นครนายกคุยกันประจำเดือนกรกฎาคม..งดเหล้าเข้าพรรษา แต่ไม่งดปั่นจักรยาน

[Anakee99]

วันนี้มันส์ โคตรๆ ครับ เดี๋ยวรูปมีนิดหน่อย

เอาลิ้งค์ดู Tour de France 2011มาฝากครับอันนี้ลื่นไม่กระตุก

http://realtvsport.com/channel.php

ถ้าวันไหนดูไม่ได้ ให้เลื่อน All Channels Schedule - Ch 1 - Ch 2 - Ch 3 - Ch 4 - Ch 5 - Ch 6 - ข้างบนนะครับ จะมีตารางบอกอยู่ครับบ

[ไจแอ้นขาว]

น้องคนนี้ หายไปเลย เจอน้องวี จัดหนักเขาไป ไม่มาอีกเลย

[rimclong]

[Anakee99]

พี่วีจะลงรูปยังครับ ถ้ายังผมปาดก่อนนะครับ

[Anakee99]

วันนี้ปั่นไป มศว. กันมาครับไปตามหาเนื้อคู่ (คนอื่นเค้ามีแฟนหมดแล้วผมยังไม่มี )
มีสมาชิกคือ ผม พี่ปอน พี่ต้น พี่บอย พี่อรรถ พี่วี ลุงช่วย ออกจากร้านพี่วี4โมงกว่าๆ ใช้เส้นทางนครนายก บ้านนา ระหว่างนั้นมีคนลืมอายุตัวเองขับตามสิบล้อไปใครเอ่ย ลมเป็นใจมีซัดกันพอหอมปากหอมคอ ต่อจากนั้นไปแวะดูร้านจักรยานเปิดใหม่หน่อย เจอพี่โต้งโดยบังเอิญเลยชวนไปเหนื่อยด้วยกัน แล้วก็ไปเจอพี่ๆลุงๆเตรียมทหารอีก 3-4ท่านรวมกลุ่มเป็นกลุ่มใหญ่ 10กว่าคัน ใช้เส้นทางบ้านนา-แยกบางอ้อ แล้วยิงยาว มศว ผลัดกันลาก มันส์โคตรๆๆๆ ต่อจากนั้นก็ไปนั่งพักในเซเว่นใน มศว.เลยวันนี้เราเข้าไปถึงถ้ำเสือกันเลยทีเดียว ขากลับก็ลมเป็นใจสุดๆ ประกอบกับขุมกำลังใหม่ทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพ ช่วงนี้ผลัดกันลาก 3คน มีผม พี่โต้ง พี่วี กลายเป็นรถไฟหัวกระสุนเลยทีเดียว ขอบอกว่าวันนี้มันส์โคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆ รอบขาพี่โต้งพริ้วไหวสุดยอด

[Anakee99]

[Anakee99]

สุดยอดแห่งช้างเผือก เสือ สิงห์ กระทิง แรด ครบ

วันนี้พี่ต้นเสือหมอบมือใหม่สามารถตามกลุ่มไปได้ทั้งไปและกลับเจ๋งครับ ซ้อมๆทุกวันอีกหน่อยโปรแน่นอนครับ

[Anakee99]

ขอบคุณพี่โต้ง พี่วี ที่เลี้ยงน้ำน้องๆ ด้วยครับ

[เสือดอนโพธิ์]

เมื่อวานเย็นสมาชิกเสือบ้านนาติดภาระกิจกันหมด ทีแรกว่าจะปั่นไปตลาดนัดออกมาได้นิดเดียวเจอเสือวีกับแก๊งค์จอดดูจักรยานที่ร้านเปิดใหม่เลยโดนกวาดไปองครักษ์ด้วยกัน นานๆเจอกันทีแรงผิดหูผิดตาทั้งน้องใหม่และเสือมือเก่า

