เล่าเรื่อง ปั่นไล่ไข้ไปบางปะอินกับชาวดอนเมือง 7 มี.ค. 52

[ลุงแซม]

คุยกันเป็นกลุ่ม ๆ ส่วนใหญ่ก็เรื่องจักรยาน

[ลุงแซม]

…เมื่อถึงเวลาถ่ายรูปร่วมกันซะหน่อย แต่กล้องผมมันใกล้จะพัง รูปหมู่ไม่ชัด เลยไม่มีรู้ 08.30 น. ล้อหมุนพวกเราก็ปั่นออกไปพร้อมกัน ยังไม่ทันได้กิโลเลยมั๊ง มีเพื่อน ยางแบนกันซะแล้ว ข้างหน้าจอดรอ เพราะจะเข้าซอยสันติภาพไปออก ถนน 347 กลัวเพื่อน ๆ ตามไปไม่ถูก

[ลุงแซม]

ผมปั่นย้อนไปดูที่เกิดเหตุเสียหน่อย

[ลุงแซม]

เจอทนายตัวอ้วน หรือทนายอุ๊ สมาชิกชมรมดอนเมืองรุ่นแรก ๆ ปั่นมาส่ง เพราะมีธุระตอนสาย ๆ ขอบคุณครับ ทนายอุ๊

[ลุงแซม]

…พอจัดการเรื่องยางเสร็จพวกเราก็ปั้นแบบอุ่นเครื่องคุยกันไปเป็นก้อน เข้าซอยสันติภาพ แล้วเลี้ยวขวาขึ้นสะพานข้ามทางด่วน ตรงไปแล้วเลี้ยวซ้ายไปวัดเสด็จ มีกลุ่มหน้าปั่นเลยทางเลี้ยวต้องตะโกนเรียกกลับมา เพื่อน ๆ กำลังได้รอบ ผมหันไปทางซ้ายเห็นโบสถ์วัดเสด็จ สวยดีจึงแวะถ่ายภาพ ในใจคิดว่าไปไม่ทันก็ไม่เป็นไรเราไปถูกอยู่แล้ว เดี๋ยวหาทางลัดไปดักหน้า แต่คาดผิด เฮียอ๋าจอดเสือหมอบรออยู่ พอผมมาถึงก็ช่วยนำบังลมให้ไล่กลุ่มใหญ่ แรก ๆ ก็ 30 – 32 –35 –38 โอหัวใจจะวาย แข็งใจตามไปจนทันกลุ่มใหญ่ พอทันก็เร่งรอบขึ้นไปข้างหน้าให้อาเปี๊ยก ลุงหวัดเห็นว่ามาทันแล้ว เจตนาแค่นั้นเอง ไม่ได้ขึ้นไปเพื่อสื่อว่า นำช้าไปหน่อย…..สงสัยลุงหวัดสำคัญผิด จึงเร่งความเร็วขึ้นไปที่ 35 อาเปี๊ยกบอกว่า ตามลมอย่างนี้ไปนครสวรรค์ก็ได้ ผมนึกในใจสำหรับผมตอนนี้มันจะเป็นนครนรกเสียมากกว่า

[ลุงแซม]

…อาการปวดกล้ามเนื้อเริ่มย้อนกลับมา จึงลดรอบขาลงมาอยู่ท้ายขบวน แล้วให้เพื่อน ๆ ปั่นห่างออกไป มีเฮียสุรชัยลดรอบลงมาปั่นเป็นเพื่อน ปั่นปลอบใจกันไปเรื่อย ๆ พอถึงสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ก็ชวนกันจอดชมวิว ทำเป็นถ่ายภาพเพื่อไม่ให้เสียฟอร์ม “เฮีย ผมว่าแม่น้ำเจ้าพระยานี่สวยนะ “ ว่าแล้วฮัมเพลงลุ่มเจ้าพระยาเบา ๆ
…ลุ่มเจ้าพระยาเห็นสายธาราไหลล่อง
เพียงแต่มองหัวใจให้ป่วน
น้ำไหลไปมักไม่ไหลทวน
ชีวิตเราไม่มีหวนไม่ทวนกลับมาเหมือนกัน
เราเกิดมาผูกใจรักกันดีกว่า
เพราะว่าชีวาแสนสั้น
**เราอย่าได้กระเทือนหัวใจต่อกัน
ทิ้งชีวิตอันสุขใจ
อย่าแตกกันเลยรักไว้ชมเชยชิดมั่น
จงผูกพันรักกันด้วยใจ
ขอจงเป็นเหมือนเช่นนกไพร
ที่เหิรบินคู่กันไปหัวใจคู่กัน
หัวใจคู่กัน

[ลุงแซม]

ไม่ทราบเครื่องคอมผมมีปัญหาหรือเปล่า ทำไมข้อความมันซ้ำ ๆ ไม่เป็นไร ทน ๆ เอานะครับ อ่านบ้างเดาบ้าง ก็แล้วกัน
…เราปั่นต่อไปอย่างไม่รีบร้อน ปั่นผ่านศูนย์ศิลปาชีพเกาะเกิดที่สร้างใหม่ คงยังไม่เปิดเป็นทางการ เพราะไม่เห็นรถเข้าไปเลย ช่วงนี้มีพี่เสือหมอบคนหนึ่งปั่นผ่านเราไป แบบเงียบเชียบ น่าจะทักทายกันซะหน่อย เราพวกเดียวกันอยู่แล้วไม่ใช่ใครอื่นไกล ….ปั่น ๆ ไปทำไมไม่ถึงทางแยกไปสายเอเชียซะทีหว่า อีกสิบกว่า กม.จะถึงอยุธยาอยู่แล้ว เฮียสุรชัย ชวนแวะกินก๋วยเตี๋ยวเรือ ร้าน กินแล้วรวย เห็นว่าอร่อย แต่พอผ่านร้านเห็นแต่ป้าย ไม่เห็นคนขาย อาจเพราะว่าลูกค้ากินแล้วรวยกันหมดเลยเลิกกินก๋วยเตี๋ยวไปกินอย่างอื่นกันมั๊ง ปั่นต่อไปอีกหน่อยเจอร้านน้ำหน้าโรงรับซื้อเหล็ก ผมปั่นเข้าไปถามเหล็กให้กิโลละเท่าไร จะเอาจักรยานคันนี้ชั่งกิโลขาย เพราะมันหนักเหลือเกินปั่นไม่ไหว

