ท่องเที่ยวด้วยจักรยาน#3 อุตรดิตถ์-เขื่อนดิน-อช.ลำน้ำน่าน-เขื่อนสิริกิติ์-น้ำปาด-ปากนาย-นาหมื่น-นาน้อย-เวียงสา-แพร่-อุตรดิตถ์

[kobfujar]

ผ่านบ้าน วังน้ำต้น..ห้วยผึ้ง..ป่ากั้ง..ไม้เจ็ดต้น..งอมสัก..งอมถ้ำ..งอมมด..และไร่ข้าวโพดของทั้งสองฝั่งถนนมาได้อีกไม่ไกลก็ถึงป้ายว่าเข้าเขต "บ้านปากนาย" แล้วครับ
***ผ่านทุกๆบ้าน..จะมีเนินให้งัดและกดบันไดกันตลอด ไม่มีเบื่อเลยครับ โชคดีที่ช่วงนี้ผมผ่านมาได้โดยไม่ลงเข็นเลย(แต่ลงพักนี่บ่อย )***


ระยะทางที่เหลือก็นี่เลยครับ แต่ระยะที่เหลือจริงเพื่อไปถึง "ท่าเรือโป๊ะ" ผมว่าไม่ถึงตามหลักกม.
ระยะที่เหลือเพื่อไปบ้านปากนาย ส่วนหนึ่งอยู่ใต้น้ำครับ
ต่อไปนี้.ก็ลงเขายาวอย่างเดียวเลยครับ


สุดถนนลงมาหน่อยจะเป็นทางลงไป "ที่จอดเรือโป๊ะ"
***ที่บอกว่า "ที่จอดเรือ" เพราะมันไม่ใช่ท่าเรือ ครับ ***


ฝั่งโ้น้นครับ..คือ "บ้านปากนาย"


นี่ครับที่จอดเรือโป๊ะ...เจ้าของไปอยู่ฝั่งโน้น(บ้านปากนาย)...อ้าว ..แล้วใครไปใครมาจะข้ามกันอย่างไรล่ะ


***เกือบลืม..เมื่อออกจากอ.น้ำปาดมาสักระยะ จนถึง บ้านปากนาย สัญญาณโทรศัพท์อาจมีขาดหายบ้างนะครับ แต่ไม่มาก ขนาดบริเวณหน่วยฯวังน้ำต้นที่ไปพักยังมีแค่ขีดสองขีดแบบกระเพื่อมขาดๆหายๆเลยครับ***

[kobfujar]

"เรือโป๊ะ" หรือ เรือข้ามฟาก (จริงแล้วเรียกเรือก็น่าจะถูกต้อง เพราะเขาเอาเรือ 2 ลำมาวางพาดด้วยพื้นไม้ )
ค่าข้าม รถยนต์ 250 บาท มอเตอร์ไซต์ 100 บาท (ราคารวมคนแล้ว) จักรยานผมลืมถามเพราะผมข้ามด้วยเรือ ลุงตี้(เจ้าของแพและร้านอาหารลุงตี้)คิดผม 100 บาท
***ขณะนี้ เจ้าของกำลังต่อเรือโป๊ะใหม่ เป็นแบบโป๊ะเหล็กลอยน้ำขนาดกว้างยาวก็ไม่ต่างจากเดิมมากนัก น่าจะเสร็จในไม่ช้าครับ***

นี่ครับ..เฉลยการข้ามฟาก เจ้าของเขาติดเบอร์โทรไว้ให้(ด้านล่าง)
ที่ฝั่งนี้ จะมีแพอาหารอยู่เจ้าเดียว คือ "แพลุงตี้" ครับ

[met]

ขอบคุณสำหรับรูปและข้อมูลอีกครั้งครับ
ที่น้ำปาด ที่ว่าสี่แยกก่อนเลี้ยวซ้ายไปทางปากนายนั้น ตรงนี้ค่อนข้างงง ถึง งงมาก อยู่นะครับว่าไหม
ตอนผมขับรถไปมันผ่านเข้าตัวอำเภอ สี่แยกที่ว่ารู้สึกจะมีหอนาฬิกา ที่ว่างงเพราะถนนมันเล็กมากยังกับตรอก เลี้ยวซ้ายเข้าไปก็นึกว่าทางตันไหมแต่มันก็พาไปออกด้านหลังที่เป็นทุ่ง เป็นไร่ ออกไปได้แฮะ

