ภาพการปั่นยื่นหนังสือต่อพรรคการเมืองต่างๆ (ใครมีมาลงได้เลยนะครับ)

[ชยุต (Pc)]

มาขอบคุณทุกๆ ท่าน ที่เข้าไปมีส่วนร่วมตระเวนพบหลายพรรคการเมือง เพื่อทวงถามให้ช่วยผลักดันการเดินและการใช้จักรยานไปสู่นโยบายสาธารณะของประเทศไทย ... ยินดีที่ได้เจอคนจิตใหญ่ใจสาธารณะมาช่วยดูแลน้องๆ หนูๆ จากชุมชนร่วมเมืองของเรา
เห็นทุกท่านที่มาช่วยกันในวันที่ ๑๙ มิถุนาฯ แล้ว เริ่มเห็นโอกาสที่เมืองไทยมีทางเลือกการเดินทางระยะใกล้เร็วขึ้นอีกครับ

[veenono]

เพิ่งจะเสร็จไปคลิ๊บเดียวครับTCC/NCCสัญจรนครศรีธรรมราช



อีกอันปราจีนบุรีครับ เฉวียน กาญจนสุนทร

[Dhandranunda]

ที่สวนลุมมีอาหาร น้ำ ขนม เลี้ยงเด็กรึเปล่าครับ เห็นว่าน้องหลายคนไม่ได้ทานข้าวเช้ามา พอดีผมแยกตัวกลับที่อนุสาวรีย์ชัยเพื่อไปพักผ่อนเพราะออกเวรมายังไม่ได้นอน

เด็กเค้าเก่งจริงๆ อึดด้วย จักรยานเล็กนิดเดียวปั่นมาได้เป็นสิบๆ กิโลโดยที่บางคนไม่ได้ทานข้าว!

[naigod]

รูปเพิ่มเติมครับ...

[veenono]

ที่สวนลุมมีอาหาร น้ำ ขนม เลี้ยงเด็กรึเปล่าครับ เห็นว่าน้องหลายคนไม่ได้ทานข้าวเช้ามา พอดีผมแยกตัวกลับที่อนุสาวรีย์ชัยเพื่อไปพักผ่อนเพราะออกเวรมายังไม่ได้นอน

เด็กเค้าเก่งจริงๆ อึดด้วย จักรยานเล็กนิดเดียวปั่นมาได้เป็นสิบๆ กิโลโดยที่บางคนไม่ได้ทานข้าว!

มีครับ ช่วงเช้าก็มีสำหรับทั่วไปก็ซาลาเปา พี่น้องมุสลิมก็ข้ามต้มมัดครับ
ส่วนที่ส่วนลุมมีข้าวผัดกุ้ง+ผัดไทย+ต้มจืด+ผลไม้+อะไรอีกอย่างจำไม่ได้
รู้แต่ว่าทำเผื่อไว้ร่วม200ชุดเลยเหลือครับ ขอบคุณทุกท่านที่ไปร่วมงานนะครับ

[เสือโก๋หน้าวัง]

ที่สวนลุมมีอาหาร น้ำ ขนม เลี้ยงเด็กรึเปล่าครับ เห็นว่าน้องหลายคนไม่ได้ทานข้าวเช้ามา พอดีผมแยกตัวกลับที่อนุสาวรีย์ชัยเพื่อไปพักผ่อนเพราะออกเวรมายังไม่ได้นอน

เด็กเค้าเก่งจริงๆ อึดด้วย จักรยานเล็กนิดเดียวปั่นมาได้เป็นสิบๆ กิโลโดยที่บางคนไม่ได้ทานข้าว!

เด็กๆพุงกางกลับบ้านกันทุกคนครับ

[เสือโก๋หน้าวัง]

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่มาร่วมงานครับ ถึงแม้จะเป็นงานไม่ใหญ่โตอะไรมากมาย........แต่

งานนี้ผมได้เห็นคำว่าน้ำใจของชาวจักรยาน

งานนี้ผมได้เห็นมิตรภาพของเพื่อนๆชาวจักรยานที่มีให้กับผู้ใช้จักรยานที่มาจากชุมชนต่างๆ

งานนี้ผมได้เห็นน้ำใจของชาวจักรยานที่มีให้กับเด็กๆจากชุมชน

ถึงแม้เราจะเป็นกลุ่มเล็กๆ แต่กิจกรรมในวันที่ 19 มิถุนายน 2554 มันช่างดูครบถ้วนสมบูรณ์ไปหมด

เรามีอาจารย์ธงชัย ซึ่งเป็นผู้ที่ทำงานด้านจักรยานเพื่อชาวบ้านมากว่า 20 ปี ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยมาเป็นผ้นำในการยื่นหนังสือเรียกร้อง