มีข้อแนะนำอยู่นิดนึงว่าสำหรับเสือที่ใช้เกียรหนัก รอบขาต่ำๆ เมื่อถึงเวลานึงที่คิดว่าขาตัวเองแข็งแรงพอสมควรแล้วให้พยายามปรับเปลี่ยนวิธีการปั่นโดยลดเกียรให้เบาลงและเพิ่มรอบขาให้สูงขึ้นแทน ในความเร็วที่เท่าๆกัน เนื่องจากการปั่นที่รอบขาสูงจะมีประสิทธิภาพในการปั่นที่ดีกว่า กล้ามเนื้อทำงานเบากว่า เร่งสปีดได้เร็วกว่า และที่สำคัญเข่าไม่พัง และสำหรับการปั่นเป็นกลุ่มโดยใช้ความเร็วมีข้อแนะนำเล็กน้อยคือ คนที่ปั่นอยู่ในแถวเปโลตองพยายามอย่าฟรีขาบ่อย ให้ปั่นด้วยรอบขาอย่างต่อเนื่องเพราะเวลาเราฟรีขาคนข้างหลังจะคิดว่า...เราจะชลอความเร็ว..อาจทำให้เสียจังหวะ

อีกเรื่องนึงกรณีตามกันล้อเกือบชนล้อ(จริงๆห่างซักเมตรนึงก็ได้)เวลาคันหน้าลดความเร็วเนื่องจากเหตุอะไรก็แล้วแต่ คันที่ตามห้ามใช้เบรค(โดยไม่จำเป็น)ให้ใช้การเบี่ยงออกซ้าย-ขวาตามสะดวก หรือฟรีขาเป็นการเตือนคันหลัง การลดความเร็วโดยไม่ใช้เบรคนอกจากลดรอบขาแล้วการยกตัวขึ้นต้านลมจากการหมอบปั่นก็เป็นการลดความเร็วอีกแบบนึงครับ

นัทเวลาเอาเสือหมอบไปกับพี่เวลาจอดรถก็ดูล้อดีๆนะ มาปั่นอีกทีล้อขอบสูงทำไมมันกลายเป็นล้อขอบต่ำได้ไง(ว่ะ) ล้อสวยครับแต่คนปั่นก็ฝีมือถึงระดับที่จะควบมันด้วยความเร็วที่จะให้ล้อขอบสูงมันทำงานได้เป็นอย่างดี เสือบอย...เหวนรก ขาแรง(ผิดหูผิดตา) แรงพอๆกับอาการตอนเจอสาวๆแถว มศว. เสือวีก็ยังแรงเสมอต้นเสมอปลาย พี่ยังจำวันที่ปั่นตามไปเหวนรกได้ดี..เหนื่อยอิ๊บอ๋าย เสือพี่ช่วยก็ตามติดไม่มีหลุด ส่วนน้องๆในกลุ่มแรงดีกันทุกคนครับ


ต่อไปคงต้องหมั่นมาซ้อมปั่นแถวๆ มศว.องครักษ์ บ่อยๆแล้ว

[boyae]

[kanawanoat]

น้องคนนี้ หายไปเลย เจอน้องวี จัดหนักเขาไป ไม่มาอีกเลย

ไอ้นี่มันชื่อฟลุ้คนะครับเป็นลูกศิษย์ผมเรื่องแรงมันไม่หมดหรอกพี่เพราะมันเรียนพานิชย์นาวีพี่มีเท่าไหร่ซํดให้หมดเลยมันแรงควาย

[Anakee99]

น้องคนนี้ หายไปเลย เจอน้องวี จัดหนักเขาไป ไม่มาอีกเลย

ไอ้นี่มันชื่อฟลุ้คนะครับเป็นลูกศิษย์ผมเรื่องแรงมันไม่หมดหรอกพี่เพราะมันเรียนพานิชย์นาวีพี่มีเท่าไหร่ซํดให้หมดเลยมันแรงควาย

แล้วอาจารย์โอ๊ตไม่ปั่นมั่งหรอครับ เย็นๆเจอกันร้านพี่วีนะครับจุดรวมตัว

[Anakee99]

อันนี้นักปั่นอาชีพ พี่โอมปราจีนเคยเอาลิ้งค์มาแปะไว้ให้อ่านครั้งนึงแล้ว เอามาฝากอีกรอบ ได้ความรู้มากๆครับ

http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 0&t=336495


และบทความนี่พี่ตั้ม spinbike เขียนว่าอย่างน่าสนใจเกี่ยวกับการฝึกซ้อม ความสำคัญของ รอบขา ที่เล่าให้พี่โต้งฟังอะครับบ

มาต่อกันอีกนิดครับ..