ขอบคุณสำหรับเทคนิคป้องกันไข่แตกครับ แต่ว่าปั่นจักรยานทัวริ่งพวกผมไม่ค่อยเอาข้าวไป เหตุผลเพราะหุงไม่เป็น 555
อ่อ ที่จริงก็มีเหตุผลอื่น เพราะข้าวสารต้องใช้น้ำมากกว่ามาม่า (น้ำก็หนัก ข้าวสารก็หนัก เลยไม่เอาไป) และ ใช้เวลานานในการหุงกว่าจะสุก 10-15นาทีบางทีก็หิวจนทนไม่ไหวแล้วสำหรับคนที่ออกแรงมาทั้งวัน

[kobfujar]

รอชมครับ

ขอบคุณครับ...

..เข้ามาเก็บเกี่ยวประสบการณ์ของคุณ kobfujar ขอบคุณมากครับ..

ขอบคุณ...ลุงเนตรผู้มากประสบการณ์เช่นกันครับ

ติดตามตั้งแต่สระบุรี เส้นทางนี้ ยังธรรมชาติมากๆ นี่แหละความสุขที่แท้จริงบนอาน ติดตามต่อครับ

การอยู่กับธรรมชาติผมคิดว่า ทำให้เราเข้าใจตัวเองครับ แต่บางครั้งการไปบนอานก็ไม่สามารถเข้าไปในที่ที่เป็นธรรมชาติได้ทุกที่ อาจต้องมีการเดินเท้าบ้างหละ..ขอบคุณที่เข้ามาแลกเปลี่ยนกันครับ

พบต้นแบบอีกแล้ว ชื่นชมตรับ

รับต้นแบบ แล้วต้องออกแบบของตัวเองให้ได้ครับ

-ขอเกาะท้าย ท่องน่านด้วยคนนะครับ พี่กบ
ทริปน่าน จะใครไปปั่นทริปไหน ตามดูหมดเลย ไม่เคยเบื่อ ช่างเป็นจังหวัดที่มีเส้นทาง
สวยงาม ทีอุทยานแห่งชาติสวยๆเยอะ มีเสนทางท้าทายบนภูเขาและมีเสน่ห์ ให้นักทัวร์จักรยาน
ละเมอหา เสมอ ครับ

ขอบคุณครับ..ก็คิดแบบนี้เช่นเดียวกันครับ ยังมีเส้นทางอีกหลายเส้นที่จ.น่านน่าไปโดยใช้จักรยานครับ
มีหลายคน..มีเวลาน้อย แต่อยากไปครั้งเดียวให้คุ้มกับเวลาไม่กี่วัน คิดจะไปทั้งจ.น่านตอนล่าง และ ตอนบน ในคราวเดียวในเวลาไม่กี่วัน ซึ่งเป็นไปได้ หรือถ้าเป็นไปได้ก็ไม่สนุกกับการเดินทางท่องเที่ยว ไปน่านหากมีเวลาน้อยต้องไปหลายๆรอบถึงจะทั่ว ผมก็ยังเที่ยวน่านได้ไม่ทั่วถึงเท่าไหร่เลยครับ

ขอบคุณสำหรับรูปและข้อมูลอีกครั้งครับ
ที่น้ำปาด ที่ว่าสี่แยกก่อนเลี้ยวซ้ายไปทางปากนายนั้น ตรงนี้ค่อนข้างงง ถึง งงมาก อยู่นะครับว่าไหม
ตอนผมขับรถไปมันผ่านเข้าตัวอำเภอ สี่แยกที่ว่ารู้สึกจะมีหอนาฬิกา ที่ว่างงเพราะถนนมันเล็กมากยังกับตรอก เลี้ยวซ้ายเข้าไปก็นึกว่าทางตันไหมแต่มันก็พาไปออกด้านหลังที่เป็นทุ่ง เป็นไร่ ออกไปได้แฮะ
ขอบคุณสำหรับเทคนิคป้องกันไข่แตกครับ แต่ว่าปั่นจักรยานทัวริ่งพวกผมไม่ค่อยเอาข้าวไป เหตุผลเพราะหุงไม่เป็น 555
อ่อ ที่จริงก็มีเหตุผลอื่น เพราะข้าวสารต้องใช้น้ำมากกว่ามาม่า (น้ำก็หนัก ข้าวสารก็หนัก เลยไม่เอาไป) และ ใช้เวลานานในการหุงกว่าจะสุก 10-15นาทีบางทีก็หิวจนทนไม่ไหวแล้วสำหรับคนที่ออกแรงมาทั้งวัน

