dearbc เขียน:ถามว่าสนุกไหม ตอบได้เลยครับ
ว่าทุกครั้งจะมีความสุขมากที่คร่อมอานจักรยานครับ
เวลาโดนสายลมปะทะหน้าตอนออกแรงปั่นๆๆๆมันสุขแบบบอกไม่ถูก
ยิ่งเวลาขี่จนจะหมดแรงแล้ว แต่ก็ทนปั่นมันจนถึงจุดหมายนี่ยิ่งสุขครับ(มีแรงกลับไหมค่อยว่ากัน)
และจะยิ่งสนุกและสุขมากขึ้น ถ้ามีคนร่วมปั่นกันเยอะๆ ไม่จำเป็นต้องเป็นก๊วนเดียวกันหรอกครับ
แค่ปั่นตามๆกันไปเรื่อยๆก็สุขแล้ว ผมเองก็พยายามชักจูงคนที่บ้านให้มองจักรยานให้เป็นมากกว่าจักรยาน
เด็กๆเราขี่จักรยานกันเพื่อความสนุกหลังเลิกเรียน ผมเองก็เช่นกันจักรยานคันแรกแม่ซื้อมาให้ราคา300บาทจากโรงขยะ
แต่ก็ไม่ได้ใช้อะไรมากกว่าขี่เล่นกับเพื่อนๆหลังเลิกเรียน แต่ปัจจุบัน จักรยานไม่ได้เป็นแบบนั้น สำหรับผมมันเป็นเครื่องออกกำลังกาย
เป็นยารักษาโรค เป็นพาหนะผมใช้ขี่ไปซื้อกับข้าวช่วงเย็น เป็นพาหนะพาผมเที่ยวในวันหยุด และอื่นๆถ้าเรารู้จักใช้ประโยชน์กับมัน
ผมว่าเราเสียเงินแค่ไม่กี่หมื่น แต่ช่วยลดมลพิษ ช่วยประหยัดเงินชาติ ทำให้ร่างกายแข็งแรง ไม่เจ็บป่วยง่ายเหมือนแต่ก่อน ได้พบเพื่อนใหม่ๆ
ผมว่าจุดเริ่มต้นของการขี่จักรยานของหลายๆคนคงไม่เหมือนกันเท่าไหร่ แต่ผลของการขี่จักรยานมักจะเหมือนกัน ดังที่กล่าวมา
ผมเองเริ่มขี่จักรยานเพราะรู้สึกอึดอัด หายใจหอบ เดินดูงานในโรงงานได้ไม่กี่นาทีก็มีอาการเหนื่อย จึงตัดสินใจหากิจกรรมเพื่อออกกำลังกาย
จึงหันไปมองจักรยานคันเก่าที่จอดจนฝุ่นเขรอะมาร่วม3ปี จับเป่าฝุ่นและเริ่มชีวิตนักปั่นมาตั้งแต่สงกรานต์ปี53(ยังกะว่าจะเป็นนักแข่ง)
แต่ปัจจุบัน กลับรู้สึกว่าไม่ได้ขี่จักรยานเพื่อออกกำลังกายอีกต่อไปแล้ว การขี่จักรยานเริ่มเป็นการพาตัวเองไปท่องเที่ยวด้วยกำลังของเราเอง
เมื่อถึงจุดหมาย และมีคนถามว่าเราขี่รถมาจากที่ไหน พอเราตอบว่ามาจากที่นี่...เค้าจะร้องว่า เก่งจัง ขี่มาได้ไง ในใจเราจะรู้สึกมีความสุขและภาคภูมิใจ
แม้จะเทียบไม่ได้กับพี่ๆท่านอื่น แต่ผมทำได้เท่านี้ผมเองก็ภูมิใจแล้วครับ ร่ายมาซะยาว เดี๋ยวขอตัวทำงานก่อนครับ เจ้านายตาเขียวแล้ว แว๊ปๆๆๆๆ
บางคนก็เหน็บ รถไม่เอาไปกินรึ?...ความรู้สึกที่เหมือนกันอีก คือ ผมชอบเวลาปั่นแล้วลมปะทะหน้า....ขณะที่เราปั่น..ผมรู้สึกถึงความอิสระ..อย่างไงบอกไม่ถูก... 
