ผมสอบถามดู ก็รู้มาว่า น้องผู้หญิงคนที่ผมเห็นอยู่หลังสุด..สบายไปแล้วครับ ได้ขึ้นรถเซอร์วิสแล้ว
"เธอได้ทำในสิ่งที่เธอต้องการทำแล้ว" แม้ไม่เท่าคนอื่น แต่ผมก็ขอยินดีด้วย...
เพียงกดบันไดไปได้ไม่กี่รอบ...การผจญภัยที่แท้จริงของเส้นทางสายนี้ก็ได้เริ่มขึ้นทันที นับจากที่เราได้ออกมาจากปากทางเข้าอุทยานแห่งชาติน้ำตกลานสาง
ทุกคนต่างรู้หน้าที่ของตนเอง ว่า ต้องทำอะไรบ้าง เพื่อขึ้นไปให้ถึง"ยอดเนิน" ที่มีอยู่เบื้องหน้า..เนินแล้วเนินเล่า..เหมือนราวกับมัน..ไม่มีที่สิ้นสุดเสียที ไม่ว่าจะเลี้ยวขวาหรือเลี้ยวซ้ายไป..ก็ยังพบอย่างต่อเนื่อง
กลุ่มที่อยู่ด้านหน้าของผม..ยังคงต่อสู้กับแรงโน้มถ่วงของโลกเพื่อขึ้นไปตามลาดเนิน
กลุ่มที่ตามหลังผมมา..ก็คงกำลังใช้ความพยายามไม่แพ้กัน
ส่วนสำคัญอยู่ที่ว่า รถพร้อม..กายพร้อม..ใจล่ะ? พร้อมหรือเปล่า?
ผมคิดว่า...หากทั้งสามอย่างพร้อม อย่างน้อยเราก็ เกือบชนะทั้งหมด แล้วครับ
เหลืออีกสิ่งหนึ่ง ก็คือ ในครั้งนี้..ดวงชะตาและวาสนาของเรา จะให้เราไปถึงยอดเนินสูงสุดนั้นหรือไม่
***
