เมื่อวานไปทริปของสเปเชียลไลซ์ แค่ 65 กม.ทางขึ้นลงเขาตลอดทาง (หนองหญ้าปล้อง-แก่งกระจาน) รู้สึกเป็นเส้นที่ป้าเคยมาแล้วมั๊ง ตะคริวขึ้นแบบที่หนักที่สุดตั้งแต่เคยปั่นจักรยานมา ตอนสุดท้ายขึ้นสันเขื่อน ก็กัดฟันขึ้น จนเกือบถึงขาดอีก 4-5 เมตร ตะคริวกัดแรงมาก กลัวกล้ามเนื้อฉีก เลยไม่เอาดีกว่า ลงมายืนก้าวขาไม่ออกเลย ต้องยืนนิ่งๆเกือบสิบนาที จึงเข็นจักรยานขึ้นไปได้
สิ่งที่ทำให้รู้สึกเหนื่อยมาก เพราะจุดพักจุดแรก เขาไปตั้งที่ กม.50 ทำเอาแย่เลย ถ้าได้พักตั้งแต่ กม.30-35 น่าจะทำให้ปั่นสนุกกว่านี้
....เมื่อวานท่านเพ้งไปปั่นเส้นนี้มา
ป้าคิดว่า เส้นนี้ง่ายกว่าห้วยชินสีห์ไปบ่อน้ำร้อนโป่งกระทิงอีกนะ...ระยะทางเท่ากัน แต่เมื่อวานนี้เราเหนื่อยจนคิดว่า ถ้าปั่นลงมามันคงไม่ทันเวลา และอาจจะไม่ไหวกันด้วย
....ส่วนเส้นไปแก่งกระจาน เราเริ่มจากเขาย้อย แล้วก็ปั่นไปกลับด้วย....วันนั้นเราหลายฅนยังปั่นลงมาได้เลย