..........ทริป รักข้ามขอบฟ้าจากทีลอซู สู่พังโคน จ.สกลนคร .....

[ลุงแซม]

รอบ ๆ ฐานเจดีย์ทั้งสี่ทิศ จะมีซุ้มระฆัง เดาว่าคงไว้ให้ผู้ที่มาทำบุญเคาะ ส่งเสียงบอกว่าได้มาทำบุญแล้ว หรืออาจจะส่งเสียงถึงผู้ที่เราอุทิศส่วนกุศลไปให้ได้รับทราบ เรื่องพวกนี้ลุงแซมไม่รู้เดาเอา เพราะยังเป็นคนดิบไม่เคยบวชเรียน ต้องถามอาจารย์ปู่เคยบวชอยู่ถึงสามพรรษา น่าจะรู้ดี

[ลุงแซม]

นี่ไงครับระฆัง ไม่ได้ทดลองตี เพราะไม่ทราบว่าเขาใช้ตีโอกาสใด แทนที่จะได้บุญกลับกลายเป็นบาปไป หรือไม่เช่นนั้นเกิดตีแล้วมีโยคีขี่รุ้งพุงออกมาละก็ยุ่งเลย
บัดเดี๋ยวดังหง่างเหง่งวังเวงแว่ว ...... สะดุ้งแล้วเหลียวแลชะแง้หา
เห็นโยคีขี่รุ้งพุงออกมา ............... ประคองพาขึ้นไปจนบนบรรพต
แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ .......... มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ......... ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
มนุษย์นี้ที่รักอยู่สองสถาน ............ บิดามารดารักมักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่กายตน ............ เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา
แม้ใครรักรักมั่งชังชังตอบ ............ ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา
รู้สิ่งไรไม่สู้รู้วิชา ...................... รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี
จงสู้ตามไปเอาไม้เท้าเถิด ............ จะประเสริฐสมรักเป็นศักดิ์ศรี
พอเสร็จคำสำแดงแจ้งคดี ............ รูปโยคีหายวับไปกับตา
...อ้าว โยคีในเรื่องนี้สงสัยจะอ้วน ก็ขี่รุ้งพุงออกมา ไม่ใช่พุ่งออกมา 555

[ลุงแซม]

บรรยากาศที่นี่ดีมากเลยไม่เชื่อดูหน้าลุงแซมแสนสดชื่นรื่นระเริงรมณ์เลย

[ลุงแซม]

คุณโหน่ง เสืออุ้ย นั่งสบายอารมณ์ เดินไปไหนไกลไม่ได้ เพราะถอดรองเท้า รอบ ๆ เจดีย์มันร้อนเพราะโดนแดดเผาหินอ่อนมาทั้งวัน แหมนี่ถ้าไปนั่งที่พระพุทธบาทสระบุรีอย่างนี้ ขอทานตีตายไปแล้ว เพราะหาว่าไปแย่งสัมปทานเขา 555

[ลุงแซม]

