เมื่อเช้านี้ได้มีโอกาสไปร่วมทริปปั่นไปตลาดน้ำบางน้ำผึ้งกับกลุ่มพี่นิคและเฮียคากิสนุกมาก..มีรูปมาให้ดูนิดๆหน่อยๆตามมาเลยครับ...
เจ็ดนาฬิการวมตัวกันที่ร้านโจ๊กตลาดน้อยแถวบ้านตานิค...
อีตา..ที่ห่อด้วยผ้าขาวนั่นไม่ใช่มัมมี่นะครับ...เฮียสี่เองครับ... 
พี่นิคกำลังแจกซาลาเปาก่อนออก 
เจ้าหนุ่ม(อิคิว)เกือบมาไม่ทันทริปนี้..เฮียซ้งโทรตามหลายรอบจืงมาทัน..
เฮียดิษฐ์งานนี้เล่นเอาจักรยานคนพิการมาออกทริปเลยครับ...
เฮียจั้ว..เสียใจด้วยที่ไม่ได้เอาลอดช่องมาฝากอาซ้อ.อร่อยมากๆๆๆๆๆๆ 
ท่ากินของเฮียคากิเท่ห์มาก... 
นี่เฮียตี๋..คนนี้ขาดไม่ได้เพราะแกเป็นหมอจักรยาน... 
ของเค้าอร่อยจริงๆๆ.. 
ขนมลอดช่องเจ้านี้อร่อยหรือไม่อร่อยต้องถาม..นทีก็จะได้คำตอบที่ชัดเจน... 
ต้องขอขอบคุณเฮียโซย่ ที่เป็นเจ้ามือเลี้ยงขนมลอดช่องมื้อนี้ครับ ขอให้เฮียถูกรางวัลที่สาม.. 
เช่นเคยเฮียคากิกับการพับรถ ใครมีปัญหาในการพับก็ปรึกษาเฮียคากิได้นะครับ..
คนนี้แหละครับเฮียโซย่..ที่กล่าวถึงข้างต้น...เห็นแกหน้าตาดุๆแบบนี้แต่ใจดีนะครับ ก่อนมาเล่นจักรยานแกเล่นปืนมาก่อน... 
เสร็จจากการกินลอดช่องก็มุ่งหน้าเข้าตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง.. 
นี่คือลูกฟักข้าว(GAC FRUIT) เอามาทำเป็นน้ำทานอร่อยชื่นใจๆ 
เฮียเหล็งกำลังซื้อของฝากภรรยา เลือกอยู่ตั้งนานสุดท้ายก็ได้ขนมกง ความหมายก็คือกะจะขังเมียไม่ให้ไปไหน...
คนนี้เฮียดิษฐ์..เจ้าของสโลแกน..กินๆเข้าไปเถอะเดี๋ยวมันก็เข้าไปผสมกันในท้องเอง.. 
และแล้วก็เป็นไปตามคาดหมาย..ออกจากบางน้ำผึ้งยังไม่สิ้นกลิ่นตด..เสียดังปุ๊ง.ปุ๊ง..ๆๆๆเสียงเฮียสี่..ตะโกนออกมาสุดเสียงว่า..ยางกูแตก..รอด้วย... 
คนที่นั่งเปลี่ยนยางให้เฮียสี่นี้คือ อีตา..นิดร้านเบาะนั่นเอง 
ขอลาด้วยภาพบนสะพานกรุงเทพฯ..ต้องขอขอบคุณพี่นิคที่จัดทริปดีๆแบบนี้และไม่ไกลเกินไป(ถ้าไกลก็ไม่ไป)..และอยากขอบคุณเพื่อนๆทุกๆคนที่มาร่วมทริปบางน้ำผึ้งนี้ แม้อากาศจะร้อนมากแต่ทุกคนก็มีรอยยิ้มและมีความสุขในการปั่น...จะมีก็แต่เฮียสี่ไม่รู้เป็นไรปั่นไปร้องให้ไป....