เรามีผู้ที่เคยฝากผลงานให้กับวงการจักรยานมาแล้วมาร่วมงาน ไม่ว่าจะเป็น

พี่ชยุต – ผู้เป็นเจ้าพ่อแห่งวงการกฏหมายจักรยาน
พี่หมอชัยณรงค์ - ประธานโครงการ MaeKhong Challenge 2011
OilTrip - หญิงแกร่ง ขาเก๋าแห่งวงการจักรยาน ผู้ที่กำลังจะกลายเป็นตำนาน
น้าเป็ด - ท่านประธาน NCC และเจ้าของตำนาน CM ตัวจริง
พี่ Veenono - สื่อของวงการ ผู้ชอบปั่นจักรยานเพื่อสร้างภาพ
ลุงเนตร – ผู้เฒ่าแห่งวงการจักรยาน ผู้ที่ไม่มีใครไม่รู้จัก
พี่กวิน - เจ้าพ่อ NGO ที่ทั้งชีวิต ทำงานจิตอาสามาตลอด อดีตแกนนำนักศึกษา หนึ่งในคนเดือนตุลา ผู้เป็นตำนาน
บังมัด – ขาใหญ่จักรยานชานเมือง ผู้มีส่วนร่วมในการก่อตั้งชมรมจักรยานแถบชานเมือง
พี่ณรงค์ - เสือรูปงามแห่งชมรมพระราม 4 ผู้เป็นขาใหญ่จากเมืองนนท์
พี่วานร - ผู้มาไวไปไวปานหนุมาน คนจักรยานผู้ไม่เคยย่อท้อต่อโชคชะตาชีวิต

และอื่นๆอีกหลายท่านที่ไม่ได้กล่าวถึง

งานนี้เราได้เห็นพรรคการเมืองหลายๆพรรคให้ความสำคัญกับพวกเราชาวจักรยานเป็นอันมาก สังเกตได้จากการส่งคนระดับต้นๆของพรรคลงมารับหนังสือด้วยตนเอง เราได้เห็น ดร.คุณหญิง กัลยา โสภณพนิช อดีตเลขานุการ โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน หนึ่งในผู้ก่อตั้งเนคเทค และศูนย์ฝึกเด็กปัญญาอ่อน; ดร.มั่น พัทธโนทัย คุณปาน พึ่งสุจริต; คุณภินันทน์ โชติรสเศรณี ผู้ที่ทำงานด้านสิ่งแวดล้อมมาตลอด เช่น กรณีคัดค้านการสร้างเขื่อนน้ำโจน กรณีที่ชาวบ้านได้รับผลกระทบจาการทำเหมืองที่หมู่บ้านคริตี้ จังหวัดกาญจนบุรี; และทนายเสรี สุวรรณภานนท์ อดีต สสร.ปี 40 หนึ่งเดียวของกรุงเทพมหานคร เป็นต้น

แต่สุดท้าย งานนี้ผมได้เห็นสิ่งที่เรียกว่า “การมีส่วนร่วม ” และ “การเข้าถึงได้”

ที่สำคัญที่สุดก็คือ ผมได้เห็น “จิตอาสา” ที่แท้จริงครับ

ไม่แปลกใจเลยครับที่คุณเด่นบอกว่า รู้สึกภูมิใจ ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของงานนี้

ไม่แปลกใจเลยที่อาจารย์ธงชัยบอกว่าทริปนี้ ให้ A เลย เพราะท่านคงดูองค์ประกอบที่กล่าวไปในเบื้องต้นแล้ว (ทริปวันที่ 3 เมษายน 2554 ที่ยื่นหนังสือที่ UN คนมาตั้ง 700 คน ท่านยังไม่ให้ A เลยนะครับ-ฟามลับ อิฮิ)

สำหรับตัวผมเองขอให้โวตให้ทริปนี้ เป็น Trip of The Year (2011) และปรบมือให้กับทุกท่านครับ

[เสือโก๋หน้าวัง]

ที่สวนลุมมีอาหาร น้ำ ขนม เลี้ยงเด็กรึเปล่าครับ เห็นว่าน้องหลายคนไม่ได้ทานข้าวเช้ามา พอดีผมแยกตัวกลับที่อนุสาวรีย์ชัยเพื่อไปพักผ่อนเพราะออกเวรมายังไม่ได้นอน

เด็กเค้าเก่งจริงๆ อึดด้วย จักรยานเล็กนิดเดียวปั่นมาได้เป็นสิบๆ กิโลโดยที่บางคนไม่ได้ทานข้าว!

