โพสต์
โดย ArtKorat »
ทริปเดือนหน้าวันที่ 12 มิถุนายน ส่งท้ายจิโร่ ต้อนรับ ตูร์
แน่นอนว่าตั้งชื่อแบบนี้ทริปหน้าจะเป็นทริปที่สั้นลงมาหน่อยแต่เข้มข้นเพราะว่าเราจะไปขึ้นเขาใหญ่กัน ไม่ผิดครับพี่น้องเราจะไปเล่นน้ำตกเหวสุวัตที่เขาใหญ่กันครับ ไม่ต้องกลัวว่าจะโหดมันส์ฮาแบบทริปปิดเทอมปีที่แล้วนะครับ เราจะลดลงมากว่า60%ของความยากครับ ทริปนี้จัดให้ความหนักอยู่ระดับ 3ดาวครึ่งจาก5ดาว ถ้าเอาไปเทียบกับทริปปิดเทอม เนื่องจากระยะทางที่สั้นลง เส้นทางเราจะออกสตาร์ทกันที่ปัม๊ ปตท ตรงถนนธนะรัตน์ที่จะขึ้นเขาใหญ่ เราจะปั่นโรลิ่งจากตรงนี้ไปเรื่อยๆ เพื่อวอร์มขาให้พร้อมที่จะขึ้นเขากัน เส้นทางตรงนี้จะเป็นเนินซึมๆไปครึ่งทางดังนั้นถ้าหนักเกินไปตอนนี้ตอนขึ้นเขาใหญ่มีฮาแน่ๆครับ
จากนั้นเราก็จะขึ้นเขาใหญ่กันโดยจากนี้ไปก็ตัวใครตัวมันครับ แนะนำว่าถ้าเพื่อนท่านใดไม่แน่ใจตัวเองเราอีอ๊อปชั่นพิเศษคือไทยรัตน์จะพาท่านไปส่งที่บริเวณจุดชมวิว แล้วก็ค่อยปั่นครับ ซึ่งจะประหยัดแรงได้มากแล้วไม่ต้องกังวนว่าจะรั้งท้าย ความยางตรงนี้จัดอยู่ในระดับ 4 ดาวให้สเกลวัดของผมนะครับ
เมื่อเราไปถึงจุดชมวิวแล้วเรียนเพื่อนๆให้แว๊ะเติมน้ำนิดหน่อยแล้วไปต่อกันได้เลยครับ โดยจุดบังคับจอดทุกคนจะอยู่ตรงบริเวณทางแยกที่จะขึ้นเขาเขียว เราจะปิดครึ่งทางเพื่อเติมพลังกันตรงนี้ จะไม่มีใครลงไปก่อนนะครับ ผมคาดว่าขาแรงอาจต้องรอขาอ่อนเกือบชั่วโมง แต่หวังว่าจะไม่รีบร้อนแซงเพื่อนไปนะครับ ดังนั้นขาแรงตุนอาหารไปได้เลยครับ ไปเจอกันตรงนั้น
เราจะลงไปด่านปราจีนพร้อมๆกันครับ ขาแรงไปเลยครับระวังตัวด้วยนะครับ ไม่ต้องซ้อมลงเขาก็ได้ครับ ซ้อมตอนขึ้นเขาได้แรงเยอะกว่าดีกว่าต่อสุขภาพ ซ้อมลงเขาได้เสี่ยงเฉยๆ พอไปถึงด่านปราจีนก็ให้วนกลับขึ้นมาไปสุดทางที่ทางแยกไปเหวสุวัตนะครับ ทางแยกเหวสุวัตไม่ใช่ทางแยกไปเขาเขียวนะครับ ห่างกันราวๆ200เมตร จะมีจอดเติมน้ำให้ที่บริเวณน้ำตกเหวนรกครับ ขาอ่อนถ้าไม่อยากลงไปที่ด่านปากช่อง พอปั่นจากทางแยกเขาเขียวมาถึงตรงนี้ก็ให้ยูเทิร์นกลับทางเดิมครับ แล้วไปรอรวมพลปั่นไปน้ำตกเหวสุวัตพร้อมกันครับ
เราจะกินข้างกันที่น้ำตกโดยจะเป็นไก่ย่างข้าเหนียวแบบเดิม โดยจะประหยัดเงินไว้เพราะว่าผมคงต้องจ้างรถ6ล้อแถวนั้นเพื่อที่จะส่งพวกเราและรถกลับลงมาที่ด่านปากช่อง
จากที่เห็นนะครับ ขาอ่อนสามารถเลือกปั่นบนเขาใหญ่ในเส้นทางที่ตัวเองน่าจะไหวคือปากทางเขาเขียว น้ำตกเหวนรก ทางแยกไปเหวสุวัต ระยะทางประมาณ 50 กิโลเมตร+โรลิ่งก่อนขึ้นเขาก็เป็ดเสร็จราวๆ60กิโลเมตร ความยากอยู่ระดับ 1.5 ดาว
แรงมาหน่อยก็ลงไปถึงด่านปราจีนก็จะได้ระยะทางเบ็ดเสร็จประมาณ 80 กิโลเมตร ความยากประมาณ 2-2.5 ดาว เลือกเอาครับว่าจะขึ้ยด่านปากช่องวกกลับตรงเหวนรก หรือว่าจะไม่ขึ้นปากช่องแล้วไปวกกลับที่ด่านปราจีน
คนที่ไหวก็ขึ้นจากด่านปากช่องครับ ความยากก็อย่างที่บอก 3.5 ดาว ระยะทางประมาณ 100กิโลเมตรครับ