หลายๆ คำถามที่พอจะอธิบายได้ก็คือ ถ้าเทียบกันแล้วในระดับอาเซียน นักปั่นไทยอยู่ในระดับไหน ผมมองว่า ถ้าเมื่อในยุคปี 90 ถึง 2000 พวกเราไม่เป็นรองใครในอาเซี่ยนเลยครับ ถ้าในลู่เมื่อก่อน อินโดฯ เก่ง ถนนช่วงปี 2000 มาเลเซีย มีตัวที่ใช้งานได้อยู่หลายคน และส่งไปแข่งบ่อยมากๆ เรียกว่าเอเซียทัวร์แทบทุกรายการ เขาส่งไปตลอด คือการสร้างนักจักรยาน นอกจากทำให้แข็งแรงแล้ว สิ่งที่ต้องเติมเข้าไปอย่างมาก คือประสบการณ์ในการแข่งจริงครับ ยิ่งเจอของแข็งยิ่งเก่งเร็ว เมื่อก่อนผมเก็บตัวเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 11 แข่งที่ประเทศจีนปี 1990 ผมเก็บตัวในค่าย 9 เดือนเต็มๆ ซ้อมแบบไม่เคยอ่านนสพ.หรือดูทีวี ซ้อมหนักมาก เรียกได้ว่าขี่จากแพร่-พิษณุโลก-ชัยนาท-เวลโลโดรม แค่สามวัน ล่อกันวันละสองร้อยกว่ากิโล ไม่รู้จักเหนื่อยล้า แต่พอไปแข่งขี่ในกลุ่มเราคิดว่าเราแข็งแรงแต่ทำไม พวกมันขี่กันเร็วจัง..เลยลองเทียบเกียร์กับรอบขาดู ปรากฎว่าผมเหยียบหนัก แบบไม่มีรอบ เหมือนปั่นสามล้อเลยครับ พวกชาติอื่นๆ ควงขากันเนียนๆ เกียร์ก็เบากว่า แต่ไปได้เร็วกว่าเรามากนัก และก็ทำไมหายใจไม่เข้าเต็มปอด เหงื่อก็ไม่มีสักหยด เป็นคำถามที่สงสัย และหาคำตอบได้ว่า ผมไปแข่งอยู่ทางตอนเหนือของปักกิ่ง อากาศแห้ง และอยู่บนที่สูงเกือบสองพันเมตร หาออกซิเจนได้ยากและเบาบาง เลยมีอาการอย่างนั้น..ด้วยความเป็นเด็กใหม่ ถ้าไม่คิดเยอะ ก็คงคิดว่าตัวเองคงจะ โอเวอร์เทรน แต่จริงๆ แล้วมันเกี่ยวกับสภาพแวดล้อม และที่เราซ้อมมาไม่เคยเน้นรอบขาเลย มีแต่ซ้อมเยอะเข้าไว้ หรืออีกอย่างคือ มีปริมาณมาก แต่คุณภาพต่ำนั่นเองครับ และประสบการณ์ขี่ในกลุ่มใหญ่ๆ อย่างนี้แทบไม่มีเลยครับ..

หลังจากนั้นผมมีโอกาสได้เดินทางไปทัวร์นั้นทัวร์นี้อีกอย่างต่อเนื่่อง ปี 93 ไปแข่งทัวร์ไต้หวัน โอ้โห..อันนี้งานใหญ่มาก มีนักแข่งเก่งๆ เยอะ ตอนนั้นวิโนฯ ยังเป็นเยาวชนอยู่เลย โชคดีที่ผมเป็นนักปีนเขาเลยหลุดไปกลุ่มหน้าเกือบทุกวัน ช่วงลงเขา ผมลงตามฝรั่งคนนึ่งมันลงเร็วมาก เบรคแต่ละทีกลิ่นยางเบรคไหม้เข้าจมูกเลย ดูแม๊กสปีดที่ผมลงตามมันแล้วตกใจ พวกล่อไป 92 km/h สมัยนั้นยังไม่มีล้อคาร์บอนนะครับ เกียร์ก็ยังสับถังอยู่ แต่ผมใช้เฟรม VITUS คาร์บอนแล้ว ของสมาคมฯ และประทับใจหมอนี่มากๆ เพราะมันขี่รถสวยการวางท่า การยืนทุกอย่างมันโปรจริงๆ หลังจากนั้นสองสามปี หมอนี่ ชื่อ Patrick Jonker เป็นนักปั่นออสเตรเลีย ก็ไปเทรินโปร กับหลายทีม และมาโด่งดังกับทีม US postel Service เป็นทีมเมทกับ แลนซ์ และตอนนี้เป็นผู้จัดการทีม Saving&Lones
นี่คืออีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้ผมตามดูรายการแข่งมาถึงทุกวันนี้ ดูความเคลื่อนไหวต่างๆ