มีครับ ช่วงเช้าก็มีสำหรับทั่วไปก็ซาลาเปา พี่น้องมุสลิมก็ข้ามต้มมัดครับ
ส่วนที่ส่วนลุมมีข้าวผัดกุ้ง+ผัดไทย+ต้มจืด+ผลไม้+อะไรอีกอย่างจำไม่ได้
รู้แต่ว่าทำเผื่อไว้ร่วม200ชุดเลยเหลือครับ ขอบคุณทุกท่านที่ไปร่วมงานนะครับ

สั่งมา 230 ชุดครับพี่วี แต่สุดท้ายก็แทบจะหมดเกลี้ยงเลย แสดงว่าหิวกันมากๆ โดยปกติถ้าเหลือ ก็เหลือเป็นจานๆ เราจะไม่ทิ้ง แต่จะให้ชาวชุมชนนำกลับไปเผื่อแผ่คนร่วมชุมชนที่มีรายได้น้อย ไม่ใช่ของเหลือนะครับ แต่เป็นของที่เตรียมมาแล้วยังไม่ได้ทาน

อาหารเราจ้างให้คนจากชุมชนทำ แล้วจัดมาให้เป็นชุด แนวคิดคือ ใช้จานจริง ช้อนจริง และถ้าสามารถใช้ใบตองหรือวัสดุธรรมชาติอื่นๆได้ ก็ให้ใช้ให้มากที่สุด ไม่เอากล่องโฟม ไม่เอาช้อนพลาสติกครับ

น้ำให้ใช้น้ำดี ไม่เอาที่ขายเป็นขวดขุ่น หรือออกมาจากโรงทำน้ำที่ไม่มีมาตรฐาน และต้องไม่มีน้ำสี น้ำอัดลม เค้าก็เลยไปซื้อเป็นขวดๆของเนสเล่มาเลย สะใจโจ๋..

งานนี้ยังมีติดนิดหนึ่งที่มีขวดน้ำพลาสติก งานหน้าจะเน้นน้ำที่มีคุณภาพ แต่ให้ซื้อเป็นถังใหญ่ แก้วน้ำก็ใช้แบบที่ย่อยสลายได้ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อมครับ ส่วนซาลาเปาที่แจกตอนเช้า เค้าไปเอาแบบมีสีดอกอัญชัญมา ซึ่งเราไม่ทราบว่าสีดอกไม้สด หรือสีผสมอาหาร งานหน้าไม่เสี่ยง จะกำชับให้เป็นสีขาวทั้งหมด ถุงพลาสติกที่ใส่ก็ไม่จำเป็น อันนี้ก็ต้องปรับปรุงครับ

[Dhandranunda]

ขอแนะนำให้เพิ่มเสื้อสะท้อนแสงให้กับทีมสต๊าฟหรือผู้ไปร่วมด้วยนะครับ แม้จะไม่ใช่เวลากลางคืน แต่เสื้อสีทึมๆ อาจทำให้ผู้ขับขี่ตาถั่วบางรายห้อตะบึงโดยมาอ้างเอาว่า มองไม่เห็น

ผมสังเกตุว่าผู้ทำงานกลางแจ้งบนถนน แม้จะเป็นกลางวันเขาจะสวมเสื้อสะท้อนแสงสีเขียว หรือสีส้มสดใสให้เป็นจุดเด่นครับ

โดยเฉพาะผู้ปั่นตามแถวท้ายสุดควรจะมีสวมไว้ครับผม

[ลุงเนตร]

*..ได้รับการกำหนดตัวให้ปั่นนำขบวนตั้งแต่ต้นจนจบ ขณะปั่นตลอดทางมองกระจกข้างขวา เห็นขบวนด้านหลังเพียงไม่กี่คัน หันไปมองตอนจอดรอส่วนที่หลุดจากขบวนเห็นเป็นกลุ่มก้อนดี

..ขออนุญาตยืมภาพข้างต้น มาให้ดูชัด ๆ ที่โพสท์นี้ด้วยนะครับ..




















