mommyboy เขียน:ไปเที่ยวไหนมาบ้างคะ เอามาแบ่งๆกันดูหน่อยจิ ^^
Benjamin-som เขียน:
มิขำก็..บ่เป็นหยั๋งดอก....
-ไม่ได้คิดจะแอบ"แย่ง" ... แค่แอบ"แช่ง" ให้เลิกกัน (เร็วๆ)
-อย่าเชื่อคำ "โดนทิ้ง" ของผู้หญิง ... อย่าเชื่อคำ "รักจริง" ของผู้ชาย !
-ก่อนที่คิดจะทำตัวเหมือน "เรยา" ... คุณสำรวจ "หน้าตา" แล้วหรือยัง
-อย่ารังแกคนที่ไม่มีตัง ด้วยการไม่คืนเลย.
-หมดรักเธอก็ไป พอเหงาใจเธอก็มา ... ความรักนั้นมีค่า กรุณาอย่ากวนตรีน.....
-ถึงนู๋จะเป็นคนหน้าตาไม่ดี ... แต่ดาวน์โหลดฟรีนู๋ไม่ยอมมม (นะคร๊าาา 5 5 5)
-การแอบรักก็เหมือนดูหนังสามมิติ ... เห็นว่าจ่ออยู่ตรงหน้า แต่ก็คว้ามาไม่ได้
-ในเมื่อ "ผอม" ไม่ได้ ... ก็ควรจะเรียนรู้ที่จะ "อ้วน" อย่างน่ารัก (และสร้างสรรค์ อิ อิ)^^
-คำว่า "เปล่า" ของผู้หญิงอ่ะ "ตัวดี" ... คำว่า "ไม่มี" ของผู้ชายอ ่ะ "ห้ามเชื่อ"
-ผู้หญิงก็เหมือนรอบเขาพระวิหาร "รู้ว่ามีอยู่ แต่ไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของ"
-ผู้ชายก็เหมือนทหารไทย "อยากเป็นเจ้าของ แต่รักษาไว้ไม่ได้ "ดังนั้นเราจึงควรทำตัวเป็นเขมร "กุก็ไม่รู้ว่าเป็นของใคร แต่กุจะเอา!
-"ตอนกรูจ ีบ ก็"...."ไม่เอา ... จะบ่นโสด บ่นเหงา ไปทำไม ?"
-ความรักก็เหมือนหมอฟัน .... หลอกกรูอยู่นั่นแหระ ว่าไม่เจ็บ ไม่เจ็บ
-'Google' ที่ว่าแน่ๆ .... ยัง 'Search'หา "คู่แท้" กูไม่เจอ !
-ไม่ได้ใช้ BB ... ไม่ได้มี i-Phone ... หน้าตาก็เจือกเหมือนโจร ... คนที่โดนจึงยังไม่มี...!!
-ไม่อยากเป็น "นางเอก" เพราะได้แค่ "เจ้าชาย" ....แต่ขอเป็น "นางร้าย" เพราะจะได้ "ผู้ชายทั้งเรื่อง"
-กรุณาอย่าด่าเราว่า"หน้าม่อ" ... เพราะก็แค่ "หลอกล่อด้วยคารม" !!!
-อย่าถามเรื่อง "ชู้" กับฉัน ... เพราะมีตั้งแต่ "ฝั่งอันดามัน" ... ยัน "ลุ่มน้ำโขง" !!
-ที่โสดน่ะไม่ใช่ไม่มีใครเอา.. แค่อยากจะรู้ว่า"อารมณ์เหงา"มันเป็นยังไง ??
-กรุณาอย่าปรึกษาผมเรื่อง "เมีย" เพราะเดี๋ยวผมจะเชียร์ให้เป็น "โสด"
ดูดูแล้วอาจจะเหมือน "คนโฉด" แต่ขอโทษ คน"โสด" อย่างนี้ ยังไม่มี"เมีย"
-เพราะผู้ชายไม่ใช่พิซซ่า ... มามัวเลือกหน้ากันอยู่ได้"
-ไม่โสดไม่ต้องมาสะกิด แต่ถ้าสวยนิดๆ ไม่ต้องสะกิด เดี๋ยวไปเอง
-แอดเป็นเพื่อนน่ะพอรู้ ... แต่แอดเป็นชู้ มันกดตรงไห น(ฟระ)?
-อยากจะอกหัก ... เเต่อุปสรรคมันอยู่ที่หน้าตา
-ถึงกรูไม่หล่อเท่าโดม ... แต่ก็ใช้โฟมที่โดมโฆษณา (นะจะบอกหั้ย)
-ความโสดไม่ใช่เนื้อคู่ ... ไม่ต้องอยู่กับกรูไปตลอดก็ได้
-มีแฟนก็เหมือนแทงหวย ดวงดีก็รวย ดวงซวยก็เจอแทงฟรี !!! (555++...เอิ๊อร์กกซ์)
-ทำดีไม่มีใคร "ชายตา" สงสัยต้องแร๊งสสส์แบบ "เรยา" ถึงจะสนใจ
-"ทีตอนกุโสดล่ะไม่มีใครรู้.......แต่ตอนกุเจ้าชู้...รู้กันได้ยังงัย (ฟระ)"
-"คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก คัพ C ซบลำบาก อึดอัดมาก....แต่รับได้"
-"Wedding" คือความฝัน... แต่ปัจจุบันคือ "Waiting"
-"ระดับความรู้ก็แค่....."ปริญญาตรี" แต่ระดับความหล่อที่มี...."ปรมาจารย์" (ศจ.ก้อด้ายยย)
-เจอรองเท้าคู่ถูกใจแต่ไม่มีsize ... เหมือนเจอคนที่ใช่แต่(ใส่)เข้ากันไม่ได้
-มีกิ๊กระวังแฟนรู้ มีชู้ระวังแฟนเห็น คบกันต้องใจเย็นๆ ค่อยๆเน้นที่ลีลา & gt;<
-สวยไม่จริงอย่าหยิ่งนะน้อง ... เพราะที่เคยลองน่ะสวยกว่านี้ !!
