1สายรัด เมื่อก่อนผมใช้สายรัดยางหัวตะขอ เส้นละ60ของไดโซะ รัดเป้บนตะแกรงหลัง บางทีเป้ก็ส่ายออก แถมเป้โดนรัดจนบู้บี้ดูไม่ได้
และก็ พกสายล๊อกเหล็กเส้นหุ้มยางแบบ4ตัวเลข 2เส้น ไว้ล๊อกล้อหน้ากับเสา แล้วก็ล๊อกล้อหลังกับเฟรม
แล้วก็ พกสายผ้า(ตัดจากกระเป๋าคาดเอวเก่าๆ)เอาไว้รัดเวลาพับเข็น หรือพับเก็บ ไม่ให้มันแยกร่างออกมา
แต่หลังๆนีี่พึ่งนึกออกครับ ใช้ไอ้สายล๊อก4ตัวเลข2อันนี่แหละครับ เอามาต่อหัวท้ายกันเป็นเส้นเดียว รัดเป้บนตะแกรงได้เหมือนกัน(ปลอดภัยกว่าด้วย ไม่มีใครกระชากไปได้ เป้ไม่บู้บี้ด้วย) แล้วเวลาพับเข็น หรือพับยก ก็เอาสายล๊อกตัวเลขนี่หละครับ รัดไม่ให้มันแปลงร่างเอง ทำไมพึ่งคิดออกเอาป่านนี้ก็ไม่รู้
2ฝน เมื่อปีที่แล้ว ผมใช้เสื้อกันฝนเซ่เว่นไม่กี่สิบบาทไส่กระเป๋าไต้อาน ไม่รุ่งเลยซักนิด ที่คลุมหัวเจอลมก็ม้วนหลัง น้ำเข้าเต็มตัว แต่...ทั้งๆที่จริงๆผมซื้อไอ้นี่มาครับ(ขออภัยนะครับภาพเอามาจากกระทู้อื่น)
ขาัจับร่มกับแฮนด์ แต่พระเจ้า ให้ตายเหอะ ผมไม่กล้าใช้ ก็มันโคตรน่าอายเลย ทิ้งเปล่ามาข้ามปี จนกระทั่ง ช่วงไม่กี่ัวันมานี้ฝนตกผิดฤดูบ่อยครับ ไอ้ผมจำเป็นต้องไปทำงาน ก็เซ็งว่าทำไงดี ฝนตกรถติดเรียกแทกซี่ก็ยากโคด เฮ่อ เออ ก็นึกออก ไปรื้อในตู้อออกมา เอากระดิ่งออก ติดไอ้นี่แทนที่เข้าไป ต่อร่มแบบใช้เดินตีกอฟอันใหญ่ๆหลายๆสี(แต่ไม่หนัก)แล้วลองปั่นออกไป
ได้อายชาวบ้านสมปราถณาครับมีแต่คนมองแล้วขำกลิ้ง เด็กบอกเหมือนรถขายไอติม แต่ มันดีกว่าเสื้อกันฝนเยอะเลยครับ หลังแบกเป้ที่คลุมผ้ากันฝนไว้
หน้ามีร่ม เป็นอันว่า ทั้งตัวไม่เปียกเลย (ปั่นช้าๆเลาะซอยไปเรื่อยๆนะ ปั่นแรงไม่ได้ร่มมันโต้ลม) รู้ว่าดีแบบนี้ใช้มานานแล้ว เดี๋ยวนี้เลยคา ขาล๊อกร่มเอาไว้ที่แฮนด์ครับ เก็บขาตั้งร่ม กับ ร่มเล็ก ไว้ในเป้ ไม่ได้กินที่เป้ และตอนไม่ใช้ก็ไม่ได้น่าเกลียดอะไร
ใครมีความรู้ส่วนตัวอื่นๆอีกใหมครับ เอามาแชร์หน่อย การปั่นไปทำงานจะได้สะดวกขึ้นบ้าง
