นิทานก่อนนอน/เรื่องเล่าขำๆพูดคุยสับเพเหระฯ เชิญทางนี้

[louis04]

ป้ายมันบอกชัดๆ ว่า บน 853, 53

เลขที่ออก 953 มิน่าเลขนี้คุ้นๆ...
ช่างเป็นไปได้...ใครดวงดีบ้าง ประกาศหน่อย
จะตามไปฉลอง...

[Ligor013]

.....ที่บ่ออ่างไม่ถูกเฉพาะเสาไฟ
.....สองตัวหลังก็ยังดี

[LIGOR 006]

โห โคตรแม่นเลย013 บน53 ได้ไปกี่บาทละครับงานนี้ที่ว่าจะจำนำรถมาแทงอย่างนี้ต้องปิดสี่แยกบ่ออ่างเลี้ยงกันแล้ว สงสัยคนแถวนั้นถูกกันเยอะแน่เลยอย่านี้ต้องเรียกว่าราชรถมาเกยถึงบ้านเลย

[Ligor013]

.....แม้จะไม่ได้กำไรเพราะเลขแปดมันเคลื่อนไปเป็นเลขเก้าซะนี่ ไม่งั้นละก็ได้ปิดถนนบ่ออ่างเลี้ยงแน่นอน ไม่เป็นไรสองตัวหลังก็ยังดีอย่างน้อยก็ได้ไถ่ถอนรถจักรยานคันโปรด(มีอยู่คันเดียว)โดยไม่ถูกยึดและไม่ต้องเลิกปั่น ถั่วต้มครับ006ราชรถมาเกยจริงๆด้วย

[JORD]

เช้าวันหนึ่ง ขณะหมอเบิร์ดผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนออกตรวจเยี่ยมคนไข้ซึ่งเป็นโรคเบาหวาน "คุณต้องควบคุมอาหาร หมั่นออกกำลังกาย" หมอเบิร์ดบอก "ที่สำคัญต้องลดน้ำหนักด้วย ตอนนี้คุณอ้วนเกินไปแล้ว"
คนไข้รับปากว่าจะปฏิบัติตาม พร้อมกับอมยิ้มและบอกว่า "คุณหมอก็เหมือนกันนะครับ"..

ลดความอ้วนอีกนิดหนึ่งนะ หมอเบิร์ด

[Ligor005]

วันที่3 ที่พวกเราไปปากนคร(บางเชียว)ถนนไปสุดที่ชายทะเลเมื่อก่อนเป็นฟาร์มหอย มีเปลือกหอยมากมายหลาย10ตัน มีเปลือกหอยชนิดหนึ่งสีม่วงอ่อนฯเล็กฯน่ารักมาก เสือจอดยิบมาหนึ่งอัน ส่งให้เสือสายันต์ดู แล้วถามเสือสายันต์ว่าหอยอะไร เสือสายันต์ตอบทั้นที่โดยไม่ได้ดูให้ชัดว่าหอยกะจิ้วลิ้ว เพื่อนเสือหลายคนได้แต่อมยิ้ม เสือจอดถามต่อไปว่ารับประทานได้หรือเปล่า เสือสายันต์ตอมทันที่เช่นเคยผู้ชายสวนมากชอบรับประทานเช่นหมอเบิร์ด แต่บ้างท่านก็ไม่ชอบเช่นเสือ... แต่ผู้หญิงที่ชอบรับประท่านก็มีแต่เป็นสวนน้อย สวนมากผู้หญิง.....เสือสายันต์หยุดกลืนน้ำลายไม่รับประรับทาน เสือหลายท่านได้แต่อมยิ้มหันหน้าไปทางอื่น มีแต่เสือจอดคนเดียวที่บนอุบอิบ หอยอะไรวะชื่อกะจิ้วลิ้ว เดี้ยนไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนี้ว้าหอยกะจิ้วลิ้ว

[ทางใครทางมัน]

อ่านนิทานก่อนนอนแล้วหลับสบาย สวัสดีนะครับเสือทุกท่าน

[chat2511]