..ต่อเมื่อได้ดูภาพระหว่างปั่นช่วงกลางและท้ายขบวนข้างต้นแล้ว น่าจะอนุมานได้ว่า การปั่นจักรยานบนถนนใน กทม.วันอาทิตย์นั้น เป็นสิ่งที่ทำได้ แม้กระทั่งชาวบ้านจากชุมชนที่แทบจะไม่เคยถีบจักรยานบนถนนใน กทม.กันมาก่อนเลย แล้วยังเป็นทุกเพศ ทุกวัย จักรยานและการแต่งกายก็เป็นแบบชาวบ้านแท้ ๆ ยังถีบกันไปได้น่าจะประมาณ ๒๐ ก.ม. ไม่มีใครเป็นอะไร

..คงเป็นเพราะความเป็นจริงของคนขับรถทุกชนิด ต้องพยายามขับไม่ให้ชน ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ถ้าอยู่ในวิสัยที่เขาสามารถหลีกหรือเบรคให้พ้นไม่ชนได้เขาจะต้องทำ คนขับรถที่ชนสิ่งต่าง ๆ นั้น เป็นเพราะเขาสุดวิสัยจริง ๆ ที่จะหลีกหรือเบรคให้พ้นไม่ชนได้ นั่นก็ต้องนับว่าเป็นอุบัติเหตุ ที่เกิดขึ้นกระทันหันมิได้คาดคิด

..นานมาแล้ว ผมคิดได้ดังนั้น จึงใช้จักรยานในชีวิตประจำวันมาโดยตลอด และยังเคยคิดต่อไปเผื่อผู้อื่นอีกว่า ถ้าเช้าขึ้นมี Bike to Work ปั่นออกจากบ้านรวมกันเป็นกลุ่ม ๆ ๒๐ ๓๐ ๔๐ ๕๐ ๑๐๐ หรือมากกว่านั้น (กลุ่มเล็กก็ปั่นเพียงเลนเดียว กลุ่มใหญ่ก็ต้องปั่น ๒ เลน หรือเต็มถนน) ปั่นในถนนต่าง ๆ ตามกันไปเรื่อย ๆ คันที่ถึงที่ทำงานก็เลี้ยวเข้า คันที่เพิ่งออกมาจากซอยบ้านก็เข้าสมทบ รถยนต์ก็ต้องขับชลอความเร็วตามขบวนจักรยานไปเรื่อย ๆ เช่นกัน เมื่อภาวะการตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น คนขับรถยต์ก็ต้องคิดได้ว่า ซื้อรถยนต์มาคันละหลายแสน แล้วยังเสียค่าน้ำมัน ค่าบำรุงรักษา ค่าทะเบียน ค่าประกัน เสียสุขกายและสุขภาพจิต แถมยังไปได้ความเร็วเท่ากับจักรยาน ทั้ง ๆ ที่ไมล์ความเร็วมีถึง ๑๖๐ กม./ชม. เมื่อเขาคิดได้ดังนั้น ต่างต้องขายรถยตต์ แล้วซื้อจักรยานมาปั่นบ้างเป็นแน่แท้ แล้วเขาจะได้เงินที่เหลือจากการขายรถยนต์แล้วซื้อจักรยาน เหลือเงินค่าน้ำมัน ค่าบำรุงรักษา ค่าทะเบียน ค่าประกันภัยรถยนต์ แถมยังได้ออกกำลังกาย ทำให้มีสุขภาพดี ร่างกายแข็งแรง สุขภาพจิตดีอีกด้วย

..เมื่อไรน้า จึงจะเป็นได้ดังที่ผมคิด..ขออนุญาตเสนอความคิดไว้ ผมเสียชีวิตไปแล้วสัก ๕๐ ปี เป็นได้ดังที่ผมคิดก็ไม่นับว่าสาย ผลดีจะเกิดกับประชาชนและประเทศชาติเอนกอนันต์../..*

[naigod]

*..ได้รับการกำหนดตัวให้ปั่นนำขบวนตั้งแต่ต้นจนจบ ขณะปั่นตลอดทางมองกระจกข้างขวา เห็นขบวนด้านหลังเพียงไม่กี่คัน หันไปมองตอนจอดรอส่วนที่หลุดจากขบวนเห็นเป็นกลุ่มก้อนดี
..ต่อเมื่อได้ดูภาพระหว่างปั่นช่วงกลางและท้ายขบวนข้างต้นแล้ว น่าจะอนุมานได้ว่า การปั่นจักรยานบนถนนใน กทม.วันอาทิตย์นั้น เป็นสิ่งที่ทำได้ แม้กระทั่งชาวบ้านจากชุมชนที่แทบจะไม่เคยถีบจักรยานบนถนนใน กทม.กันมาก่อนเลย แล้วยังเป็นทุกเพศ ทุกวัย จักรยานและการแต่งกายก็เป็นแบบชาวบ้านแท้ ๆ ยังถีบกันไปได้น่าจะประมาณ ๒๐ ก.ม. ไม่มีใครเป็นอะไร

