☆☆กลุ่มยืดเส้น☆☆==> ♨ ♨ ♨ ♨ <==

[Felix]

^
^
^
ไม่เห็นด้วยครับ

[trk93]

มีคนพาดพิง... ว่าพบชายร่างใหญ่ท่านนี้ี้...พร้อมสัมภาระ (ดู.ทริปลุงโท น.324..)



ถึงคุณ Breeze..ทราบว่าสอยเบาะใหม่มาเพื่อแก้อาการเมื่อยก้น..
เห็นว่าอาการเมื่อยอาจจะไม่ใช่เพราะเบาะไม่ดี..แต่อาจเป็นเพราะการปรับไม่ถูกต้อง..
ลองปรับเลื่อนให้เบาะถอยหลังทีละ 5 มม.แล้วลองขี่ดู..

หรือถ้าไม่อึดอัด ตรงพุงลองเลื่อนเบาะถอยไปเยอะๆก็ได้ แล้วลองขี่ดู..

[breeze]

พี่โต้ง

ของลุงโท มันมีจุดดึงดูด คือ อยุธยา เวลาปั่นได้ ไปบอกใคร ก็ร้อง โฮ้ กันหมด เพราะดูเหมือนไกลมากสำหรับจักรยาน

แล้วถ้าลุงโทจะจัดเส้นทางอื่น ก็คงต้องคิดแบบเดียวกันคือ ระหว่างทาง มียานพาหนะอื่นๆ ให้กลับไหม เผื่อใครถอดใจ

ว่าแล้ว เสาร์นี้ (4 มิ.ย.) ปั่นเล่นๆ ไป องค์พระปฐมเจดีย์กัน (ภรรยาไม่อยู่ ไปต่างจังหวัด)

06.30 น. เจอกัน แยกบางสีทอง
06.30 - 07.00 น. แยกบางสีทอง ถึง ทางเข้าถนนเส้นเรียบคลองผดุง (ประมาณ 10 กิโลเมตร)
07.00 - 07.40 น. วงแหวน ถึง ศาลายา
07.40 - 08.30 น. ศาลายา ถึง ตลาดนครไชยศรี
08.30 - 09.30 น. แวะรับประทานอาหารเช้า ที่ตลาดนครไชยศรี (ยังไม่ได้ตรวจสอบ ว่า เช้ามีขายหรือเปล่านะครับ ถ้าไม่คงเปลี่ยนเป็นแวะพิพิธภัณฑ์รถโบราณแทน แล้วบวกเวลาเพิ่ม)
09.30 - 10.20 น. ตลาดนครไชยศรี ถึง องค์พระปฐมเจดีย์
พักผ่อนตามอัธยาศัย
11.00 - ออกเดินทางสู่ร้านอาหารอร่อยๆ (มีหลายร้าน เดี๋ยวต้องทำการบ้านก่อน)
จากนั่น แวะ เที่ยว พระราชวังสนามจันทร์ แวะร้านเอ็ม.เจ.ไบค์

ถึงเวลาสมควร ไม่เกิน 14.00 น. ปั่นกลับ
14.00 - 15.00 จากองค์พระ ถึง พิพิธภัณฑ์รถโบราณ
16.00 - 17.30 จากนครไชยศรี ถึง วงแหวนรอบนอก
17.30 - 18.00 ถึงแยกบางสีทอง

รวมระยะทาง ขาไป 56.9 ขากลับอีก 56.9 ไม่รวม ปั่นในตัวเมืองนครปฐม

ใครสนใจ PM มานะครับ

[breeze]

มีคนพาดพิง... ว่าพบชายร่างใหญ่ท่านนี้ี้...พร้อมสัมภาระ (ดู.ทริปลุงโท น.324..)

ถึงคุณ Breeze..ทราบว่าสอยเบาะใหม่มาเพื่อแก้อาการเมื่อยก้น..
เห็นว่าอาการเมื่อยอาจจะไม่ใช่เพราะเบาะไม่ดี..แต่อาจเป็นเพราะการปรับไม่ถูกต้อง..
ลองปรับเลื่อนให้เบาะถอยหลังทีละ 5 มม.แล้วลองขี่ดู..

หรือถ้าไม่อึดอัด ตรงพุงลองเลื่อนเบาะถอยไปเยอะๆก็ได้ แล้วลองขี่ดู..