พอปี 1994 มีโอกาสได้ไปแข่งเอเชี่ยนเกมส์อีกครั้งที่เมือง ฮิโรชิม่า ประเทศ ญี่ปุ่นตอนนี้คิดว่าพัฒนาขึ้นมาเยอะ รอบขาดีขึ้นมีประสบการณ์มากขึ้นคิดว่าปั่นตามนั่กปั่นเอเซียด้วยกันพอสูสีแล้ว เพราะที่ไต้หวัน แข่งเซอร์กิตเรซ รอบละ2 กม.x 50 รอบ = 100 กม.ผมขี่อยู่ในกลุ่มแรกที่ทำเวลา 1.58 ชั่วโมงได้ความเร็วเฉลี่ยต้องเกิน 50 km/h แน่ๆ ครับ คือซัดไม่ได้ลืมหูลืมตา แป๊ปๆ อ้าวถึงโค้งรอบแรกๆ ก็ตัดเข้าใน พอออกโค้งต้องยก และโยกไต่ความเร็วอีก พอเริ่มจับจังหวะได้ ก็สอยด้านนอกง่ายกว่าเยอะเลยครับ มาเท่าไหร่ก็แบนเข้าไปเท่านั้น นี่ไงครับ ประสบการณ์สอนกันตรงนั้นเลย อยู่ที่จะหากันเจอหรือเปล่า
ผมเริ่มขี่ได้เร็วขึ้น ในทางราบ ส่วนขึ้นเขานั้นเป็นขนมอยู่แล้ว ชอบขึ้นเขายาวๆ แต่พอมาญี่ปุ่น มีพวกรัสเซียแตกทัพออกมาอีก 5-6 ประเทศ มาร่วมวงด้วย ปรากฎว่า คาซักสถาน+อุซเบกิสถาน เอาไปกินหมดครับ จีนที่ว่าเก่งทีม 100 กม.ยังแพ้แบบราบคาบ มันสู้กันยากจริงๆ ครับ สำหรับเผ่าพันธ์ มองโกลอยด์ กับ คอเคซอยท์ ทำให้เส้นทางการเป็นนักปั่นยากขึ้นไปอีก..อีกทั้งเอเชี่ยนเกมส์ครั้งนี้แข่งเป็นเซอร์กิตรอบละ 12 กม.ไม่มีทางราบให้ปั่นนอกจากขึ้นเนินชันๆ และก็ลงเนินทางโค้ง ผลปรากฎว่าผมปั่นอยู่กับกลุ่มได้สัก 6-7 รอบ ก็หลุดกระเด็นเพราะต้านทานความเร็วแบบนี้ไม่ไหวจริงๆ

ที่เล่ามาทั้งหมดนี่เป็นการเอาเรื่องราวที่ผ่านมาเองมา ให้พิจารณาเปรียบเทียบดูนะครับว่าการที่ก้าวขึ้นไปเป็นนักปั่นอาชีพ แบบหัวข้อกระทู้นั้นมันต้องผ่านอะไรบ้าง ความยากง่าย ความเป็นไปได้ แรงสนับสนุนต่างๆ และใช้วิจารณญานดูกันครับ ว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป..

