..........ทริป รักข้ามขอบฟ้าจากทีลอซู สู่พังโคน จ.สกลนคร .....

[ลุงแซม]

แม้จะมีลำต้นตรงโคนอยู่นิดเดียว มันก็ไม่ย่อท้อต่อชีวิตว่าลมจะพัดมันโค่นเมื่อไร ส่งลำต้นขึ้นรับแสงแดดสู้กับประชากรต้นไม้ข้าง เพื่อดำรงค์เผ่าพันธุ์ต่อไป เห็นมีฝักอยู่ที่ยอดหลายฝักอยู่

[ลุงแซม]

ต้นบุก มีหัวอยู่ใต้ดิน ส่งช่อดอกออกผลขึ้นมาเหนือพื้นดินสีเขียว เหลือง แดงน่ารักเชียว

[ลุงแซม]

เพื่อน ๆ อิ่มกันแล้ว เตรียมพิธีแจกถ้วยรางวัล

[คุณขวัญแก้ว]

มาดูหนังโรงนี้บ้างดีกว่า...ลุงแซมพากษ์ สนุกดีนะคะ...
วันแข่งปั่นขึ้นเขาลุงแซมไม่น่ารีบขึ้นรถเซอร์วิสเลย...
ขวัญแก้วก็เลยขึ้นรถมั่งสิคะ...ก็มันเหนื่อยนี่คะ...
พอขึ้นไปถึงเส้นชัย...โห...เสียดาย...เข็นมาก็ได้ถ้วย...
อีกนิดเดียวเอง...โดน พี่จ๋า กับ เก๋ บ่นใหญ่เลย...

[ลุงแซม]

คุณขวัญแก้ว บอกว่าปั่นขึ้นมาเกือบถึงแล้ว เจ้าหน้าที่ที่ปิดท้าย ขับรถปอเต๊กตึ๋งมา บอกให้ขึ้นรถเถอะ ก็เลยเชื่อนึกว่าเหลืออีกยาว ที่ไหนได้อีกนิดเดียวเอง ไม่อย่างนั้นเข็นขึ้นมาก็ได้ถ้วยแล้ว เพราะถ้วยสำหรับรุ่นสุภาพสตรี เหลือแจกไม่หมด แต่ไม่เป็นไรโอกาสหน้ายังมี นี่แหละครับคนมีน้ำใจนักกีฬา รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ไว้ใจได้ทั่วทั้งรักชัง ฮึม ๆ ๆ ฮึ่ม ฮึม สุรา สุราเป็นยาวิเศษ แก้กองกิเลสทำตนให้เป็นคน ฯลฯ อ้าว พิมพ์ผิด จะพิมพฺ์กีฬา ดันไปพิมพ์เป็น สุรา ขอแก้ไขครับ
สวัสดีครับคุณขวัญแก้ว ผมกำลังพากษ์ถึงตอนนี้พอดี โดนคุณขวัญแก้วชนกระเด็นเลย ครับ

[คุณขวัญแก้ว]

ฮาจริงๆ...วันนั้นก็ฮา...วันนี้ก็ยังฮาค่ะ....

[ลุงแซม]

...ฮือ ๆ โดนคุณขวัญแก้วชนกระเด็นอีกแล้ว
คุณหนูเล็กเป็นหนึ่งในกรรมการ ตัดสิน

[ลุงแซม]

ลุงแซมไม่มีรูปตอนแจกรางวัล เนื่องจากคอแฮนด์ของน้องมดดำ มีเสียงดังเลยต้อง รีบเซอร์วิสก่อนที่จะปั่นกลับ เมื่อแจกถ้วยรางวัลเสร็จแล้วพวกเราถ่ายภาพร่วมกันหน้าป้าย เทสกเจดีย์

[ลุงแซม]

ถ่ายภาพเสร็จ ลุงแซมพร้อมจะปั่นกลับเพราะเพื่อน ๆ ส่วนใหญ่เริ่มดาวน์ลงเขากันไปแล้ว แต่เสืออุ้ย คุณทนายพงษ์ คุณโหน่ง ต่างบอกกันเป็นเสียงเดียว ว่าขึ้นรถกลับพร้อมกันเถอะ น้องมดดำพับใส่ท้ายรถทนายพงษ์ได้สบาย ๆ ลุงแซมทำท่าขัดขืน ความจริง อยากได้ยินคำชวนเช่นนี้มาตั้งนานแล้ว 555
...เมื่อพับรถขึ้นรถคุณทนายพงษ์เรียบร้อยแล้ว พวกเราที่เหลือก็ขึ้นไปชมเจดีย์หลวงปู่เทสก์ กัน