ครั้งแรกเลย ปรับเบาะ เท่าของเก่าครับ แล้วปั่นเล่นๆ ในซอยหมู่บ้าน ก็คิดว่าใช้ได้

เลยไปปั่นออกกำลังกายตามปกติ ได้สัก 15 กิโลเมตร ก็เริ่มออกอาการเล็กๆ ถึง 30 กิโลเมตรนี้ทนไม่ค่อยไหว แต่ต้องปั่นกลับอีก 30 กิโลเมตร ตอนแรกวางแผนจะปั่นไป TOT เลยอด เพราะต้องปั่นอีกกว่า 40 กิโลเมตร (ไปกลับ) คิดว่าก้นคงทนไม่ไหวแน่ๆ

เลยกลับบ้าน

มาปรับเบาะ ถอยไป 1 ซม. แล้วก็ก้มเบาะลง 1 ระดับ

พึ่งได้ปั่นเมื่อเช้า ไป 18 กิโลเมตร ผลคือ ก็สบายๆ แต่ตำแหน่งเดิมที่เคยเจ็บ ยังเจ็บอยู่ แต่น่าจะมาจากก้นมันช้ำ มากกว่า

เท่าที่ใช้งาน รู้สึกไม่ค่อยถูกกับแบบหมอบเท่าไร แม้จะสามารถปั่นได้เร็วและนานกว่าเดิม

เบาะเก่า ไม่เจ็บ แต่ปั่นนานแล้วเมื่อยก้น

แต่เบาะใหม่ เจ็บ แต่ไม่เมื่อย ปั่นลืมๆ ไม่รู้สึกเลย

ตอนนี้เลยได้แต่รอให้ก้นให้ช้ำ แล้วลองอีกที ถ้าโอเค ก็ใช้ได้ครับ

[breeze]

อีกนิด ที่เมื่อย เพราะ เบาะมันยุบครับ

คือ อาจด้วยน้ำหนัก หรือเพราะเป็นเบาะติดรถด้วย ตอนนี้เบาะค่อนข้างนิ่ม แค่แรงแขนก็สามารถกดให้ แอ่น ได้

ทำให้เวลานั่งปั่นแล้ว จม จึงเมื่อยครับ

ไม่เกี่ยวกับตำแหน่ง เพราะเบาะเดิม ผมปรับจนโอเคแล้วครับ สามารถปั่นได้สบายมาโดยตลอดถึง 1000 กิโลเมตรแล้ว

คิดว่า คงถึงเวลากับเบาะติดรถครับ

พอได้เบาะใหม่จึงปรับโดยอิงตำแหน่งเบาะเก่า (แต่กลายเป็นไม่เหมาะสม เพราะเบาะคนละประเภทครับ)

[nookhook]

^
^
^
ไม่เห็นด้วยครับ

ขอแชร์ความเห็นครับ ทำทริปฝึกแบบลุงโท ต้องมีความตั้งใจ เสียสละแบบลุงโทกับทีมงาน ผมว่ามันยากมากครับ

แต่ถ้ามีมือใหม่อ่อนกว่ามาร่วมกลุ่มทริปด้วย ก็เป็นพี่เลี้ยงให้ได้ครับ

และก็เป็นมือใหม่ขาอ่อนซะเอง กับเส้นทางที่ไม่เคยปั่นเสมอครับ อย่างไปอยุธยา ก็ยังไม่เคยไป

ที่เป็นขาอ่อนอยู่เสมอ ต้องฝึกปั่นแบบผมนี่ เพราะไม่เคยออกกำลังกายเลย มาตลอด 25 ปี ที่ทำงานกลางคืน กินเหล้าอย่างต่ำวันละขวด สูบบุหรี่ทุกวัน วันละ 1-3 ซอง ไม่เว้นวันพระ เวลานอนก็ต่างจากปกติ

เพิ่งมาเลิกได้เพราะจักรยานช่วยนี่แหละครับ ปั่นมาตอนนี้สิบเดือนแล้ว

ถ้านับชั่วโมงปั่นจริงก็ยังไมถึงเดือนแหละ ก็เดือนหนึ่งมี 720 ชม.

อนึ่ง.....