[ลุงแซม]

…หลังจากดื่นน้ำเย็น ๆ เราก็เดินทางกันต่อ อีกไม่นานก็เจอแยกเลี้ยวขวาไปสายเอเชีย ตอนนี้ปั่นความเร็วเหลือ 24-25 กม./ชม ก้มหน้าก้มตาปั่น พอเงยขึ้นมา อ้าวขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาอีกแล้วหรือนี่ ….เฮียแวะกลางสะพานถ่ายรูปก่อน เห็นร้านอาหารและรีสอร์ทสวยดี (ความจริงตะคริวมันมาตอดตุบ ๆ แล้ว)

[ลุงแซม]

ฝั่งทางขวาเห็นเรือลากจูงจอดพักอยู่ นึกถึงเพลงของดิอิมพอสซีเบิล เพลงหนึ่งชื่ออะไรน๊า “เจ้าพระยา” หรือ “รักเจ้าพระยา”นี่แหละ ตอนหนึ่งเขาร้องว่า “ เจ้าพระยาให้ความร่มเย็น เหมือนดังเป็น
เส้นเลือดน้องพี่ ให้ความสุขทั้งไพร่ผู้ดี เป็นมหานที เป็นมหาน้ำใจ “ เดี๋ยวขอเวลาแวบหนึ่ง ให้กูเกิลหาเนื้อเพลงให้ดีกว่า แว๊บ…..

โอ้ชีวิตเป็นสุขล้ำ เมื่อเห็นแม่น้ำเจ้าพระยา
นับเป็นบุญและวาสนา ที่เกิดมาใกล้แม่น้ำนี้
เจ้าพระยาให้ความร่มเย็น เหมือนดังเป็น
เส้นเลือดน้องพี่ ให้ความสุขทั้งไพร่ผู้ดี
เป็นมหานที เป็นมหาน้ำใจ …..เห่.........
เจ้าพระยาให้ความรัก ซึ้งสลักไปทั่วเมืองไทย
รักเจ้าพระยายิ่งสิ่งใด หนุ่มสาวไทย
รักเจ้าพระยา เห่.........

[ลุงแซม]

…เราปั่นลงสะพานแล้วชิดขวา เพื่อวกกลับแล้วเลี้ยวซ้ายไปบางปะอิน จากทางแยกไปอีกสามกิโล ก็ถึงตลาดโก้งโค้ง ไปถึง เห็นกลุ่มบี กำลังโก้งโค้งโก่งตูดซื้อของกินกันอยู่ ถึงก่อนเราไม่เท่าไรร๊อก 555

[ลุงแซม]

…ผมไปหาก๋วยเตี๋ยวกิน ชามละ 15 บาท ก็อร่อยดี เห็นเขาถ่ายทำรายการอะไรกัน แม่ค้าบอกว่ารถเมล์มา ไอ้เราก็งง นั่งรถเมล์มาถ่ายทำหรือ แม่ค้าต้องอธิบายว่า รถเมล์เป็นชื่อพิธีกร คู่กับแหม่ม (แหม่มไหนก็ไม่รู้) รายการตลาดสดสนามเป้า (ไม่เคยดูอีกต่างหาก) คว้ากล้องไปถ่ายหน่อยว่าสวยไหม ถ่ายได้รูปสองรูป เห็นเสธหมึก แบกกล้องระดับเทพ เลนส์ยังกับบาซูก้า เลยเก็บเจ้ากล้องที่ใกล้จะพังของผม อาศัยรูปน้าแม็คดีกว่า ราคากล้องน้าแม็คเฉพาะบอร์ดี้ ก็ แสนทอนพัน แพงกว่า กันเฟรมเสือหมอบเทรคคาร์บอนด์ 6.9 ซึ่งราคาแสนทอน สี่พัน ลองดูภาพจากกล้องน้าแม็คซิว่าใสไหม (ผมนำมาลดขนาดอีกครั้ง ) ดูภาพที่น้าแม็คลงได้ที่นี่ครับ
http://www.pantip.com/cafe/food/topic/D ... 02249.html
http://www.pantip.com/cafe/food/topic/D ... 02527.html
...นี่แม่ค้าตัวจริง นะครับ ไม่ใช่น้องรถเมล์

[ลุงแซม]

นี่ไงรถเมล์ สวยไหม

[ลุงแซม]

น้องรถเมล์ ทำขนมเบื้อง

[ลุงแซม]

คนสวยทำอะไรก็น่ารักไปซะหมด

[ลุงแซม]

…อาวิลลี่วันนี้เบี้ยวไม่ยอมปั่น เพราะเมื่อคืนกลับมา ตีสอง จึงขับรถเสบียงมาบริการ ความจริงมีรูปคู่กับน้องรถเมล์ด้วย แต่ผมอิจฉา เลยไม่ลง 555