ใช่ครับ..สี่แยกในอ.น้ำปาดเหมือนเป็นซอยธรรมดา

เรื่องอาหารนี่ ผมเน้นเรื่อง"ข้าว"มากนะครับ เพราะเราต้องใช้พลังงานเยอะโดยเฉพาะจากคาโบไฮรเดรต
คิดว่าหนักยังไงก็ควรจะเอาไปให้เพียงพอ ยังไงเดี๋ยวน้ำหนักมันก็ลดลงไปเรื่อยๆเองแหละครับ (และควรเผื่อเหลือนิดหน่อย) โดยปกติผมจะคำนวณจากกำมือเราเอง 1 มื้อต่อข้าว 2-3 กำมือครับ
แต่ก็มีวิธีที่ง่าย สะดวกแบบโบราณในการนำข้าวไปได้มากและน้ำหนักเบา แถมนำไปทำให้ร้อนจนกินได้แบบประหยัดน้ำ ด้วยนะครับ

"เรื่องหุงข้าว" ถ้าเป็น"หม้อฝรั่ง"แบบที่ผมเอาไปคราวนี้ มันจะหุงข้าวให้สวยแบบหม้อไฟฟ้ายากครับ เพราะฝามันไม่แน่น
ถ้าเป็นหม้อที่เรามักเรียกกันว่า "หม้อสนาม" แบบของทหาร(1 หม้อกินได้ 4-5 คน[ผู้ชาย]) อันนี้หุงข้าวง่ายมาก ใส่ข้าวใส่น้ำให้ได้ตามส่วน ปิดฝา ตั้งไฟ คอยสังเกตน้ำแห้งเมื่อไหร่(โดยไม่ต้องเปิดฝานะครับ สัมผัสเอา แต่บางครั้งก็เปิดดูบ้างได้)..ก็ยกกินได้เลย แบบนี้จะใช้น้ำน้อย

[kobfujar]

ในวันที่มาถึง น้ำในอ่างเก็บน้ำของเขื่อนฯขึ้นมามาก
ในรอบ 2-3 วันขึ้นมาหลายวา สังเกตน้ำจะแดงมาก..แน่นอนมาจากแม่น้ำน่านตอนบนๆซึ่งฝนตกลงมามากเมื่อหลายวันก่อนนั่นเอง..
***คราวแรกจะนอนที่หน่วยฯปากนาย แต่จากการขึ้นไปดูที่หน่วยฯแล้วดูจะเป็นหน่วยฯร้าง ไม่มีเจ้าหน้าที่เลย หญ้าขึ้นปกคลุมไปทั่ว ถ้าจะนอนก็ไม่น่ามีปัญหา ยังดีมีถังน้ำให้เติมน้ำฝนได้ครับ อีกทั้งขณะนั้นเป็นเวลาเที่ยงกว่าเท่านั้น ผมเลยตัดสินใจเดินทางต่อไปดีกว่า***

มาถึงท่าเรือจึงรู้ว่า สามารถข้ามได้ ผมคุยกับ"ลุงตี้" แกบอกถ้าจักรยานเดี๋ยวเอาเรือหางยาวเล็กไปส่งก็ได้ เพราะตอนนั้นก็ไม่เห็นมีใครจะมาข้ามกันเลย กินข้าวกลางวันที่แพลุงตี้เสร็จได้สักพัก ก็ปลดสัมภาระ ทยอยขนจักรยาน และ สัมภาระลงเรือ มุ่งหน้าสู่ บ้านปากนาย ต.นาทะนุง อ.นาหมื่น จ.น่าน แล้วครับ