ทริปยืดเส้น ไม่ได้ตั้งใจเลียนแบบใคร แต่เอาคติที่ดีๆมาใช้ในการปั่นจักรยานร่วมกันครับ เช่น

" มาด้วยกัน กลับด้วยกัน , รถเสีย ตะคริวกิน หมดแรง เจ็บก้นจอดรอทั้งขบวน, "
" ปั่นสบายๆเป็นหลัก ความเร็วขึ้นอยู่กับคนที่แข็งแรงน้อยสุดในทริปนั้น "
" ท่องเที่ยว เข้าวัด หาของอร่อย สัมผัสธรรมชาติ และได้เพื่อนเพิ่ม "
" เคยเป็นขาอ่อนมาก่อน ถ้ามือมือใหม่เข้าร่วม แนะนำได้ก็เต็มใจ พร้อมขี่ไปด้วยกัน " ยินดีต้อนรับทุกท่าน
อื่นๆ

ที่พูดมาเกี่ยวมั่งไม่เกี่ยวมั่ง ขออภัยพี่น้องทุกท่านครับ

nookhook ผู้เข้าร่วมขบวนการ "ยืดเส้น"

[appel]

ทริปยืดเส้น ไม่ได้ตั้งใจเลียนแบบใคร แต่เอาคติที่ดีๆมาใช้ในการปั่นจักรยานร่วมกันครับ เช่น

" มาด้วยกัน กลับด้วยกัน , รถเสีย ตะคริวกิน หมดแรง เจ็บก้นจอดรอทั้งขบวน, "
" ปั่นสบายๆเป็นหลัก ความเร็วขึ้นอยู่กับคนที่แข็งแรงน้อยสุดในทริปนั้น "
" ท่องเที่ยว เข้าวัด หาของอร่อย สัมผัสธรรมชาติ และได้เพื่อนเพิ่ม "
" เคยเป็นขาอ่อนมาก่อน ถ้ามือมือใหม่เข้าร่วม แนะนำได้ก็เต็มใจ พร้อมขี่ไปด้วยกัน " ยินดีต้อนรับทุกท่าน
อื่นๆ

ที่พูดมาเกี่ยวมั่งไม่เกี่ยวมั่ง ขออภัยพี่น้องทุกท่านครับ

nookhook ผู้เข้าร่วมขบวนการ "ยืดเส้น"

ปลื้มใจกับที่พี่นกพิมจัง ดีใจที่ได้เป็นผู้ร่วมขบวนการกับพี่ๆ สองทริปที่ไปด้วยเป็นอย่างที่ว่าจริงไม่ใช่แค่คอนเซ็ปต์
พี่ๆทุกคนในขบวนการ (ใช้คำว่ากลุ่มดีกว่ามั๊ยคะ แหะๆ) ใจดีมากๆ ไปด้วยแล้วมั่นใจว่าไปถึงด้วยกันกลับถึงด้วยกันจริงๆค่ะ

[appel]

เท่ห์มากค่ะพี่โอ ลุยเดี่ยวอีกแล้ว ถ่ายรูปมาสวยเล่าเรื่องสนุกเหมือนเดิมเลยนะคะ
แล้วแบกของไปแบบนี้ความเร็วคงที่ประมาณเท่าไหร่คะเนี่ย ดูรูปสัมภาระพี่โอก็เหนื่อยแทนแล้ว

เวลาพี่ปั่นทางไกลของทริปนี้พี่วางแผนละเอียดแค่ไหนคะ เช่นว่ากำหนดไว้หมดทั้งเส้นทาง จุดหมายแต่ละวัน ห้องน้ำระหว่างทาง
ต้องจองที่พักล่วงหน้า หรือว่าเป็นแบบคร่าวๆว่าวันนี้ไปถึงจังหวัดนี้ แล้วเส้นทางก็ตามถนนเส้นหลักไปแล้วค่อยหาที่พักเอา



แล้วอย่างรูปนี้ พวกเส้นทางเล็กๆย่อยๆที่ไม่ใช่เส้นทางหลักแบบนี้พี่รู้จักอยู่ก่อน หรือว่ามั่วเอาเลย ดูจากรูปแล้วถ้าไปเองเปิ่ลคงไม่กล้าปั่นไปต่อไม่รู้จะไปโผล่แล้วเจออะไร

ครึ้มฟ้าครึ้มฝน หลังจาก วันแรก กว่า 250 กม วันนี้จึงเหมือนวันพักผ่อน เที่ยมชมวัดวาอาราม สองฝั่งแม่กลอง]

250 วันเดียว อันนี้ปั่นกี่ชั่วโมงคะเนี่ย ถึงจะรู้ว่าพี่แข็งแรงแต่ก็อดทึ่งอยู่ดี สุดยอดค่ะพี่

[Felix]