วันที่3 ที่พวกเราไปปากนคร(บางเชียว)ถนนไปสุดที่ชายทะเลเมื่อก่อนเป็นฟาร์มหอย มีเปลือกหอยมากมายหลาย10ตัน มีเปลือกหอยชนิดหนึ่งสีม่วงอ่อนฯเล็กฯน่ารักมาก เสือจอดยิบมาหนึ่งอัน ส่งให้เสือสายันต์ดู แล้วถามเสือสายันต์ว่าหอยอะไร เสือสายันต์ตอบทั้นที่โดยไม่ได้ดูให้ชัดว่าหอยกะจิ้วลิ้ว เพื่อนเสือหลายคนได้แต่อมยิ้ม เสือจอดถามต่อไปว่ารับประทานได้หรือเปล่า เสือสายันต์ตอมทันที่เช่นเคยผู้ชายสวนมากชอบรับประทานเช่นหมอเบิร์ด แต่บ้างท่านก็ไม่ชอบเช่นเสือ... แต่ผู้หญิงที่ชอบรับประท่านก็มีแต่เป็นสวนน้อย สวนมากผู้หญิง.....เสือสายันต์หยุดกลืนน้ำลายไม่รับประรับทาน เสือหลายท่านได้แต่อมยิ้มหันหน้าไปทางอื่น มีแต่เสือจอดคนเดียวที่บนอุบอิบ หอยอะไรวะชื่อกะจิ้วลิ้ว เดี้ยนไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนี้ว้าหอยกะจิ้วลิ้ว

ดีนะที่ไม่ใช่ หอย กะ จี้ รี่

[Ligor013]

...........ชอบใหญ่ๆ..........

สายนันทาเป็นโปรแกรมเมอร์ที่มีรายได้สูงมาก แต่โชคร้ายที่เธอเป็นคนไม่มีหน้าอกเลย เธอได้แต่อิจฉา
บรรดาเพื่อนๆหรือหญิงสาวอื่นๆที่มีหน้าอกใหญ่และสวยงามเดินควงคู่กับแฟนหนุ่มของพวกเขา แม้เธอ
จะศึกษาวิธีเพิ่มขนาดหน้าอกด้วยการใช้ครีมนวด หรือแม้แต่ไปยังคลีนิคศัลยกรรมความงามเพื่อฉีดเสริม
หน้าอกอย่างไรก็ไม่เป็นผลทั้งสิ้น ในที่สุดเธอจึงต้องไปพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มีชื่อเสียงแถวนครปฐมด้วยการ
บนบานกับการทรงเจ้า

สายนันทา : หนูอยากมีหน้าอกที่ใหญ่และสวยกว่าเพื่อนๆและหญิงคนอื่นๆ
เจ้าทรง : เราจะให้ตามคำขอ แต่ว่า...หนูต้องแลกด้วยการรู้จักให้อภัย เพราะฉะนั้นเพียงมีใครเอ่ยปาก
ขอโทษหนูครั้งหนึ่ง หน้าอกหนูจะใหญ่ขึ้น 1 นิ้วทันที

สายนันทารู้สึกดีใจมาก พอเธอเดินออกมาจากศาลเจ้าเธอเลือกที่จะแกล้งชนผู้ชายคนหนึ่งแล้วเธอก็ทำเป็น
ล้มลงกับพื้น ผู้ชายคนนั้นตกใจมากรีบเข้ามาพะยุงเธอให้ลุกขึ้น

ผู้ชาย : ขอโทษครับ เจ็บที่ไหนบ้างหรือเปล่า ?
สายนันทา : เปล่า ไม่เป็นไรค่ะ

เมื่อกลับถึงบ้าน เธอสังเกตว่าหน้าอกของเธอใหญ่ขึ้น 1 นิ้วจริงๆ วันรุ่งขึ้นในที่ทำงาน เธอถือถ้วยกาแฟ
เดินไปใกล้หัวหน้า เธอยื่นแขนออกไปเพื่อให้หัวหน้าชนถ้วยกาแฟกระฉอกใส่เสื้อผ้าเธอ

หัวหน้า : โอ๊ะ ! ขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ
สายนันทา : ไม่เป็นไรค่ะ มันเป็นความผิดของหนูเอง