ลุงแซมใส่ถุงเท้า ประกอบกับเท้าด้าน จึงไม่กลัวร้อน เดินชมไปรอบ ๆ เห็นต้นมะค่าโมงออกฝักอยู่ใกล้ ๆ เลยถ่ายมาให้ชมกันสักหน่อย โคนต้นอยู่ลึกลงไปข้างล่าง
...มะค่าโมงเป็นไม้โตช้า ลำต้นไม่ค่อยเปาตรง แต่เนื้อไม้เป็นที่ปรารถนาของผู้คน เพราะเนื้อไม้สวยไสกบตกแต่งได้ดี ชักเงาเป็นมันสวยงาม ทนทาน ใช้ทำโต๊ะ ตู้ เตียง เฟอร์นิเจอร์ ทำพื้น ลูกบันได ได้สวยงาม สมัยก่อนที่วังสะพุง จังหวัดเลยมีขายเป็นจำนวนมาก ทำเป็นตั่ง ไม้แผ่นเดียว หน้ากว้างตั้งเมตรกว่า ราคาแค่พันห้าร้อยบาท แต่ลุงแซมไม่ใช่เป็นคนชอบสะสม ที่บ้านเลยไม่มีเฟอร์นิเจอที่เป็นไม้มะค่า เว้นแต่เตียงนอนตอนแต่งงานไม่มีเตียงนอน รุ่นพี่เขาสะสมไว้ให้มาไม่กี่แผ่นก็ไปจ้างช่างเขาทำให้ เพิ่งมาซื้อโต๊ะกินข้าวไม้มะค่าโมงจากเขมร ตอนย้ายมาอยู่กรุงเทพ ฯ นี่แหละ หลังจากนั้นไปซื้อไม้ประดู่ของกลางจากองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ แล้วให้ชั่งพวกกันทำตั่ง เอาไว้นอนเล่น ตัวหนึ่งหมดไปหกพัน ไม่รวมค่าเหล้า ซื้อของจากเขมรถูกกว่าสวยกว่าเยอะเลย ยังเสียดายเงิน ทำมาก็เอามาไว้วางของเฉย ๆ อ้าว นอกเรื่องมาเสียไกล

[ลุงแซม]

โม้เพลิน รูปที่ลดขนาดไว้หมดแล้ว โม้มาตั้งนานยังไม่เข้าเรื่องงานแต่งงานของพี่โจ และน้องจอยเลย 555 วันนี้ขอจบแต่เพียงเท่านี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวจะแวะไปเยี่ยมเยียนเพื่อนบ้านซะหน่อย ว่าเขาเล่ากันถึงไหนแล้ว
...แถมอีกหน่อยเถอะ เมล็ดมะค่าโมงตอนแก่ ก็จะออกลักษณะเหมือนเม็ดขนุนที่แม่ค้าของหวานเขาทำขาย เมล็ดอกสีดำ ๆ ขั้วมันจะออกสีต้ำตาล แข็งมาก เวลาเพาะต้องกระเทาะเปลือกให้เป็นแผลก่อนแล้วแช่น้ำค้างคืนไว้ เมื่อน้ำซึมเข้าไปเปลือกจะยุ่ย ถ้าทิ้งไว้สักสองสามวันรากจะเริ่มงอก ตอนที่ลุงเฉวียน จัดปลูกป่าที่ทับลานเห็นใช้หนังสะดิ๊กยิงเมล็ดมะค่าโมงเข้าไปในป่า ถ้าเราไม่กระเทาะเปลือกให้น้ำซึมเข้าไปได้ จะงอกยาก
...มีคนเอาเมล็ดมาทำเครื่องประดับ ดูอย่างในรูป ลุงแซมไปเที่ยวตลาดจั๊กจั่น หรือ ตลาดซีเคด้า ที่หัวหิน ตรงทางเข้าเขาตะเกียบ มีคนนำมาทำเป็นพวงองุ่น ที่เห็นในรูปเป็นลูกออกกลม ๆ หน่อย ส่วนแบน ๆ เป็นพวงกุญแจเป็นเมล็ดสะบ้า
...วันนี้ราตรีสวัสดิ์ก่อนนะครับ

[sddcom]

ยังเสียดายไม่หายที่ไม่ได้ร่วมทริปนี้

[phornprasith]

อาจารย์ปู่ ยังแต่งองค์ทรงเครื่องไม่เสร็จ ผมถอดกระเป๋าฝากห้องอาจารย์ปู่ไว้ เพราะห้องที่เหลือ ต้องรอตอนเที่ยง
...ห้องข้าง ๆ กัน คุณขวัญแก้ว แต่งตัวเสร็จแล้ว หน้าตาสดชื่น เพิ่งพบตัวจริงเสียงจริงเป็นครั้งแรก สวยกว่ารูปในเวปตั้งเยอะ จริงไหมครับ คุณขวัญแก้ว เอ หรือในเวปเป็นคู่แฝดผู้พี่ ชื่อคุณขวัญ แต่ที่พบ เป็นแฝดผู้น้องชื่อคุณแก้ว ผมก็เรียนแบบเสืออุ้ยที่เรียกคุณขวัญแก้วว่า ป้าแก้วป้าขวัญ 555
...ต้องขอพักไว้เพียงเท่านี้ก่อนนะครับ ได้เวลาทำหน้าที่ลูกผู้ชายแล้ว หุงข้าว ทำกับข้าว รับ ผบ.