ต่ออีกนิดครับ.. ผมเองเคยมีจังหวะชีวิตนึงไปแตะๆ ระดับนักปั่นอาชีพมาบ้างแต่ไม่ถึงขนาดเซนสัญญากันเป็นเรื่องเป็นราว ในช่วงปี 1999 ผมได้รับโอกาสจาก สมาคมจักรยาน ส่งผมไปเก็บตัวฝึกซ้อมและแข่งขันอยู่ที่เมือง อาดิเลส ประเทศออสเตรเลีย เพื่อมาแข่งซีเกมส์ที่ บรูไน ที่นั่นอากาศหนาวมาก แต่ได้ลงแข่งทุกสัปดาห์ เป็นการแข่งแบบแต้มต่อ หรือ แฮนดิแคป ซึ่งเร็วมากๆ ตั้งแต่ต้นยันเข้าเส้น เพราะทุกกลุ่มต้องช่วยกันลากหนีตาย และไล่กลุ่มหน้ากันอย่างไม่ต้องคิดอะไรมาก จะไม่มีเกมส์หนีหรือเกี่ยงกัน แต่จะเป็นการผลัดนำทำความเร็วไล่กันตลอดทาง พอครบกำหนดกลับมาแข่งเจออากาศร้อนๆ ที่บรูไน ผมทำได้ดีที่สุดแค่อันดับ 4 ในไครทีเรี่ยม ไม่ได้สักเหรียญกลับบ้าน ยังสงสัยอยู่ว่าทำไมขี่ไม่ได้ แต่ในช่วงนั้น ทีม Mapei ในอิตาลี่กำลังรุ่งเรื่องสุดๆ บริษัทฯ นี้ทำธุระกิจ อินทีเรีย ภายในสนามบินทั่วโลก ตอนนั้นสนามบิน เซปัง ของมาเลเซียก็ใช้บริการ Mapei เช่นกัน ผมดันไปเข้าตา จูเซปเป้ ซึ่งเป็นบอสใหญ่ ที่บินไปดูแข่งซีเกมส์ที่บรูไนด้วย และแกก็มีไอเดีย บรรเจิด อยากสร้างทีม Mapei อาเซียนขึ้นมา และกะว่าจะยกระดับเป็น Mapei Asia ต่อไป ก็เลยขอที่อยู่ผมไว้ผมไม่คิดหรอกครับ ว่าแกจะเอาจริง โทรมาหาผมในอีกสองเดือนถัดมา บอกว่าจองตั๋วให้ผมบินไปที่มาเลเซีย เพื่อร่วมทีมกับ นักปั่น มาเลย์ ฟิลิปปินส์ อินโดฯ และสิงค์โปร์ เพื่อลงแข่ง ปุตตราจาย่า คัพ ที่แข่งในสนามแข่งรถยนต์ และเดินทางต่อไป ทัวร์ออฟสิงค์โปร แต่เป็นรายการแข่งวันเดียว ต่อด้วย เจลาจาห์ ทัวร์ออฟตรังกานู ผมเลยเดินทางไปลองดูกับการแข่งจักรยานเป็นอาชีพครั้งแรกในชีวิต กับเพื่อนร่วมทีมที่ต่างชาติต่างภาษาจะเป็นอย่างไรต่อไป ไว้ค่อยมาต่อครับ..

รูปภาพไปค้นเจอ ตอนที่ขี่ให้ Mapei อาเซียน และก็ ทีมไทม์ไทรอัล 100 กม. เอเชี่ยนเกมส์ที่ ญี่ปุ่น ครับ

การดู Tour de France หรือโปรทัวร์ในทีวี เป็นการเก็บเกี่ยวประสบการณ์อย่างนึงครับ เพราะในเกมการแข่งขันแต่ละทีมเทคนิคแพรวพราวทั้งนั้น

ทั้งหมดนี้ก็เอามาฝากๆพี่ๆน้องๆครับบบ

[เก๋ ออน อาน]

รายงานตัวเดือน กรกฏาคม ครับผม

[boyae]

รายงานตัวเดือน กรกฏาคม ครับผม

มาช้าจังเสือเก๋

เย็นนี้ว่าจะไปเขื่อนนะครับ วันนี้มีเสือบอล วิหารแดงมาปั่นด้วยนะครับ อีกคนก็พี่แหลมสวนแก้วครับ นัดเจอกัน 4โมงที่เดิมครับ