เธอกระหยิ่มอยู่ในใจเพราะพอเข้าห้องน้ำเธอสำรวจดูแล้วหน้าอกเธอใหญ่ขึ้นอีก 1 นิ้ว เย็นวันนั้นเมื่อเลิก
งานแล้วเธอไปกินอาหารกับเพื่อนๆที่ภัตตาคารจีนแห่งหนึ่ง ระหว่างที่เจ้าของร้านนำซุบมาเสิร์ฟ เธอยื่น
เท้าออกไปทำให้เจ้าของร้านสะดุดซุบที่ถือมากระฉอกใส่ตัวเธอจนเปียกปอนไปหมด

เจ้าของร้าน : ขอโทก...ขอโทก...ขอโทกโร้ยที

ประเดี๋ยวเดียวเท่านั้น รถพยาบาลวิ่งนำสายนันทาไปส่งโรงหมออย่างทุลักทุเล

[JUNE']

[JORD]

"หลงทาง"

ป๋าเบิร์ดหมั่นไส้แมวที่บ้านจนทนไม่ไหวต้องหาทางกำจัด ป๋าเบิร์ดจับเจ้าเหมียวโยนใส่รถแล้วขับออกไปราว 20 ซอย จากนั้นก็เปิดประตูจับมันโยนออกไป แต่พอกลับมาถึงบ้านก็เห็นแมวตัวดีเดินฉุยฉายอยู่ในบ้านแล้ว วันรุ่งขึ้น ป๋าเบิร์ดทำเหมือนเดิมแต่คราวนี้ไกลจากบ้านไปอีก 40 ซอย และ เช่นเคย แมวกลับถึงบ้านก่อนป๋าเบิร์ดเสียอีก
ดังนั้น ป๋าเบิร์ดจึงตัดสินใจขับรถออกไปให้ไกลขึ้น พร้อมกับเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาสลับกลับรถวุ่นวายเพื่อให้แมวงงจนหาทางกลับบ้านไม่ถูก ในที่สุดป่าเบิร์ดก็ตัดสิบใจปล่อยแมวที่ลานจอดรถแห่งหนึ่งซึ่งอยู่อีกฟากของเมือง
หลายชั่วโมงต่อมา ป๋าเบิร์ดโทรฯกลับไปหาภรรยาที่บ้าน
"ที่รักจ๊ะ... แมวตัวนั้นอยู่ที่บ้านแล้วใช่ไหม"
"ค่ะ" ภรรยาตอบ "ทำไมเหรอค่ะ"
"เรียกมันมาพูดโทรศัพท์หน่อยสิ ตอนนี้ผมหลงทาง"

[chin chanchum]

.........ลุงอ่านของสมาชิกมามากแล้ว อยากเล่าเรื่องจริงที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน (หวังว่าเจ้าของเรื่องคงไม่ได้มาอ่านเจอ).....เรื่องเป็นอย่างนี้
.........ณ โรงเรียนประถมศึกษาแห่งหนึ่งในลานกาเรานี้แหละ มีครูคนหนึ่งเป็นผู้ชาย(ไม่บอกชื่อ) แกเป็นครูที่เอาใจใส่นักเรียนมากๆ นักเรียนขาดเรียนเกินสองวันแกจะตามไปถึงบ้านทันที ณ วันอังคารในสัปดาห์หนึ่งหลังจากเรียกชื่อเสร็จเด็กชายแคว็ด ซึ่งเป็นเด็กในชั้นที่แกเป็นครูประจำชั้นไม่มาโรงเรียนเป็นวันที่สองแล้ว คุณครูคนนี้ก็เลยทิ้งห้องเรียนเดินขึ้นควนตามเด็กชายแคว็ดไปที่บ้านซึ่งห่างจากโรงเรียนประมาณ 2 กิโล แต่เมื่อไปถึงบ้านเด็กชายแคว็ดปรากฎว่าบ้านปิดเงียบ สอบถามเพื่อนบ้านข้างๆก็ได้ความว่าเด็กชายแคว็ดแกขึ้นไปอยู่บนหนำในสวนยางซึ่งอยู่บนควนสูงขึ้นไปอีก ด้วยความโมโหที่เดินมาก็เหนื่อยพอแล้ว..."แม่ง เรานึกว่ามันไข้อดสาตาม ดันขึ้นไปเล่นบนหนำ"....ครูคนนั้นพูดออกมาด้วยความโกรธ..."เอาว่ะ..ถึงไหนก็มาแล้ว..ตามไปให้ถึงรัง" ว่าแล้วครูคนนั้นก็เดินไต่ลูกควนขึ้นไปจนถึงหนำในสวนยางของเด็กชายแคว็ดจนได้ เมื่อไปถึงหนำที่ทำง่ายๆด้วยเสาไม้ไผ่ตงยกสูงจากพื้นประมาณหน้าอก กั้นฝาไม้ไผ่สาน ประตูเปิดไว้พอแง้มๆ คุณครูคนนั้นเอามือผลักประตูเข้าไปก็เห็นว่าเป็นคนนอนเอาผ้าห่มคลุมโปง แล้วก็ตัวสั่นอยู่ ด้วยความโกรธของครูที่เดินมาก็เหนื่อยพอแล้ว..นี่เด็กชายแคว็ดก็มาทำแกล้งไข้อีก หวิบมากๆเลย ครูก็เลยจับชายผ้าห่มกระตุกออกมาอย่างแรงพร้อมกับตะโกนว่า...."อ้ายแคว็ดไปโรง....ห่ะ!!!!"..... ครูพูดแค่นั้นพร้อมซัดผ้าห่มกลับ แล้วก็กลับหลังหันเดินลงควนกลับโรงเรียนทันที......ตั้งแต่นั้นมาจนเกษียณอายุราชการแกไม่ตามเด็กไปที่หนำในป่ายางอีกเลย
.........ไหนลองทายว่าทำไม.......ถึงเป็นแบบนี้ (พี่เสือเฮฮาน่าจิทายถูกเพราะเคยเป็นครูมาก่อน ) จากลุงจินต์

