



ผู้ดูแล: เสือชอร์
ทำพิธีมอบของกันแล้วโดยท่านประธานสมศักดิ์เป็นตัวแทนมอบท่านหัวหน้าเขตเป็นตัวแทนหน่วยสกัดบ้านโป่งผู้รับมอบ
ออกเดินทางออกจากหน่วยสกัดบ้านโป่งเดินทางต่อไปดูโป่งดินธรรมชาติ
กำลังมุงดูโป่งกันด้วยความสนใจเพราะบางท่านไม่เตยเห็นและรู้จักมาก่อน
มีร่องรอยเท้าสัตว์นานาชนิดเหยียบย่ำอยู่ทั่วไป ได้รับการอธิบายจากเจ้าหน้าที่ว่า สัตว์กินพืชเป็นอาหารเท่านั้นที่มีความต้องการเอาดินโป่งนี้เข้าไปเป็นอาหารเสริมในดินโป่งมีเกลือที่สัตว์ต้องการ เฉกเช่นเดียวกันกับมนุษย์เราที่รับประทานอาหารหวาน-คาวถ้าไม่ใส่เกลือก็ไม่อร่อยไม่ชวนกินพาลให้เบื่ออาหารไปเลย
เต็มไปด้วยรอยเท้าแยกไม่ออกกีบเล็กกีบใหญ่รู้แต่รอยเท้าช้างอย่างเดียวที่ดูง่ายที่สุด
ยังยืนชมโป่งดินของธรรมชาติที่สัตว์ป่าประเภทยังชีพด้วยพืชพรรณไม้ป่าเป็นอาหาร ได้ใช้วิชาความสามารถในการเสาะเจาะแสวงหาด้วยภูมิปัญญาของตัวมันเองตามสัญชาติญาณของการอยู่รอด โดยมีช้างเจ้าป่าเป็นผู้นำร่องบุกเบิกและตามมาด้วยกระทิงวัวแดงเก้งกวางละมั่งฯลฯ
มูลช้างที่ยังทิ้งร่องลอยอยู่เกลื่อนกราดหาดูได้ไม่ยากแถวๆนี้ ถ้าอยู่ประเทศอินเดียหมดไปนานแล้วเขาว่าเอาไปทำยากันยุ่งได้
ไปชมห้างส่องสัตว์กัน ในสมัยโบราณนานมาแล้วห้างแบบนี้นายพรานจะขัดขึ้นเอาไว้ปีนขึ้นไปซุ่มอยู่ เพื่อล่าสัตว์ที่ลงมากินดินโป่งในตอนกลางคืน แต่ในยุคนี้เป็นสถานที่สำหรับเจ้าหน้าที่ขึ้นไปซุ้มเพื่อดูและจดบันทึกเก็บสถิติจำนวนสัตว์เพื่อทำรายงานส่งหน่วยเหนือต่อไป
คุณเสือมังกำลังพิจารณาดินโป่งด้วยความสนใจเนื่องจากรับประทานพืชเป็นอาหารไม่รับประทานเนื้อสัตว์ทุกชนิดเช่นกัน
เห็ดหลินจือข้างๆโป่งดิน
ใกล้จะค่ำแล้วอุ้มลูกจูงหลานเดินทางกลับ
เดินผ่านต้นผักหวานยักษ์สูงเกือบ 30 เมตรเวลาจะกินต้องไปจ้างรถเครนมาสอย
กลับมาถึงหน่วยแล้วท่านแม่ครัวจากมะการักษ์ให้เกียรติมาปรุงอาหารให้รับประทานกันขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูงครับ
ข้าวยังไม่สุกแกงยังไม่เสร็จเลยเดินสำรวจรอบๆบริเวณเผื่อจะเจอเห็ดโคนบ้าง
แสงอามิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้วรีบเดินกลับมาที่แคมป์กางเต็นท์
หลังอาหารเย็นผ่านไปก็เป็นรายการแสดงดนตรีของเจ้าหน้าที่หน่วยมาขับกล่อมบรรเลง