ความเร็วเฉลี่ย 21 กม/ชม ครับ
ความเร็วสูงสุด 44 กม/ชม ปั่นแข่งกับฝูงหมาหมู่ ช่วงเส้นทางจากพระรามสองไปชายทะเลบางขุนเทียน
ถนนช่วงนั้นดีมาก ราบเรียบมีช่องทางจักรยานด้วย ทีแรกไม่ได้กะว่าจะปั่นแข่งกับหมา แต่มีอยู่ตัวหนึ่งท่าทางมันเอาเรื่อง
มันไม่เห่าเลยสักแอะ ก็เลยลองปั่นหนีดูสักตั้ง ที่ไหนได้มันวิ่งมาเทียบข้างได้ จะถึงน่องแล้ว ก็เลยยืนโยกเลยความเร็วขึ้นไป 40 แล้ว
มันดันแซงมาดักหน้าได้ เลยหันรถเข้าใส่แล้วเร่งหนีไป รอดมาหวุดหวิด ถ้าไม่มีหมาสงสัยความเร็วคงไม่ถึง 44

แต่โดยรวมๆแล้วความเร็วจะไม่เกิน 25 กม/ชม นอกจากตามลมหรือลงสะพาน อาจจะเพิ่มไป 28-30 แต่ก็ไม่บ่อย

วันแรกออกจากบ้านที่ปากเกร็ดก็ไปเรื่อยๆครับ เนีบๆสบายๆ ออกจากบ้านประมาณ 8 โมง
ประมาณ 10 โมงกว่าก็ถึงสมุทรปราการ จากนั้นก็ลัดเลาะไปตามซอกซอย ไปเรื่อยๆ ประมาณ 3-4 ชั่วโมง
แวะพักตามวัดบ้าง ปั๊มน้ำมันบ้าง สถานีตำรวจบ้าง ร้านกาแฟบ้างไปเรื่อยๆ

ช่วงบ่ายสองอากาศร้อนจัดก็หลบแดดหน่อยนึง ประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่ง
แล้วก็ปั่นเรื่อยๆ มาเจอคุณต้น ประมาณ ห้าโมงครึ่ง แถวไหนไม่รู้จักครับ แต่อีกประมาณ 3 กม จะถึงแพข้ามแม่น้ำไปพระประแดง

ข้ามไปฝั่งพระประแดงแล้วก็เรื่อยๆเปื่อยๆไปจนถึง พระสมุทรเจดีย์ แล้วย้อนกลับมาเส้นพระรามสอง
ตามเส้นพระรามสองแทนที่จะไปตามทางไปจนถึงสมุทสาครหรือหาที่พักแถวๆนั้น แต่ดันเกิดความอยากลองไปทาง
ชายทะเลบางขุนเทียน เพราะไม่เคยไป ก็เลยปั่นไปมั่วๆ คิดว่าไม่ไกล แต่จริงๆแล้วไกลและเปลี่ยวๆหน่อย ไม่ค่อยมีรถมีคน

พอไปถึง สภ.เทียนทะเล ก็แวะพักอาบน้ำที่สถานทีตำรวจ สภ เทียนทะเล ทาง ตำรวจก็บอกว่า ถ้าไปถึงชายทะเลไม่มีที่พัก
ก็ย้อนกลับมาพักที่ โรงพักได้ จะเปิดห้องขังรอไว้ให้

พอไปถึงชายทะเล ก็ไม่มีที่พักเลย ก็ปั่นต่อไปเรื่อยๆ จนเกือบถึงสมุทรสาคร
เข้าที่พักได้ก็ประมาณ สี่ทุ่มครึ่ง แล้ว ปั่นหนีฝูงหมาหมู่จนหมดแรง

เส้นทางตามซอกตามซอยนั้น ไม่รู้เส้นทางเลยครับ ไม่เคยไป สมุทรปราการก็ไม่เคยไป
ใช้วิธีสอบถามชาวบ้าน และบุรุษไปรษณีย์ ครับ

ส่วนเรื่องที่พักไม่มีการจองครับ กินง่ายๆ อยู่ง่ายๆ นอนง่ายๆ ที่พักเมืองไทยมีมากมายครับ
ถ้าสุดท้ายไม่มีจริงๆก็สถานีตำรวจ กับ โรงพยาบาลครับ ถ้าต่างจังหวัดออกไปหน่อยก็ หน่วยป่าไม้,
ที่พักริมทางของกรมทางหลวง ป้อมตำรวจทางหลวง แต่ถ้ามีโรงแรมเล็กๆก็นอนโรงแรม