[chin chanchum]

"หลงทาง"

ป๋าเบิร์ดหมั่นไส้แมวที่บ้านจนทนไม่ไหวต้องหาทางกำจัด ป๋าเบิร์ดจับเจ้าเหมียวโยนใส่รถแล้วขับออกไปราว 20 ซอย จากนั้นก็เปิดประตูจับมันโยนออกไป แต่พอกลับมาถึงบ้านก็เห็นแมวตัวดีเดินฉุยฉายอยู่ในบ้านแล้ว วันรุ่งขึ้น ป๋าเบิร์ดทำเหมือนเดิมแต่คราวนี้ไกลจากบ้านไปอีก 40 ซอย และ เช่นเคย แมวกลับถึงบ้านก่อนป๋าเบิร์ดเสียอีก
ดังนั้น ป๋าเบิร์ดจึงตัดสินใจขับรถออกไปให้ไกลขึ้น พร้อมกับเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาสลับกลับรถวุ่นวายเพื่อให้แมวงงจนหาทางกลับบ้านไม่ถูก ในที่สุดป่าเบิร์ดก็ตัดสิบใจปล่อยแมวที่ลานจอดรถแห่งหนึ่งซึ่งอยู่อีกฟากของเมือง
หลายชั่วโมงต่อมา ป๋าเบิร์ดโทรฯกลับไปหาภรรยาที่บ้าน
"ที่รักจ๊ะ... แมวตัวนั้นอยู่ที่บ้านแล้วใช่ไหม"
"ค่ะ" ภรรยาตอบ "ทำไมเหรอค่ะ"
"เรียกมันมาพูดโทรศัพท์หน่อยสิ ตอนนี้ผมหลงทาง"

.......นึกว่าป๋าเบิร์ดเป็นหมอกำลังตรวจภายใน...

[Ligor013]

.....กำลังใครแรงกว่า ? .....

บุญเด็ด อดีตนายธนาคารใหญ่หลังเกษียณอายุแล้ววันๆจะใช้เวลาไปงานแสดงสินค้าต่างๆเพื่อฆ่าเวลา
วันหนึ่ง เขาขับรถเมอร์ซิเดส เบนซ์ 500 CDI ป้ายแดงซึ่งเขาเพิ่งถอยออกมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเพื่อไปดู
งานแสดงนาฬิกา อัญมณีและเครื่องประดับ แต่เนื่องจากรถที่มางานมีจำนวนมากทำให้เขาหาที่จอดรถไม่
ได้แม้จะต้องขับวนอยู่หลายรอบแล้วก็ตาม จนกระทั่งเขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งหอบของพะรุงพะรังเดินไปที่
รถของเธอ เขาขับรถเข้าไปรอโดยเปิดไฟกะพริบค้างไว้อย่างใจเย็น ครู่ใหญ่ๆหลังจากนั้นผู้หญิงคนนั้นก็
ขับรถออกไป ไม่ทันที่บุญเด็ดจะขับรถเมอร์ซีเดสเข้าจอดแทนปรากฏว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งขับรถโตโยต้า
แคมรีป้ายแดงเข้าไปเสียบเสียก่อน บุญเด็ดตะลึงไปชั่วครู่แล้วเขาก็โกรธจนตัวสั่น เขาลงจากรถแล้วเดิน
ตรงไปหาชายหนุ่มทันที