"ปากนาย" ใกล้เข้าไปแล้ว

[kobfujar]

ถึงฝั่งบ้านปากนาย..ด้วยสวัสดิภาพ ดีที่เป็นคนไม่กลัวน้ำ แถมชอบอีกต่างหาก
***นึกถึงคราวไปเที่ยวทะเลตามเกาะไกลๆในทะเลอันดามัน ผมชอบลงไปดำน้ำตื้น(Skin Diving) ดู "โลกของป่าในทะเล" เป็นเวลานานๆ ไม่เคยห่วงเลยผิวจะดำจะไหม้...ไม่ได้ไปมานานแล้ว ยังคิดถึงและอยากไปอยู่เช่นเดิม โดยเฉพาะ "เกาะรอกใน-รอกนอก" จ.ตรัง อยู่ออกไปจากฝั่งไกลมาก เป็นเกาะเล็กๆ เงียบสงบ น้ำทะเลใสแหน่ว***

ภาพนี้ถ่ายจากด้านบน เมื่อปั่นจักรยานขึ้นมาจากท่าเรือโป๊ะได้หน่อยนึงแล้ว


ที่ท่าเรือตอนข้ามมาถึง กำลังแพ็กของ เห็นฝรั่งชาวอังกฤษ 6 คนขี่มอเตอร์ไซต์วิบาก เพื่อมาลงเรือโป๊ะข้ามไปฝั่งตรงข้าม
ผมพูดภาษาต่างด้าวไม่ค่อยแข็งเลยช่วยอะไรๆไม่ได้มากนัก แต่ฝรั่งอังกฤษคนนำขบวนดูจะพูดและเข้าใจภาษาไทยได้ดีพอสมควรในหลายๆคำ
***จะเห็น "เรือโป๊ะ" ลำใหม่ที่กำลังทำโผล่อยู่ทางขวาของภาพ หน่อยนึง"


มองไปทางซ้ายจะเห็นฝั่งปากนายอีกด้านหนึ่ง
[คือ ทางลงมาจากด้านบนจะมีแยกลงมาท่าเรือโป๊ะ และ ลงไปที่แพอาหาร กับ แพพัก ซึ่งอยู่อีกแหลมด้านหนึ่งครับ]

[kobfujar]

การปั่นขึ้นจากท่าเรือโป๊ะ ถือเป็นการปั่นที่หนักเอาการครับ
เพราะทางขึ้นเป็นทางปูนที่ลาดชันตลอด จนถึงปากทางแยกลงมาท่าเรือ
ระยะทางไม่น่าเกินกว่า 500 เมตร แต่เป็น 500 เมตรที่แสนสาหัสสำหรับขาและน่องของนั่งปั่นมือใหม่เช่นผม
ส่วนใหญ่..ผมจะเข็น..เข็น..เข็น...และ เข็น

มาถึงปากทางแยกด้านบนจะมีป้ายนี้บอกทางลงเท่าเรือ


และป้ายนี้อีกป้าย


ขึ้นมาอีกนิด..จะมีป้ายบอกชัดเจนว่าแลี้ยวขวาลงไปท่าเทียบเรือ


แรกๆ คิดจะลองปั่นตรงลงไปด้านล่าง เพื่อชมทัศนนียภาพด้านแพอาหาร แพพัก แต่ขอเปลี่ยนใจดีกว่า
ขอเอาแรงไปงัดขึ้นเนินด้านหลังผมดีกว่ามั๊ง..2.5 กม.ขึ้นอย่างเดียว

[เสือบุฤาษี]

เข้ามาชมด้วยคน

[kobfujar]

ชั่วโมงแห่งความหฤหรรษ์ก็เริ่มขึ้น..
ช่วงนี้บอกได้เลยว่า ปั่น 80% เข็น 20%
ถือคติ "เ้ข็นดีกว่ายืนอยู่เฉยๆ"

