แล้วยกขึ้นไปปั่นต่อบนฟุตปาท
เพราะถ้าเป็นเศษกระจกรถยนต์แตกจะเยอะมากและเป็นวงกว้าง
ลุยเข้าไปไม่คุ้มครับ ถึงแม้จะเป็นแบบเม็ดข้าวโพดก็ตาม
ถ้าเป็นเศษขวดก็ไม่กล้าลุยเหมือนกันเพราะพวกนี้ถ้าเจอจังๆ ก็ยางทะลุครับ
ยางรถเก๋งยังเคยทะลุมาแล้วเลย ผมไม่กล้าเสี่ยงครับ
ถ้าหลบได้หลบครับ ถ้าหลบไม่ได้จอดลูกเดียว
สำหรับขี้หมา ต้องหลบแน่นอนครับ เพราะเหม็นมาก ส่วนใหญ่จะพอหลบได้
ไม่เหมือนเศษกระจกที่ส่วนใหญ่จะแตกเป็นวงกว้าง
โดยเฉพาะพวกเศษขวดเบียร์ เพราะบางครั้งถูกโยนออกมาจากรถ
แล้วแตกกระจาย โดนรถบดทับทำให้กระเด็นเป็นวงกว้าง
บางครั้งเจอเป็นปากฉลาม/เขี้ยวฉลาม แบบนี้โดนยางทะลุแน่นอนครับ
แล้วหลบยากมากครับ ต้องจอดแล้วยกข้ามหนีไป หรือยกขึ้นฟุตปาทไปเลย
ทำอย่างไรพวกมักง่ายทิ้งของลงบนถนนจะหมดไปจากประเทศนี้สักทีหนึ่งครับ
คงต้องใช้มาตรการแบบฮ่องกงเมื่อ 20 กว่าปีที่แล้ว
คือปรับหนักเลยครับ จนไม่กล้าทิ้ง..
คนรุ่นใหม่เกิดมาเห็นพ่อแม่ไม่ทิ้ง ก็ไม่ทิ้ง
อีกประการหนึ่งคือถังขยะเรามีน้อยมาก ผมเคยซื้อไอสครีมจากร้านสะดวกซื้อ
พอกินหมดแล้วหาถังขยะทิ้งไม่ได้เลยต้องพับเก็บใส่กระเป๋าเอามาทิ้งที่บ้าน แต่ถ้าเป็นขวดเบียร์
(คงหาที่วางไว้แถวๆ ที่กินหมด เพราะเริ่มเมาแล้ว)