[ลุงแซม]

ทางเดินขึ้นร่มรื่นด้วยร่มไม้ นานาชนิด ทั้งไม้ป่าไม้ผล มีทั้งขนุน มะม่วง ส้ม พันธุ์ไม้ป่าบริเวณนี้อุดมไปด้วยไม้มะค่าโมง

[ลุงแซม]

ขึ้นไปข้างบนเป็นลานหิน ล้อมรอบไปด้วยหน้าผา ต้นกร่าง ไม้ตระกูลต้นไทรมีอยู่หลายชนิด ต้นโพ ไทร ไกร กร่าง พวกนี้จะมีรากอากาศงอกออกมาจากลำต้น ถ้าไม้พวกนี้ได้โอบกอดต้นไม้อื่นเมื่อไร ต้นไม้ที่โดนกอดไม่รอดครับ เขาเรียกไม้พวกนี้ว่าโอบมรณะ สมัยเรียนป่าไม้ เข้าป่าถ้าเจอไม้พวกนี้พันไม้อื่นที่มีค่า ถ้ารากมันยังไม่ใหญ่มากนักก็ตัดมันออก แต่ถ้ามันโอบรัดมากแล้ว ก็ต้องตัดไม้ที่มันโอบให้ตายไปทั้งคู่ ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวมันแพร่พันธุ์เที่ยวไปกอดชาวบ้านเขาทั้งป่่า สาเหตุนี้เคยเป็นเรื่องเป็นคดีที่ป่าแม่ปาย ที่คัดเลือกไม้ไทรพันออกเป็นจำนวนมาก แต่เจ้าต้นที่เห็นนี้มันก็โอบไม้มะค่าต้นหนึ่งแต่ยังไม่ตาย ใช่ว่าจะมีแต่โทษผมว่ารากใหญ่ ๆ ของมันที่ เกาะพันก้อนหินดูน่ากลัวก็จริง แต่เชื่อใจได้ว่าก้อนหินที่โดนรากพันจะยึดติดอยู่กับที่ไม่กลิ้งหล่นไปข้างล่าง

[ลุงแซม]

ขึ้นไปบนเนินสูงสุด จะเป็นเจดีย์ สวยงาม ยอดทำเหมือนพระธาตุ มีฉัตรอยู่ชั้นบนสุด ตรงพระธาตุหุ้มทอง แต่มีป้ายบอกว่าระวังสังกะสีบนยอดเจดีย์หล่นใส่ แหมผมนึกว่าแผ่นทองคำแท้ รอเมื่อไรจะหล่นจะได้ขอหลวงปู่กลับบ้านสักกิโลสองกิโล แหม ลุงแซมนี่แย่มาก ลืมทำบุญแถมจะเอาของวัดกลับไปอีก

[ลุงแซม]

ทางขึ้นไปบนเจดีย์ เขาให้ถอดรองเท้าไว้ข้างล่าง ทางเดินโดนแดดเผา ใครไม่ใส่ถุงเท้าต้องเดิน แบบกุ้งสดุ้งไฟ แบบเดินเร็ว ๆ กระโดดไปด้วยไม่เขื่อถามคุณโหน่งดู

ก่อนอื่นลุงแซม ขึ้นไปกราบรูปเหมือนหลวงปู่ ขอพรจากท่านก่อน

[ลุงแซม]

พอกราบท่านเสร็จ เดินทะลุออกประตูอีกด้านหนึ่งของเจดีย์ออกไป โอ...นี่เราผ่านประตูสวรรค์ออกมาหรือนี่ เพราะอากาศดี ลมเย็นสบาย ต่างจากด้านที่เรามามาก มองออกไปเห็นพื้นที่ป่าเขียวขจี ตรงปลายลานเหินเป็นหน้าผา เรานั่งสูดอากาศบริสุทธิ์ ชมวิว กันอยู่นาน เห็นบรรยากาศแบบนี้แล้ว อยากนั่งทำสมาธิ เพราะ สะอาด สงบ สบาย

[ลุงแซม]

เทือกเขาที่เห็นอยู่ข้างหน้าเป็นเทือกเดียวกับภูพาน