การเดินทางในเมืองไทยหลายๆคนคิดว่า คงจะอันตราย ไม่ปลอดภัย ผมกลับมองตรงข้ามครับ ว่า
เมืองไทยเดินทางปลอดภัยเกินกว่าที่เราคาดไว้มาก หากเราไม่เข้าไปในที่ๆไม่สมควรไป
การแสดงตนที่เป็นมิตร ชาวบ้าน ก็จะเป็นมิตรด้วย ผมแวะกินอาหารที่มหาชัย เจ้าของร้าน ให้ข้าวหมูทอดผมมาหนึ่งกล่อง
บอกว่าเอาไว้กินกลางทางเผื่อหิว แม่ค้าขายน้ำปั่นก็มให้กล้วยผมมาหนึ่งลูก

ตอนผมไปพักที่บ้านสวนมโนเวชพันธ์ที่ บางคณฑี คุณตาคุณยายก็ให้มะม่วงผมมาเกือบสิบลูก
แม้ว่าจะเป็นธุรกิจแบบโฮมสเตย์ ที่ผมจ่ายเงิน 200 บาท สำหรับค่าที่พักและอาหาร แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาเกินกว่ามูลค่าของเงินมากนัก
ระหว่างอยู่ที่บ้านพัก ผมก็ล้างถ้วยล้างจาน กวาดบ้าน อาบน้ำให้หมา ตกค่ำๆก็นั่งฟังคุณตาเล่าเรื่องเมืองสมุทรสงครามให้ฟัง
บ้านสวนริมคลองบางน้อย เงียบสงบและนอนหลับสบายจริงๆ

อีกคืนหนึ่งผมปั่นจักรยานย้านกลับไปทางอำพวา เห็นรถยนต์มากมายของนักท่องเที่ยวแล้วอนาถใจมากจริงๆ
ร้านค้ามากกว่า 80 % เป็นของคนกรุงเทพ วิถีชีวิตริมน้ำของแม่กลองไม่เหลืออีกแล้ว
ผมเลือกพักแรมที่บ้านริมคลองโฮมสเตย์ 500 บาท อาหารเย็น อาหารเช้า กล้วยทอด น้ำตาลสด กาแฟ น้ำดอกอัญชัญ
และผลไม้อีกหลายอย่าง โดยเฉพาะอาหารเย็น ที่เป็นอาหารฝีมือคุณยายอายุ 70 ปี ไม่ได้มีการประดิดประดอยตกแต่งสวยงาม
แต่เป็นอาหารที่ตั้งใจทำ ตั้งใจปรุง เพราะคนทำอาหารคิดว่าทำอาหารให้ลูกหลานกิน

ตอนค่ำๆที่บ้านริมคลองผีหลอก เต็มไปด้วยผีมาหลอกมาหลอนจริงๆ
เสียงนักท่องเที่ยวสาวๆ ร้อง กรี๊ด กรี๊ด แข่งกับเสียงเรือยนต์ดังสนั่น
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ทำไมชาวบ้านในคลองหลายครัวเรือนต้องตัดต้นลำพูทิ้ง
มันน่ารำคาญจริงๆ ไม่รู้ว่าจะกรี๊ดทำไม

ย่ำค่ำวันนั้น กลุ่มสาวๆเต็มลำเรือ มาเสียบหัวเรือที่ต้นลำพูใหญ่สองต้น ที่หน้ากระท่อมริมน้ำที่ผมใช้เป็นที่นอน
แล้วก็ส่งเสียงกรี๊ด กรี๊ด อีกแล้ว ผมทนรำคาญไม่ไหว ก็เลยตะโกนออกไปว่า
"แม่มึงเป็นนกหวีดหรือไงวะ กรี๊ด กรี๊ดกันอยู่ได้"

[mootong]

พี่โต้ง

ของลุงโท มันมีจุดดึงดูด คือ อยุธยา เวลาปั่นได้ ไปบอกใคร ก็ร้อง โฮ้ กันหมด เพราะดูเหมือนไกลมากสำหรับจักรยาน

แล้วถ้าลุงโทจะจัดเส้นทางอื่น ก็คงต้องคิดแบบเดียวกันคือ ระหว่างทาง มียานพาหนะอื่นๆ ให้กลับไหม เผื่อใครถอดใจ

ว่าแล้ว เสาร์นี้ (4 มิ.ย.) ปั่นเล่นๆ ไป องค์พระปฐมเจดีย์กัน (ภรรยาไม่อยู่ ไปต่างจังหวัด)

