???? ลุงแซมเล่าเรื่อง ปั่นไปหาสมบัติกับเสือห้าภาค จากอ่าวไทย-อันดามัน แต่มีอันต้องกลับก่อนที่ชุมพร ?????

[ลุงแซม]

ท้องเริ่มปวดจี๊ดมาอีกแล้ว แต่คิดว่าอีกไม่นานก็ถึงร้านอาหาร ทนเอาหน่อยนะลุงแซม ปั่นตามเพื่อน ๆ ทันก็ควักกล้องถ่ายเพื่อน ๆ ถ่ายชายหาดเล่นเพลิน ๆ ให้ลืมเรื่องทุกข์ไป

[ลุงแซม]

สอบถามลุงศักดิ์ ว่าท้องไส้เป็นอย่างไรบ้าง ก็ปรกติดีทุกอย่าง นั้งด้วยกันตั้งแต่หัวค่ำยันดึก สงสัยข้าวแกงที่อัมพวาหรือเปล่า ที่ทำพิษ

[ลุงแซม]

แซงเพื่อนขึ้นไปแล้วจอดถ่ายดีกว่าไม่อันตรายเหมือนถ่ายมือเดียว พี่เสี่ยวภูธร ปั่นอยู่ข้างหน้าคู่กับน้องลิฟท์ ตามด้วยอาจารย์ปู่เห็นเสื้อสีฟ้า ๆ คุณโหน่งยังปั่นตามได้แบบสบาย ๆ ส่วนคุณตุ๊กแฟนอาจารย์ปู่เกิดอาการปวดกล้ามเนื้อท้อง เลยไม่ได้ปั่น

[ลุงแซม]

คุณโซม่า เล็ก ก็ปั่นตลอดเส้นทาง
...บางช่วงลุงแซมปั่นไปคุยกับคุณเล็กไปด้วย ลุงแซมโม้ไปเรื่อยเปื่อย ...คุณเล็ก คุณเล็ก ลุงแซมก่อนออกจากบ้าน ผบ.ให้คาถามาบทหนึ่ง เป็นการป้องกันตัว...คาถาอะไรลุงแซมบอกให้เล็กฟังหน่อย ...ได้ครับ มีอยู่ห้าข้อ ผบ.เน้นข้อสี่มากที่สุด
ใครจะไว้ใจอะไรตามใจเถิด แต่อย่าเกิดไว้ใจในสิ่งห้า
หนึ่งอย่าไว้ใจทะเลทุกเวลา สองสัตว์เขี้ยวเล็บงาอย่าวางใจ
สามผู้ถืออาวุธสุดจักร้าย สี่ผู้หญิงทั้งหลายอย่ากรายใกล้
ห้ามหากษัตริย์ทรงฉัตรชัย ถ้าแม้นใครประมาทอาจตายเอย ฯ
...คุณเล็ก...มันคุ้น ๆ นะ
...ลุงแซม...555 ลุงแซมเอามาจากนิทานเวตาล น่ะ
...คุณเล็ก เริ่มเล่าเรื่องที่น่าขนพองสยองเกล้าของคุณเล็กให้ ลุงแซมฟัง ลุงแซมรู้ไหมเล็กกลัวอะไรมากที่สุด เมื่อกี้ที่ถ้ำคีรีวงศ์เล็กไม่กล้าขึ้นไป เล็กกลัวค้างคาว กลัวที่สุดในชีวิต เหตุเกิดตอนสมัยเล็กยังเป็นเด็ก ๆ ชอบอ่านนิทานเวตาล นิทานเวตาลของน.ม.ส. กล่าวว่า รูปร่างคล้ายค้างคาว สูงประมาณ 2 ถึง 3 ฟุต กว้างฟุตครึ่ง หนาตั้งแต่อกถึงหลังครึ่งฟุตถึง 1 ฟุต หางสั้นเหมือนหางแพะ ผมขนหัวยาวแลดก ขนที่ยาวแลยืดเหยียด หัวกลม หน้ารูปไข่ ตากลมแลถลน จมูกยาวเป็นขอเหมือนปากเหยี่ยวปากอ้า แก้มตอบ คางแลขาตะไกรกว้าง ฟันเป็นส้อม แขนแลมือสั้น ขาสั้น ท้องพลุ้ย เล็บคม ปีกมีแรงมาก รูปเป็นค้างคาวตัวใหญ่เกาะห้อยหัวลืมตา สีตาเป็นสีน้ำตาลเจือเขียว ขนสีน้ำตาล หน้าสีน้ำตาล ตัวผอมเห็นโครง เมื่อจับเข้าก็เย็นชืดแลเหนียวคล้ายๆ งู ....ขณะที่เล็กกำลังอ่านนิทานเวตาลอยู่ อยู่ ๆ ก็มีค้างค้าวตัวหนึ่ง บินทะลุมุ้งลวดหน้าต่างซึ่งขาดอยู่แล้วเข้ามาเกาะที่หน้าอก ค้างคาวมันคงตกใจก่อนมันร้องเสียงลั่น แค่นั้นแหละพวกมันตามมาอีกฝูงใหญ่ เกาะกันเต็มหน้าต่าง คราวนี้ถึงคราวที่เล็กตกใจบ้างร้องลั่นบ้านให้คนมาช่วย ตั้งแต่นั้นมา เล็กกลัวค้างคาวมากที่สุด
...ลุงแซม ทำไมจะไม่น่ากลัวแค่เล่ามานี่ลุงแซมยังขนลุกเลยเนี่ย บรื๊อ....