..คงเป็นเพราะความเป็นจริงของคนขับรถทุกชนิด ต้องพยายามขับไม่ให้ชน ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ถ้าอยู่ในวิสัยที่เขาสามารถหลีกหรือเบรคให้พ้นไม่ชนได้เขาจะต้องทำ คนขับรถที่ชนสิ่งต่าง ๆ นั้น เป็นเพราะเขาสุดวิสัยจริง ๆ ที่จะหลีกหรือเบรคให้พ้นไม่ชนได้ นั่นก็ต้องนับว่าเป็นอุบัติเหตุ ที่เกิดขึ้นกระทันหันมิได้คาดคิด

..นานมาแล้ว ผมคิดได้ดังนั้น จึงใช้จักรยานในชีวิตประจำวันมาโดยตลอด และยังเคยคิดต่อไปเผื่อผู้อื่นอีกว่า ถ้าเช้าขึ้นมี Bike to Work ปั่นออกจากบ้านรวมกันเป็นกลุ่ม ๆ ๒๐ ๓๐ ๔๐ ๕๐ ๑๐๐ หรือมากกว่านั้น (กลุ่มเล็กก็ปั่นเพียงเลนเดียว กลุ่มใหญ่ก็ต้องปั่น ๒ เลน หรือเต็มถนน) ปั่นในถนนต่าง ๆ ตามกันไปเรื่อย ๆ คันที่ถึงที่ทำงานก็เลี้ยวเข้า คันที่เพิ่งออกมาจากซอยบ้านก็เข้าสมทบ รถยนต์ก็ต้องขับชลอความเร็วตามขบวนจักรยานไปเรื่อย ๆ เช่นกัน เมื่อภาวะการตกอยู่ในสภาพเช่นนั้น คนขับรถยต์ก็ต้องคิดได้ว่า ซื้อรถยนต์มาคันละหลายแสน แล้วยังเสียค่าน้ำมัน ค่าบำรุงรักษา ค่าทะเบียน ค่าประกัน เสียสุขกายและสุขภาพจิต แถมยังไปได้ความเร็วเท่ากับจักรยาน ทั้ง ๆ ที่ไมล์ความเร็วมีถึง ๑๖๐ กม./ชม. เมื่อเขาคิดได้ดังนั้น ต่างต้องขายรถยตต์ แล้วซื้อจักรยานมาปั่นบ้างเป็นแน่แท้ แล้วเขาจะได้เงินที่เหลือจากการขายรถยนต์แล้วซื้อจักรยาน เหลือเงินค่าน้ำมัน ค่าบำรุงรักษา ค่าทะเบียน ค่าประกันภัยรถยนต์ แถมยังได้ออกกำลังกาย ทำให้มีสุขภาพดี ร่างกายแข็งแรง สุขภาพจิตดีอีกด้วย

..เมื่อไรน้า จึงจะเป็นได้ดังที่ผมคิด..ขออนุญาตเสนอความคิดไว้ ผมเสียชีวิตไปแล้วสัก ๕๐ ปี เป็นได้ดังที่ผมคิดก็ไม่นับว่าสาย ผลดีจะเกิดกับประชาชนและประเทศชาติเอนกอนันต์../..*

เป็นไปได้ครับ ผู้ใช้รถใช้ถนนต้องเคารพกฎจราจร และภาครัฐก็ต้องช่วยอำนวยความสะดวกให้ประชาชนได้มีได้ใช้เส้นทางที่เหมาะสมกับสถาพของยานพาหนะนั้นๆ อย่างปลอดภัย เช่น ทางจักรยานที่เป็นทางสำหรับจักรยานจริงๆ ทางร่วมทางแยก ทางข้าม สะพานข้ามแยก ข้ามแม่น้ำ สัญญาณไฟ ป้ายบอกทาง ป้ายเตือนฯลฯ ที่รองรับกับจักรยาน คนเดิน และวิลแชร์ด้วย

[veenono]

ป้าละเอียดอายุ 60 ปั่นรถไม่มีเบรคทั้งชน ทั้งล้มแต่ไม่บ่นสักคำ
วันที่ปั่นเป็นวันเกิดป้าพอดี ผมเลยปั่นพร้อมกับร้องเพลงอวยพรวันเกิดให้ป้าไปด้วย

[วานร]

[veenono]

เพิ่งนึกได้ว่าทำไมทริปนี้เราไม่เอาวิทยุสื่อสารมาใช้ครับ

[>>BANGNANบางมด<<]

ดูภาพแล้วปลื้มใจ ที่พวกเราชาวจักรยานได้สละเวลามาร่วมกิจกรรมเพื่อส่วนรวม ขอให้ทุกท่านมีแต่ความสุขความเจริญกันทุกคนเลยนะครับ