รวมระยะทาง ขาไป 56.9 ขากลับอีก 56.9 ไม่รวม ปั่นในตัวเมืองนครปฐม

ใครสนใจ PM มานะครับ

วันเสาร์ไม่ว่างครับ ที่ทำงานส่งไปอบรมภาษาอังกฤษ ในหน้าที่...... ตั้งแต่วันที่ 2-4 มิ.ย.54 ที่โรงแรมเฟริส์ท ประตูน้ำ ส่วนวันอาทิตย์ต้องปั่นกับน้องๆแถวบ้าน(มือใหม่ทั้งนั้น)ระยะทางไป-กลับไม่เกิน 60 km.
ส่วนความคิดผมไม่เห็นด้วยไม่เป็นไรครับ ผมเพียงแค่อยากลองหาอะไรที่มันทำแล้วดี มาลองทำดูบ้างครับ เนื่องจากเห็นว่าพี่ๆ ในกลุ่มนี้มีศักยภาพค่อนข้างสูง
ถ้ากลุ่มยืดเส้นจัดทริป เป็นวันอาทิตย์ก็ดีนะครับ จะได้ชวนน้องๆ แถวบ้านไปร่วมด้วยได้ เพราะว่าตอนนี้เจ้าลูกชายต้องเรียนพิเศษวันเสาร์ ไม่มีคนรับ-ส่งครับ

[breeze]

วันเสาร์ไม่ว่างครับ ที่ทำงานส่งไปอบรมภาษาอังกฤษ ในหน้าที่...... ตั้งแต่วันที่ 2-4 มิ.ย.54 ที่โรงแรมเฟริส์ท ประตูน้ำ ส่วนวันอาทิตย์ต้องปั่นกับน้องๆแถวบ้าน(มือใหม่ทั้งนั้น)ระยะทางไป-กลับไม่เกิน 60 km.
ส่วนความคิดผมไม่เห็นด้วยไม่เป็นไรครับ ผมเพียงแค่อยากลองหาอะไรที่มันทำแล้วดี มาลองทำดูบ้างครับ เนื่องจากเห็นว่าพี่ๆ ในกลุ่มนี้มีศักยภาพค่อนข้างสูง
ถ้ากลุ่มยืดเส้นจัดทริป เป็นวันอาทิตย์ก็ดีนะครับ จะได้ชวนน้องๆ แถวบ้านไปร่วมด้วยได้ เพราะว่าตอนนี้เจ้าลูกชายต้องเรียนพิเศษวันเสาร์ ไม่มีคนรับ-ส่งครับ

อย่างนี้ต่อไปพี่ก็อดปั่นกับผมดิ เพราะผมปั่นแค่วันเสาร์ วันอาทิตย์วันครอบครัว อยู่บ้านกับลูกกับภรรยา ครับ

ส่วนเรื่องแนวคิด

ผมว่า กลุ่มนี้ แนวคิดดีอยู่แล้ว แต่คนละแบบกับลุงโท ครับ

ถ้ากลุ่มนี้ต้องรับรองคนในทริปเป็นร้อย ก็ยากจะทำได้ตามแนวคิด

ทริปยืดเส้น ไม่ได้ตั้งใจเลียนแบบใคร แต่เอาคติที่ดีๆมาใช้ในการปั่นจักรยานร่วมกันครับ เช่น

" มาด้วยกัน กลับด้วยกัน , รถเสีย ตะคริวกิน หมดแรง เจ็บก้นจอดรอทั้งขบวน, "
" ปั่นสบายๆเป็นหลัก ความเร็วขึ้นอยู่กับคนที่แข็งแรงน้อยสุดในทริปนั้น "
" ท่องเที่ยว เข้าวัด หาของอร่อย สัมผัสธรรมชาติ และได้เพื่อนเพิ่ม "
" เคยเป็นขาอ่อนมาก่อน ถ้ามือมือใหม่เข้าร่วม แนะนำได้ก็เต็มใจ พร้อมขี่ไปด้วยกัน " ยินดีต้อนรับทุกท่าน
อื่นๆ

สำหรับทริปที่มากกว่า 30 คน ขึ้นไป ในความคิดผม
มาด้วยกัน กลับด้วยกัน --> พอได้
รถเสีย ตะคริวกิน หมดแรง เจ็บก้นจอดรอทั้งขบวน --> คงต้องแบ่งเป็นกลุ่มเล็ก 5-8 คน แล้วหยุดทั้งกลุ่มเล็ก ส่วนกลุ่มใหญ่ ไปรอจุดพัก
ปั่นสบายๆเป็นหลัก ความเร็วขึ้นอยู่กับคนที่แข็งแรงน้อยสุดในทริปนั้น --> คงต้องเปลี่ยนเป็น ความเร็วขึ้นกับคนแข็งแรงน้อยสุดในกลุ่มเล็ก

