวร์ริ่งดีๆมานานแล้ว แต่ด้วยความไม่พร้อมหลายๆอย่างของผม ก็คงต้องรออีกนานละครับ กว่าจะมีทัวริ่งในฝันแบบอาจารย์ได้ สนับสนุนครับ....