บุญเด็ด : คุณทำอย่างนี้ได้อย่างไร ? คุณไม่เห็นหรือว่าผมเปิดไฟกะพริบค้างไว้เพื่อแสดงว่าผมกำลังรอ
จอดรถในช่องนี้อยู่

ชายหนุ่ม : ผมไม่สน คนหนุ่มอย่างผมมีกำลังและว่องไวมากกว่าก็ต้องได้เป็นธรรมดา

หลังจากชายหนุ่มพูดเสร็จเขาก็ลงจากรถ ล็อกประตูอย่างไม่แยแสแล้วรีบเดินเข้างานแสดงสินค้า แต่เมื่อ
เขาคล้อยไปได้เพียงประมาณ 20 เมตรเท่านั้น เขาก็ได้ยินเสียง โครม ! ดังสนั่นหวั่นไหว เขาหันมองตาม
เสียงนั้นไป แล้วเขาต้องสะดุ้งตกใจ เพราะภาพที่เขาเห็นเป็นรถเมอร์ซีเดสป้ายแดงคันหนึ่งชนเข้ากับรถ
โตโยต้าแคมรีของเขา สภาพรถพังยับเยินทั้งคู่ เขาจึงหันหลังกลับแล้วรีบไปที่รถของเขาทันที ภาพที่เขา
มองเห็นคือบุญเด็ดยืนยิ้มอยู่ตรงที่เกิดเหตุ เขาตรงรี่เข้าไปหา

ชายหนุ่ม : คุณทำอย่างนี้ได้อย่างไร ? รถผมพังเสียหายหมดแล้ว

บุญเด็ด : ผมไม่สน คนแก่อย่างผมมีกำลังเงินมากกว่าก็ต้องเลือกทำอย่างนี้เป็นธรรมดา

[chat2511]

ชายขี่ม้า

ครั้งหนึ่ง กระทาชาย ชื่อว่านายต้อ ต้องการจะขี่ม้า แต่เขาลังเลที่จะขี่มัน
เจ้าของม้าได้บอกเขา
ว่าไม่ต้องกังวล ม้าตัวนี้ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีมากๆ สุภาพมากๆ
มันจะนำพาคุณไปที่นั่นเหนือเนินเขา และพาคุณกลับมาโดยตัวมันเองอย่างอัตโนมัติ
มันรู้ทางไปและทางกลับของมัน ไม่มีปัญหา

ดังนั้น ชายหนุ่มที่ยังรู้สึกวิตกกังวลจึงพูดว่า ตกลง แต่ก่อนที่เขาจะขี่ม้าไปนั้น
เจ้าของม้าได้พูดกับเขาว่า
“มีเพียง 2 สิ่งที่คุณจะต้องทำ ถ้าคุณต้องการให้ม้าเดินไปข้างหน้า
จงพูดว่า “ขอบคุณพระเจ้า” แต่ถ้าหากว่าคุณต้องการให้มันหยุด
ก็พูดว่า “ฮาเลลูยา”

หลังจากนั้น เป็นเวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เขาก็ขี่ม้าเล่นไปเรื่อยๆ
โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เมื่อเขามาจะถึงหน้าผา ม้าก็เริ่มควบด้วยความเร็วมากลงเนินเขา จนเกือบจะถึงหน้าผาแล้ว
ชายผู้นั้นเริ่มตื่นตระหนกอย่างมาก แต่เขาก็นึกถึงคำบอกของเจ้าของม้า เขาจึงพูดว่า
“ฮาเลลูยา” และม้าตัวนั้นก็หยุดทันที ตรงที่ขอบของหน้าผา
“โอ้!” ชายผู้นั้นถอนหายใจอย่างโล่งอกและพูดต่อว่า
“ขอบคุณพระเจ้า”