กรณีประสบอุบัติเหตุ นานมั้ยกว่าจะำทำใจให้เหมือนเดิม

[Dhandranunda]

ล้มเอง ผมคิดว่าไม่ทิ้งบาดแผลความปอดแหกให้เราสักเท่าไหร่นะครับ คือ ล้มแล้วก็ช่างหัวมัน เหมือนคนปลดครีตไม่ทัน อย่างมากก็อาย หรือเจ็บ

แต่ถ้าโดนแบบรถอื่นมาเฉี่ยวชน หรือว่าล้อลงไปขัดกับร่องตะแกรงจนตีลังกา ความรู้สึกมันจะทิ้งเอาไว้เหมือนกัน คือทำให้เสียความมั่นใจ เพราะเรารู้แล้วว่า บางอย่างมันอันตราย ไม่ควรเสี่ยง
ไม่กี่วันก่อนก็ปั่นแบบสปริ้นต์ให้พ้นไฟเขียวแล้วก็ต้องหลบแนวตะแกรงใหญ่มาก(เพราะเป็นจุดสถานีสูบน้ำ) เบี่ยงออกมาครึ่งถนน (ปั่นไปก็ต้องมองหลังไว้ตลอด) ทีนี้มันมีขอบต่างระดับของท่อ ล้อดันไปลงแนวนั้นพอดี ล้อเกือบพลิก ใจหายวูบเลย สะดุดทันทีกลางถนน แต่ดีไม่ล้ม รีบออกตัวหลบไปทางซ้ายก่อนที่รถอื่นจะตามมา
นี่ขนาดทางปั่นประจำและระวังตัวเอาไว้บ้างแล้วนะครับ

ไม่รู้เป็นไร พอเจอเข้าครั้งนึงก็พาลจะเจออยู่เรื่อย

[solorider]

ก็เคยหนีฝน น้ำท่วมรถตกร่องแตกถนน คว่ำไปสามสี่รอบ รถเกือบทับ
กลับมาขี่ใหม่ก็ขยาดๆเหมือนกัน แต่ขี่ไปเรื่อยๆมากขึ้นความมั่นใจก็กลับมาเหมือนเดิมครับ

[rote2128]

ผมเคยล้มเพราะความเลินเล่อของตัวเอง ปั่นชมนกชมไม้ไปเรื่อยจนไม่ได้สังเกตุก้อนหินมาอยู่กลางถนน
ผลก็คือตีลังกาข้ามรถ หน้าไถลไปกับพื้น ปีกฉีก หมูแดงตามแขนขา ไม่มีส่วนไหนแตกหัก แต่ตอนนั้นเลือดออกมาก
ปั่นกลับมาบ้าน(บ้านอยู่ใน รพ.)เพื่อหาหมอก็ไกลเหมือนกัน(ประมาณ 20 กม.) เลือดคงออกหมดตัว เลยเรียกคนที่บ้านไปรับ
กว่าจะไปถึงก็ประมาณครึ่งชั่วโมง กลับถึงบ้าน 6 โมงเย็นไปหาหมอที่ ห้องฉุกเฉิน พยาบาลถามว่า มอเตอร์ไซล้มมาละซิ
ผมบอกว่าจักรยานล้ม เขาหัวเราะลั่นเลย แล้วพูดอีกว่า มอเตอร์ไซล้มยังไม่ขนาดนี้เลย แล้วก็จัดการตรวจบาดแผล สรุปว่า
ต้องเขี่ยเศษหินที่ฝังออกจากปากก่อน และเย็บปากที่ฉีกข้างในครึ่งปากข้างขวาและบริเวณริมฝีปาก ทำแผลภายนอกก็เสร็จ
แต่กว่าจะเย็บเสร็จยันสามทุ่ม อ้าจนเมื่อยปาก ฉีดยาชา ไป3-4ครั้ง เปลี่ยนคนเย็บไปสามคนเพราะเมื่อย กลับบ้านหยอดข้าวต้มครับ
เพราะเคี๋ยวไม่ได้ หลังจากนั้น 1 สัปดาห์ แผลหายออกปั่นต่อเลย
ประสบการณ์ครั้งนี้สอนผมว่า

ต้องมีสติตลอดเวลา จะปั่นแต่ละครั้งต้องเพิ่มความระมัดระวังขึ้น
เพราะอุบัติเหตุเกิดจากความประมาทเสียส่วนใหญ่ครับ

[mintamomo]

ล้มเพราะใส่ครีต 3-4 ครั้งครับ เป็นเพราะเบรคกระทันหันแล้วเอาคลิตออกไม่ทัน ก็ลุกขึ้นมาตรวจเช็คร่างกาย รถ สัมภาระ พอเรียบร้อยก็ลุยต่อ ถ้าได้แแผลแล้วเลือดไหลผสมเหงื่อจะรู้สึกเท่มากด้วย อิอิอิ(เหมือนโปรเขาล้มกัน) อิอิอิ

[Dhandranunda]

วันก่อนออกไปปั่นผ่านไปเห็นอุบัติเหตุรถเมล์สาย 39 ซิ่งแข่งกับสาย 8 รถเมล์สาย 39 เสยฟุตปาทชนคนบาดเจ็บและเสียชีวิตที่สะพานควาย ผลคือจิตตก หมดอารมณ์ปั่นต่อเลย จากนั้นผมก็ไม่ไปปั่นถนนพหลโยธินด้านนั้นอีก แต่จะไปทำงานโดยใช้เส้นทางวิภาวดี(เส้นเดิมที่เคยปั่นไปทำงานแรกๆ) เพราะยังไงก็รถเมล์น้อยกว่าเยอะ รถเร็วๆ ส่วนใหญ่ก็วิ่งเลนในซะส่วนใหญ่ เส้นทางสั้นกว่าเดิม แยกน้อยกว่าเดิม (ปั่นเีลี่ยงเข้ามิตรไมตรี)
แย่จริงๆ กับคนขับรถสมัยนี้ ถนนพหลโยธินจะไปอนุสาวรีย์ชัยฯ นี่ผมเจอคนขับรถไม่มีน้ำใจหลายหนแล้ว ไม่ทราบว่าเขาไม่เห็นเราหรือว่าเห็นแต่คิดว่าเป็นจักรยานจะต้องหลบให้ หยุดให้เขาไปก่อนไม่รู้สิ
พรวดพราดพุ่งมาหา ต้องปีนฟุตปาทหนี คิดดู...

[Dhandranunda]

ที่ผมตั้งกระทู้บ่นเรื่องตัวเองเจออุบัติเหตุบ่อยนี่ไม่ใช่ว่าคิดโทษใครนะครับ เป็นความประมาทของเราหนึ่งและเป็นความประมาทของฝ่ายที่ขับมาชนเราอีกหนึ่ง ความที่ทักษะในการขับขี่บนถนนใหญ่ของเรายังน้อยอยู่อาจทำให้เกิดความเสี่ยง สมรรถนะรถที่ใช้ สำคัญที่สุดคือ "ใจ" ว่าเรากล้าขนาดไหน ถ้าเราไม่พร้อม บางทีการไปปั่นร่วมกับคนที่เขามีมากกว่าเราก็อาจเป็นตัวถ่วง เป็นภาระให้กับเขาต้องมาพะวักพะวนดูแลเรา ซึ่งอันนี้ผมเข้าใจไม่ได้คิดโทษใคร ไม่มีใครสามารถมาการันตีความปลอดภัยของเราได้ ยกเว้นแต่จะไปกับทริปใหญ่ๆ ที่มีการดูแลจากทีมสต๊าฟ แต่ถ้าไปกันเองก็ต้องระวังกันเอง