คือ ผมกับภรรยา เคยหุ่นดีทั้งคู่ แต่ด้วยหน้าที่การงาน ความเครียด การเติบโตทางตำแหน่งงาน รายได้ต่างๆ ผลักให้เราทั้งสองกลายเป็นลูกหมูตัวน้อยๆ
ผมจากวันแรกที่รู้จักภรรยา น้ำหนักประมาณ 78 กก. ส่วนภรรยาผมไม่ต้องบอก หุ่นดีอยากบอกใคร น้ำหนักแค่ 39-40 กก.เท่านั้น
ผ่านไป 13 ปีนิดๆ เมื่อ 4 เดือนที่แล้ว ผมหนัก 93 กิโลกรัม ส่วนภรรยาผมก็ 58-60 กก. แถมด้วย ลูกชาย 1 คน
ปัจจุบัน ด้วยจักรยาน กับระยะทางประมาณ 1600 กิโลเมตร ผมลดน้ำหนักลงได้เหลือแค่ 86 กิโลกรัมแล้ว เป้าหมายอยู่ที่ 80 กิโลกรัม อีกไม่ไกลเลย
แต่ภรรยาผม ไม่ได้ปั่นด้วย ก็ยังคงหนักเท่าเดิม
จึงเป็นที่มาของโปรเจ็กต์จักรยาน "ตามหาผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนั้น" คืนมา
--------------------------------------------------
เมื่อคิดได้ดังนั้น ก็เริ่มมองหารถจักรยานที่เหมาะสำหรับภรรยาผม และกลอุบายที่จะทำให้เธอ ปั่น เรื่อยๆ
ผนวกกับการคำนึงถึงรูปแบบการใช้ชีวิตของครอบครัวแล้ว คำตอบจึงตกมาที่ "รถทัวริ่ง"
การจะทำให้ผู้หญิงคนหนึ่ง สนุกกับการปั่นได้ คงต้องสร้างแรงจูงใจ เปิดหูเปิดตา หาของอร่อยๆ ทาน (แต่ต้องปั่นให้มากกว่าที่ทานนะ ไม่งั้นผู้หญิงตัวเล็กๆ ก็ไม่กลับมาอยู่ดี)
ผมจึงเริ่มศึกษาหารถที่ใช่ จนได้ออกมาเป็นคำตอบว่า "รถพับทัวริ่ง"
แต่รถพับทัวริ่งดีๆ ก็แสนแพง ไม่ว่าจะเป็น Dahon Speed TR ราคาหลัก 3 หมื่นขึ้น
หรือจะเป็น Bike Friday ก็หลัก 5 หมื่นขึ้น
ใครบางคนบอกว่า Brompton ก็ไปได้ ก็ 5 หมื่นเหมือนกัน
คิดไปคิดมา
จึงคิดว่า เอาแค่รถจักรยานที่พอตามเราไปได้ก็พอก่อน แล้วค่อยหาซื้อใหม่ทีหลัง
ผมจึงเริ่มศึกษาค่า GI ว่าหมายถึงอะไร ใช้วัดรถจักรยานแต่ละคันอย่างไร จนได้คำตอบว่า รถพับก็แรงไม่แพ้รถเสือหมอบเลยทีเดียว
และเป็นที่มาว่าทำไมผมถึงเลือก Dahon Archer P18