สวัสดีครับคุณลุงแซม คุณป้าแก้วคุณป้าขวัญ และทุกท่านครับ
ผมมาดูช้าสักนิด ดีกว่าไม่มาครับ

[Tiger_PONG@nan]

ลุงแซมไปกราบขอพรหลวงปู่ฝั้น ทนายพงษ์กรุณาถ่ายภาพให้

รูปนี้ผมว่า ลุงแซมเพิ่งลาสิกขาจากสมณเพศ แบบว่าทุกอย่าง ทางบ้านให้...อภัย กลับบ้านด่วนๆๆๆ(มีงานที่บ้านรออยู่) นะครับ 555

สวัสดีครับ อาจารย์พงษ์ ผมว่าอาจารย์พงษ์นี่น่าจะเป็นหมอดูได้เลยนะครับ เรื่องจริงเลยครับ กลับบ้านงานค้างเพียบเลย ก็ค่อย ๆ สะสางไป แต่เรื่องให้อภัยอย่าได้หวัง ครับ มันเหมือนเราทำกรรมไว้ อย่างไรก็ต้องรับกรรม ถ้ายังไม่อยากรับกรรมก็ต้องสร้างความดีไว้เยอะ ๆ เพื่อกรรมจะได้ตามไม่ทัน กลับบ้าน ผบ.ถามย้ำอีกว่า ไปงานแต่งงานใคร ลุงแซมก็เลยพูดความจริง ปนเท็จ เพราะคิดว่า่ ผบ. คงแอบเข้าไปอ่านในเวปแล้ว จึงตอบไปว่าไปแต่งงานเพื่อนชาวจักรยาน พร้อมตัดพ้อต่อว่าซะหน่อย แหมพ่อบอกตั้งหลายครั้งแล้วจำไม่ได้หรือ ผบ.บอกตาแซมแกนั่นแหละ ความจำเสื่อม ครั้งแรกบอกไปแต่งงานลูกชายเพื่อน ..... อ๋อเหรอ บอกความจริงแล้วโล่งใจ 555

สวัสดีครับ ลุงแซมและรอบวง ผมว่าลุงแซมใกล้บรรลุธรรมแล้วครับ นี่ถ้ำขามถ้ำเดียวนะ ถ้า วันแรกขึ้นถ้ำพวงด้วย ลุงแซมไม่สึกแน่ๆ 555

[คุณขวัญแก้ว]

[ลุงเนตร]

*..สวัสดีครับ พี่เกษมสำราญเหมือนดอกไม้บานยามเช้า..

..เข้ามาแสดงตนว่าได้ติดตามผลงานด้วยผู้หนึ่ง ตาค่อยยังชั่ว เมื่อตอนหัวค่ำอ่านไปได้ ๓ หน้า พักตานอนตั้งแต่สองทุ่มกว่า ตื่นมาสองยามกว่า หยอดยา แล้วขี้เกียจนอนรอการหลับต่อ ลงเปิดตู้เย็นหยิบขวดไวตามิล เปิดขวดดื่ม แล้วเข้ามาอยู่นี่แหละ ขอบอกว่า จากการเอาใจใส่และความพยายาม ทำให้ผลงานออกมาคุ้มค่าควรแก่การติดตามทุกเรื่องราวที่โพสท์ จะพยายามติดตามไปเรื่อย ๆ เท่าที่สุขภาพและเวลาอำนวย สรุปเป็นว่าทั้งผู้ให้และผู้รับต่างต้องใส่ใยและพยายาม..ขอบคุณมากครับ..

