ชาวไร่คนหนึ่งนั่งหน้าเศร้าอยู่ในบาร์ พอดีมีคนรู้จักเเวะมา
เข้ามาเห็นจึงทักทายอย่างเป็นห่วงว่า '' เฮ้ ทำไมมานั้งอยู่เหงาอยู่คนเดียวละ มีเรื่องอะไรเหรอ
ชาวไร่ส่ายหน้าเเล้วตอบว่า "บางครั้งบางเรื่องก็ไม่อาจอธิบายได้"
มีเรื่องอะไรนักหนา เล่าให้ผมฟังซิ ชายอีกคนมานั่งใกล้ๆ
เมื่อเช้า ผมนั่งรีดนมวัวอยู่ดีๆ พอนมวัวใกล้จะเต็มถัง
ไม่รู้เเม่วัวมันเป็นอะไรขึ้นมา มันยกขาซ้ายเตะถังล้มคว่ำหมด
เอ้.... ฟังดูก็ไม่น่ามีอะไรนี่หน่า
"บางครั้งบางเรื่องก็ไม่อาจอธิบายได้" ชาวไร่ตอบ
ถ้างั้นเกิดอะไรขึ้นอีกละ
ผมก็เลยมัดขาซ้ายของมันไว้กับเสาด้านซ้าย เเล้วผมก็รีดนมมันต่อ
พอใกล้เต็มถังมันก็ยกขาขวา เตะถังล้มลงไปอีก
อีกเเล้วเรอะ ชายที่ได้ฟังหัวเราะ เเล้วคุณทำยังไงต่อละ
"บางครั้งบางเรื่องก็ไม่อาจอธิบายได้" ชาวไร่ตอบ
ก่อนที่จะเล่าต่อ ผมก็เลยมัดขาขวาไว้กับเสาด้านขวา
เเล้วหลังจากนั้นละ
ผมก็รีดนมมันต่อ พอใกล้เต็มถังอีก มันก็ใช้หางปัดถังล้มลง
ฮืม.....ชายผู้นั้นนั่งพยักหน้า หงิกๆ
"บางครั้งบางเรื่องก็ไม่อาจอธิบายได้"
ชาวไร่เล่นซ้ำประโยคเดิมอีกเเล้ว
เเล้วคุณทำยังไงต่อละ
ผมหาเชือกไม่ได้ เพราะใช้มันไปหมดเเล้ว ผมเลยถอดเข็มขัดออก เเล้วคล้องหางมันไว้กับคาน
นาทีนั้นเอง กางเกงผมก็หลุดลงกองกับพื้น เเล้วเมียผมก็เดินเข้ามาพอดี
คุณว่ามั้ย
"บางครั้งบางเรื่องก็ไม่อาจอธิบายได้"จริงๆ