ก็อาศัยการถ่ายภาพนี่แหละเป็นข้ออ้าง ไม่ให้รีบกดบันไดเค้นกล้ามเนื้อขามากเกินไป
ช่วงนี้ปั่นขึ้นมาอีกไม่เท่าไหร่ น่าจะประมาณ 300 เมตร
มองไปฝั่งตรงข้ามจะเห็น หลังคาแพของลุงตี้(สีน้ำเงิน)ด้านซ้ายของภาพ
และ เห็นถนนทางฝั่งตรงข้าม(ฝั่ง อ.น้ำปาด)ที่ไหลลงมาที่ท่าเรือโป๊ะฝั่งแพลุงตี้


ขยายภาพให้เห็นชัดๆ


จอดเท้าสะเอว..ปลงอาลัยกับตัวเอง ปั่นขึ้นมาก็หลายเหนื่อย หลายเหงื่อ กลับขึ้นมาได้เพียง 1 กม.
เพราะจากเสากม.เหลือทางไปอ.นาหมื่นตั้ง 21 กม.(ท้อเลยเรา.. .... )


แข็งใจลองสู้อีกสักตั้ง (จริงๆแล้วอีกหลายๆตั้งมากกว่ามั๊ง )
ดูแล้วกันครับ ว่า สูงขึ้นมาอีกเท่าไหร่
เป็นอย่างที่คุณวิทย์(เจ้าหน้าที่หน่วยฯวังน้ำต้น)บอกไว้ก่อนแล้วว่า "ไปปากนายไม่เท่าไหร่ขึ้นเขาไม่สูง 4-5 ลูกก็ถึง แต่พอขึ้นฝั่งปากนาย เพื่อขึ้นไปอ.นาหมื่นนี่สิ จะหนักกว่า เพราะจะขึ้นเขาลาดชันยาว" ดูเหมือนจะสูงกว่าเขาที่ลงมาจากฝั่งโน้น(อ.น้ำปาด)อีกน่ะเนี่ย

[kobfujar]

ขึ้นมาอย่างเดียว 2.5 กม.ได้สำเร็จ เพราะไม่ท้อครับ
ถือคติ การขึ้นเขาเป็นเรื่องง่ายนิดเดียว ไม่ปั่น ก็เข็น
จนเกือบจะถึงสุดยอดของเนินนี้แหละครับ จะเป็น "จุดสกัด" ของเจ้าหน้าที่ป่าไม้
ผมไม่คิดมากเลยที่จะจอด เพราะอยากน้ำมากและน้ำก็กำลังจะหมด
เจ้าหน้าที่ใจดี บอกตามสบาย เดี๋ยวผมจะขับรถไปทำธุระแป๊บนึง 555...จุดสกัด เป็นของผมไปในตัว

อากาศยังเหมือนเดิมครับ ไม่ค่อยมีแสงแดด แต่ความอบอ้าวมีมากขึ้น ด้วยบ่ายมากแล้ว
ออกจาก"จุดสกัด"มาได้หน่อยก็เริ่มจะเห็นทางลง
ป้ายนี้บ่งบอกสภาพว่า โดนทำร้ายมาเยอะ และน่าจะเป็นลูกตะกั่วยิงเข้ามาจากด้านหลัง เพื่อการใดสักอย่าง

[kobfujar]

เข้ามาชมด้วยคน

ยินดีอย่างยิ่งครับ..

[kobfujar]

ลงเขามาได้ระยะพอสมควร น่าจะเกือบ 2 กม. ทางก็จะเริ่มขึ้นลงเนินเล็กเนินน้อยตามระเบียบ

จุดนี้เป็นดินถล่มปิดทางถนนไป 1 ช่องทาง น่าจะถล่มลงมานานพอสมควรแล้วนะครับ(ผมมาจากทางโน้นขี่เลยมาแล้วจึงหยุดถ่ายภาพไว้)


จากนั้น "ความลำบากกับเนินเล็กน้อยๆ" ก็หมดไป
ได้พบกับ "ทางที่สนุกและหฤหรรษ์ กับการนั่งกดบันไดงัดบันได" เื่พื่อไต่เนินยาว 4-5 กม.อีกครั้ง
ทางช่วงนี้จะเป็นทางราดยางใหม่อยู่ประมาณ 3 กม. นอกนั้นที่เหลือเดี๋ยวติดตามดูภาพได้ครับ