..ผมพิมพ์ไม่ได้ดูแป้นและไม่ได้อ่านหน้าจอ เหมือนคนไม่มีตาพิมพ์หนังสือ เพราะต้องการถนอมดวงตา และยังมองไม่ชัด ถ้าจะให้ชัดก็ต้องเพ่งใกล้ ๆ จอ ที่คิดว่าน่าจะก่อให้เกิดอันตรายกับดวงตาที่ยังไม่หายเป็นปกติ ขออภัยด้วยครับ หากมีผิดพลาดสกดไม่ถูกต้องคำใด กรุณาอ่านให้ถูกด้วยนะครับ ขอบคุณ..


..วันที่ ๑๑ มิ.ย. เวลา ๐๕.๒๐ น. หยอดยาผิดที่บ้านเพื่อน บ้านทุ่งโพธิ์ อ.เมือง จ.อุดร ฯ แล้งตาด้วยน้ำก๊อก หายแสบ แต่ตายังพร่ามัว ๐๖.๐๐ น. ปั่นออกจากบ้านเพื่อนทั้ง ๆ ที่มองถนนไม่ชัดเจน ผ่าน อ.หนองหาร อ.บ้างเชียง ถึง อ.สว่างแดนดิน เมื่อเวลา ๑๒.๓๐ น. ได้ระยะทาง ๘๐ ก.ม. เข้าไปล้างตาที่โรงพยาบาล (ดังภาพ) พยาบาลใช้ท่อเล็ก ๆ ฉีดน้ำจากขวดน้ำเกลือแขวนอยู่เหนือเตียง ฉีดใส่ลูกตาซ้ายอยู่เป็นนาน รู้สึกตาพร่าน้อยลง บ่ายนั้นแดดจัดมาก พักอยู่ที่ ร.พ.จน ๑๖.๐๐ น. จึงปั่นออกจาก ร.พ.มุ่งสู่ อ.พังโคน ทั้ง ๆ ที่แดดยังไม่หุบ แต่ดีหน่อยที่ดวงอาทิตย์อยู่ด้านหลัง




..ที่ ร.พ. คุณสัญญา (add.com) คนจักรยาน อ.พังโคน ทำงานอยู่ที่ ร.พ.มาคุยด้วย และซื้อน้ำและขนมปังให้ทานและเป็นเสบียง แถมปั่นตามมาทันเป็นเพื่อนตรงอีก ๗ ก.ม.ถึง อ.พังโคน พาเข้าบ้านคุณเสียวภูธร เรียบร้อย ขอบคุณ คุณสัญญา ฯ มากครับ

(ติดตามมาได้ ๕ หน้า แล้วครับ)

[tookta]

สวัสดีค่ะลุงแซมหนูดูรูปและอ่านข้อความของคุณลุงละเอียดมากค่ะเหมือนอยู่ในงานด้วยเลยขอบคุณค่ะ

[มือใหม่]

[ลุงแซม]

สวัสดีครับ อาจารย์พงษ์ ผมยังไม่เคยบวชพระเลยสักครั้ง เคยแต่บวชเณร ไม่รู้ชีวิตนี้จะได้บวชหรือเปล่า "อยากให้เมียได้เกาะผ้าเหลือง รุ่งเรืองสีบริสุทธิ์พุทธคุณ" เคยคิดเล่น ๆ ว่า จะปั่นจักรยานทัวร์ริ่งไปกับผู้ร่วมอุดมการณ์สักคน ถึงวัดป่าสงบ ๆ ก็จอดจักรยานแล้วบวชสักพรรษา สึกมาค่อยปั่นจักรยานกลับบ้าน อาจารย์พงษ์จะไปกับผมไหมครับ

[ลุงแซม]

*..สวัสดีครับ พี่เกษมสำราญเหมือนดอกไม้บานยามเช้า..

