ลุงโท เขียน:แผนการจัดทริป ทริปนี้ ผมได้คุยกันระหว่าง คุณทิมกับทีมงานจัดการนะครับ
วิธีการเป็นอย่างไร หลังจากได้มีโอกาสคุยกันในโต๊ะอาหารที่ร้านอาหารอะไร
ซักอย่างที่บางปลาม้าแล้ว (หลังจากเสร็จการแข่งขันที่สุพรรณ ผมไม่ได้แข่งหรอก ไปดู
ว่าเขาทำอย่างไร ก็เลยอยู่เชียร์) ผลจากการประชุมกันผมก็เห็นดีด้วยทุกกรณี
นะครับ ในเรื่องทริปฝุึกน้องใหม่ ซึ่งผมเปลี่ยนใหม่แล้ว
ไม่ฝ่งไม่ฝึกแล้ว เรียกว่า
ชวนมือใหม่มาปั่นกันมากกว่า เพื่อให้เกิดแรงบันดาลใจ ในการออกทริปครั้งแรก
ไม่ซีเรียส ไม่มีกฏกติกา เป็นทริปลุงโทแบบเดิม ๆ สบาย สบาย
ยิ้มแย้มแจ่ม่ใส่ พูดคุยหัวร่อต่อกระซิกกันในขณะปั่นได้ ไม่ก้มหน้าก้มตาปั่นแบบ
เอาเป็นเอาตาย ชาตินี้ตูเกิดมาเพื่อปั่น อย่างอื่นไม่สน ไม่เอาครับ
เราต้องมีความสุขจากการใช้จักรยาน เราต้องได้เพื่อนจากการทำกิจกรรมนี้
อนาคตอาจมีธุรกิจช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ส่วนใครคิดว่าชาตินี้จะเอาดีทางอาชีพจักรยาน
หลังจากเสร็จทริปลุงโท ใครอยากฝึกตัวเองอย่างไร ขอ
ให้เข้าไปฝึกในทริปนั้น ๆ ชอปปิ้งได้เลย แต่ทริปลุงโท ขอแค่นี้
1 ไม่แซงหัวลาก
2 เรียงแถว 1 หรือแถว 2 อยู่ที่จังหวะถนน อย่าไปสร้างความรำคาญกับคนอื่นที่ใช้ถนน
และเพื่อไม่ให้แตกกลุ่มกัน
3 ทริปนี้ไม่มีการแบ่ง ABC ให้วุ่นวาย เอาเป็นว่า เนื่องจากเป็นทริปน้องใหม่
ไปด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ ไม่ต้อง บ่ง ต้องแบ่งให้ม้นเกิดการแข่งขันกัน
เพราะถ้าแข่งขันกัน ไม่ใช่ทริปลุงโทแล้ว แต่จะเป็นการ
ได้ประโยชน์ในเรื่องสุขภาพ จิตใจที่ทำให้เกิดความมั่นใจ เฮ้ยไชโย ฉันก็ทำได้
มันทำให้คุณเริ่มให้เกียรติตัวเองในทุกเรื่อง ว่าเรื่องนั้น ๆ อย่าดูถูกฉัน ฉันอาจทำ
ได้ก็ได้ ถ้าฉันพยายาม และที่สำคัญได้เพื่อนเพิ่ม ตั้งแต่เรียนจบมาคุณมีเพื่อน
เพิ่มกี่คน ยกเว้นที่ทำงานนะครับ ฉนั้นขอย้ำ ไม่ใช่แข่งขัน(ย้ำ)
ส่วนการวางแผนจัดทริปอย่างนี่้แล้วทำให้ใครไม่ชอบ แต่ลุงโทชอบแบบนี้ ก็พอ
ไม่ Like
แต่ Love เลยครับ ลุงโท
Inspiration หรือ แรงบันดาลใจ สำคัญมาก
ผมเอง มั่นใจกับการใช้จักรยานได้ก็เพราะคำพูดในใจว่า "ฉันไปอยุธยากับทริปลุงโทมาแล้ว ไปกลับ 140 กว่ากิโลฯ ทริปแค่นี้(หมายถึงทริปอื่นๆ) ทำไมจะไปไม่ได้"
ผมจำได้มั่นเลย ทริปลุงโทครั้งแรก ผมปั่นตามพี่หมี (ไม่รู้พี่หมีจำได้เปล่า) เกือบตลอดทริปเลย เพราะพี่หมีใส่เสื้อมือใหม่ของลุงโท ก็เลยคิดว่าปั่นตามไปคงปลอดภัย
พี่หมีไม่ได้สอนอะไรมากมายไปกว่าการคุยกันสนุกสนาน
แต่พี่หมี ก็ได้ให้แรงบันดาลใจ หลายอย่างทีเดียว
แรงบันดาลใจที่ผมมาคุยฟุ้งต่อที่บริษัท ต่อคู่ชีวิต ต่อเพื่อนร่วมงาน เพื่อนร่วมรุ่น จนเพื่อนผมหลายคนเริ่มหันมาสนใจจักรยาน อยากปั่นออกกำลังกายบ้าง
ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณลุงโท และพี่ๆ ผู้เสียสละทั้งหมดครับ
ว่าแล้ว มาร้องเพลงลุงโทดีกว่า ....
ว่าแต่ ร้องยังไงนะ นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก...