อันนี้ช่วงกลางของมันแล้วนะครับ ช่วงแรกไม่ได้ถ่ายเลย เริ่มมีแดดออกมาบ้าง เพื่อมาช่วยทำลายน้ำอดน้ำทนของเราอีกแรงหนึ่ง


ขึ้นมาจากด้านโน้น..อย่างต่อเนื่อง บางช่วงไม่ชันมาก แต่มัน...ยาววววววววว


ช่วงหนึ่ง..กำลังปั่นขึ้นอยู่
รถกระบะคันหนึ่งขับแซงขึ้นมา ในรถ ลุงคนหนึ่ง นั่งข้างคนขับ "ยกนิ้วโป้ง"ให้(ไม่รู้มาโกรธอะไรเราหนักหนา )
ไอ้เราก็กำลังงัดบันไดขึ้นเนิน เลยยิ้มตอบไปทีหนึ่ง อยากจะบอกคุณลุงว่า "ผมไปทำอะไรให้" เอ้ย..ไม่ใช่...อยากบอกว่า "ขอบคุณครับ" และ "รีบๆแซงหน่อยครับ ผมกำลังจะแย่อยู่แล้ว ถ้ารถลุงยังแซงผมไปช้าๆแบบนี้ เพราะผมกำลังจะใช้วิชางูเลื้อยออกไปทางช่องทางที่รถลุงกำลังวิ่งอยู่ เพื่อพักขาครับ"

[breeze]

อ่านสนุกชอบครับ

เส้นทางนี้เคยคิดไปด้วยรถยนต์ แต่ตัดใจ เพราะกลัวว่าหากไม่สามารถข้ามได้ก็จบ เลยขับทางธรรมดาอ้อมๆ เหมือนชาวบ้านไปน่านแทน

[kobfujar]

เนินที่ราดยางใหม่นี้ยาวประมาณ 3 กม. ก็จะสุดระยะของมัน
ดูเหมือนว่า จะสิ้นสุดการขึ้นทางลาดชัน แต่ไม่ใช่นะครับ ยังมีภาคต่ออีก 1-2 กม.

นี่ครับ..สุดทางนี้ก็เริ่มเข้าทางราดยางเก่า ตามภาพ มีหลุมบ้างเป็นบ้างจุด หินร่อนบ้างเป็นบางช่วง
ภาพนี้ มาถ่ายเอาช่วงที่ทางค่อนข้างจะลง..แล้วก็ขึ้นบ้างลงบ้างไปตลอด ไต่ไปตาม "สันเขา" ก่อนจะลงไปอ.นาหมื่น


บรรยากาศบนเขาช่วงนี้ สวยงามมาก พบเจอกระต๊อบบนไร่ข้างทางหลายหลัง ยังคิดว่า น่านอนพักเล่นสักคืน






ช่วงสันเขาตรงนี้ ลมแรงมาก เส้นทางก็จะเลี้ยวตามสันเขาไปบนเส้นทางที่เห็นอยู่ด้านหลังของภาพ




***ช่วงลงเขาก่อนถึงอ.นาหมื่น ระยะทางประมาณ 1-2 กม.กำลังทำทางใหม่ในบางช่วง และ สะพานคอนกรีตอีก 2 จุด แต่ก็ปั่นไปมาได้สะดวกครับ ***

[kobfujar]

อ่านสนุกชอบครับ
เส้นทางนี้เคยคิดไปด้วยรถยนต์ แต่ตัดใจ เพราะกลัวว่าหากไม่สามารถข้ามได้ก็จบ เลยขับทางธรรมดาอ้อมๆ เหมือนชาวบ้านไปน่านแทน

ขอบคุณที่เข้ามาชมครับ...ไว้คราวหน้าถ้าจะขับรถไปเส้นทางนี้ ก็ลองโทรไำปสอบถามเจ้าของเรือโป๊ะก่อนก็ได้ครับ ว่าช่วงนี้ วันนี้ ข้ามได้หรือเปล่า