เป็นความดีใจเป็นอย่างมากที่ทริปที่สองของปีนี้ผ่านไปอย่างดี
เพื่อนสมาชิกที่ร่วมเดินทาง ทั้งไปทุกวัน ไปส่ง ไปบางวัน กลับมาถึงบ้านอย่างสวัสดิภาพ
เมื่อคืนพอรถผ่านประตูน้ำพระอินทร์ เสือศักดิ์พูดออกมาว่า เฮ้อ .... กลับมาสู่ชีวิตปรกติ ....โลกแห่งความเป็นจริง..
คล้ายกับว่าเหมือนพวกเราฝันไป ฝันดี มีความสุข ฝันที่เป็นจริง
ผมพบว่าจักรยาน กับพวกเราคงแยกกันได้ยาก เลิกปั่นลำบากแน่นอน
ทุกเช้าในสี่วันดูท่าทางตอนตื่นมาเหมือนจะเหนื่อยล้า
แต่พอออกเดินทาง รอบขาทำงานดูท่าทาง หน้าตา ทุกคนมีพลัง มุ่งมั่น
ผมกลับมาถึงบ้านชั่งน้ำหนัก พบว่าเพิ่มขึ้น ใครเป็นบ้างไม่รู้
อาจเพราะเหนื่อย แต่ได้กินของที่ทีมเซอร์วิสจัดให้เต็มเหนี่ยว
กินอาหารอร่อย กินมากๆ ทุกวัน
อยากขอบคุณทุกคนที่ร่วมกันเป็นองค์ประกอบที่ดูสมบูรณ์มากที่สุด มากขึ้นเรื่อยๆ ตามวันเวลาที่ผ่านมาของพวกเรา
ทุกท่านจริงๆ นะครับชาว 347 และเพื่อนๆ พี่ๆ ทุกท่านที่มาร่วมเป็นกำลังใจ ร่วมปั่น แม้มาอ่านและเชียร์พวกเรา
น้าไมค์ คุยอย่างปลื้มใจในวันแรกที่พวกเราเริ่มปั่นออกจาก 347 ..... เมื่อก่อนปั่นกัน 7-8 คนก็นับว่ามากแล้ว ......
เพราะความน่ารักของน้านั่นแหละทำให้ใคร ๆ มาปั่นก็สนุก มีความสุข ไม่ว่าจะแรงไม่แรง
เบียร์ช่วยเติมฝันให้เรื่อยๆ ทริปหน้าอยากให้พาลงใต้ ชุมพร ระนอง พังงา ภูเก็ต กระบี่ ซัก 6-7 ร้อยกิโล
พบกันอีกกับทริปสัญจร 347 ครั้งต่อไป
ขอให้ทุกคนมีความสุข สุขภาพแข็งแรง ปลอดภัยกับการปั่นจักรยานครับ
