..เรื่องไม่เกี่ยวกับกระทู้ แต่ผมอ่านแล้วผมประทับใจครับ...อยากมาแชร์ให้อ่าน.....ค่าของคน ไม่ได้อยู่ที่เงิน...แต่อยู่ที่การกระทำครับ...
..อย่ามองว่าเราลำบากสุด...มีคนลำบากกว่าเรา เขายัง สู้ได้เลย..แถมเก่งกว่าผมอีกนะเนี่ยะ...
หนุ่มจีนไร้แขน เดินตามฝัน หวังเรียนต่อในมหาวิทยาลัย

จาก Mthai news:
นายวู เจียงปิง วัย 22 ปี ชายชาวจีน ผู้สูญเสียแขนทั้งสองข้างหลังจากประสบอุบัติเหตุ เมื่อเขาอายุเพียง 5 ปี ซึ่งหลังจากที่สูญเสียอวัยวะสำคัญไป เขายังคงใช้ชีวิตปกติเช่นเดิม เพียงแต่กิจวัตรประจำวันต่างๆต้องมีการปรับเปลี่ยนเพื่อให้สอดคล้องกับสภาพร่างกาย

เช่น วู เขาใช้เท้า แทนแขนที่สูญเสียไปในการแปรงฟันด้วยตนเอง อีกทั้งยังพยายามดื่มน้ำจากถ้วยโดยไม่ต้องพึ่งใคร

นอกจากนี้ วู ซึ่งพักอาศัยในหมู่บ้าน ฉิงเจียคั่น ก็ไม่ทิ้งความฝันว่า จะต้องได้เล่าเรียนในมหาวิทยาลัยที่ดีในมณฑลเหอหนาน การเตรียมตัวเข้าสอบในมหาวิทยาลัยนั้น เป็นเรื่องท้าทายอย่างยิ่ง

แต่ละวัน วู จะอ่านหนังสือใช้เพื่อที่จะเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยในฝัน โดยใช้ ปาก ในการจับปากกาในการขีดเขียน เพื่อหวังว่าจะได้ศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยเจิ้งโจว ที่เขาใฝ่ฝัน


ส่วนการเดินทางไปมา ยังมหาวิทยาลัยนั้น เขามีจักรยานเป็นยานพาหนะ โดยสามารถประคองด้วยไหล่ทั้งสอง แม้ว่าจะไม่มีแขนก็ตาม

วู ไม่ต้องการความช่วยเหลือ เป็นทรัพย์สิน เงินทอง แต่การให้โอกาสการได้เข้าศึกษาต่อในระดับสูงนั้น เป็นสิ่งสำคัญสำหรับเขา แม้ว่าร่างกายจะพิการแต่ ความรู้ที่ติดตัวไปนั้น สำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด
Mthai news
Pics: China Daily
..คนเรา พรหมลิขิต เกิดมา มันเลือกไม่ได้ ว่าจะเกิดมาเป็นอะไร เกิดมาในฐานะอย่างไร..หรือเกิดมา ในสภาพอย่างไร...มันอาจเป็นดวง บุญเก่า พรหมลิขิต..หรือความโชคไม่ดีก็ตาม...แต่เมื่อรู้ตัวว่าเกิดมาสภาพแบบที่เราเป็น....เราเป็นคนเลือกตัวเองได้..ว่าจะไปทางไหน จะเดินทางไหน...ต่อให้ร่างกาย พิการแค่ไหน...ถ้าใจไม่พิการตาม..มีความมุ่งมั่น มานะ...ผมว่า ทำอะไรได้ดีกว่าคนปกติบางคนอีกครับ....