..เข้ามาแสดงตนว่าได้ติดตามผลงานด้วยผู้หนึ่ง ตาค่อยยังชั่ว เมื่อตอนหัวค่ำอ่านไปได้ ๓ หน้า พักตานอนตั้งแต่สองทุ่มกว่า ตื่นมาสองยามกว่า หยอดยา แล้วขี้เกียจนอนรอการหลับต่อ ลงเปิดตู้เย็นหยิบขวดไวตามิล เปิดขวดดื่ม แล้วเข้ามาอยู่นี่แหละ ขอบอกว่า จากการเอาใจใส่และความพยายาม ทำให้ผลงานออกมาคุ้มค่าควรแก่การติดตามทุกเรื่องราวที่โพสท์ จะพยายามติดตามไปเรื่อย ๆ เท่าที่สุขภาพและเวลาอำนวย สรุปเป็นว่าทั้งผู้ให้และผู้รับต่างต้องใส่ใยและพยายาม..ขอบคุณมากครับ..

..ผมพิมพ์ไม่ได้ดูแป้นและไม่ได้อ่านหน้าจอ เหมือนคนไม่มีตาพิมพ์หนังสือ เพราะต้องการถนอมดวงตา และยังมองไม่ชัด ถ้าจะให้ชัดก็ต้องเพ่งใกล้ ๆ จอ ที่คิดว่าน่าจะก่อให้เกิดอันตรายกับดวงตาที่ยังไม่หายเป็นปกติ ขออภัยด้วยครับ หากมีผิดพลาดสกดไม่ถูกต้องคำใด กรุณาอ่านให้ถูกด้วยนะครับ ขอบคุณ..
..วันที่ ๑๑ มิ.ย. เวลา ๐๕.๒๐ น. หยอดยาผิดที่บ้านเพื่อน บ้านทุ่งโพธิ์ อ.เมือง จ.อุดร ฯ แล้งตาด้วยน้ำก๊อก หายแสบ แต่ตายังพร่ามัว ๐๖.๐๐ น. ปั่นออกจากบ้านเพื่อนทั้ง ๆ ที่มองถนนไม่ชัดเจน ผ่าน อ.หนองหาร อ.บ้างเชียง ถึง อ.สว่างแดนดิน เมื่อเวลา ๑๒.๓๐ น. ได้ระยะทาง ๘๐ ก.ม. เข้าไปล้างตาที่โรงพยาบาล (ดังภาพ) พยาบาลใช้ท่อเล็ก ๆ ฉีดน้ำจากขวดน้ำเกลือแขวนอยู่เหนือเตียง ฉีดใส่ลูกตาซ้ายอยู่เป็นนาน รู้สึกตาพร่าน้อยลง บ่ายนั้นแดดจัดมาก พักอยู่ที่ ร.พ.จน ๑๖.๐๐ น. จึงปั่นออกจาก ร.พ.มุ่งสู่ อ.พังโคน ทั้ง ๆ ที่แดดยังไม่หุบ แต่ดีหน่อยที่ดวงอาทิตย์อยู่ด้านหลัง
..ที่ ร.พ. คุณสัญญา (add.com) คนจักรยาน อ.พังโคน ทำงานอยู่ที่ ร.พ.มาคุยด้วย และซื้อน้ำและขนมปังให้ทานและเป็นเสบียง แถมปั่นตามมาทันเป็นเพื่อนตรงอีก ๗ ก.ม.ถึง อ.พังโคน พาเข้าบ้านคุณเสียวภูธร เรียบร้อย ขอบคุณ คุณสัญญา ฯ มากครับ
(ติดตามมาได้ ๕ หน้า แล้วครับ)

...สวัสดีครับ ลุงเนตร ขอให้หายเป็นปรกติเร็ว ๆ นะครับ ถ้าเป็นผมคงแวะ รพ.หนองหาน ให้คุณแม่บักข้าวเหนียวช่วยรักษาตาให้ แต่ผลจะออกมาอย่างไรเดาไม่ถูกครับ