ส่วนสองบรรทัดสุดท้าย ได้แน่นอน

ดังนั้น หากให้ผมสรุป แนวคิดของปั่นยืดเส้น เหมาะกับกลุ่มที่ไม่เกิน 20 คนครับ เกินกว่านี้ บริหารจัดการตามแนวคิดได้ลำบาก

ยกเว้นไปกันบ่อยๆ จนเข้าขากัน อย่างนี้จะ 40-50 คนก็สบายๆ

ป.ล. ถ้าทีมนี้มีจัดอีก แล้วผมว่างจะขอร่วมเป็นสมาชิกด้วยคนนะครับ
-----------------------------------------------

ส่วนที่ผมชวนปั่น ก็ไปตั้งกระทู้ใหม่แล้ว จะได้ไม่รบกวนกระทู้ของ "ปั่นยืดเส้น" http://www.thaimtb.com/forum/viewtopic. ... 7&t=335874

[breeze]

ย่ำค่ำวันนั้น กลุ่มสาวๆเต็มลำเรือ มาเสียบหัวเรือที่ต้นลำพูใหญ่สองต้น ที่หน้ากระท่อมริมน้ำที่ผมใช้เป็นที่นอน
แล้วก็ส่งเสียงกรี๊ด กรี๊ด อีกแล้ว ผมทนรำคาญไม่ไหว ก็เลยตะโกนออกไปว่า
"แม่มึงเป็นนกหวีดหรือไงวะ กรี๊ด กรี๊ดกันอยู่ได้"

[appel]

อยากเห็นพี่โอปั่นหนีหมาจังค่ะ แหะๆ
อ่านเรื่องพี่แล้วเปิ้ลว่าคนปั่นอย่างพี่ได้ไม่ใช่แค่แข็งแรงละ ต้องมั่นใจแล้วปรับตัวเก่งด้วย
เรื่องความปลอดภัยเปิ้ลก็ยังไม่มั่นใจว่าปลอดภัยอย่างที่พี่ว่าไว้ ยิ่งถ้าปั่นไปคนเดียวไกลๆนี่ยิ่งขาดความมั่นใจใหญ่
คนนี่ไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่ แต่เปิ้ลยังกลัวรถอยู่ดี ถ้าไม่ขนกันไปเยอะๆเป็นกลุ่มๆนี่ก็คงไม่กล้าออกไปไหนไกลๆ

พี่ไปคนเดียวก็ดีไปอีกแบบนะคะ ได้เจอ ได้พูดคุยกับคนใจดีเยอะๆ แต่ส่วนใหญ่จะใจดีกับพี่เรื่องอาหารการกินนะคะ
อัมพวาเปิ้ลก็อยากไปปั่นจักรยานแถวนั้นเหมือนกัน แต่ไม่ได้ปั่นไปจากบ้านคงเอารถพับไปปั่นมากกว่า
เปิ้ลคิดคล้ายๆพี่นะว่าอัมพวาตอนนี้กลายเป็นอะไรก็ไม่รู้ มีแต่กิจการของคนกรุง นักท่องเที่ยวก็มาจากกรุงเทพ ไม่รู้คนอัมพวาแท้ๆได้อะไรบ้าง
อยากจะดูอะไรเดิมๆก็งงๆไม่แน่ใจว่าอะไรเป็นของจริง หรือของทำใหม่ให้ดูเดิมๆกันแน่ ยิ่งร้านอาหารที่มีเล่นดนตรี
จริงอยู่ว่าร้านก็แต่งสวยดูบรรยากาศดี แต่รู้สึกว่ามันไม่ค่อยถูกที่เลย ถ้าไปเที่ยวเปิ้ลคงไปให้ห่างๆจากตลาดน้ำหน่อยดีกว่า

ถามพี่อีกนิดค่ะ
"พอไปถึงชายทะเล ก็ไม่มีที่พักเลย ก็ปั่นต่อไปเรื่อยๆ จนเกือบถึงสมุทรสาคร
เข้าที่พักได้ก็ประมาณ สี่ทุ่มครึ่ง"

แล้วถ้าสมมติพี่ปั่นไปสักเที่ยงคืนไม่เจอที่พัก สองข้างทางมืดๆเงียบๆ พี่จะทำยังงัยดีคะ ปั่นไปเรื่อยๆ จนเจอที่ๆพอหยุดพักได้
หรือว่าต้องกะไว้ก่อนแล้วว่ามีที่ๆจะหยุดแน่แล้วค่อยปั่นไป พอดีอันนี้นึกตามแล้วรู้สึกน่ากลัวน่ะค่ะ