good luck .. 
mommyboy เขียน:รายงานตัวค่ะ ^^
เก็บสำภาระแล้วไปประชุม 2ทุ่มนะคะ กรุณาไปก่อนเวลาด้วยค่ะ 
mommyboy เขียน:ลืมไป มาช้าไปหน่อย ปิดประชุมเลยละกัน
caramel เขียน:mommyboy เขียน:ลืมไป มาช้าไปหน่อย ปิดประชุมเลยละกัน
ไม่เป็นไรค่ะ ประชุมให้เป็นพิธีเจ๋ยๆ
ที่อ่านมาทั้งหมดนะครับmommyboy เขียน:ตามสบายเลยค่ะ
วันนี้ขอแชร์มาจากสำนักพิมพ์สามัญชนนะคะ
ในนั้นมีแนะนำหนังสือวันละเล่มมาให้ติดตามอ่านกัน
เริ่มด้วยเล่มที่ชอบ แต่ยังอ่านจบละกัน
ไม่ภาพประกอบเด้อ ทำไม่เป็น
หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว’ | ผลงานนักเขียนรางวัลโนเบิล ประจำปีพุทธศักราช 2525 | กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ : เขียน | ปณิธาน - ร.จันเสน : แปล | พิมพ์ครั้งที่สี่ ตุลาคม 2552 โดยสำนักพิมพ์สามัญชน | 672 หน้า | ราคา 570 บาท |
นวนิยายชิ้นเอกแห่งศตวรรษที่ 20 ที่ได้รับการยกย่องจากวงวรรณกรรมโลกชนิดไม่มีผลงานเรื่องใดในยุคเดียวกันเทียบเคียงได้ ‘หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว’ ไม่เพียงบอกเล่าเรื่องราวพิสดารของตระกูลบูเอนดิยาหกชั่วคน นับแต่ลงหลักปักฐานในมาคอนโด สมัยที่ยังเป็นแค่หมู่บ้านเล็กๆ และโลกยังขาดแคลนถ้อยคำสำหรับใช้เรียกขานมากสิ่งหลายอย่าง หากแต่ยังผสมผสานตำนานพื้นฐานวิญญาณพื้นบ้านในลักษณ์กึ่งจริง-เหนือจริง อันกลายเป็นเสน่ห์เฉพาะตัวที่สร้างมนต์ขลังทางการอ่านได้อย่างชะงัด
สุชาติ สวัสดิ์ศรี กล่าวว่า “โลกแห่งนวนิยายดังที่ปรากฏให้เห็นใน ‘หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว’ ถือเสมือน ‘เรื่องเล่ามหัศจรรย์’ ซึ่งมีที่ว่างเพียงเล็กน้อยสำหรับความเมตตาสงสาร ชะตากรรมของตัวละครล้วนมีความผูกพันทางเวลาซึ่งกันและกัน และติด ‘กับดัก’ ของความเฉื่อยเนือย ความหลงใหลในไสยศาสตร์ที่มีคำบรรยายน่าเชื่อถือ คำสั่งสอนทางศีลธรรมที่ได้ประโยชน์สำหรับผู้ที่รู้จักใช้ประโยชน์ รวมกระทั่งความเบื่อหน่ายของพวกเขาในเมืองเล็กๆ ที่กำลังเปลี่ยนผ่านจากโลกแบบเก่ามาสู่โลกทางวัตถุใหม่ๆ และผู้คนที่ ‘จมปลัก’ อยู่ในชุมชนนั้น ต่างมองเห็นว่าวันนี้มิได้แตกต่างไปจากเมื่อวาน และพรุ่งนี้ก็คงเหมือนๆ กับวันนี้ วงจรชีวิตในรอบ 100 ปีของตัวละครในครอบครัวตระกูลบูเอนดิยาตลอดชั่วหกอายุคน จะเป็นเครื่องพิสูจน์ให้ผู้อ่านค่อยๆ รู้สึกถึง ‘ความโดดเดี่ยว’ ที่น่าแปลกประหลาดเหล่านั้นอย่างไม่รู้สึกตัว และจะค่อยๆ รู้สึกเหมือนหนึ่งว่า วงจรดังกล่าว ‘ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นเลย’ ในช่วงเวลา 100 ปีที่ผ่านไป”
New Statesman & Society ลงความเห็น “นวนิยายสุดวิเศษเรื่องนี้ คือความมหัศจรรย์ที่มีทั้งความน่ารักอ่อนหวาน และการเยาะหยันอันร้ายกาจ ซึ่งปรากฏอยู่ในตำนานเรื่องเล่าหลากหลาย ภายใต้อารมณ์ขันอันเฉียบขาดของมาร์เกซ”
The New York Times ตอกย้ำ “กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ กระโดดขึ้นเวทีนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ของโลกได้อย่างสง่างามยิ่ง ด้วยนวนิยายเรื่องนี้!”
The New York Review of Books สรุป “นวนิยายที่ได้รับการแซ่ซ้องสรรเสริญสูงสุดในยุคสมัยของเรา”
The Times Educational Supplement เห็นคล้อย “ปฏิเสธไม่ได้ว่า นี่คือหนึ่งในนวนิยายชิ้นเยี่ยมแห่งศตวรรษ!”