[ลุงแซม]

กลุ่มสุดท้ายมาแล้ว คุณยา คุณเติน

[ลุงแซม]

เราปั่นกันไม่ถึงยี่สิบนาที เห็นเด็กกลุ่มนี้ กำลังซื้อไอติมอยู่ข้างทาง พวกเราจึงแวะกินไอติมกับเด็ก ๆ ด้วย

[ลุงแซม]

สอบถามแล้ว เป็นงานรับน้องของนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อ้าวพวกเดียวกับลุงแซม

[ลุงแซม]

เข้าไปถามแล้วเป็นคณะนิเทศน์ศาสคร์ ลุงแซมถามว่าทำไมรับน้องไม่เปิดเพลง จามจุรีศรีจุฬาไปด้วยล่ะ เข้าบรรยากาศดีออก ไปเก็บใบจามจุรีมาแล้วโปรยใส่น้อง ๆ จะได้ดูต้นจามจุรี เตือนใจ เด็ก ๆ บอกว่าลุงศิษย์เก่าหรือทำไมจึงรู้ ลุงแซมได้แต่ยิ้ม ๆ เพราะลุงแซมไม่ได้จบจุฬา มีแต่ ผบ.กับลูก ๆ ที่เขาเลือดสึชมพู 555
[youtube]9_VSc7NNxjs&feature=related[/youtube]

[ลุงแซม]

เราจอดร่วมยี่สิบนาที แล้วก็เริ่มปั่นกันต่อ พี่ ๆ นำเร็ว หน่อยได้ไหม

[ลุงแซม]

ตามไปบอกคุณโซม่า ธานินทร์ดีกว่า พี่ ๆ นำเร็วหน่อยได้ไหม รถผมแรงเครื่องไอพ่น มันจะพ่นออกทางท้ายแล้ว พี่ 555

[ลุงแซม]

เขยผู้น้องอยู่ข้างหน้าพี่โจโคนาน เขยผู้พี่อยู่ข้างหลังพี่เสี่ยวภูธร ขาขาวด้วยกันทั้งคู่เลย

[ลุงแซม]

พี่เร็วกว่านี้อีก

[ลุงแซม]

เราปั่นประมาณชั่วโมงหนึ่งก็ถึงร้านอาหารบ่อทองหลาง อยู่ปลายหาด เวลาประมาณ 12.45 น. มันน่าโมโหซะจริง ๆ พอมาถึงร้านอาหาร เครื่องไอพ่นมันหยุดทำงาน ไม่มีอาการอะไรแล้ว จะกินเบียร์ ก็ยังไม่กล้าเดี๋ยวเครื่องไอพ่นทำงานตอนปั่นอกี กินเซเว่นอัพใส่เกลือดีกว่า พวกเราสั่งอาการครั้งละ 16 จาน
...บรรยากาศหน้าร้าน เหมือนเป็นแอ่งน้ำนิ่ง ร้านอยู่ใต้ต้นโพทะเลต้นใหญ่

[ลุงแซม]

ีมีน้องผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดไปเล่นน้ำ อุ้มหมาไปเล่นด้วยอีกสองตัว

[ลุงแซม]

ว๊า...กล้องลุงแซมออปติคอลซูมได้แค่เนี๊ยะ ใช้ดิจิตอลซูมเอาก็ได้