เพื่อนๆที่จะไปรถทัวร์จะจอดรับที่สีคิ้ว บริเวณสะพานลอย จากปากช่องก็รับตรงทางแยกเข้าเมืองที่เลยหนองสาหร่ายมานิดหน่อยหรือจะปั่นมารอที่ปั๊ม ปตท ที่ถนนธนะรัตน์ก็ได้ครับ หรือเพื่อนท่านอื่นที่อยู่ละแวงนั้นถ้าจะปั่นดวยกันก็เชิญเลยนะครับ แต่ต้องแจ้งล่วงหน้าว่าจะไปกันกี่ท่าน ซึ่งรายการนี้ ขาใครขามัน ตัวใครตัวมันครับ ลงชื่อล่วงหน้าได้เลยครับ ทริปนี้จำเป็นที่จะต้องลงชื่อจริงๆครับเพราะว่าผมต้องไปจ้างรถ6ล้อข้างนอกซึ่งไม่ใช่รถของผมครับเพื่อที่จะพาพวกเราลงจากน้ำตกเหวสุวัตมาที่หน้าด่านปากช่อง
เจอกันเดือนหน้านะครับ อีก3อาทิตย์ ซ้อมกันเยอะๆครับ
คอร์ทสำหรับไต่เขาสำหรับมือใหม่ใจไม่กล้าพอทั้งหลาย ไม่ต้องกลัวนะครับ เราจำเป็นที่จะต้องเข้าคอร์ทระยะสั้นเพื่อให้เหมาะสมกับเส้นทางและสร้างแรงกดลูกบันไดแทนรอบขาครับ การซ้อมจำเป็นที่จะต้องซ้อมให้ร่างกายทนทานต่อกรดแล๊กติกสูงนานขึ้น แก้อาการหลวงตาโทรถามหา ซึ่งเราจะต้องหัดปั่นที่หัวใจเต้น85%นานๆครับ และจะซ้อมรอบขาให้ช้าลงเน้นแรงกดที่มากกว่าเดิมเพราะว่าโดยทั่วไปเราไม่ใช่โปรที่จะมีรอบขาสูงแรงกดสูงดังนั้น เอาเท่าที่เราพอจำทำได้เพื่อเอาตัวรอดอีก3อาทิตย์ข้างหน้า
การซ้อมและเตรียมตัวก็จะมาจากพื้นฐานนี้ ก็คือการปั่นด้วยฮาร์ทเรท85%เป็นเวลา 3 นาที แล้วให้ลดฮาร์ทเรทลงเป็น 70%-75%เป็นเวลา 3 นาที ใช้เกียร์หนักกว่าเกียรปรกติของเราและใช้รอบขาที่ช้ากว่าปรกติประมาณ10%-20%กะเอาก็ได้ครับไม่ได้ซีเรียสอะไร ขอให้ช้าลงเป็นพอ ทำแบบนี้จำนวน 5 รอบ จากนั้นก็จะเพิ่มเป็น ปั่น 6 นาที พัก 4 นาที จำนวน 3 รอบ ก็จบครับอย่าลืมวอร์มอัพและคูลดาวน์ให้ดี ยืดเส้นหลังลงจากจักรยาน ดื่มนมไขมันต่ำหรือนมถั่วเหลือง ประคบน้ำแข็งถึงแม้ว่าไม่ปวดก็ตาม ซ้อมแบบนี้อาทิตย์ละ3-4ครั้ง ปั่นยาวสร้างระบบคาดิโอเวลา 3 ชั่วโมง อาทิตย์ละครั้ง
เป้าหมายก็คือทำให้ร่างกายสามารถทนต่อกรดแล๊กติก นอกจากนั้นทำให้เราคุ้นเคยกับฮาร์ทเรทสูง85%ขึ้นไป เมื่อเราปั่นที่ฮาร์ทเรทสูงขึ้นร่างกายเราจะปรับตัวและทำให้เราทนขึ้นถ้าจะต้องปั่นหัวใจเต้นเฉียด100นานๆ เวลาเราขึ้นเขาใหญ่ระยะทางมัน10กว่ากิโลที่มีแต่ขึ้นกับขึ้น ดังนั้น ถ้าเราฝึกที่จะให้ร่างกายทนได้ซัก6-10นาที เราจะสบายขึ้นในการปั่นขึ้นเขา เหนื่อยก็แน่นอนว่าเหนื่อยครับ แต่ว่ามันจะทนได้นานขึ้น ถ้าเราไปเน้นที่รอบขา เมื่อแรงกดเราไม่มากพอ รอบขาก็จะตก พอรอบขาตก ก็จะต้องสร้างแรงกดเพิ่มขึ้นไปอีก ทีนี้เมื่อเรากดเกินความสามารถไปซักพัก กรดแล๊กติดก็จะเต็มกล้ามเนื้อและหลวงตาก็จะโทรหาในที่สุด ดังนั้นแก้ปัญหาบ้านๆสำหรับขาอ่อนก็คือสร้างแรงกดเพิ่มขึ้นเล็กน้อยที่รอบขาต่ำลงและสอนให้ร่างกายคุ้นกับฮาร์ทเรทที่สูงขึ้นเป็นเวลานานๆ แล้วเราขาอ่อนทั้งหลายก็จะขึ้นเขาได้แบบผิดหูผิดตาเลยครับ (เทียบกับตัวเราเองนะครับอย่าไปเทียบกะคนอื่น)