[Felix]

ถามพี่อีกนิดค่ะ
"พอไปถึงชายทะเล ก็ไม่มีที่พักเลย ก็ปั่นต่อไปเรื่อยๆ จนเกือบถึงสมุทรสาคร
เข้าที่พักได้ก็ประมาณ สี่ทุ่มครึ่ง"

แล้วถ้าสมมติพี่ปั่นไปสักเที่ยงคืนไม่เจอที่พัก สองข้างทางมืดๆเงียบๆ พี่จะทำยังงัยดีคะ ปั่นไปเรื่อยๆ จนเจอที่ๆพอหยุดพักได้
หรือว่าต้องกะไว้ก่อนแล้วว่ามีที่ๆจะหยุดแน่แล้วค่อยปั่นไป พอดีอันนี้นึกตามแล้วรู้สึกน่ากลัวน่ะค่ะ

มันก็มืดๆเงียบๆ ไปตลอดทางจนหาที่พักเจอล่ะครับ
กะเอาไว้ว่า แถวๆชายทะเลบางขุนเทียน น่าจะมีที่พัก เห็นโปรโมทกันเหลือเกิน
แต่ที่ไหนได้ สองทุ่มก็มืดหมดแล้ว ไม่มีที่พักเลย

จากป้ายบอกทาง สมุทรสาคร 23 กม ก็ไม่ค่อยกังวลมากนัก เพราะถึงอย่างไร ก็หาที่พักจนได้ล่ะครับ
อย่างน้อยที่สุด โรงพยาบาล ก็เป็นที่พักยามฉุกเฉินได้ สถานีตำรวจก็ได้

ถ้าผู้หญิงปั่นไกลๆคนเดียว ถึงจะใจกล้าอย่างไรก็ "ไม่ควรอย่างยิ่ง"

ส่วนเรื่องรถบรรทุกหรือรถใหญ่ๆนั้นผมกลับเห็นว่า พวกรถใหญ่ๆ นี่ขับรถได้น่ารักมากกว่า พวกรถเก๋ง ในเมืองเสียอีก
คนขับรถใหญ่เวลาจะแซงเขาจะไม่แซงใกล้ๆเรา เขาจะขยับออกไป เพราะเขารู้ว่าเราจะโดนดูดจนล้มได้
หรือถ้าเขาจะออกจากซอย เขาจะหยุด และโบกมือให้เราผ่านไปก่อน
---------------------------

ที่อำพวา ถ้าไม่นับตลาดอำพวากับนักท่องเที่ยวที่นั่งเรือชมหิ่งห้อยแล้ว ยังคงมีความน่ารักอยู่มากครับ
ชาวสวนอำพวาและบางคณฑีแท้ๆ มีน้ำใจไมตรีมากจริงๆ
ผมไปอำพวาครั้งแรกเมื่อประมาณ ปี 2535 ตลาดอำพวา เล็กมากๆ
ครั้งล่าสุดที่ผมไปก็คือ เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้วแล้วผมก็ไม่คิดจะตลาดอำพวาอีกเลยอีกเลย

ถ้าไปก็คือไปนอนในสวน บ้านคุณตาคุณยายที่บ้านมโนเวชพันธ์ บางคณฑี

ไปอำพวา ปั่นจักรยานไปก็ได้ครับ ไม่ไกลมาก แต่ถ้าไปควรจะไปค้างคืนเพราะ จะได้มีเวลาปั่นจักรยานเที่ยวชมสวนผลไม้
บางช่วงมีผจญภัยเล็กน้อย จากการปั่นหลลผลส้มโอ ที่ห้อยลงมาขวางทาง
อีกวันก็ปั่นเที่ยวเล่นแล้วออกเดินทางจากอำพวาช่วงสายๆ ก่อนค่ำก็ถึง กทม พอดี

[pu700]

โครงการปั่นยืดเส้นซ้อมสำหรับการปั่นท่องเที่ยวปลายปี
1. ปั่นทางเรียบระยะทางประมาณ 150Km 1ทริป
2. ปั่นทางเรียบระยะทางประมาณ 180Km 1ทริป
3. ปั่นทางเรียบสลับเนินระยะทางประมาณ 120Km 1ทริป
4. ปั่นทางเรียบสลับเนินค่อนข้างชันระยะทางประมาณ 120Km 1ทริป
5. ปั่นทางเขาสูงชันสลับแอ่งกะทะระยะทางประมาณ 30-40Km
6. ลองปั่นจริง ปราจีนบุรี-วังน้ำเขียว-ผาเก็บตะวัน